II SA/Kr 1409/04

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 września 2007r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Czeluśniak /spr./ Sędziowie WSA Grażyna Firek AWSA Kazimierz Bandarzewski Protokolant Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 września 2007 r. sprawy ze skargi "D." Spółki Akcyjnej w K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2004r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu l instancji, II. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana, III. zasądza od Wojewody [...] na rzecz "D." Spółki Akcyjnej w K. kwotę 755 /siedemset pięćdziesiąt pięć/ złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. WSA/wyr. l - sentencja wyroku Prezydent Miasta K. decyzją nr[...] z dnia [...] lipca 2004r. znak [...], wydaną na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4, art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo Budowlane (Dz. U. z 2000r. Nr 106, poz. 1126 z późn. zm.), w związku z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz zmianie niektórych ustaw (Dz. U. z 2003r. Nr 80, poz. 718) i art. 104 kpa, zatwierdził projekt budowlany i wydał pozwolenie na budowę dla: Przedsiębiorstwa Budowlanego Produkcji i Usług "N." sp. z o.o., z siedzibą w K. ul. [...]. Pozwoleniem zostało objęte zamierzenie budowlane: "K.K." -budynek mieszkalny wielorodzinny z usługami handlowymi biurowymi, garażem podziemnym wraz z infrastrukturą techniczną, przyłącz wodociągu i kanalizacji sanitarnej na działkach "1", "2", przyłącz kanalizacji deszczowej na działkach "1", "2", "3", "4", przyłącz kabla średniego napięcia na działce "1", przyłącz centralnego ogrzewania na działce "4", wjazd na działkę "1". Zamierzenie budowlane zostało zlokalizowane przy ul. K. na działkach nr "2", "3", "4", "1" obr. [...] K.- K. W uzasadnieniu organ l instancji podał, że wniosek o wydanie pozwolenia na budowę został złożony w terminie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, na terenie objętym wnioskiem nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Inwestor wykazał prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, przedkładając wypis z księgi wieczystej. Ponadto organ l instancji uznał, że projekt zagospodarowania działki jest zgodny z wymaganiami ochrony środowiska, wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przepisami w tym techniczno-budowlanymi. Projekt budowlany został uznany za kompletny i posiadający wymagane przepisami opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia oraz został wykonany przez osobę uprawnioną. Odnośnie zarzutów podnoszonych przez K.K. organ wyjaśnił, że dojazd pożarowy zapewniony został od ulicy K., gdyż budynek usytuowany jest otworami okiennymi w odległości 15 m od miejsca ustawienia pojazdów prowadzących działanie ratownicze. Drogę pożarową stanowi działka "5" (K. – B.), a nie droga wewnętrzna dojazdowa znajdująca się w sąsiedztwie działki nr "6" stanowiącej własność K.K. W kwestii zagrożenia budynku zlokalizowanego na działce nr "6" przez wykopy pod projektowany budynek inwestor przedłożył opracowanie pn: Analiza wpływu nowej inwestycji na budynek sąsiada - w którym stwierdzono, że przyjęta w projekcie głębokość wykopu nie ma wpływu na stateczność budynku sąsiada, a współczynnik bezpieczeństwa jest bliski 2, a kwestia murku oporowego oznaczonego na planie zagospodarowania z zlokalizowanego łącznie z fundamentem w granicach działki inwestora nie stanowi zagrożenia dla jej budynku jako forma małej architektury. Odwołanie od powyższej decyzji do Wojewody wniosła "D" Spółka Akcyjna w K. reprezentowana przez pełnomocnika adwokata R.S. Odwołujący się zarzucił, że decyzja o pozwoleniu na budowę została wydana z naruszeniem przepisu art. 144 ust. 1 ustawy Prawo upadłościowe i naprawcze, ponieważ po ogłoszeniu dnia 6 lutego 2004r. postanowienia o upadłości Przedsiębiorstwa Budowlanego Produkcji i Usług "N." sp. z o.o., z siedzibą w K. obejmującej likwidację jego majątku postępowanie administracyjne dotyczące masy upadłości może być dalej prowadzone jedynie przez syndyka lub przeciwko niemu. W związku z tym, zdaniem odwołującego się, nastąpiło również naruszenie art. 97 § 3 kpa, ponieważ w sytuacji utraty przez stronę zdolności do czynności prawnych, postępowanie administracyjne powinno zostać zawieszone. Ponadto odwołujący się zarzucił, że w toku postępowania w przedmiocie wydania pozwolenia na budowę nie zostało złożone przez wnioskodawcę oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, a organ oparł swoje rozstrzygnięcie na nieaktualnym odpisie z księgi wieczystej. Podkreślił, że w dacie wydania decyzji inwestor nie był już właścicielem nieruchomości, która została wniesiona aportem do spółki "N.D." sp. z o.o. w K. W ocenie odwołującego się lokalizacja inwestycji nie bierze pod uwagę otaczającej zabudowy oraz odpowiedniej dla charakteru inwestycji ilości miejsc parkingowych. Wojewoda decyzją z dnia [...] października 2004r. znak [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 80 ust. 1 pkt 2, art. 81 ust. 1 pkt 2 i art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2003r. Nr 207, poz. 2016 z późn. zm.), utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Organ odwoławczy stwierdził, że projekt budowlany, będący podstawą wydania pozwolenia na budowę w niniejszej sprawie, został sporządzony zgodnie z przepisami prawa budowlanego oraz przepisami techniczno - budowlanymi. Dodatkowo projekt został uzupełniony o oświadczenie projektanta o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej, o którym mowa w art. 20 ust. 4 dodanym nowelizacją ustawy Prawo Budowlane (Dz. U. Nr 93, poz. 88) oraz oświadczeniem o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane wraz z umową użyczenia z dnia 9.03.2004r. zawartą pomiędzy Przedsiębiorstwem Budowlanym Produkcji i Usług "N." sp. z o.o. w upadłości, reprezentowanym przez syndyka masy upadłościowej a "N.D." sp. z o.o., reprezentowanym przez prezesa zarządu i odpisem z księgi wieczystej z dnia 22.04.2003r. Zatem zarzut pełnomocnika "D." o wydaniu pozwolenia na budowę wbrew przepisom art. 32 ust. 2 pkt 2 Prawa budowlanego i art. 97 § 3 kpa jest bezpodstawny. Natomiast zarzut, że przedmiotowa decyzja została wydana z naruszeniem przepisów ustawy Prawo upadłościowe i naprawcze, zdaniem Wojewody nie może mieć wpływu na postępowanie administracyjne w sprawie pozwolenia na budowę. Organ odwoławczy ponadto podkreślił, że w związku z obawami właścicieli sąsiednich nieruchomości, na etapie postępowania przed organem l instancji opracowana została "Analiza wpływu nowej inwestycji - budynku mieszkalnego "K.K." przy ul. K. na budynek sąsiada", przez uprawnionego projektanta branży konstrukcyjnej, z której wynika, że przyjęta w projekcie głębokość wykopu nie ma wpływu na stateczność budynku sąsiada. Skargę na powyższą decyzję Wojewody do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosła "D" Spółka Akcyjna w K. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że decyzja organu odwoławczego została wydana z naruszeniem przepisu art. 107 kpa, ponieważ Wojewoda nie ustosunkował się do zarzutów zawartych w odwołaniu, a odnoszących się do braku legitymacji formalnej Przedsiębiorstwa Produkcji i Usług "N." sp. z o.o. w K. do występowania w postępowaniu o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę. Skarżący podtrzymał również zarzuty podniesione w odwołaniu od decyzji organu l instancji dotyczące naruszenia art. 97 § 3 kpa w związku z art. 144 ust. 1 ustawy Prawo upadłościowe i naprawcze. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i podnosząc, że ogłoszenie upadłości, nawet w formie likwidacyjnej, nie pozbawia upadłego zdolności do czynności prawnych, lecz prawa do rozporządzania majątkiem wchodzącym w skład masy upadłości. Dlatego też, zdaniem organu odwoławczego, nie miało miejsca naruszenie art. 97 § 3 kpa ani też art. 144 ust. 1 ustawy Prawo upadłościowe i naprawcze. Ponadto Wojewoda podkreślił, że w uzasadnieniu w sposób wyczerpujący i precyzyjny wyjaśnił motywy swojego rozstrzygnięcia i odniósł się do podniesionych w odwołaniu zarzutów. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 § 1 - 2 ustawy z dnia 25.07.2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej, która w myśl art. 1 ustawy z dnia 30.08.2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153,póz. 1270 z późn. zm. - oznaczana dalej jako p.p.s.a.) odbywa się na zasadach określonych w przepisach tej ustawy. W ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 p.p.s.a. sąd uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.), zaś jednym ograniczeniem w tym zakresie jest zakaz przewidziany w art. 134 § 2 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe, uznano skargę za zasadną, aczkolwiek z innych niż wskazywane w niej przyczyny. Dokonana z urzędu kontrola decyzji Wojewody z dnia [...] października 2004r. wskazuje, iż jest ona dotknięta wadą określoną w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., jako decyzja wydana z rażącym naruszeniem prawa. Sąd rozpoznający niniejszą sprawę podziela bowiem pogląd, iż prowadzenie postępowania administracyjnego w stosunku do osoby zmarłej i wydanie decyzji ocenione być musi jako rażące naruszenie prawa w rozumieniu art.156 § 1 pkt 2 k.p.a., jest to bowiem uchybienie, w wyniku którego powstają skutki niemożliwe do zaakceptowania z punktu widzenia praworządności (por. wyrok NSA z dnia 14.11.2001 r. l SA 2462/99 LEX nr 82653). W przedmiotowej sprawie stwierdzono, iż zarówno w trakcie postępowania przed organem l, jak i II - instancji jako stronę postępowania traktowano J.G., mimo, iż już dowód doręczenia decyzji z dnia [...] września 2003r. wrócił z adnotacją urzędu pocztowego, iż " adresat nie żyje". Pomimo to (i kolejnych adnotacji o śmierci uczestniczki) nadal wszelkie pisma, zawiadomienia, jak również decyzje kierowane były do zmarłej J.G. Orzekające w sprawie organy naruszyły tym samym wszelkie podstawowe przepisy kodeksu postępowania administracyjnego - art. 6, 7, 8, 10, 28, 29, 30, 61 § 4. Naruszenie powyższych przepisów postępowania stanowić mogło także podstawę do wznowienia postępowania ze względu na to, iż brak uczestnictwa w postępowaniu administracyjnym stron postępowania bez ich winy jest podstawą do wznowienia postępowania. Spadkobiercy J.G. nie zostali zawiadomieni o toczącym się postępowaniu, a zatem bez swojej winy nie brali w nim udziału, mimo, iż zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 7 k.p.a. to na organach administracji publicznej ciąży obowiązek ustalenia stron postępowania przy pomocy wszelkich dostępnych środków. Z uwagi na powyższe rażące naruszenie prawa, przy braku negatywnych przesłanek orzekania o nieważności aktu administracyjnego, o których mowa w art. 156 § 2 k.p.a., uznano, iż w sprawie niniejszej zachodzą podstawy do zastosowania art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Orzeczono zatem jak w pkt l sentencji orzeczenia. Wobec stwierdzenia nieważności ww. decyzji dalsza ich kontrola jest niedopuszczalna. Zgodnie z dyspozycją art. 152 ustawy orzeczono jak w pkt. II sentencji wyroku, a o kosztach postępowania sądowoadministracyjnego orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. w związku z art. 205 § 2 p.p.s.a.