II SA/Kr 143/07

sygn. akt II SA/Kr 143/07 Kraków, dnia 20 marca 2007 roku POSTANOWIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Głowacki po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2007 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 14 listopada 2006 roku, znak [...] w przedmiocie kary pieniężnej za usunięcie drzew bez wymaganego zezwolenia postanawia: skargę odrzucić. Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia [...].2006 roku, znak [...], wymierzającą A. N. karę pieniężną za usunięcie drzew bez wymaganego zezwolenia. Decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o terminie i trybie wniesienia skargi do sądu administracyjnego, zaś skarżącej A. P. została doręczona w dniu [...].2006 roku, przy czym na egzemplarzu decyzji zaznaczono, iż doręczana jest ona "do wiadomości". W dniu 23 stycznia A. P. złożyła na powyższą decyzję skargę wprost do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Skarga została przesłana do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, do którego wpłynęła dnia [...].2007 roku. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie jako wniesionej przez osobę, nie będącą w sprawie stroną, względnie o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późniejszymi zmianami- oznaczona dalej jako p.p.s.a.)- uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Z treści § 2 cytowanego przepisu wynika, że uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Wniesienie skargi do sądu administracyjnego przez podmiot inny niż wskazane w art. 50 p.p.s.a. ocenić należy jako niedopuszczalne, co daje podstawę do odrzucenia skargi na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Należy wskazać, że interes prawny, o jakim mowa w art. 50 p.p.s.a., może dotyczyć jedynie własnej sprawy administracyjnej, zatem wyłącznie takiej, w której na podstawie przepisów prawa administracyjnego materialnego następuje konkretyzacja uprawnień albo obowiązków samego skarżącego (zob. T. Woś [w:] T. Woś (redakcja), H. Knysiak- Molczyk, M. Romańska Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis 2005, teza 7 do art. 50 p.p.s.a.). W przedmiotowej sprawie skarga została wniesiona przez A. P., współwłaścicielkę działki nr [...] w K., na której znajdowały się wycięte bez zezwolenia drzewa, matkę A. N. Zaskarżona decyzja oraz utrzymana przez nią decyzja organu pierwszej instancji oparta była na przepisie art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 roku o ochronie przyrody (Dz. U. nr 92, poz. 880 z późniejszymi zmianami), przewidującym nałożenie kary pieniężnej za usunięcie drzew lub krzewów bez wymaganego zezwolenia. Decyzja taka rozstrzyga zatem jedynie o obowiązkach podmiotu, na który nałożona zostaje kara. Wobec tego właściciel nieruchomości, na której nastąpiło nielegalne usunięcie drzew lub krzewów, nie posiada interesu prawnego, a co za tym idzie- nie posiada legitymacji do zaskarżenia decyzji o nałożeniu kary pieniężnej, a wniesienie przez niego skargi winno być ocenione jako niedopuszczalne. Uznać zatem należy, że A. P. nie jest i nie była osobą uprawnioną do zaskarżenia kwestionowanej decyzji, stąd też skarga podlegała oddaleniu. Na marginesie warto zaznaczyć, iż w myśl art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę wnieść należy za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są jej przedmiotem, zaś pouczenie o treści tego przepisu znalazło się w treści zaskarżonej decyzji. Tymczasem skarżąca wniosła skargę wbrew powyższej regulacji wprost do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Skarga, przekazana zgodnie z właściwością, wpłynęła do organu administracji publicznej w dniu [...].2007 roku i dopiero z tą datą można przyjąć jej skuteczne wniesienie. Nawet zatem gdyby przyjąć, iż skarżąca była legitymowana do wniesienia skargi stosownie do art. 50 ust. 1 p.p.s.a., to i tak należałoby odrzucić środek zaskarżenia z uwagi na upływ terminu do jej wniesienia (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Sąd przyjął jednak iż pierwszeństwo jako podstawa odrzucenia skargi ma przesłanka bezwzględna, jaką jest całkowity brak legitymacji skarżącej do zaskarżania decyzji administracyjnych w niniejszej sprawie, przed przesłanką o charakterze względnym, taką jak uchybienie terminu do jej wniesienia. Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, za podstawę przyjmując art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.