II SA/Kr 1434/00

Sygn. akt. IISA/Kr 1434 / 00 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 października 2004r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący : Sędzia NSA Andrzej Niecikowski Sędziowie NSA : Anna Szkodzińska / spr. / Joanna Tuszyńska Protokolant: Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 października 2004r. sprawy ze skargi P. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 24 maja 2000r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki - skargę oddala - IIS.A./Kr 1434/00 Uzasadnienie Decyzją z dnia 19 stycznia 2000 r. znak [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w N., na podstawie art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane nakazał Zarządowi Miasta i Gminy dokonać rozbiórki przyłącza kanalizacji sanitarnej zrealizowanego na działce nr 1 w P. do budynku mieszkalnego przy ul. [...], niezgodnie z decyzją Urzędu Miasta i Gminy z dnia 24 marca 1997 r. i zatwierdzonym projektem budowlanym. W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, że dokonano istotnej zmiany przebiegu trasy przyłącza kanalizacji do budynku J. i Z. L., niezgodnie z zatwierdzonym projektem. Współwłaściciele działki nr 1 E. S. i P. S. nie wyrażali zgody na nowy przebieg przyłącza. W odwołaniu od tej decyzji Zarząd Miasta i Gminy podał, że w 1998 r. realizował zadanie inwestycyjne pn. "Kanalizacja sanitarna osiedla H.". Prace w rejonie posesji Z. i M. L. oraz J. S. wykonano w marcu 1998 r., a osoby zainteresowane nie wnosił' zastrzeżeń co do niewielkiej rozbieżności projektowanej trasy przyłącza do kolektora, a faktycznie realizowanej na działce będącej ich własnością. Był to jedyny zresztą sposób pozwalający na przyłączenie do sieci budynków 2 i 3. Zmiana dotyczyły przesunięcia o 1 m trasy kolektora oraz lokalizacji studni dla wspólnego przyłączenia obu budynków. Decyzją z dnia 24 maja 2000 r. znak [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstawie art. 138 § 2 kpa decyzję organu I instancji uchylił, a sprawę przekazał do ponownego rozpatrzenia. Stwierdził, że w sprawie został zastosowany nieprawidłowy tryb postępowania. Przepis art. 48 Prawa budowlanego, na którym oparto decyzje nie może mieć zastosowania, bowiem strona nie żądała rozbiórki, nastąpiło więc wyjście poza zakres zaskarżenia, a ponadto roboty wykonano na podstawie wymagalnej decyzji o pozwoleniu na budowę, dokonano zaś odstępstw od warunków w niej określonych. Sprawa zatem - zgodnie z art. 50 Prawa budowlanego - kwalifikuje się, jako przypadek inny niż określony w art. 48. Należy więc ustalić jako charakter miały odstępstwa, a następnie wydać stosowne rozstrzygnięcie w oparciu o przepis art. 51 ust. 4. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego P. S. podał, że już w piśmie z dnia 20 kwietnia 1998 r. do urzędu Miasta i Gminy w prosił o powstrzymanie niezgodnych z prawem i projektem prac budowlanych przyłącza kanalizacji sanitarnej. Jego zdaniem usunięcie nieprawidłowości jest równoznaczne z koniecznością rozbiórki. Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o oddalenie skargi powtarzając motywy swego rozstrzygnięcia. Podkreślił, że nie zostały wyjaśnione wszystkie istotne okoliczności sprawy. W związku z wejściem w życie z dniem 1 stycznia 2004 r. ustaw : z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych i z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę -Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sprawa niniejsza podlega rozpoznaniu przez wojewódzki sąd administracyjny, na podstawie przepisów ustawy ostatnio wymienionej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył: Zadaniem sądu administracyjnego jest badanie zgodności decyzji z prawem. Zakres tego badania w przypadku decyzji kasacyjnych / tj. takich, które uchylają decyzję organu I instancji i przekazują mu sprawę do ponownego rozpatrzenia/ ogranicza się do kontroli, czy istniały wskazane ustawą przeszkody w merytorycznym rozpatrzeniu sprawy przez organ II instancji. Organ odwoławczy jest bowiem organem prowadzącym postępowanie administracyjne w zasadzie w pełnym zakresie, regułą zatem jest podejmowanie przezeń rozstrzygnięć zamykających to postępowanie. Wyjątki od tej reguły zostały przewidziane w §§ 2 i 3 art. 138 kpa /wg. stanu prawnego obowiązującego w dacie zaskarżonej decyzji/. W sprawie niniejszej § 3 nie miał znaczenia, dotyczył bowiem decyzji uznaniowych, a takiego charakteru nie można przypisać rozstrzygnięciu w sprawie nakazu rozbiórki. Zgodnie z § 2 art. 138 kpa organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub znacznej części. W sprawie niniejszej sytuacja taka miała miejsce. Organ I instancji nie poczynił praktycznie żadnych miarodajnych ustaleń pozwalających na przyporządkowanie stanu faktycznego określonej normie prawa. Lakoniczne stwierdzenie, że przyłącz wykonano niezgodnie z zatwierdzonym projektem rzeczywiście wskazywać by mogło na potrzebę rozważenia zastosowania trybu postępowania regulowanego przepisem art. 51 Prawa budowlanego. W każdym razie dla prawidłowego rozstrzygnięcia niezbędne jest przeprowadzenie analizy porównawczej zatwierdzonego projektu budowlanego ze stanem faktycznym, dokładne ustalenie czy doszło do odstępstwa, na czym ono polega, jaki ma charakter, oraz czy stan obecny narusza prawa osób trzecich w rozumieniu prawa budowlanego i czy zgodny jest z warunkami technicznymi. Przede wszystkim zaś rozważenia na tym tle wymaga, czy przedmiot, którego postępowanie dotyczy jest obiektem budowlanym lub jego częścią w rozumieniu art. 48 Prawa budowlanego. Dopiero wyjaśnienie tych kwestii pozwoli na zastosowanie właściwej normy prawnej. Zwrócić należy również uwagę, że w aktach postępowania brak jest jakiegokolwiek dokumentu, z którego wynikałyby prawa uczestniczących w postępowaniu osób, w szczególności zaś prawo własności działki nr 1. Nie wiadomo zatem czy krąg osób zainteresowanych został prawidłowo ustalony. Krytycznie natomiast należy odnieść się do zawartej w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji uwagi dotyczącej "wyjścia poza zakres zaskarżenia". Przepis art. 48 Prawa budowlanego /wg. stanu prawnego z daty zaskarżonej decyzji/ ma charakter związany. Niezależnie od tego jakie są oczekiwania osoby inicjującej postępowanie, organ nadzoru, w razie stwierdzenia wszystkich przesłanek, ma obowiązek orzec o rozbiórce. Zasadniczo w takich sprawach organ działa z urzędu i zakresem żądań stron nie jest związany. Opisane powyżej uchybienie nie miało jednak wpływu na wynik sprawy. Stwierdzić ostatecznie trzeba, że rozstrzygnięcie sprawy w istocie wymagało przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości, a w takim wypadku istniała podstawa do uchylenia decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia. Zaskarżona decyzja nie narusza więc prawa w sposób uzasadniający jej uchylenie, wobec czego na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę należało oddalić.