II SA/Kr 1412/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu w dniu 10 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.F. na decyzję Wojewody z dnia 5 października 2010 r., znak[...] w przedmiocie zgłoszenia sprzeciwu wobec zamiaru zmiany sposobu użytkowania budynku postanawia: I. odrzucić skargę kasacyjną, II. zwrócić skarżącemu uiszczony wpis od skargi kasacyjnej w kwocie 250 zł (słownie: dwustu pięćdziesięciu złotych). Wyrokiem z dnia 17 maja 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę J.F. na decyzję Wojewody z dnia [...] października 2010 r., znak: [...] w przedmiocie zgłoszenia sprzeciwu wobec zamiaru zmiany sposobu użytkowania budynku. Od powyższego wyroku skargę kasacyjną wywiódł J.F. . Skarga została sporządzona przez adwokata P.W. . Zarządzeniem z dnia 12 lipca 2013 r, doręczonym pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 25 lipca 2013r. Sąd wezwał pełnomocnika skarżącego adwokata P.W. do uzupełnienie skargi kasacyjnej do usunięcia jej braków formalnych poprzez podpisanie skargi kasacyjnej w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Do dnia 10 września 2013 r. skarga kasacyjna nie została podpisana. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Po wniesieniu do sądu skargi kasacyjnej następuje jej badanie pod kątem wymagań formalnych jakie przewiduje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.". Zgodnie z art. 178 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W niniejszej sprawie zachodzi przesłanka odrzucenia skargi kasacyjnej, gdyż skarga ta zawiera brak formalny (brak podpisu pełnomocnika skarżącego), który pomimo prawidłowego wezwania nie został usunięty i minął wyznaczony termin do jego usunięcia. O zwrocie kwoty uiszczonego wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji.