II SA/Kr 1409/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Kiełkowski po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia 12 września 2016 r. Nr [...] znak [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych odwołania postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu uiszczony wpis w kwocie 100 (sto) złotych. Pismem z dnia 18 października 2016 r. skarżący M. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia 12 września 2016 r. Nr [...] znak [...], o przywróceniu terminu przewidzianego dla uzupełnienia braków formalnych odwołania przez Z. L, działającą przez pełnomocnika adwokata M. O., określonego w art. 64 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego. Skarżący zarzucił zaskarżonemu postanowieniu naruszenie art. 58 § 1 k.p.a. przez przywrócenie terminu przewidzianego w art. 64 § 2 k.p.a., pomimo że zainteresowana nie uprawdopodobniła, iż uchybienie nastąpiło bez jej winy, oraz naruszenie art. 6 i art. 8 Kodeksu postępowania administracyjnego przez przesądzenie w treści uzasadnienia o uwzględnieniu odwołania od decyzji. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia [...] Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w [...], a także o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał na okoliczności, które w jego ocenie nie pozwalają uznać, że uchybienie terminowi do uzupełnienia braków formalnych odwołania nastąpiło bez winy zainteresowanej tudzież jej pełnomocnika. Skarżący zakwestionował też fragment uzasadnienia zaskarżonego postanowienia, w którym mowa o uwzględnieniu odwołania. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zakres kontroli działalności administracji publicznej i stosowania przez wojewódzkie sądy administracyjne środków przewidzianych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 poz.718, dalej "p.p.s.a.") określa art. 3 tej ustawy. Zgodnie z § 2 powołanego przepisu, "kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613 z późn. zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Zgodnie z § 3 powołanego przepisu, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach". Zaskarżone postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] o przywróceniu terminu do uzupełnienia braków formalnych odwołania nie mieści się w powyższym katalogu aktów i czynności, które mogą być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. W szczególności – mając na uwadze art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. – należy podkreślić, że postanowienie o przywróceniu terminu do uzupełnienia braków formalnych odwołania: 1) nie jest postanowieniem zaskarżalnym w drodze zażalenia (zgodnie z art. 59 § 1 k.p.a. zażalenie służy tylko od postanowienia odmownego); 2) postanowienie to nie kończy postępowania, wręcz przeciwnie – otwiera drogę do jego kontynuowania i rozpatrzenia odwołania; 3) nie rozstrzyga sprawy co do istoty – jest typowym postanowieniem mającym za przedmiot kwestię procesową. Dopuszczalność skargi Sąd bada w oparciu o kryteria obiektywne, wynikające z relewantnych przepisów prawa, w szczególności przepisów tu powołanych. Z tego też względu nie może mieć znaczenia okoliczność, że w zaskarżonym postanowieniu organ pouczył stronę o prawie do złożenia skargi. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji. O zwrocie kosztów orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.