II SA/Kr 1407/15

PostanowienieWSA w Krakowie2017-04-13

Skład orzekający: Sędzia WSA Paweł Darmoń

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wydanego w wyniku rozpoznania sprzeciwu od zarządzenia referendarza sądowego przysługuje zażalenie?
Ratio decidendi
Od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wydanego w wyniku rozpoznania sprzeciwu od zarządzenia referendarza sądowego, o którym mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 PPSA, nie przysługuje zażalenie. Sąd orzeka w takim przypadku jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu, co oznacza, że postanowienie sądu jest ostateczne w tym zakresie.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi J.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 14 sierpnia 2015 r. W toku postępowania Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 13 września 2016 r. utrzymał w mocy zarządzenie referendarza sądowego z dnia 22 lipca 2016 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o prawo pomocy. J.K. złożył zażalenie na to postanowienie, które zostało odrzucone jako niedopuszczalne.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono zażalenie J.K. na postanowienie z dnia 13 września 2016 r. utrzymujące w mocy zarządzenie referendarza sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Darmoń po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 14 sierpnia 2015 r., znak [...] w przedmiocie odmowy wydania nakazu przywrócenia stanu wody na gruncie postanawia: odrzucić zażalenie J.K. na postanowienie z dnia 13 września 2016 r. utrzymaniu w mocy zarządzenia referendarza sądowego. Postanowieniem z dnia 13 września 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie utrzymał w mocy zarządzenie referendarza sądowego z dnia 22 lipca 2016 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o prawo pomocy. Zgodnie z art. 260 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) - dalej określanej jako p.p.s.a. - rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. W myśl § 2 zd. 2 art. 260 p.p.s.a. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznał sprzeciw i w wyniku tego wydał zaskarżone postanowienie z dnia 13 września 2016 r. W myśl powołanych wyżej przepisów od postanowienia tego nie przysługuje zażalenie. Dlatego też zażalenie J.K. jako niedopuszczalne podlegało odrzuceniu na podstawie art. 197 § 2 w zw. z art. 178 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło