II SA/Kr 1392/15

WyrokWSA w Krakowie2016-01-13

Skład orzekający: Magda Froncisz, Krystyna Daniel, Agnieszka Nawara-Dubiel

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja nakazująca rozbiórkę części przewodu kominowego wykonanej po prawomocnym postanowieniu o wstrzymaniu robót budowlanych jest zgodna z prawem?
Ratio decidendi
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uznał, że kontynuowanie robót budowlanych pomimo prawomocnego postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych stanowi podstawę do wydania decyzji nakazującej rozbiórkę tych robót na podstawie art. 50a pkt 2 ustawy Prawo budowlane. Organ nadzoru budowlanego jest obowiązany do wydania takiej decyzji, gdy ustali, że roboty były prowadzone mimo wstrzymania. Zabezpieczenie wykonanej części budynku nie uprawnia do kontynuowania nielegalnych robót.
Stan faktyczny
Inwestorzy Z.M. i J.M. wykonali przewód kominowy w budynku bez wymaganego pozwolenia na budowę. Po wydaniu prawomocnego postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych w 2007 r. kontynuowali budowę komina ponad dach. Organ nadzoru budowlanego wydał decyzję nakazującą rozbiórkę części przewodu kominowego wykonanej po wstrzymaniu robót. Inwestorzy zaskarżyli decyzję, podnosząc m.in. konieczność wykonania dodatkowych ekspertyz i zarzuty przewlekłości postępowania.
Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magda Froncisz Sędziowie: WSA Krystyna Daniel (spr.) WSA Agnieszka Nawara-Dubiel Protokolant: st. sekr. sąd. Katarzyna Paszko-Fajfer po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 stycznia 2016 r. sprawy ze skargi Z. M. na decyzję nr [...] Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 14 sierpnia 2015 r. znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki oddala skargę. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z. decyzją z 13.05.2015 r., na podstawie art. 50a pkt 2 oraz art. 52 nakazał inwestorom – Z.M. i J.M. rozbiórkę "części przewodu kominowego w budynku przy ul.[...] w Z. , na działce nr ewid. [...] obr. [...] " tj.: od stropu kondygnacji strychowej do jego zwieńczenia ponad dach, wykonanego po prawomocnym postanowieniu o wstrzymaniu robót budowlanych nr [...] z 23.11.2007 r.". W uzasadnieniu organ podał, że prowadzi pod sygnaturą [...] postępowanie administracyjne w sprawie "prowadzenia bez wymaganego pozwolenia na budowę robót budowlanych związanych z budową przewodu kominowego w budynku przy ul. [...] w Z. , na działce nr ewid. [...] obr. [...] ". W ramach prowadzonego postępowania ustalono, że w 2007 r. Z.M. i J.M. wykonali nowy przewód kominowy z poziomu przyziemia do kondygnacji strychu. Postanowieniem nr [...] z 23.11.2007 r. na podstawie art. 50 ust. 1 pkt, 1 ustawy Prawo budowlane organ wstrzymał prowadzenie robót remontowo -budowlanych w budynku przy ul [...] w Z. a wykonywanych bez wymaganego pozwolenia i zgłoszenia. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. postanowieniem z 9.03.2009r. znak: [...] utrzymał zaskarżone postanowienie organu pierwszej instancji. Ostatecznie sprawa wydanego postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych została zakończona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 07.10.2009 r., sygn. akt II SA/Kr 1046/09, który oddalił skargę w przedmiotowej sprawie. Decyzją nr [...] z 22.01.2008 r. wydaną na podstawie art. 51 ust. 1 pkt. 2 ustawy Prawo budowlane nałożono na J.M. i Z.M. obowiązek przedłożenia oceny technicznej dla wykonanego zakresu robót remontowych oraz ekspertyzy technicznej wykonanego komina wraz z oddziaływaniem na elementy konstrukcyjne budynku w bezpośrednim sąsiedztwie komina w terminie do 15.03.2008r. Zobowiązani pismem z 10.08.2009 r. ( data wpływu 13.08.2009 r.) przedłożyli żądane dowody. Organ stwierdził, że przedłożona ekspertyza techniczna nie odpowiada założonemu celowi i nie odzwierciedla istniejącego stanu, stąd postanowieniem z 24.02.2010 r. nakazał jej uzupełnienie i poprawienie w terminie do 30.04.2010 r. W związku z nieuzupełnieniem opracowania w dniu 25.10.2012 r. decyzją nr [...] na podstawie art. 51 ust. 1 pkt. 1 ustawy Prawo budowlane nakazano J.M. i Z.M. rozbiórkę komina wraz z podłączonymi urządzeniami grzewczymi. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowla K. uchylił skarżoną decyzję i skierował sprawę do ponownego rozpatrzenia. W dniu 20.11.2014 r. przedstawiciele organu nadzoru budowlanego przeprowadzili czynności kontrolne i stwierdzili, że stan po wydaniu postanowienia o wstrzymaniu robót uległ zmianie. Przewód kominowy został poprowadzony poprzez kondygnację strychową oraz wyprowadzony ponad dach. W kondygnacji przyziemia do przewodu kominowego został podłączony piec centralnego ogrzewania. Obecny podczas kontroli inwestor J.M. zasłaniał się niepamięcią dotyczącą daty budowy przedmiotowego komina. Z zebranych przez organ materiałów dowodowych bezspornie wynika, że na dzień oględzin tj. 20.11.2007 r. przewód kominowy był wyprowadzony od poziomu przyziemia do kondygnacji strychu. Stan taki był również w dniu 03.08.2008 r., co wynika wprost z ekspertyzy technicznej wykonanej na zlecenie inwestorów przez mgr inż. F.G. . W aktach sprawy znajduje się potwierdzenie otrzymania postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych z 26.11.2007 r. W dniu 22.10.2014 r. wpłynęło pismo A.S. i M.S. z dokumentacją zdjęciową z której wynika, że przewód kominowy został wybudowany ponad połać dachową. Kontynuacja robót budowlanych związanych z budową przewodu kominowego nastąpiła zatem po 03.08.2008 r. (dzień wykonania ekspertyzy) a została zakończona przed 22.10.2014 r. datą dostarczenia pisma ze zdjęciami przez A. i M.S. Nietrafne są zastrzeżenia J.M. jakoby budowa przedmiotowego przewodu kominowego wykonywana była w ramach otrzymanej od Starosty T. decyzji nr [...] z 10.05.2002 r., znak:[...] w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na nadbudowę budynku mieszkalnego w kubaturze dachu na działce nr ewid. [...] obr. [...] położonej w Z. przy ul.[...] oraz wykonaniu przyłącza kanalizacji sanitarnej na działkach nr ewid. [...] ,[...] obr. [...]i decyzji Wojewody [...] z 27.11.2003 r. znak: [...] stwierdzającej nieważność decyzji Starosty T. nr [...] z 10.05.2002r. znak: [...] w części, obejmującej pozwolenie na wykonanie przyłącza kanalizacji sanitarnej na działkach nr ewid. [...] ,[...] obr. [...] , gdyż dotychczasowe postępowanie administracyjne, w tym wyrok WSA w Krakowie z 07.10.2009 r. jednoznacznie przesądziły, że roboty te były wykonywane bez wymaganego pozwolenia na budowę. Postępowania w sprawie wykonywania robót budowlanych związanych z nadbudową budynku mieszkalnego w sposób istotnie odbiegający od warunków pozwolenia na budowę, o którym mowa wyżej zostały przez organ nadzoru budowlanego umorzone decyzjami z 29.10.2012 r. znak: [...] i z 21.05.2014 r. znak: [...] Do obiegu prawnego nie wszedł wspominany w pismach przez J.M. projekt budowlany zamienny, w którym miała być rozwiązana kwestia przedmiotowego przewodu kominowego. Od powyższej decyzji odwołania wnieśli osobnymi pismami J.M. i Z.M. . J.M. domagał się zlecenia wykonania niezbędnych ocen i ekspertyz albo