II SA/Kr 1388/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Małgorzata Łoboz (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Sebastian Pietrzyk sędzia WSA Monika Niedźwiedź po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 stycznia 2023 r. skargi [...] Związku [...] w N. na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Krakowie Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z 16 września 2022 r. nr KR.RUZ.4210.284.2021.MB w przedmiocie udzielenia pozwolenia wodnoprawnego I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Krakowie Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie na rzecz [...] Związku [...] w N. kwotę 300 zł (trzysta złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Przedmiotem skargi [...] Związku [...] w N. (dalej: skarżący) jest decyzja Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Krakowie Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z 16 września 2022 r. nr KR.RUZ.4210.286.2021.MB w przedmiocie udzielenia pozwolenia wodnoprawnego. W stanie faktycznym sprawy, rozpatrując wniosek T. K. i M. K., wspólników spółki cywilnej [...] (dalej: wnioskodawcy), Dyrektor Zarządu Zlewni w Nowym Sączu Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie wydał decyzję z 3 sierpnia 2021 r., którą odmówił wydania pozwolenia wodnoprawnego na usługi wodne w zakresie korzystania z wód do celów energetyki wodnej poprzez pobór wód z ujęcia w km 0+850 potoku K. oraz zrzut wykorzystanej wody do potoku K. w km 0+250, w miejscowości Z., gmina [...]. Organ wskazał, że wniosek o wydanie pozwolenia wodnoprawnego dotyczy istniejącej [...] Elektrowni Wodnej. Próg piętrzący w km 0+850 K. składa się z przepławki oraz ujęcia wody do młynówki. Próg ma za zadanie piętrzenie wody przez cały rok do wysokości zależnej od przepływu w rzece. Organ wskazał, że zgodnie z art. 396 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (Dz.U. z 2021 r. poz. 624, ze zm., dalej: Prawo wodne) pozwolenie wodnoprawne nie może naruszać ustaleń planu gospodarowania wodami na obszarze dorzecza, ustaleń planów ochrony i planów zadań ochronnych dla obszarów chronionych oraz wymagań ochrony zdrowia ludzi, środowiska, ochrony przyrody i dóbr kultury wpisanych do rejestru zabytków oraz wynikających z przepisów ustawy i oraz przepisów odrębnych. Zgodnie z zapisami Planu gospodarowania wodami na obszarze dorzecza W. (Dz.U. z 2016 r. poz. 1911 ze zm., dalej: Plan gospodarowania wodami), celem środowiskowym dla tej części wód jest m.in. dobry stan ekologiczny, zapewniający możliwość migracji organizmów wodnych. Ponadto zgodnie z § 8 rozporządzenia nr [...] Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Krakowie z dnia [...] 2014 r. w sprawie warunków korzystania z wód regionu wodnego [...], dalej: Rozporządzenie w sprawie warunków korzystania z wód), dolny odcinek przedmiotowego potoku został wskazany jako odcinek cieku, dla którego konieczne jest zachowanie możliwości migracji ryb dwuśrodowiskowych. Zdaniem organu, wnioskowany zakres korzystania z wód musi uwzględniać zapisy w/w aktów prawnych. Ponadto dla przedmiotowego obszaru ustanowiony został plan zadań ochronnych Zarządzeniem Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Krakowie z dnia 8 stycznia 2018 r. w sprawie ustanowienia planu zadań ochronnych dla obszaru Natura [...], dalej: Zarządzenie RDOŚ w sprawie planu zadań ochronnych). W załączniku nr 5 do tego zarządzenia, określającego działania ochronne ze wskazaniem podmiotów odpowiedzialnych za ich