II SA/Kr 142/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 stycznia 2013 r. sprawy ze skargi I.A. , S.B. i H.B. na decyzję Wojewody [....] z dnia 13 marca 2001 r., znak: [....] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia umorzyć postępowanie sądowe. "W kwietniu 2001r. I.A. , S.B. i H.B. wnieśli skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie na decyzję Wojewody [....] z dnia 13 maca 2001r. znak: [....] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Postępowanie sądowe w niniejszej sprawie zostało po raz pierwszy zawieszone postanowieniem z dnia 6 kwietnia 2005r., a skarżący nie wykazywali żadnej aktywności procesowej i nie odpowiedzieli na wezwanie skierowane do nich w sierpniu 2008r. W wyniku czynności podjętych przez sąd z urzędu postanowieniem z dnia 22 maja 2012r. postępowanie zostało podjęte. Następnie pojawiły się kolejne przesłanki do zawieszenia, a skarżący ponownie nie odpowiedzieli na wezwanie sądu (zarządzenie z 27 czerwca 2012r.). Dlatego postępowanie w sprawie zostało ponownie zawieszone postanowieniem z dnia 5 lipca 2012r. W związku z powyższymi okolicznościami zarządzeniem z dnia 19 listopada 2012r. wezwano skarżących do złożenia w terminie czternastu dni oświadczenia o tym, czy podtrzymują czy też cofają skargę na ww. decyzję Wojewody [....] . Pismo to zawierało także pouczenie, że brak odpowiedzi w zakreślonym terminie zostanie potraktowany jako niepodtrzymywanie skargi, co będzie skutkowało umorzeniem niniejszego postępowania. W zakreślonym terminie skarżący nie odpowiedzieli na powyższe wezwanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa". Dlatego też właściwym do rozpoznania niniejszej sprawy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie. Zgodnie z art. 60 ppsa. skarżący może skargę cofnąć, a cofnięcie skargi, co do zasady wiąże sąd. Wskazać należy, że w niniejszej sprawie skarżący przez okres ponad dziesięciu lat od wniesienia skargi nie podejmowali żadnych czynności ani starań, mających na celu usunięcie przeszkód w prowadzeniu postępowania sądowego. Ponadto skarżący nie wykazali też aktywności po skierowaniu do nich pism zmierzających do odebrania oświadczenia o popieraniu lub cofnięciu złożonej skargi, mimo zawartego pouczenia o konsekwencjach braku odpowiedzi. Te okoliczności, w powiązaniu ze znacznym upływem czasu od dnia wniesienia skargi, jednoznacznie wskazują, że skarga utraciła dla skarżących znaczenie i nie są oni zainteresowane dalszym jej popieraniem. Można zatem zasadnie przyjąć, że skarga wniesiona na ww. decyzję Wojewody [....] została cofnięta przez wszystkich skarżących. Nie stwierdzono też, by zachodziły okoliczności, które uzasadniałyby dalsze prowadzenie postępowania sądowego, pomimo cofnięcia skargi. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ppsa.