wykonania dodatkowych ocen i ekspertyz na koszt inwestorów, a następnie uchylenia zaskarżonej decyzji i orzeczenia co do istoty sprawy zgodnie z żądaniem, albo umorzenie postępowania, względnie przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Zaskarżonej decyzji zarzucili rażące naruszenie prawa tj. art. 6,7,77 § 1 kpa, art. 81c pkt 4 ustawy Prawo budowlane. W uzasadnieniu odwołujący wskazał, że zgodnie z wezwaniem organu zlecił opracowanie ekspertyzy, która następnie została bezpośrednio przedłożona do organu przez jej autora. Nie wiedział o wezwaniu do jej uzupełnienia, ani o tym że autor ekspertyzy jej nie poprawił. Zdaniem odwołującego, w takiej sytuacji to inwestorzy winni zostać wezwani do przedłożenia nowej opinii na podstawie art. 81c ust. 4 ustawy Prawo budowlane. Taki obowiązek może zostać nałożony również przez organ II instancji. Komin został nadbudowany, albowiem, w trakcie pobytu odwołującego w szpitalu, podczas przeglądu kominiarskiego, kominiarz poinformował jego syna, że stan komina grozi pożarem i konieczne jest jego wyprowadzenie ponad połać dachową. Zarzucił również przewlekłe prowadzenie postępowania. Z.M. podniosła, że sprawa budowy komina winna zostać rozpoznana całościowo, a nie fragmentarycznie, razem ze sprawą dotyczącą nadbudowy budynku mieszkalnego. Budowa komina była konieczna ze względów bezpieczeństwa. Podkreśliła, że komin w aktualnym kształcie był poddany kilku specjalistycznym przeglądom i nie było przeciwwskazań do jego użytkowania. Ponadto organ prowadził postępowanie niewłaściwie, przewlekłe, nie udzielając im stosownych pouczeń. Zdaniem odwołującej zastosowanie w sprawie znajduje art. 81c § 4 ustawy Prawo budowlane [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją z 14.08.2015 r., znak: [...] , na podstawie art. 138 § 1 pkt. 1 kpa oraz art. 50a pkt. 2 w zw. z art. 50 ust. 1 pkt. 1 ustawy Prawo budowlane utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że organ I instancji prawidłowo, w ustalonym stanie faktycznym, prowadził postępowanie naprawcze w trybie art. 50-51 u.p.b.; inwestycja wymagała pozwolenia na budowę. Organ odwoławczy stwierdził, że roboty budowlane polegające na budowie części komina, prowadzone przez inwestorów po otrzymaniu przez nich postanowienia o nakazie wstrzymania robót budowlanych, wykraczają poza zakres robót budowlanych niezbędnych w celu zabezpieczenia już istniejącej części budowanego samowolnie obiektu. Nie ulega wątpliwości, że przepisy prawa budowlanego pozwalają na przeprowadzenie niezbędnych robót budowlanych celem zapewnienia bezpieczeństwa i ochrony już wybudowanej części przed zniszczeniem. Nie może to jednak oznaczać, iż w sytuacji wstrzymania robót budowlanych, pod pozorem przeprowadzenia robót zabezpieczających inwestor kontynuuje realizację zamierzonej inwestycji. Jednocześnie wykonanie przez inwestorów części komina jest konstrukcyjnie i funkcjonalnie powiązane z całością komina, przez co nie da się ich potraktować, jako odrębnych i będących odrębnym zamierzeniem budowlanym. Słuszność takiego stanowiska organów budowlanego potwierdza fakt, iż już pierwsza kontrola PINB, przeprowadzona 20.11.2007 wykazała istnienie nowego komina biegnącego "z pomieszczeń -przyziemia - kotłownia do pom. strychu gdzie - zostanie włączony do przewodu starego - istniejącego komina.(...)". W przedmiotowej sprawie bezspornie ustalono, że inwestorzy wykonali część komina od poziomu strychu ponad dach po wstrzymaniu robót budowlanych postanowieniem. Wobec stwierdzonego kontynuowania robót budowlanych, pomimo ich wstrzymania zasadne było zatem zastosowanie przepisu art. 50a pkt 2 ustawy Prawo budowlane. Zdaniem organu wykładnia językowa art. 50 ust. 4 ustawy Prawo budowlane nie budzi wątpliwości interpretacyjnych. Ustala on zasadę, iż postanowienie o wstrzymaniu prowadzenia robót budowlanych ma charakter tymczasowy, a jego obowiązywanie wygasa z mocy prawa w terminie dwóch miesięcy od jego wydania. Przy czym, nie ma potrzeby stwierdzania wygaśnięcia postanowienia. Ten sam przepis stanowi, że postanowienie o wstrzymaniu nie wygaśnie, o ile w terminie dwóch miesięcy od jego wydania wydana zostanie decyzja, o której mowa w art. 50a pkt 2 albo w art. 51 ust. 1 ustawy Prawo budowlane. Warunek powyższy został spełniony, gdyż PINB w Z. w dniu 23.11.2007 r., wydał postanowienie nr [...] znak: [...] o wstrzymaniu prowadzenia robót budowlanych, a w dniu 22.01.2008 r. decyzję znak: [...] na podstawie art. 51 ust. 1 pkt. 2 ustawy. Organ odwoławczy wyjaśnił, że wydanie decyzji na podstawie art. 50a pkt 2 ustawy Prawo budowlane uniemożliwia dalsze prowadzenie postępowania naprawczego, o którym mowa w art. 51 ust. 1 pkt 2 i 3, do czasu wykonania obowiązku zawartego w takiej decyzji. Uwzględniając, że dla wydania decyzji na postawie art. 50a pkt 2 ustawy Prawo budowlane ustawodawca nie przewidział terminu o charakterze materialnoprawnym, wyżej wskazany pogląd należy uznać za aktualny także w sytuacji, w której pomimo wystąpienia w nim przewidzianych przesłanek nie doszło jeszcze do orzeczenia rozbiórki części obiektu budowlanego wykonanego po doręczeniu postanowienia albo doprowadzenie obiektu budowlanego do stanu poprzedniego. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosła Z.M. , domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz zasądzenia kosztów postępowania. Zarzuciła naruszenie art. 6, 7 , 8, 10, 11, 12, 138 §1 pkt 1, 136, 107 § 3 w zw. z 144 , 77 § 1, 80, 61 § 4 kpa oraz art. 50a pkt 2 w zw. z art. 50 ust. 1 pkt 1 i art. 81c pkt 4 ustawy Prawo budowlane. W uzasadnieniu skarżąca zwróciła uwagę, że postępowanie w sprawie trwało od 2007 r. i podkreśliła nieprawidłowości jakich dopuścił się organ I instancji. Podniosła, że mimo, że jest współwłaścicielem nieruchomości i nie udzielała żadnego pełnomocnictwa, nie była informowana o kolejnych czynnościach w sprawie, co uniemożliwiało jej zajęcie stanowiska czy złożenie środków odwoławczych. Wskazała, że wykonanie dodatkowych robót budowlanych było konieczne ze względu na możliwość zaczadzenia, jak i pożaru. Wykonanie rozbiórki znowu sprowadzi stan niebezpieczeństwa. Przedłożony w postępowaniu naprawczym projekt zamienny – jak wskazał organ I instancji – nie wszedł do obrotu prawnego, natomiast nie wyjaśniono dlaczego. W odpowiedzi na skargę, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał swoje stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153 poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W przypadku złożenia skargi ocenie sądu podlega zatem zgodność zaskarżonego aktu, w tym wypadku decyzji administracyjnej, zarówno z przepisami prawa materialnego jak i procesowego. W myśl art. 134 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) dalej zwana p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga jest niezasadna, gdyż zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji nie naruszają przepisów prawa materialnego i przepisów procedury administracyjnego w stopniu uzasadniającym ich uchylenie. Przedmiotem sądowej kontroli w niniejszej sprawie jest decyzja [...] WINB w K. z 14 sierpnia 2015 r. utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. z 13 maja 2015 r., którą na podstawie art. 50a pkt 2 oraz art. 52 nakazano inwestorom – Z.M. i J.M. rozbiórkę "części przewodu kominowego w budynku przy ul. [...] w Z. , na działce nr ewid. [...] obr. [...] " tj.: od stropu kondygnacji strychowej do jego zwieńczenia ponad dach, wykonanego po prawomocnym postanowieniu o wstrzymaniu robót budowlanych nr [...] z 23.11.2007 r." Obowiązkiem organów administracji w postępowaniu prowadzonym w trybie art. 50- 51 ustawy z 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2013r, poz. 1409 ze zm.). było m. in. ustalenie czy inwestorzy tj. J.M. i Z.M. pomimo wstrzymania wykonywania robót budowlanych postanowieniem PINB w Z. z 23 listopada 2007 r. –wykonywali roboty budowlane związane z budową przewodu kominowego w budynku przy ul. [...] , Należy zważyć, że poczynione w powyższym zakresie ustalenia stanu faktycznego muszą być zgodnie z przepisami prawa procesowego. W myśli art. 7 kpa., wyrażającego zasadę prawdy obiektywnej, organ orzekający winien podjąć wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy. W tym celu – stosownie do art. 77 § 1 kpa – organ obowiązany jest w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Ocena tak zebranego materiału powinna być dokonana w granicach prawem przewidzianej swobody, bowiem stosownie do art. 80 kpa, organ ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona, czemu powinien dać wyraz w uzasadnieniu decyzji poprzez wskazanie faktów, które uznano za udowodnione, dowodów, na których się oparto oraz przyczyn z powodu których innym dowodom odmówiono wiarygodności i mocy dowodowej (art. 107 § 3 kpa). Przy czym, według art. 75 § 1 kpa, jako dowód należy dopuścić wszystko co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Odnosząc powyższe do okoliczności rozpatrywanej sprawy trzeba wskazać, że wbrew zarzutom skargi, organy administracji należycie zebrały i oceniły materiał dowodowy, w takim zakresie, jaki był niezbędny do rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, ustaliły prawidłowo stan faktyczny i wydały rozstrzygnięcia odpowiadające zebranym dowodom oraz przepisom prawa. Bezspornym w sprawie jest fakt, że PINB w Z. ww. postanowieniem z 23. 11. 2007 r. wstrzymał roboty budowlane prowadzone przez skarżących związane realizacją przedmiotowej inwestycji, przy czym postanowienie to zostało utrzymane w mocy przez [...] WINB w K. postanowieniem 9.03. 2009 r., którego prawidłowość została potwierdzona wyrokiem WSA w Krakowie z 7.10. 2009 r., sygn. akt II SA/Kr 1046/09, którym Sąd oddalił skargę na ww. postanowienie. W sprawie nie ulega również wątpliwości, że mimo bezwzględnego zakazu prowadzenia robót budowlanych inwestorzy: J.M. i skarżąca Z.M. kontynuowali roboty budowlane stanowiące realizację przedmiotowego przewodu kominowego polegające na poprowadzeniu komina przez kondygnacje strychu i wyprowadzeniu go ponad dach. Ustalenia te znajdują pełne potwierdzenie w protokole z oględzin przeprowadzonych przez organ I instancji w dniu 20 listopada 2014 r. w obecności J.M. . Protokół zawiera materiał zdjęciowy. Podkreślić należy, że inwestorzy pomimo wstrzymania robót budowlanych kontynuowali je, wykonujący przedmiotowy komin w części strychu i wyprowadzając go ponad dach jakkolwiek w dacie wydania postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych przedmiotowy komin spalinowo-wentylacyjny wykonany był bez pozwolenia na budowę od poziomu przyziemia (kotłownia) do pomieszczeń strychu, co znajduje potwierdzenie w protokole z czynności kontrolnych przeprowadzonych przez organ I instancji w dniu 10.11. 2007 r. Powyższa kontrola została przeprowadzona w obecności J.M. , który podpisał również protokół, stwierdzając dodatkowo iż wykonany komin "zostanie włączony do przewodu starego-istniejącego komina." Trzeba zatem podkreślić, że okoliczność kontynuowania robót budowlanych związanych z realizacją przedmiotowego komina mimo wstrzymania robót budowlanych nie jest kwestionowana przez skarżącą, a także J.M. . Fakt kontynuowania powyższych robót budowlanych wypełnia dyspozycję przepisu art. 50a pkt 2 Prawa budowlanego, który stanowi, że właściwy organ w przypadku wykonywania robót budowlanych - pomimo wstrzymania ich wykonywania postanowieniem, o którym mowa w art. 50 ust. 1 -nakazuje, w drodze decyzji, rozbiórkę części obiektu budowlanego wykonanego po doręczeniu postanowienia albo doprowadzenie obiektu budowlanego do stanu poprzedniego. Podkreślić należy, iż w obecnym stanie prawnym postanowienie o wstrzymaniu robót budowlanych wydane w trybie art. 50 prawa budowlanego nie podlega wykonaniu w trybie egzekucji administracyjnej a zabezpieczeniem jego wykonania jest regulacja art. 50a prawa budowlanego. W odniesieniu do komentowanego przepisu należy wskazać, że w związku z licznymi przypadkami ignorowania przez inwestorów nakazów wstrzymania budowy, wprowadzono do ustawy - Prawo budowlane (nowelą z dnia 27 marca 2003 r.) przepis art. 50a Prawa budowlanego, obligujący organ do wydania decyzji nakazującej rozbiórkę robót budowlanych wykonanych po ich wstrzymaniu albo doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego. Przepis ten dotyczy postanowień wydawanych w trakcie procedur legalizacyjnych samowolę budowlaną (art. 48 ust. 2 oraz art. 49b ust. 2) oraz wydanych na podstawie art. 50. Należy zwrócić uwagę, że wydanie decyzji na podstawie pkt 1 omawianego artykułu znosi procedurę legalizacyjną, a na podstawie pkt 2 uniemożliwia prowadzenie postępowania naprawczego, o którym mowa w art. 51 ust. 1 pkt 2 i 3, do czasu wykonania obowiązku zawartego w tej decyzji. Przepisy art. 50a zobowiązują do wydania decyzji nakazującej rozbiórkę robót budowlanych wykonanych po ich wstrzymaniu, albo nakazującej doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego. To zaś oznacza, że właściwy w sprawie organ nie ma w tym zakresie innej możliwości niż nakazana prawem." - Z. Niewiadomski: "Prawo budowlane. Komentarz", Warszawa 2006, s.533. A zatem, w sytuacji jednoznacznego ustalenia faktu prowadzenia przez inwestorów robót budowlanych przy realizacji przedmiotowego komina, mimo wydania i doręczenia postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych, organy nadzoru budowlanego zobligowane były do wydania decyzji na podstawie przepisu art. 50a pkt 2 Prawa budowlanego. Przepis ten posługuje się określeniem "organ nakazuje", co oznacza, że po ustaleniu, kontynuowania robót budowlanych organ jest zobowiązany do wydania nakazu rozbiórki. Etapem poprzedzającym wydanie decyzji jest ustalenie w sposób niewątpliwy, że roboty budowlane mimo wstrzymania były prowadzone. Jak już wskazywano, okoliczność ta została ustalona przez organ podczas oględzin i nie jest kwestionowana przez J. i Z.M. , została także prawidłowo ustalona w toku postępowania przez organy obu instancji co czyni zarzut naruszenia przepisów postępowania w tym art. 7, 8 , 77 § 1 , 80 niezasadnym. Odnosząc się natomiast do wskazania, że wykonanie dodatkowych robót było konieczne ze względu na "możliwość zaczadzenia i pożaru" należy wskazać, że w przedmiotowej sytuacji obowiązkiem skarżących inwestorów było zabezpieczenie terenu budowy zgodnie z wymogami BHP , co organ nakazał w postanowieniu z 23 listopada 2007 r. o wstrzymaniu prowadzenia w sposób nielegalnych robót budowlanych związanych z wykonaniem przedmiotowego komina, niemniej jednak zabezpieczenia te nie mogły polegać na kontynuowaniu nielegalnych robót budowlanych. W ocenie Sądu po wstrzymaniu wykonanych nielegalnie robót budowlanych skarżąca oraz J.M. powinni zabezpieczyć wykonany komin tak aby nie stwarzał niebezpieczeństwa zaczadzenia lub pożaru, a nie kontynuować nielegalne roboty w celu jego zakończenia. Bez wątpienia inwestorzy mieli nie tylko prawo ale i obowiązek dokonać zabezpieczenia wykonanej części komina np. poprzez jego nieużywanie do czasu zakończenia procesu legalizacyjnego, natomiast nie można uznać , że zabezpieczenie to ma uprawniać do kontynuowania budowy komina. Prowadzi to bowiem do łamania prawa i lekceważenia aktów stosowania prawa. Przepis art. 5oa ust. 2 Prawa budowlanego pozwala przeciwdziałać takim naruszeniom prawa. Tym samym nie można uznać, że organy naruszyły w rozpoznawanej sprawie zasadę z art. 8 kpa , gdyż organ w uzasadnieniu postanowienia z 23.11. 2007 r. nie tylko wyjaśnił przesłanki wydania postanowienia o wstrzymaniu nielegalnych robót budowlanych ale wskazał również, iż zostanie wdrożone postępowanie w trybie art. 51 Prawa budowlanego i podjął takie działanie (wydając decyzję z 22 stycznia 2008 r.), natomiast w 2 punkcie postanowienia pouczył o możliwości zastosowania przepisu art. 50a pkt 2 Prawa budowlanego. W ocenie Sądu inwestorzy, którzy złożyli zażalenie na powyższe postanowienie o wstrzymaniu robót budowlanych, a następnie skargę do WSA, a nadto do których organ I instancji skierował decyzje z 22 stycznia 2008 r. w której nałożył obowiązek przedłożenia oceny technicznej i ekspertyzy dla wykonanego zakresu wstrzymanych robót budowlanych mieli pełną świadomość swoich działań i ich skutków, w związku z czym powinni się liczyć z nakazem rozbiórki robót budowlanych wykonanych po ich wstrzymaniu i nie zaakceptowanych przez organ nadzoru jako prace zabezpieczające. W tej sytuacji zarzut naruszenia prawa materialnego przez wydanie skarżonej decyzji oraz poprzedzającej jej decyzji organu I instancji nie może być uwzględniony. Niezasadny jest także zarzut naruszenia art. 10 § 1 kpa , gdyż organ I instancji zawiadomił odrębnymi pismami stronę skarżącą i J.M. , że mogą się zapoznać z aktami sprawy. Pisma te zostały im doręczone w dniu 22 kwietnia 2015, a więc 3 tygodnie przed wydaniem decyzji. Trzeba także wskazać, że odwołanie od decyzji I instancji skarżąca złożyła odrębnym pismem tj. niezależnie od odwołania J.M. . Oznacza to zatem, że nie tylko miała możliwość, ale uczestniczyła w przedmiotowym postępowaniu administracyjnym. Trudno także uwzględnić zarzut skarżącej, iż nie wiedziała o wydaniu postanowienia z 23.11. 2007 r. ponieważ nie została o nim zawiadomiona. Co prawda organ przesłał ww. postanowienie jedną przesyłką, ale skierował w. postanowienie zarówno do Z. jak i J.M. , a na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przedłożonym w aktach administracyjnych sprawy znajduje się podpis Z.M. , co wskazuje, że miała możliwość i miała uprawnienie zapoznania się z jego treścią. Także z przedłożonych do akt administracyjnych dokumentów wynika, że skarżąca brała aktywny udział w sprawie m.in. przedkładając organowi I instancji pismem z 14.02. 2008 r. wymagane dokumenty. Z tych wszystkich względów orzeczono na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jak w sentencji wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło