II SA/Kr 1409/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Niecikowski (spr.) Sędziowie: WSA Grażyna Firek WSA Barbara Pasternak Protokolant: Karina Lutyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 marca 2006 r. sprawy ze skargi K.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 29 kwietnia 2002 r., Nr: [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu postanawia umorzyć postępowanie sądowe Skarga w sprawie niniejszej została złożona przed dniem 1.01.2004 r. Zgodnie jednak z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r., Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 - w skrócie p.o.p.s.a.). Pismem z dnia 1.03.2006 r., skarżący cofnął skargę. Art. 60 p.o.p.s.a zezwala skarżącemu na cofnięcie skargi, przy czym cofnięcie skargi wiąże sąd. Jedynie w przypadku gdy cofnięcie zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności -sąd zobowiązany jest uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne. Taka jednak sytuacja nie zachodzi w sprawie. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.o.p.s.a orzeczono jak sentencji.