II SA/Kr 1392/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Daniel po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. M. na decyzję nr [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 14 sierpnia 2015 r., znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: 1. odrzucić skargę kasacyjną wniesioną przez skarżącą Z. M. 2. zwrócić skarżącej uiszczony wpis od skargi kasacyjnej w wysokości 250 (dwieście pięćdziesiąt) złotych. Wyrokiem z 13 stycznia 2016 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, oddalił skargę Z. M. na decyzję nr [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z 14 sierpnia 2015 r., znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki. W piśmie z 8 marca 2016 r. skarżąca wniosła skargę kasacyjna od ww. wyroku sporządzoną przez adw. M. K.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art.178 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Natomiast stosownie do treści art. 173 § 2 p.p.s.a., skargę kasacyjną może wnieść strona po doręczeniu jej odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Z wyraźnego brzmienia tego przepisu wynika, że skarga kasacyjna od wyroku oddalającego skargę nie może być skutecznie wniesiona bez uprzedniego wniosku o sporządzenie uzasadnienia, a doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem otwiera termin do wniesienia tego środka zaskarżenia. Brak wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku pochodzącego od skarżącej stanowi o niedopuszczalności wniesionej przez nią skargi kasacyjnej. W przedmiotowej sprawie jedynie J. M. złożył wniosek o uzasadnienie wyroku. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony uczestnikowi w dniu 8 lutego 2016 r. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 178 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji. Podstawę prawną postanowienia o zwrocie wpisu stanowił art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.