II SA/Kr 1427/10

Dnia 30 marca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jan Zimmermann (spr.) po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. B. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie z jego skargi na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 9 września 2010 r., Nr [...] w przedmiocie ustalenia kosztów postępowania postanawia: I. oddalić wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych II. oddalić wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu We wniosku z dnia 27 grudnia 2010 r. J. B. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych i o ustanowienie adwokata. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Krakowie postanowieniem z dnia 28 stycznia 2011 r. oddalił powyższy wniosek a J. B. w dniu 7 lutego 2011 r. wniósł w stosunku do tego postanowienia sprzeciw. Dlatego, zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 z późn, zm. - cyt dalej jako ppsa), postanowienie to utraciło moc a sprawa została rozpatrzona przez Sąd. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. W standardowym formularzu, zawierającym wniosek o przyznanie prawa pomocy J. B. napisał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną E. B.. Ich miesięczny dochód wynosi 808,98 zł i stanowi go okresowa renta chorobowa skarżącego. Żona wnioskodawcy jest osobą bezrobotną. W skład majątku wnioskodawcy wchodzi 1/3 działki o pow. 4,94 ara i zniszczony budynek przy ul. [...] w K.. Własność żony stanowi dom o powierzchni 104 m2. Skarżący nie posiada żadnych oszczędności ani cennych przedmiotów. J. B. napisał, że jest rencistą, na utrzymaniu ma żonę. W uzupełnieniu wniosku J. B. przedstawił kopie zeznań podatkowych PIT [...] o wysokości dochodu osiągniętego w roku 2008 i 2009. Zeznanie podatkowe za rok 2010 nie zostało przez skarżącego złożone. Żona skarżącego nie otrzymuje zasiłku dla bezrobotnych, ani innych świadczeń. Pracując od lat na 1/2 etatu ubezpieczana była od najniższego wynagrodzenia, co eliminowało ją z uzyskania zasiłku dla bezrobotnych. Razem z żoną i synem skarżący zaciągnął kredyt bankowy w [...] na kwotę 104.144,60 zł.. Prognozowane koszty kredytu to około 1.200 -1.500 zł miesięcznie od lutego 2011 roku. Oświadczył on również, że nie posiada kont bankowych o znaczącym wkładzie. Posiada ROR, na którym rozliczany był i jest budynek. Na tym koncie jest około 200 zł i niemal od roku nie ma przychodów. Skarżący posiada samochód marki [...], rok produkcji 1989 o wartości około 1.000 zł. Ocena sytuacji majątkowej J. B., dokonana na podstawie w/w dokumentacji jest trudna Należy zauważyć, że zgodnie z art. 252 § 1 ppsa wniosek osoby ubiegającej się o przyznanie prawa pomocy powinien zawierać oświadczenie obejmujące dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach, a jeżeli wniosek składa osoba fizyczna ponadto dokładne dane o stanie rodzinnym oraz oświadczenie o niezatrudnieniu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uzasadniającej przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Zebrany materiał nakazuje stwierdzić, że J. B. nie wykazał, aby zachodziły przesłanki, od których zależy przyznanie mu prawa pomocy. Jego oświadczenie nie jest "dokładne" w rozumieniu art. 252 ppsa. W szczególności nie jest jasne, jakie dochody i jakie wydatki ponosi rzeczywiście wnioskodawca. Kwestia braku dochodów z najmu kamienicy nie została przez niego należycie udokumentowana. Nie jest również pewne, czy J. B. poza kontem, na którym ulokował pokaźny kredyt, nie posiada innych kont bankowych. Ponadto w formularzu nie zostały precyzyjnie wskazane wydatki na utrzymanie. W tych wszystkich kwestiach Sąd nie jest władny zastępować wnioskodawcy. To właśnie wnioskodawca i tylko on ma, zgodnie z obowiązującymi przepisami obowiązek wykazania, że jego wniosek jest zasadny. W opisanej sytuacji Sąd uznał, że J. B. nie spełnił wymogu art. 246 § 1 ppsa, czyli nie wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania sądowego. Z tych względów Sąd orzekł, jak w sentencji na podstawie art. 260 w zw. z art. 245 § 1 i 2, art. 246 § 1 pkt 1, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ppsa.