II SA/Kr 1387/15
PostanowienieWSA w Krakowie2016-01-13
Skład orzekający: Monika Rudzka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu może zostać uwzględniony na podstawie wykazania trudnej sytuacji materialnej strony w postępowaniu przed sądem administracyjnym?Ratio decidendi
Sąd uznał, że w przypadku gdy strona wykazuje, iż nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku dla własnego utrzymania, istnieją podstawy do przyznania prawa pomocy w pełnym zakresie, tj. zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata z urzędu.Stan faktyczny
A.O. złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu w związku z toczącą się skargą na decyzję Wojewody z dnia 31 sierpnia 2015 r. Wniosek motywowała niskimi dochodami, prowadzeniem jednoosobowego gospodarstwa domowego oraz brakiem oszczędności i wartościowych przedmiotów. Jej miesięczny dochód z emerytury wynosił 1.309,67 zł, a miesięczne wydatki obejmowały m.in. czynsz, media, lekarstwa i opiekę.Rozstrzygnięcie
Zwolniono skarżącą od kosztów sądowych oraz ustanowiono dla niej adwokata z urzędu, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w Krakowie.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A.O. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi A.O. na decyzję Wojewody z dnia 31 sierpnia 2015 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy uchylenia ostatecznej decyzji po wznowieniu postępowania p o s t a n a w i a: I) zwolnić skarżącą od kosztów sądowych; II) ustanowić dla skarżącej adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w K.
W dniu 1 grudnia 2015 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek A.O. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu motywowany niskimi dochodami uniemożliwiającymi stronie pokrycie tych kosztów we własnym zakresie.
W związku z tym, że wniosek o przyznanie prawa pomocy został złożony na formularzu niewłaściwym w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarżącej został przesłany urzędowy formularz "PPF" celem jego wypełnienia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
W zakreślonym terminie brak został uzupełniony. Z danych zawartych we wniosku wynika, że A.O. prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jej miesięczny dochód z emerytury wynosi 1.309,67 zł. W skład majątku wnioskodawczyni wchodzi mieszkanie spółdzielcze własnościowe o powierzchni 59 m² o wartości ok. 160 tys. zł, nieruchomość rolna o areale 0,1223 ha oraz udział 1/5 we własności nieruchomości wielkości 0,17 ha położonej w bezpośrednim sąsiedztwie torów kolejowych. Obie nieruchomości nie są użytkowane, otrzymane są w spadku po mamie wnioskodawczyni. Skarżąca nie dysponuje zasobami pieniężnymi, ani cennymi przedmiotami o wartości powyżej 5.000 zł.
W uzasadnieniu wniosku A.O. podniosła argumenty odnoszące się do złożonej skargi. Dodatkowo podała, że jej miesięczne wydatki przedstawiają się następująco: czynsz za mieszkanie 365,42 zł, prąd 51 zł, gaz 62 zł (za 2 miesiące), telefon 50 zł, lekarstwa 80 zł i opieka 50 – 80 zł. Załączone zaświadczenie z dnia 26 listopada 2015 roku potwierdza wysokość emerytury skarżącej w kwocie 1.309,67 zł (w tym 208,17 zł zasiłek pielęgnacyjny), a kopia rozliczenia należności czynszowych potwierdza wysokość opłat związanych z eksploatacją mieszkania (365,42 zł miesięcznie).
Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej zwanej p.p.s.a.), prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania.
Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w myśl art. 246 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. następuje w określonych przypadkach. W zakresie całkowitym, gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W zakresie częściowym zaś, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny. W niniejszej sprawie A.O. domaga się przyznania prawa pomocy w pełnym zakresie obejmującym zwolnienie w całości od kosztów sądowych i ustanowienia na jej rzecz adwokata z urzędu.
W ocenie orzekającego wykazana sytuacja materialna skarżącej daje podstawy do uznania, że zaistniały przesłanki z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., warunkujące przyznanie prawa pomocy w całkowitym zakresie. Referendarz sądowy uwzględnił fakt, że jedynym źródłem utrzymania A.O. jest świadczenie emerytalne, którego wysokość wraz z zasiłkiem pielęgnacyjnym wynosi 1.309,67 zł. Po opłaceniu niezbędnych kosztów utrzymania, takich jak czynsz za mieszkanie, energia elektryczna i gaz (łącznie ok. 450 zł) stronie pozostaje do dyspozycji kwota ok. 860 zł. Część tych środków (160 zł) skarżąca zmuszona jest przeznaczyć na zakup lekarstw i usługi opiekuńcze, bowiem wymaga tego stan jej zdrowia. Pozostała do dyspozycji kwota 700 zł miesięcznie wystarcza na pokrycie kosztów wyżywienia, ubrania, czy też środków czystości. Wnioskodawczyni nie posiada żadnych oszczędności, ani przedmiotów wartościowych, które mogłyby zostać spieniężone. Nieruchomości, których jest właścicielką i współwłaścicielką nie przynoszą żadnego dochodu.
Przedstawiona przez skarżącą sytuacja uzasadnia zarówno zwolnienie jej od kosztów sądowych jak i ustanowienie na jej rzecz adwokata z urzędu w przedmiotowej sprawie. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na postawie art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło