II SA/Kr 1405/16
WyrokWSA w Krakowie2017-02-14
Skład orzekający: Anna Szkodzińska, Paweł Darmoń, Małgorzata Łoboz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy doręczenie decyzji administracyjnej dorosłemu domownikowi, który odbiera korespondencję adresowaną do strony, jest skuteczne, jeśli strona nie zamieszkuje pod wskazanym adresem, ale nie zgłosiła zmiany adresu organowi administracji?Ratio decidendi
Doręczenie pisma administracyjnego dorosłemu domownikowi jest skuteczne, nawet jeśli strona nie zamieszkuje pod wskazanym adresem, pod warunkiem, że strona nie zgłosiła organowi zmiany adresu zgodnie z art. 41 § 1 K.p.a. Zaniedbanie tego obowiązku skutkuje tym, że doręczenie pod dotychczasowym adresem ma moc prawną. W takiej sytuacji brak jest podstaw do przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, a stwierdzenie uchybienia terminu jest prawidłowe.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła postanowienia Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (WINB) odmawiającego przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (PINB) nakazującej zamurowanie otworów okiennych. Strona skarżąca twierdziła, że decyzja PINB nie została jej doręczona, ponieważ nie zamieszkuje pod adresem, na który została wysłana, a jej brat, który odebrał przesyłkę, nie jest jej domownikiem. WINB odmówił przywrócenia terminu, uznając doręczenie za skuteczne, ponieważ strona nie zgłosiła zmiany adresu, a jej brat jest dorosłym domownikiem.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Szkodzińska Sędziowie: WSA Paweł Darmoń (spr.) WSA Małgorzata Łoboz Protokolant: starszy sekretarz sądowy Katarzyna Zbylut po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 lutego 2017 r. sprawy ze skargi M. Ł. na postanowienie nr [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 12 września 2016 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oraz stwierdzenia uchybienia terminu do jego wniesienia skargę oddala.
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla [...] decyzją z dnia 04.07.2016 r., znak: [...] nakazał współwłaścicielom budynku: M. Ł. i Z. Ł. zamurować cegłą pełną ceramiczną otwór okienny w poziomie parteru o wymiarach 109 x 160 cm oraz otwór okienny w poziomie I piętra budynku mieszkalno-usługowego położonego na działce nr [...] w obr. [...] przy ul. [...] w [...] które to otwory znajdują się w ścianie budynku zlokalizowanej w granicy z sąsiednią działką nr [...] w obr. [...] w [...].
Postanowieniem z dnia 12 września 2016 r., znak [...] nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oraz stwierdził uchybienie terminu do jego wniesienia. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia wskazano art. 59 § 2 oraz 134 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23 z późn. zm., dalej: "K.p.a.") oraz art. 80 ust. 2 pkt 2 i w zw. 83 ust 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r.- Prawo budowlane (Dz. U. z 2016r. poz. 290 z późn. zm.).
W uzasadnieniu postanowienia organ II instancji wskazał, że pismem z dnia [...] sierpnia 2016r. (data złożenia na dziennik podawczy UM w [...]) M. Ł. wniosła m.in. o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji PINB dla [...] z dnia 4 lipca 2016r., znak: [...]. Jednocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu wniosła odwołanie od decyzji.
We wniosku wskazano, iż zaskarżona decyzja, podobnie jak żaden inny dokument w niniejszej sprawie, włącznie z zawiadomieniem o wszczęciu postępowania, nie została skarżącej nigdy doręczona. Tymczasem, jak zaznaczono na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, zaskarżona decyzja miała zostać doręczona pod adresem ul. [...] w [...] bratu skarżącej w dniu 6 lipca 2016 roku. M. Ł. nie zamieszkuje pod tym adresem od czasu rozpoczęcia studiów w [...] tj. od 2002 roku. Skarżąca od 13 lipca 2011 roku zamieszkuje pod adresem ul. [...] w [...].
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w przywołał treść art. 58 k.p.a. Brzmienie tego przepisu nie pozostawia wątpliwości, co do tego, że przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i nastąpić może jedynie w przypadku, gdy spełnione zostaną wszystkie określone w nim przesłanki. W szczególności przywrócenie takie możliwe jest tylko wtedy, gdy uchybienie terminowi nastąpiło bez winy wnioskującego. Przywrócenie terminu nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa.
PINB przed przekazaniem odwołania zweryfikował dane adresowe poprzez wystąpienie do Urzędu Miasta [...] Wydział Spraw Obywatelskich o udostępnienie danych z ewidencji ludności w zakresie zameldowania na pobyt stały lub czasowy. Z otrzymanych informacji wynika, że M. Ł. jest zameldowana na pobyt stały pod adresem: [...] , ul. [...] lokal [...] , a zatem pod adresem, na który prawidłowo była kierowana do niej korespondencja w sprawie. Organ administracji nie jest ani uprawniony, ani zobligowany do poszukiwania miejsca faktycznego zamieszkiwania stron postępowania, w szczególności jeśli strona nie dochowała ciążącego na niej obowiązku zgłoszenia do właściwego urzędu zmiany czasowego miejsca pobytu (zameldowania), a kierowane na ustalony adres przesyłki są odbierane przez domowników. Dokumenty dołączone do odwołania i argumenty zawarte w odwołaniu [...]WINB uznał zatem jako pozostające bez wpływu na interpretację w/w przepisu.
Ponadto przesyłkę z decyzją odebrał brat E. Ł., który po tym adresem wielokrotnie odbierał adresowane do niej przesyłki w sprawie. [...]WINB nie ma zatem powodów do powzięcia wątpliwości, iż brat skarżącej nie jest dorosłym domownikiem, uprawnionym do odbioru korespondencji w sposób, o którym mowa w art. 43 K.p.a. Zdaniem [...]WINB korespondencja do E. Ł., zawierająca skarżoną decyzję została doręczona w sposób prawidłowy, zgodnie z uregulowaniami art. 43 K.p.a. w dniu 6 lipca 2016 r. Brak jest zatem podstaw do uznania, że skarżącej nie doręczono decyzji, zgodnie z wymogami K.p.a. Jeśli tak, to nie ma również podstaw do przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, który upłynął z dniem 20 lipca 2016 r.
We wniosku o przywrócenie terminu nie zawarto merytorycznego uzasadnienia, potwierdzającego prawdopodobieństwo przyczyny uchybienia terminu bez winy strony, zatem brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku pełnomocnika strony o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Tym samym postanowieniem, na podstawie art. 134 K.p.a. stwierdzić należało jednocześnie uchybienie terminu do wniesienia odwołania, który upłynął z dniem 20.07.2016r.
Opisane wyżej postanowienie zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zaskarżyła M. Ł., zarzucając mu:
1) naruszenie przepisów postępowania, a to art. 43 k.p.a., polegające na uznaniu za skuteczne doręczenia skarżącej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia 4 lipca 2016 roku, znak [...], w mieszkaniu przy ulicy [...] w [...], do rąk G. Ł., podczas gdy doręczenie w oparciu o powyższy przepis nie mogło nastąpić z uwagi na zamieszkiwanie przez skarżącą pod adresem przy ulicy [...] w [...] a zatem niespełnianie przez G. Ł. warunków do uznania go za domownika skarżącej,
2) naruszenie przepisów postępowania, a to art. 58 § 1 k.p.a., polegające na odmówieniu skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia odwołania i stwierdzeniu uchybienia terminu do jego wniesienia, podczas gdy skarżąca uprawdopodobniła, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy.
Na podstawie tych zarzutów skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia, stwierdzenie, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu i o zasądzenie od organu II instancji na rzecz skarżącej kosztów postępowania według norm przepisanych.
W uzasadnieniu skargi wskazano, że skoro skarżąca od wielu lat nie mieszka pod adresem, na który wysyłane były do niej pisma w ramach postępowania, to jej brat, który pod tym adresem odbierał pisma nie może zostać uznany za "dorosłego domownika" w rozumieniu art. 43 k.p.a. Zwrócono też uwagę na liczne mankamenty polegające na mylnym określaniu skarżącej jako E. Ł. bądź J. P., co - zdaniem skarżącej - nasuwa poważne wątpliwości, czy zaskarżona decyzja zapadła w oparciu o materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy.
W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] wniósł o jej oddalenie i w całości podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, a zarzuty skargi nie mogą odnieść skutku.
W pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę, ze[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] w zaskarżonym postanowieniu zawarł dwa rozstrzygnięcia: o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oraz o stwierdzeniu wniesienia odwołania z uchybieniem terminu. Obydwa te rozstrzygnięcia są zaskarżalne do sądu administracyjnego i choć zwykle organy administracji rozstrzygają te kwestie w odrębnych postanowieniach, ujęcie ich w jednym orzeczeniu nie stanowi błędu.
Skarżąca domagała się przywrócenia terminu do wniesienia odwołania twierdząc, że decyzja organu I instancji nie została jej w ogóle doręczona.
Jak wynika z akt sprawy cała korespondencja w dotychczasowym postępowaniu była doręczania M. Ł. pod adres: [...] ul. [...]. Jest to stały adres zameldowania skarżącej, co wynika z pisma Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r. zawierającego dane udostępnione z rejestru mieszkańców. W rejestrze brak jest danych o adresie czasowym.
Zwrotne poświadczenie odbioru decyzji organu I instancji znajduje się w aktach administracyjnych PINB na k. 266, z datą odbioru "06.07.2016 r." i zostało podpisane "Ł. G. brat". Wcześniejsza korespondencja była doręczana z zaznaczeniem "do rąk dorosłego domownika", a odbiór podpisywali między innymi brat G. Ł. (k. 52) i mama Z. Ł. (k. 178, 203). Żadna z przesyłek nie powróciła z adnotacją "adresat nie zamieszkuje pod wskazanym adresem" ani "zwrot - nie podjęto w terminie". Organ prowadzący postępowanie nie miał, więc żadnych podstaw by kwestionować skuteczność doręczeń pod wymienionym wyżej adresem. Biorąc pod uwagę, że pod adresem ul. [...] w [...] zamieszkuje najbliższa rodzina skarżącej, w tym jej matka Z. Ł. , która jest drugim adresatem decyzji organu I instancji i żadna z tych osób nie powiadomiła doręczyciela przesyłek, że skarżąca pod tym adresem nie zamieszkuje - doręczenia te należy uznać za skuteczne.
Na ocenę tę w żaden sposób nie wpływają dokumenty dołączone do wniosku o przywrócenie terminu, a to: umowa najmu lokalu położonego w [...] przy ul. [...] w [...], umowa o pracę skarżącej czy też wydruk CEIDG dotyczący skarżącej.
Trzeba w tym miejscu przypomnieć, że zgodnie z art. 41 § 1 k.p.a. w toku postępowania strony oraz ich przedstawiciele i pełnomocnicy mają obowiązek zawiadomić organ administracji publicznej o każdej zmianie swojego adresu, w tym adresu elektronicznego. Z kolei § 2 art. 41 k.p.a. stanowi, że w razie zaniedbania obowiązku określonego w § 1 doręczenie pisma pod dotychczasowym adresem ma skutek prawny.
W tych okolicznościach nie sposób zakwestionować doręczenie skarżącej decyzji PINB dokonane w dniu 6 lipca 2016 r. do rąk dorosłego domownika - brata skarżącej G. Ł. Tym samym brak było podstaw do przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Prawidłowe było również zaskarżone orzeczenie w części w jakiej stwierdza uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Wbrew zarzutom skargi nie stwierdzono naruszenia art. 43 k.p.a. ani też art. 58 k.p.a.
Na marginesie należy zauważyć, że wyrokiem z dnia 24 lutego 2017 r., sygn. II SA/Kr 1404/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia 12 września 2016 r. znak: [...]. Decyzja PINB (od której skarżąca wniosła odwołanie po terminie) ponownie będzie przedmiotem postępowania odwoławczego, a w ramach tego postępowania skarżąca będzie mogła wskazać aktualny adres zamieszkania i ewentualnie przedstawić swoje stanowisko.
Jednocześnie trzeba przyznać rację skarżącej, iż w zaskarżonym postanowieniu mylnie określono ją dwukrotnie jako E. Ł. i raz jako J. P., jednakże uchybienia te nie mają wpływu na wynik sprawy.
Biorąc pod uwagę wszystkie wskazane wyżej okoliczności skargę jako bezzasadną należało oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 poz. 718 ze zm.).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło