II SA/Kr 1392/12

sygn. akt II SA/Kr 1392/12 Kraków, dnia 31 stycznia 2013r. POSTANOWIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aldona Gąsecka-Duda po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 10 sierpnia 2012r., znak [....] w przedmiocie odmowy wydania nakazu przywrócenia stanu wody na gruncie postanawia: przywrócić termin do usunięcia braków formalnych skargi – nadesłania odpisów skargi. Niniejsza sprawa została wszczęta wskutek skargi I.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 10 sierpnia 2012r., znak [....] w przedmiocie odmowy wydania nakazu przywrócenia stanu wody na gruncie. W wykonaniu zarządzenia z dnia 9 października 2012 r. wezwano skarżącą do nadesłania 7 odpisów skargi, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 16 października 2012r. W wyznaczonym terminie skarżąca nie nadesłała żądanych odpisów skargi. W konsekwencji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 21 grudnia 2012r., sygn. akt II SA/Kr 1392/12 odrzucił skargę, za podstawę przyjmując art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm. -oznaczana dalej jako p.p.s.a.). W piśmie procesowym z dnia 17 stycznia 2013r. I.K. wniosła o przywrócenie terminu do nadesłania odpisów skargi. Wskazała, że zgodnie z wezwaniem uiściła wpis, ale o dołączeniu odpisów zapomniała. Wskazała na swoje kłopoty ze zdrowiem, w tym dwa zawały, wymagające zażywania leków, wywołujących problemy z pamięcią. Opisała sytuację materialną swoją i męża. Wskazała też, że jej młodsza siostra cierpi na chorobę nowotworową. W lipcu 2012r. nastąpił nawrót tej choroby, wymagający serii sześciu terapii chemicznych w odstępach trzytygodniowych. Skarżąca zwróciła też uwagę na wcześniejsze problemy życiowe, w tym konieczność naprawienia szkód po ulewach w roku 2010. Do wniosku o przywrócenie terminu I.K. dołączyła siedem odpisów skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a w myśl art. 87 § 2 p.p.s.a., na stronie spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). W ocenie Sądu sytuacja, opisana we wniosku z dnia 17 stycznia 2013r., uprawdopodabnia, że do uchybienia terminu doszło bez zawinienia ze strony skarżącej. Po pierwsze, w skardze nie podnosiła ona żadnych okoliczności, takich jak sytuacja zdrowotna jej oraz problemy jej krewnych, co mogłoby uzasadniać szersze pouczenie o prawach strony, w tym o możliwości wystąpienia z wnioskiem o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Po drugie, długotrwałe problemy życiowe czy zdrowotne co do zasady nie uzasadniają przywrócenia terminu, gdyż wówczas strona powinna albo dołożyć szczególnej staranności, albo też skorzystać z pomocy innych osób. Niemniej w niniejszej sprawie analiza postępowania skarżącej wskazuje, że starała się ona wykonać wszystkie niezbędne czynności zgodnie z żądaniem Sądu. Wskazuje na to chociażby fakt, że żądaną kwotę wpisu w wysokości 300 zł uiściła już w kilka dni po doręczeniu wezwania. Doświadczenie życiowe prowadzi do wniosku, że w takim wypadku większą trudnością dla osoby starszej i chorującej jest uiszczenie w krótkim terminie kwoty wpisu, niż sporządzenie kilku odpisów krótkiej, liczącej pięć stron skargi. Za wiarygodne należy zatem uznać twierdzenie skarżącej, że zaniedbanie w tym konkretnym przypadku mogło być skutkiem przyjmowania leków, wywołujących problemy z pamięcią oraz skomplikowanej sytuacji rodzinnej. Sąd zwraca uwagę, że okoliczności, uzasadniające przywrócenie terminu, zgodnie z art. 87 § 2 p.p.s.a., mogą być uprawdopodobnione, ustawa nie wymaga zatem ich udowodnienia ponad wszelką wątpliwość. Ten wymóg, zdaniem Sądu, został w niniejszej sprawie spełniony. Skarżąca dokonała jednocześnie czynności, której nie zdziałała w terminie, przedkładając żądane odpisy skargi. Wobec tego za zasadne przyjąć trzeba przywrócenie terminu do przedłożenia odpisów skargi. Sąd zwraca jednak uwagę, że skarżąca w dalszym toku postępowania powinna dołożyć wszelkiej możliwej staranności, aby przestrzegać terminów do dokonania kolejnych czynności procesowych. Wobec faktu, że trudności skarżącej mają charakter permanentny, dołożenie należytej staranności na dalszym etapie sprawy wymaga zapewnienia sobie przez skarżącą pomocy innych osób w prowadzeniu czynności. Pilnowanie terminowości wykonywania działań w postępowaniu nie wymaga przy tym pomocy profesjonalnego pełnomocnika, gdyż tak nieskomplikowane czynności, jak obliczenie ostatniego dnia terminu oraz dopilnowanie, aby został on przez skarżącą dotrzymany, nie wymaga fachowej wiedzy prawniczej. O ile zatem skarżąca nie będzie korzystać z pomocy pełnomocnika fachowego (adwokata lub radcy prawnego), powinna zapewnić sobie pomoc innej osoby. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, za podstawę biorąc art. 86 1 p.p.s.a.