II SA/Kr 1396/25

Kraków, dnia 12 grudnia 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. F. na decyzję Burmistrza Gminy i Miasta D. w przedmiocie zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości postanawia: odrzucić skargę T. F. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Burmistrza Gminy i Miasta D. w przedmiocie zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości. W odpowiedzi na skargę Burmistrz Gminy i Miasta D. podniósł, że działka oznaczona numerem [...] położona w D. nie była przedmiotem w sprawie zatwierdzenia projektu podziału. Organ nigdy nie wydał decyzji administracyjnej zatwierdzającej podział działki nr [...]. W związku z powyższym zarządzeniem z dnia 6 listopada 2025 r. wezwano skarżącego w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania do uzupełnienia braków formalnych wniesionej skargi poprzez jednoznaczne wskazanie przedmiotu zaskarżenia poprzez podanie numeru i daty wydania zaskarżonej decyzji. Jednocześnie poinformowano skarżącego, że nieusunięcie braków formalnych skargi w terminie spowoduje jej odrzucenie. W piśmie procesowym z dnia 4 grudnia 2025 r. skarżący stwierdził, że przedmiotem skargi jest decyzja Burmistrza Gminy i Miasta D. dotycząca zatwierdzenia podziału działki. Jednocześnie wyjaśnił, że organy nie udostępniły mu treści decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga wniesiona w niniejszej sprawie podlega odrzuceniu. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.) - zwanej dalej jako: P.p.s.a. Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), niezachowanie terminu (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5), brak interesu prawnego wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa art. 3 § 2 pkt 5 i 6 P.p.s.a. (pkt 5a) oraz niedopuszczalność skargi z innych przyczyn (pkt 6). W pierwszej kolejności Sąd wskazuje, że zgodnie z art. 57 § 1 P.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a warunki te określa art. 46 P.p.s.a. Na podstawie art. 46 § 2 pkt 1 lit d) P.p.s.a., pismo strony (skarga), w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie, powinno zawierać oznaczenie przedmiotu sprawy. W skardze, stosownie do art. 57 § 1 pkt 1 i 2 P.p.s.a., powinno znaleźć się również wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności (pkt 1) lub oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy (pkt 2). W myśl zaś art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z kolei art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a stanowi, że skutkiem nieuzupełnienia braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, jest jej odrzucenie. Ponieważ skarga wniesiona w niniejszej sprawie nie czyniła zadość powyższym wymaganiom formalnym, strona skarżąca została wezwana do usunięcia tych braków, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. W piśmie procesowym z dnia 4 grudnia 2025 r. skarżący stwierdził, że przedmiotem skargi jest decyzja Burmistrza Gminy i Miasta D. dotycząca zatwierdzenia podziału działki. Jednocześnie wyjaśnił, że organy nie udostępniły mu treści decyzji. Zatem nie wskazał ani daty, ani też numeru zaskarżonej decyzji. Kwestia ta nabiera dodatkowo znaczenia w świetle wyjaśnień organu który w odpowiedzi na skargę stwierdził, że działka oznaczona numerem [...] położona w D. nie była przedmiotem w sprawie zatwierdzenia projektu podziału. Organ nigdy nie wydał decyzji administracyjnej zatwierdzającej podział działki nr [...]. Oznacza to zatem, że w sprawie brak jest przedmiotu zaskarżenia, co czyni skargę niedopuszczalną. Nie budzi wątpliwości Sądu, że o braku przedmiotu skargi należy mówić także w sytuacji nieistnienia takiego aktu w sensie rzeczywistym i realnym, tj. wówczas gdy akt taki nie powstał i nie został wydany. Sytuacja taka zaistniała w niniejszej sprawie. Z akt administracyjnych sprawy, w szczególności z wyjaśnień dokonanych przez organ w odpowiedzi na skargę nie wynika, aby w stosunku do działki nr [...] został wydany akt w przedmiocie zatwierdzenia podziału nieruchomości. Ponadto, skarżący pomimo stosownego wezwania Sądu w przedmiocie wskazania oraz jednoznacznego oznaczenia aktu, który skarży, a także podania jego numeru i daty wydania – nie wskazał tych informacji. Wręcz przeciwnie, odnosząc się do wezwania Sądu stwierdził, że decyzje nie zostały mu nigdy doręczone przez organ, co tylko potwierdza stanowisko zawarte w odpowiedzi na skargę. Wobec przedstawionych okoliczności uznać zatem należało, że podawana przez skarżącego jako przedmiot skargi – decyzja o zatwierdzeniu projektu podziału nieruchomości, w rzeczywistości nie istnieje. Tym samym brak jest przedmiotu zaskarżenia. W sprawie zaistniały więc przesłanki do odrzucenia skargi jako niedopuszczalnej, na zasadzie przywołanego wyżej art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.