II SA/Kr 1394/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożenna Blitek Sędziowie NSA Krystyna Kutzner WSA Elżbieta Kremer(spr.) Protokolant: Agnieszka Słaboń po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 kwietnia 2005 r. sprawy ze skargi H. F. na decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia 10 kwietnia 2002 r. Nr [...] w przedmiocie opróżnienia lokalu skargę oddala [...] Komendant Wojewódzki Policji decyzją nr [...] z dnia 10 kwietnia 2002r., wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 oraz art. 127 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego /tekst jednolity Dz.U z 2000r. Nr 98, poz.1071/ § 7 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17.10.2001r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżniania tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów /Dz. U Nr 131, poz.1469/, wydanego na podstawie art. 97 ust.1 ustawy z dnia 06.04.1990r. o Policji /tekst jednolity Dz. U z 2002r. Nr 7, poz. 58/, po rozpatrzeniu odwołania H. F., utrzymał w mocy decyzję nr [...] Komendanta Miejskiego Policji w K. z dnia [...] lutego 2002r. w sprawie opróżnienia z osób i rzeczy lokalu mieszkalnego nr [...] przy ul. [...] w K. Decyzja została wydana w oparciu o następujący stan faktyczny. H. F. jest emerytem policyjnym od dnia [...].06.2001r. Na podstawie decyzji z dnia [...].08.1989r. nr [...] wydanej przez Szefa DUSW K. został mu przydzielony jako funkcjonariuszowi Policji lokal mieszkalny nr [...] przy ul. [...] w K. W dniu [...].03.2001 zaległości czynszowe H. F. wynosiły [...] zł, a odsetki [...] zł. W dniu [...].04.2001r. zostało skierowane do H. F. wezwanie do uregulowania całości należności w terminie do [...].06.2001 r. W wezwaniu zawarta była informacja, że w przypadku nieuregulowania należności w podanym terminie zostanie wszczęte postępowanie administracyjne w sprawie opróżnienia lokalu mieszkalnego bez prawa do innego zamiennego lokalu mieszkalnego. Skarżący nie uregulował należności w terminie do [...].06.2001r., natomiast w dniu [...].06.2001r. zobowiązał się do uregulowania zaległości czynszowych do dnia [...].08.2001r. To zobowiązanie w formie pisemnej sporządził na wezwaniu do uregulowania zaległości czynszowych z dnia [...].04.2001r.. Skarżący nie uregulował należności w terminie do [...].08.2001 r. i w dniu [...].10.2001r. zostało wszczęte postępowanie w sprawie opróżnienia lokalu. Na dzień [...].01.2002r. zaległości z tytułu opłat czynszowych wynosiły [...] zł, a z tytułu odsetek [...] zł. W dniu [...] lutego 2002r. Komendant Miejski Policji w K. wydał decyzję nr [...] w której wezwał H. F. do opróżnienia lokalu mieszkalnego nr [...] przy ul. [...] w K. do dnia 30 kwietnia 2002r. Odwołanie od decyzji złożył H. F. W odwołaniu nie kwestionował podstawy prawnej wydania decyzji, a także potwierdził fakt zalegania z zapłatą czynszu. W odwołaniu wskazał na trudną sytuację finansową, wynikającą z faktu potrącania mu z świadczenia emerytalnego kwoty [...] zł na podstawie postępowania egzekucyjnego z tytułu wcześniejszych zaległości czynszowych, alimentów w kwocie [...] zł. Podał, że podjął leczenie odwykowe, a po jego zakończeniu podejmie pracę. Odwołujący wnosił o uchylenie decyzji, co umożliwi mu zamianę lokalu na mniejszy i spłatę istniejącego zadłużenia. Organ II instancji decyzją nr [...] z dnia 10.04.2002r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Skargę na decyzję złożył H. F. W uzasadnieniu skargi podkreślił, że nie kwestionuje formalnych podstaw wydania decyzji, ani powoływanym w niej faktom. Wskazał natomiast na swoją trudną sytuację finansową, a także że lokal ten stanowi jedyne miejsce zamieszkania dla niego i jego małoletnich synów oraz, że chciałby zamienić ten lokal na mniejszy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi. W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę podtrzymał swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu decyzji. Na rozprawie w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym pełnomocnik [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji poinformował, że stan zadłużenia skarżącego wynosi aktualnie około [...] zł. Zgodnie z art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz.1269/ sprawy w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153, poz. 1269/ Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Stąd też sąd rozpoznając skargę na decyzję administracyjną bada czy zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Skarga w przedmiotowej sprawie nie jest zasadna. Zgodnie z brzmieniem art. 95 ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990r. o Policji / w brzmieniu ustalonym Dz.U. z 2001r. Nr 100, poz.1084/ decyzję o opróżnieniu lokalu mieszkalnego, wydaje się, jeżeli policjant jest w zwłoce z zapłatą czynszu, lub opłat za świadczenia, związane z eksploatacją lokalu przez okres co najmniej dwóch pełnych okresów płatności, pomimo uprzedzenia na piśmie o zamiarze wydania decyzji o opróżnieniu lokalu i wyznaczeniu dodatkowego, miesięcznego, terminu zapłaty zaległych i bieżących należności. Powołany przez organ II instancji w podstawie prawnej decyzji § 7 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17.10.2001r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżniania tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów /Dz.U. Nr 131, poz.1469/, wydanego z upoważnienia art.97 ust.1 ustawy z dnia 6 kwietnia o Policji, stanowi powtórzenie art. 95 ust. 2 pkt 4 ustawy. Jak wynika z stanu faktycznego w przedmiotowej sprawie, niekwestionowanego przez skarżącego, zaległości z tytułu zapłaty czynszu przekroczyły kilkunastokrotnie dwa pełne okresy płatności. Skarżący był poinformowany o zamiarze wydania decyzji o opróżnieniu lokalu, miał wyznaczony miesięczny termin do zapłaty zaległych i bieżących należności do dnia [...] czerwca 2001, a nadto organ wyraził zgodę na dodatkowy dwumiesięczny termin spłaty do [...] sierpnia 2001r., w którym skarżący zobowiązał się, że ureguluje wszelkie zaległości. Mimo upływu tego terminu skarżący nie uregulował zaległości, a także nadal nie ponosił bieżących opłat, co powodowało, że zaległości z tytułu czynszu ciągle rosły. Zarówno w dacie wydania decyzji przez organ I instancji jak i decyzji przez organ II instancji zaległości z tytułu czynszu nie zostały uregulowane i nadal nie są regulowane. Podnoszone przez skarżącego okoliczności dotyczące jego trudnej sytuacji finansowej nie mogą uzasadniać odstąpienia przez organ od wydania decyzji o opróżnieniu lokalu, jeżeli spełnione zostały ustawowe przesłanki do wydania takiej decyzji. Natomiast organ I instancji mając na uwadze te okoliczności zgodził się na dodatkowy termin spłaty powstałych zaległości, a także wydając decyzję o opróżnieniu lokalu dopiero po pięciu miesiącach od upływu tego dodatkowego terminu, dał dodatkową możliwość skarżącemu na spłatę zaległości. Skarżący nie tylko nie uregulował zaległości, ale nadal nie ponosi bieżących opłat z tytułu czynszu. W tym stanie faktycznym i prawnym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie po rozpoznaniu skargi uznał, że zaskarżona decyzja organu II instancji i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji są zgodne z obowiązującym stanem prawnym. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270/ skargę oddalił.