II SA/Kr 1403/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Irla po rozpoznaniu w dniu 19 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. z dnia 16 czerwca 2009 r. znak: [....] w przedmiocie nie załatwienia sprawy w obowiązującym terminie postanawia: 1. skargę odrzucić; 2. zwrócić skarżącej D.S. uiszczony od skargi wpis w kwocie 100 (sto) złotych. Skargą z dnia [....] 2009 r. wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skarżąca D.S. zakwestionowała postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. z dnia 16 czerwca 2009 r. znak: [....] . Zaskarżonym postanowieniem uznano za nieuzasadnione zażalenie, w którym ,D.S. zarzuciła Burmistrzowi Miasta Z. bezczynność w rozpatrzeniu wniosku L.S. i D.S. z dnia [....] 2008 r. o wydanie warunków zabudowy działek na cele realizacji przebudowy i rozbudowy istniejącego sklepiku branży owocowo-warzywnej i spożywczej. Postanowienie to wydane zostało na podstawie - między innymi - art. 37 par. 2 kpa. W ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. nie było podstaw do sformułowania zarzutu bezczynności względem Burmistrza Miasta Z. , gdyż organ ten zobowiązany był - z uwagi na dokonaną przez wnioskodawców zmianę zakresu wniosku - w oparciu o art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, póz. 717 ze zm.) w związku z art. 16 ust. 6 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz.U. Nr 162, póz. 1568) do zawieszenia prowadzonego postępowania. Jednocześnie w wydanym postanowieniu organ pouczył żalącą się, iż na postanowienie to przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z 3 ust. l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, póz. 1270 ze zm.), zwanej dalej jako p.o.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosuj ą środki określone w ustawie. Odnosząc się do wniesionej skargi wskazać należy, iż jest ona niedopuszczalna, zaś skarżąca została mylnie pouczona przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze o prawie do zaskarżenia postanowienia z dnia 16.06.2009 r. Treść art. 3 p.o.p.s.a. wskazuje, iż kontrola, jaką sprawują sądy administracyjne względem administracji publicznej, obejmuje między innymi orzekanie w sprawach ze skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, które kończą postępowanie lub na które służy zażalenie (art. 3 par. 2 pkt 2 p.o.p.s.a.). Analiza zaskarżonego postanowienia wskazuje, iż nie jest ono postanowieniem kończącym postępowanie administracyjne, gdyż rozstrzyga jedynie o bezzasadności zarzutu nie załatwienia sprawy w obowiązującym terminie. Na postanowienie to nie przysługuje zażalenie, bowiem jak stanowi art. 141 par. l kpa zażalenie przysługuje wyłącznie na te postanowienia, które są enumeratywnie w kodeksie wyliczone. Należy więc stwierdzić, że art. 37 par. l nie przewiduje zażalenia na rozstrzygnięcie wydane przez organ wyższego stopnia w sprawie na nie załatwienie sprawy w obowiązującym terminie. Stanowisko to znalazło potwierdzenie w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w wyroku z dnia 24 maja 2001 r. (sygn. akt IV SA 572/99, opubl: LexPolonica nr dokumentu: 356940) stwierdził, że stanowisko organu wyższego stopnia wyrażone w trybie art. 37 par. l k.p.a. ma charakter wpadkowy (incydentalny) i powinno mieć formę postanowienia, na które strome nie przysługuje prawo wniesienia zażalenia. Skoro więc na powyższe postanowienie zażalenie nie przysługuje, ani też nie kończy ono postępowania w sprawie, to zgodnie z powołanym wyżej art. 3 par. 2 pkt 2 p.o.p.s.a. nie służy też i skarga do sądu administracyjnego. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 3 par. 2 pkt 2 w związku z art. 58 par. l pkt 6 oraz art. 58 par. 3 p.o.p.s.a., orzeczono jak w punkcie l postanowienia. O zwrocie uiszczonego od skargi wpisu (pkt 2 postanowienia), orzeczono w oparciu o przepis art. 232 par. l pkt l lit a) p.o.p.s.a , który stanowi, że sąd z urzędu zwraca cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego, jeżeli odrzucenie lub cofnięcie nastąpiło przed wysłaniem odpisu skargi - organowi, którego działanie lub bezczynność zaskarżono.