II SA/Kr 142/16
PostanowienieWSA w Krakowie2016-04-29
Skład orzekający: Mirosław Bator
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy zarządzenie referendarza sądowego o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy, złożonego na formularzu innym niż urzędowy, jest prawidłowe, jeśli strona nie uzupełniła braków w wyznaczonym terminie?Ratio decidendi
Zarządzenie referendarza sądowego o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy jest prawidłowe, jeśli wniosek nie został złożony na urzędowym formularzu, a strona mimo wezwania nie uzupełniła tego braku w zakreślonym terminie. Niezachowanie wymogu złożenia wniosku na urzędowym formularzu stanowi brak formalny, który należy uzupełnić w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania, zgodnie z art. 49 § 1 i art. 257 P.p.s.a.Stan faktyczny
Referendarz sądowy WSA w Krakowie zarządzeniem z dnia 15 marca 2016 r. pozostawił bez rozpoznania wniosek M. G. o przyznanie prawa pomocy, ponieważ nie został złożony na urzędowym formularzu. Strona została wezwana do uzupełnienia braków w terminie 7 dni, jednak tego nie uczyniła. M. G. złożył sprzeciw od zarządzenia, argumentując zbyt krótki termin i skomplikowanie formularza. Sąd rozpoznał sprzeciw.Rozstrzygnięcie
Utrzymano w mocy zaskarżone zarządzenie referendarza sądowego o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy.Pełny tekst orzeczenia
Kraków, dnia 29 kwietnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu od zarządzenia referendarza sądowego WSA w Krakowie z dnia 15 marca 2016 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi M. G. na decyzję Wojewody [...] z dnia 4 grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie
Zarządzeniem z dnia 15 marca 2016 r. referendarz, na podstawie art. 257 w zw. z art. 258 § 2 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej powoływana jako P.p.s.a.), pozostawił bez rozpoznania wniosek M. G. o przyznanie prawa pomocy.
W uzasadnieniu zarządzenia wskazano, że zgodnie z art. 252 § 2 P.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Referendarz podkreślił, że ustawa nie przewiduje odstępstw od tej zasady, co więcej w myśl art. 257 P.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Wniosek w sprawie niniejszej nie został złożony na wymaganym formularzu. W związku z tym wezwano skarżącego do złożenia go na formularzu, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wraz z wezwaniem przesłano skarżącemu urzędowy formularz wniosku "PPF". Wezwanie zostało skutecznie doręczone w dniu 3 marca 2016 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k-11 akt sądowych) W wyznaczonym terminie, który upływał w dniu 10 marca 2016 r. nie przedłożono wypełnionego formularza wniosku. Co więcej formularz ten nie został do tej pory złożony przez M. G..
Na powyższe zarządzenie skarżący złożył sprzeciw i wniósł o przyznanie prawa pomocy. Stwierdził, że został mu wyznaczony zbyt krótki termin 7 dni, a formularz przesłany do wypełnienia jest skomplikowany.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Sprzeciw jest niezasadny.
W myśl art. 252 § 2 P.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się do sądu na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru, stanowiącym – w przypadku osób fizycznych – załącznik nr 1 do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 sierpnia 2015 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz.U. z 2015 r., poz. 1257). Niezachowanie tego wymogu stanowi brak formalny wniosku w rozumieniu art. 49 § 1 P.p.s.a. (zob. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 kwietnia 2008 r., I OPS 1/08, pub. ONSAiWSA 2008, nr 5, poz. 74). Skoro zaś tak, to na podstawie art. 49 § 1 P.p.s.a. należy wezwać do uzupełnienia tego braku w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W konsekwencji uchybienie temu terminowi musi pociągnąć za sobą realizację wskazanego rygoru, czyli pozostawienie wniosku bez rozpoznania, o czym stanowi art. 257 P.p.s.a. W myśl bowiem tego przepisu wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.
Z akt sprawy wynika, że skarżący, mimo prawidłowego wezwania i przesłania mu formularza "PPF", nie dopełnił ciążącego na nim obowiązku i do tej chwili nie nadesłał wypełnionego i podpisanego formularza. Jak wyżej podkreślono termin 7 dni do uzupełnienia braków formalnych wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika wprost z ustawy, a dokładnie z art. 49 § 1 P.p.s.a. Zasadnie, zatem referendarz uznał, że skarżący nie wykonał zarządzenia, a w konsekwencji zaistniała przesłanka z art. 257 P.p.s.a. Zaznaczyć przy tym należy, że bez wpływu na wynik sprawy pozostają przyczyny, dla których skarżący nie przesłał uzupełnionego formularza. Ustawodawca nie ograniczył bowiem prawa strony do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy żadnym terminem. Wniosek na formularzu można złożyć na każdym etapie postępowania.
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 257 w zw. z art. 260 § 1 i 3 P.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło