II SA/Kr 1418/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Nawara - Dubiel po rozpoznaniu w dniu 27 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej budynku przy ul. [...] w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 1 sierpnia 2014 r., znak [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wspólnota Mieszkaniowa budynku ul. [...] w K. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia z dnia 1 sierpnia 2014 r., znak [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. Na uzasadnienie tego wniosku skarżąca wskazała, że w przedmiotowej sprawie zaskarżona decyzja o ustaleniu warunków zabudowy może stanowić podstawę do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, której realizacja może wywołać nieodwracalne skutki dla mieszkańców nieruchomości sąsiednich. Zrealizowanie inwestycji przy zachowaniu parametrów zawartych w decyzji o ustaleniu warunków zabudowy może wiązać się z przekroczeniem dozwolonego oddziaływaniem inwestycji na nieruchomości sąsiednie. Podniesiono także, że określona w art. 61 § 1 p.p.s.a. konstrukcja przesłanek wstrzymania wykonania decyzji nie wyłącza obowiązku oceny wniosku o wstrzymanie wykonania również z punktu widzenia prawdopodobieństwa uwzględnienia wniesionej skargi, a więc rozważenia zarzutów niezgodności zaskarżonej decyzji z obowiązującym prawem. Dokonanie wstępnej oceny zasadności skargi przy badaniu możliwości uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest niezbędne w przedmiotowej sprawie mając na uwadze charakter podniesionych w skardze zarzutów dotyczących poważnych uchybień, które mają istotny wpływ na wynik sprawy. W przedmiotowej sprawie ochrona tymczasowa jest niezwykle ważną gwarancją procesową ponieważ może ją ochronić przed negatywnymi następstwami zaskarżonej decyzji. Na potrzebę dokonywania wnioskowanej przez Skarżącego wstępnej oceny zasadności skargi wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 11 czerwca 1990 roku (SA/Wr 1478/90, niepubl.). Sąd zważył co następuje. Powyższy wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 poz. 270 ze zm. - oznaczanej dalej jako p.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W niniejszej sprawie zaskarżoną decyzją jest decyzja ustalająca warunki zabudowy. Decyzja ta jako pierwszy etap procesu inwestycyjnego daje inwestorowi prawo do wystąpienia do organu architektoniczno- budowlanego o pozwolenie na budowę. Nie stanowi jednak ona aktu, który dawałby podstawę inwestorowi do rozpoczęcia robót budowlanych i realizacji planowanej inwestycji, a tym samym nie narusza na tym etapie inwestycyjnym żadnych praw skarżącego w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub nieodwracalnych skutków. Nie może powodować takich skutków możliwość uzyskania w przyszłości decyzji o pozwoleniu na budowę, która to dopiero będzie mogła w określonym w niej zakresie ingerować w bryłę, czy substancję obiektu budowlanego (por. postanowienie NSA z dnia 12 sierpnia 2014 r., sygn. II OZ 818/14, dostępne http://orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query ). Argumenty podniesione we wniosku, a dotyczące konieczności dokonania wstępnej oceny zasadności skargi są nieuzasadnione, a Sąd nie podziela poglądu wyrażonego w przytoczonym postanowieniu z 1990r. Rozstrzygając na podstawie art. 61 § 3, sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przy rozpoznawaniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd (tym bardziej orzekając na posiedzeniu niejawnym w składzie jednoosobowym) nie jest uprawniony do oceny tego wniosku z punktu widzenia "prawdopodobieństwa uwzględnienia wniesionej skargi", gdyż w ten sposób w niedozwolony sposób antycypowałby przyszły wyrok. Wobec braku podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji wniosek skarżącej należało oddalić na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a.