wykonanie, wymieniono zadanie ochronne w zakresie "udrożnienia bariery dla migracji ryb w K. jaką stwarza próg w Z.". Zakres tego zadania obejmuje "dostosowanie progu w Z. na K. do możliwości migracji ryb poprzez zaprojektowanie i wybudowanie ramp kamiennych, bystrzy betonowo kamiennych lub innych urządzeń". Jako podmiot odpowiedzialny za wykonanie przedmiotowego zadania wskazano m.in. wnioskodawców. Organ wskazał, że przedłożony przez wnioskodawców wniosek i operat wodnoprawny nie przewidują wykonania urządzeń do migracji ryb, a przedstawiony zaktualizowany harmonogram, uzależniający przyszłe działania wnioskodawcy dostosowujące próg do możliwości migracji ryb od uzyskania dofinansowania i wskazujące na odległy termin rzeczywistych działań, nie może być podstawą do zwolnienia inwestora z wymogów wynikających z Prawa wodnego w tym zakresie. W odwołaniu wnioskodawcy podkreślili, że zgodnie z zapisami Planu gospodarowania wodami, obecny stan przedmiotowego cieku to stan dobry z niezagrożoną oceną nieosiągnięcia celów środowiskowych, więc autorzy określający stan cieku stwierdzili, że nie ma niedrożności progu. Zamierzony zakres korzystania z wód jest więc zgodny z zapisami Planu gospodarowania wodami. Zdaniem wnioskodawców, odwoływanie się do Zarządzenia RDOŚ w sprawie planu zadań ochronnych nie ma pokrycia w art. 399 Prawa wodnego. Z kolei art. 399 ust. 2 Prawa wodnego odnosi się jedynie do obowiązków wynikających z dotychczas wydanych pozwoleń wodnoprawnych, co przedmiotowej sprawie nie ma miejsca. Wnioskodawcy wskazali również, że obecna przepławka umożliwia migrację ryb. Końcowo podkreślono, że § 19 ust. 1 Rozporządzenia w sprawie warunków korzystania z wód nie ma zastosowania w przedmiotowej sprawie, bowiem wnioskodawcy ubiegają się o wydanie pozwolenia wodnoprawnego na korzystanie z wód do celów energetycznych dla istniejącej elektrowni i wniosek nie obejmuje przebudowy ani remontu. Decyzją z 16 września 2022 r. organ II instancji uchylił zaskarżoną decyzję w całości i udzielił pozwolenia wodnoprawnego, ustalając warunki wykonywania udzielonego uprawnienia oraz obowiązki niezbędne ze względu na ochronę środowiska, w tym podjęcie działań służących poprawie stanu zasobów ryb poprzez dostosowanie parametrów istniejącej na potoku K. przepławki tak, aby zapewniona była swobodna migracja ryb. Organ ustalił termin ważności pozwolenia wodnoprawnego do 31 grudnia 2027 r. Organ wskazał, że Zarządzenie RDOŚ w sprawie planu zadań ochronnych, będące aktem prawa miejscowego, nie określa dokładnego terminu udrożnienia bariery migracji ryb. Organ odwołał się do tego, że powyższy akt zaczął obowiązywać z dnia 27 stycznia 2018 r. na okres 10 lat i przyjął, że założenia odnoszące się do wykonania udrożnienia bariery dla migracji ryb powinny zostać wykonane najpóźniej do końca 2027 r. Organ dodał, że zamierzone korzystanie z wód znajduje się w obrębie Jednolitej Części Wód Podziemnych o europejskim kodzie JCWPd PLGW2000166 o ocenie stanu chemicznego i ilościowego jako dobry, niezagrożonej nieosiągnięciem celów środowiskowych, jakimi są dobry stan ilościowy i chemiczny. W ocenie organu korzystanie z wód nie wpłynie negatywnie na wody powierzchniowe i podziemne oraz na osiągnięcie celów środowiskowych dla nich określonych, nie będzie także naruszać ustaleń Planu gospodarowania wodami. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, skarżący podniósł zarzuty naruszenia art. 403 ust. 1 pkt 2-3 w zw. z art. 187 ust. 2 Prawa wodnego poprzez udzielenie pozwolenia wodnoprawnego na pobór i korzystanie z wód do celów energetyki wodnej bez nałożenia na wnioskodawcę konkretnych i egzekwowalnych obowiązków, niezbędnych ze względu na ochronę zasobów środowiska, w szczególności w zakresie wykonania przepławki dla ryb. W ocenie skarżącego, układ i parametry istniejących urządzeń wodnych, przy pomocy których zakład wodny pobiera wodę do celów energetycznych, uniemożliwiają migrację ryb. W ocenie skarżącego, warunek zawarty w decyzji jest niejasny, ogólnikowy i nieskonkretyzowany. Nie wiadomo które parametry przeprawki i w jaki sposób mają dostosować wnioskodawcy. Zdaniem skarżących, przepławka jest jedynie wykonana dla pozorów, a nie dla migracji ryb. Organ nie skorzystał z możliwości wyznaczenia terminu spełnienia warunku, co w praktyce pozwala wnioskodawcy na korzystanie z pozwolenia wodnoprawnego przez cały okres jego obowiązywania bez realizacji działań związanych z migracją ryb. Powyższe okoliczności świadczą o nieegzekwowalności nałożonego warunku, który jest kluczowy w niniejszym sporze. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi. W piśmie z 18 stycznia 2023 r. wnioskodawcy podtrzymali stanowisko zawarte w odwołaniu oraz podkreśli, że pozwolenie zostało wydane do 31 grudnia 2027 r. i do takiego tez terminu wnioskodawcy zobowiązali się wykonać przedmiotową przebudowę. Dodatkowo wnioskodawcy wskazali, że istniejąca przepławka została pozytywnie zaopiniowana przez skarżącego. Zdaniem wnioskodawców, przebudowa przepławki wiąże się z pozyskaniem szeregu decyzji, opinii, zgód i środków finansowych. Nie można upatrywać wadliwości w samym nałożeniu obowiązku, którego wykonalność nie jest pewna w momencie orzekania (np. jest uzależniona od uzyskania dalszych pozwoleń). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Rozpoczynając, wyjaśnić należy, że istota sądowej kontroli administracji publicznej sprowadza się do ustalenia czy w określonym przypadku, jej organy dopuściły się kwalifikowanych naruszeń prawa. Sąd administracyjny sprawuje swą kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1647 z późn. zm.). Zakres tej kontroli wyznacza przepis art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.; zwana dalej p.p.s.a.), stanowiąc, że Sąd rozstrzyga w granicach sprawy nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Ponadto w myśl art. 135 p.p.s.a. Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Z punktu widzenia powyższego stwierdzić należy, że skarga okazała się być uzasadniona. W związku z brakiem możliwości przeprowadzenia rozprawy zdalnej, stosownie do treści art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (DZ.U. z 2020r.poz.1842 t.j. z późn. zmianami), w sprawie zarządzono przeprowadzenie posiedzenia niejawnego celem rozpoznania sprawy. Na wstępie trzeba przedstawić stan faktyczny i prawny związany z tą częścią decyzji, która odnosi się do przepławki. Jakkolwiek bowiem głównym przedmiotem skarżonej decyzji było udzielenie pozwolenia wodnoprawnego, to jego istotnym elementem było właśnie rozstrzygnięcie w decyzji odnośnie przebudowy przepławki. Przepławka ( czyli konstrukcja mająca za zadanie umożliwienie rybom pokonania sztucznej bariery na rzece lub potoku) znajduje się obecnie na progu w Z. na rzece K. ), w km 1+050 (według danych w operacie wodnoprawnym ujęcie wody znajduje się w km 0+850 K. ). Zgodnie z ekspertyzą ichtiologiczną dr L. A. z marca 2014r. ( w aktach adm.), w przypadku tej przepławki mamy do czynienia z dziwaczną płaską konstrukcją niepodobną do żadnego znanego wzorca dla tego typu budowli oraz z obiektem niedrożnym tak podczas wysokiego stanu wód jak i podczas niskiego stanu, zatem jaz powoduje przerwanie ciągłości biologicznej rzeki. W efekcie wpływa to na stan wód i ichtiofauny, zagrażając spójności sieci Natura 2000 [...] i uniemożliwia osiągnięcie celów ochrony w ramach tego obszaru /str. 36 opinii/. W operacie wodnoprawnym wspomniano o zadaniu ochronnym związanym z udrożnieniem bariery migracyjnej dla ryb w K. , oraz o podmiocie odpowiedzialnym ( [...] Elektrownia Wodna s.c. K. & T. K.). Jednocześnie wskazano, że działania w ramach zadania ochronnego nie wpływają na zmianę dotychczasowego korzystania z wód przez przedmiotową [...] Elektrownię Wodną [...]") i wnioskowaną kontynuację pozwolenia. Wskazano, że dotychczas nie zostało ustalone finansowanie na wykonanie udrożnienia, więc nie jest wiadomo czy dojdzie do realizacji inwestycji polegającej na planowanym udrożnieniu, w sytuacji, gdy jest przepławka zaopiniowana przez ichtiologa. Stwierdzono, że do uzyskania kontynuacji pozwolenia nie są niezbędne dodatkowe działania na istniejącym progu piętrzącym. W trakcie postępowania, w związku z żądaniem organu I instancji, wnioskodawcy, M. K. i T. K. przedstawili "harmonogram działań i prac związanych z wykonaniem udrożnienia bariery migracyjnej ryb". W ocenie wnioskodawców był on zaktualizowany i szczegółowy /pismo z 1.06.2021[...]/. Zgodnie z nim w okresie lat 2021, 2022 i 2023 wnioskodawcy deklarowali pozyskanie funduszy na prace związane z budową przepławki, w tym złożenie stosownego wniosku, w latach 2024- 2025 wykonanie prac projektowych i pozyskanie wszystkich koniecznych w ramach procedury administracyjnej dokumentów, w roku 2026 rozpoczęcie prac budowlanych. Jak chodzi o stan prawny, na uwagę zasługuje wspomniane w operacie wodnoprawnym Zarządzenie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska W Krakowie [...], które obowiązuje od 27 stycznia 2018r. i jest aktem prawa miejscowego. W załączniku nr 5 określono działania ochronne ze wskazaniem podmiotów odpowiedzialnych za ich wykonanie i obszarów ich wdrażania. Jako działanie ochronne A3 widnieje: "udrożnienie bariery dla migracji ryb w K. jaką stwarza próg w Z. . Dostosowanie progu w Z. na K. do możliwości migracji ryb poprzez zaprojektowanie i wybudowanie ramp kamiennych, bystrzy betonowo-kamiennych lub innych urządzeń. Urządzenia muszą być dostosowane do zdolności pokonywania przeszkód przez wszystkie gatunki ryb występujące w K., w tym brzanki i głowacza białopłetwego (przedmiotów ochrony) oraz gatunków mogących występować potencjalnie w przyszłości (łosoś, troć wędrowna). Projekt musi uwzględniać zabezpieczenie przed zjawiskiem erozji dennej koryta poniżej urządzenia, konieczność minimalizacji nachylenia podłużnego urządzenia (maksymalne nachylenie 1:30). Na etapie projektowania urządzenia niezbędne będą konsultacje z ichtiologiem (opiniowanie rozwiązań projektowych). Realizacja projektu (prace budowlane) muszą przebiegać z uwzględnieniem minimalizacji oddziaływania na ichtiofaunę (harmonogram prac musi uwzględniać okresy tarła i wczesnego rozwoju osobniczego ryb, w tym w szczególności brzanki i głowacza białopłetwego). Działanie do wykonania w trakcie obowiązywania planu zadań ochronnych. Próg w Z. w km ok. 1+050 rzeki [...] (dz.ew. [...], [...], [...], obr. [...], gm. [...])". Początkowo jako podmiot odpowiedzialny za wykonanie zadania A3 w cytowanym akcie wskazano: [...] Elektrownia Wodna S.C. K. & T. K. Sprawujący nadzór nad obszarem Natura 2000", ale po zmianie wprowadzonej Zarządzeniem Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Krakowie z dnia 3 czerwca 2022 r. zmieniającym zarządzenie [...] - adresata obowiązków określono abstrakcyjnie. Mianowicie m.in. co do działania ochronnego A3 wskazano, że jest to "Właściciel lub posiadacz urządzenia wodnego w związku z wykonywaniem obowiązków z zakresu ochrony środowiska na podstawie przepisów prawa albo - w przypadku braku tych przepisów - na podstawie porozumienia zawartego z organem sprawującym nadzór nad obszarem Natura 2000". obecnie nie ulega wątpliwości, że nadal chodzi tutaj o podmiot s.c. K. & T. K.. Mając na uwadze między innymi powyższy stan faktyczny i prawny, organ II instancji zdecydował się udzielić pozwolenia wodnoprawnego z terminem do 31 grudnia 2027r. Równocześnie organ orzekł o ustaleniu warunków wykonania pozwolenia oraz obowiązków niezbędnych z uwagi na ochronę zasobów środowiska. Co do tych ostatnich, nakazał "podjęcie działań służących poprawie stanu zasobów ryb poprzez dostosowanie parametrów istniejącej na potoku [...] przepławki tak, aby zapewniona była swobodna migracja ryb". W ocenie Sądu, obowiązek wskazany w decyzji a związany z przepławką został nałożony wadliwie, w sposób, który z góry niejako uniemożliwia jego wyegzekwowanie, czy też stwierdzenie, kiedy i na jakich warunkach zobowiązani powinni go wykonać. Podstawą prawną treści pozwolenia wodnoprawnego jest art. 403 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (Dz.U.2022.2625 t.j., dalej "p.w."), który w interesującym nas zakresie stanowi: Art. 403 Ust. 1. W pozwoleniu wodnoprawnym ustala się cel projektowanych do wykonania urządzeń wodnych i innych robót, cel i zakres korzystania z wód, warunki wykonywania uprawnienia oraz obowiązki niezbędne ze względu na ochronę zasobów środowiska, interesów ludności i gospodarki, w zasięgu oddziaływania zamierzonego korzystania z wód lub planowanych do wykonania urządzeń wodnych, w szczególności: 1) obowiązki wobec innych zakładów posiadających pozwolenie wodnoprawne lub uprawnionych do rybactwa, narażonych na szkody w związku z wykonywaniem tego pozwolenia wodnoprawnego; 2) obowiązek wykonania urządzeń zapobiegających szkodom lub zmniejszających negatywne skutki wykonywania tego pozwolenia wodnoprawnego; 3) niezbędne przedsięwzięcia ograniczające negatywne oddziaływanie na środowisko. (...). W ustępie 6 pkt 6 cytowanego przepisu czytamy: 6. Jeżeli jest to konieczne dla szczegółowego określenia warunków i zakresu korzystania z wód, utrzymywania wód lub projektowania, wykonywania, lub utrzymywania urządzeń wodnych, lub uprawnień osób trzecich, w pozwoleniu wodnoprawnym można dodatkowo ustalić obowiązek: 6) termin rozpoczęcia korzystania z wód, wykonywania urządzeń wodnych lub innych działań wymagających wydania pozwolenia wodnoprawnego. Zauważenia wymaga, że nałożony obowiązek związany z niezbędnymi przedsięwzięciami zapobiegającymi szkodom i ograniczającymi negatywne oddziaływanie na środowisko ( art. 403 ust. 1 pkt 2 i 3p.w. ) nie został w decyzji skonkretyzowany; przeciwnie, został określony maksymalnie ogólnikowo. Czytając to rozstrzygnięcie, nie sposób stwierdzić, w jaki sposób należy dostosować parametry istniejącej przepławki, aby zapewniona była swobodna migracja ryb. Tymczasem Zarządzenie Dyrektora Ochrony Środowiska z 8.01.2018r. zacytowane wyżej dość konkretnie wskazuje, że chodzi o zaprojektowanie i wybudowanie ramp kamiennych, bystrzy betonowo –kamiennych lub innych urządzeń, dostosowanych do zdolności pokonania przeszkód przez wszystkie gatunki ryb występujące w K. , o maksymalnym wskazanym tamże nachyleniu podłużnym, z innymi warunkami podanymi w akcie prawa miejscowego. Nasuwa się spostrzeżenie, że warunki wskazane w akcie prawa miejscowego są bardziej szczegółowe niż kontrolowana decyzja administracyjna. Tymczasem rozstrzygnięcie jest jednym z najważniejszych składników decyzji. Wynika to z władczego charakteru aktu administracyjnego, który kształtuje prawa i obowiązki strony i musi w związku z tym być jednoznaczny i precyzyjny. Obowiązek taki wynika z podstawowych zasad postępowania administracyjnego, w tym zasady praworządności zawartej w art. 6 k.p.a. i zasady pogłębiania zaufania do organów państwa (art. 8 k.p.a.). Rozstrzygnięcie, określane mianem osnowy lub sentencji decyzji jest jej kwintesencją, stanowi bowiem o ustaleniu prawa, o usunięciu sporu co do niego lub o jego tworzeniu na rzecz określonych podmiotów albo też o zakończeniu postępowania w danej instancji bez orzekania w sprawie co do jej istoty. Wyraża rezultat stosowania normy prawa materialnego do konkretnego przypadku w kontekście określonych okoliczności faktycznych i materiału dowodowego. Konkretyzacja prawa dokonuje się w rozstrzygnięciu, nie zaś w innych elementach decyzji. Jak to wskazał WSA w Gliwicach w wyroku z dnia 9 stycznia 2013 r. II SA/Gl 667/12, LEX nr 1296128: "W ujęciu materialnym decyzją jest kwalifikowany akt administracyjny, stanowiący przejaw woli organu administracyjnego, wydany na podstawie powszechnie obowiązującego prawa administracyjnego, o charakterze władczym i zewnętrznym, rozstrzygający konkretną sprawę, konkretnie określonej osoby fizycznej (lub prawnej) w postępowaniu unormowanym przez przepisy proceduralne". Rozstrzygnięcie zawarte w decyzji stanowi jej istotę, wyrażającą rezultat stosowania normy prawa materialnego do konkretnego przypadku, w kontekście okoliczności faktycznych sprawy na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego. Rozstrzygnięcie przesądza o istocie sprawy. Rozstrzygnięcia nie można zatem ani domniemywać, ani wyprowadzać z treści uzasadnienia, powinno ono być wyrażone wprost w sentencji decyzji w sposób precyzyjny, bez niedomówień i możliwości różnej interpretacji (por. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 14 września 2022 r. IV SA/Po 991/21, LEX nr 3405848). Podobne stanowisko znajdujemy w wyroku WSA we Wrocławiu z dnia 18 października 2017 r. II SA/Wr 347/17 LEX nr 2384436: "Rozstrzygnięcie decyzji musi być sformułowane w taki sposób, aby możliwe było następnie wykonanie decyzji - dobrowolne lub przymusowe w trybie egzekucyjnym. Musi być więc sformułowane jasno, precyzyjnie, bez niedomówień i możliwości różnej interpretacji. Nie może również pośrednio wynikać z uzasadnienia decyzji, gdyż nie powinno się rozstrzygać o części uprawnień lub obowiązków strony w osnowie, a o pozostałej części w uzasadnieniu decyzji". I wreszcie zacytować należy wyrok WSA w Gdańsku z dnia 13 kwietnia 2021 r. I SA/Gd 1161/20, LEX nr 3165727: " Decyzja organu administracji publicznej nakładająca na stronę postępowania administracyjnego obowiązek określonego zachowania lub też konkretyzująca określone uprawnienia powinna obowiązek ten lub uprawnienie wyrażać precyzyjnie, bez niedomówień i możliwości różnej interpretacji. Treści rozstrzygnięcia nie można też domniemywać z treści uzasadnienia". Skoro zatem kontrolowana decyzja w cytowanym rozstrzygnięciu określa enigmatycznie obowiązek, który jako nieskonkretyzowany pozostaje niewykonalny (także niesprawdzalny), Sąd ocenił to rozstrzygnięcie jako wadliwe, prowadzące do powstania atrapy obowiązku ( art. 107 § 1 pkt 5 w zw. z cytowaną treścią Zarządzenia z 8.01.2018r.). Oprócz braku konkretyzacji obowiązku pod względem przedstawienia zadań, jakie ma wypełnić wnioskodawca, brak także, co słusznie zauważa się w skardze, określenia terminu wykonania tych obowiązków, choćby w postaci inkorporowania harmonogramu przedstawionego przez wnioskodawców. Wprawdzie z art. 403 ust. 6 pkt 6 wynika jedynie możliwość ustalenia terminu, ale w rozpatrywanym przypadku jest to prawnie usankcjonowana konieczność. Zgodnie bowiem z cytowanym Zarządzeniem, zadanie A3 ma być wykonane w okresie obowiązywania Planu. Ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz.U.2022.916 t.j.) stanowi, że: 1. Dla obszaru Natura 2000 sprawujący nadzór nad obszarem sporządza projekt planu zadań ochronnych na okres 10 lat; pierwszy projekt sporządza się w terminie 6 lat od dnia zatwierdzenia obszaru przez Komisję Europejską jako obszaru mającego znaczenie dla Wspólnoty lub od dnia wyznaczenia obszaru specjalnej ochrony ptaków. 2. Dla proponowanego obszaru mającego znaczenie dla Wspólnoty, znajdującego się na liście, o której mowa w art. 27 ust. 3 pkt 1, sprawujący nadzór może sporządzić projekt planu zadań ochronnych na okres 10 lat. Jak z powyższego wynika, plan zadań ochronnych sporządza się na 10 lat, zatem w tym okresie należałoby przewidzieć zakreślenie zadań dla wnioskodawców. Jednak nie ma racji organ, kiedy w uzasadnieniu decyzji wskazuje, że właśnie taki termin interpretowany z przepisów, istnieje dla obowiązku nałożonego na wnioskodawców, bez jego określenia w decyzji. Po pierwsze, organ pisze o tym w uzasadnieniu decyzji, a nie w rozstrzygnięciu, a z przytoczonych judykatów będących przykładowymi rozstrzygnięciami wynika, że treści rozstrzygnięcia nie można odczytywać pośrednio z uzasadnienia. Po drugie, Zarządzenie z 8.01.2018r. w obecnym kształcie odnosi się do abstrakcyjnego adresata, o czym wyżej była mowa, zatem wszelka konkretyzacja musi nastąpić w decyzji administracyjnej, w tym przypadku udzielającej pozwolenia wodnoprawnego. Mając na uwadze powyższe, zamysł ochrony przyrody zarysowany przez ustawodawcę w ustawach, a przez lokalnego uchwałodawcę w akcie prawa miejscowego, wiąże nakazywane działania w tym zakresie z podmiotami posiadającymi urządzenia wodne, a więc odnoszącymi z tego korzyść. W zamian natomiast zostają tym podmiotom przypisane obowiązki w zakresie ochrony przyrody, która jest dobrem wspólnym, lecz podlega stopniowemu niszczeniu na skutek ekspansywnej działalności człowieka. Stąd też organy rozstrzygające w przedmiocie pozwolenia wodnoprawnego wyposażone zostały w narzędzia wymuszające wykonanie obowiązków przez posiadaczy urządzeń wodnych w interesie ochrony dobra wspólnego. Z tych względów ich obowiązkiem, zgodnie z prawem, jest konkretyzowanie działań w tym zakresie w wydawanych decyzjach administracyjnych. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ, w ramach udzielenia pozwolenia wodnoprawnego, rozważy kwestię konkretyzacji obowiązków związanych z udrożnieniem przepławki ( w razie potrzeby żądając dodatkowych wyjaśnień bądź ekspertyz) oraz nałoży konkretne obowiązki w tym zakresie wraz z terminem (terminami) ich wykonania. Z wymienionych przyczyn na zas. art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji. O kosztach orzeczono na zas. art. 200 p.p.s.a.