II SA/Kr 1434/09

Kraków, dnia 25 stycznia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.K. na decyzję Wojewody w K. z dnia 6 lipca 2009 r. znak: [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji drogi postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Zgodnie z dyspozycją art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a - wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Z kolei przepis art. 61 § p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Postanowienia, o których mowa w § 3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 p.p.s.a.). Zasadą wyrażoną w przepisie art. 61 p.p.s.a. jest wykonalność ostatecznych decyzji organów administracyjnych, także w sytuacji zaskarżenia tej decyzji przez stronę postępowania administracyjnego. Wstrzymanie wykonalności decyzji jest zatem wyjątkiem od tej zasady, który wystąpić może w razie zaistnienia ustawowych przesłanek (faktów) uzasadniających to wstrzymanie i po spełnieniu przez stronę warunków jakie ustawa nakłada na nią, w sytuacji ubiegania się o wstrzymanie wykonania ostatecznej decyzji. Przede wszystkim podkreślić należy, iż wstrzymanie wykonalności decyzji przez sąd administracyjny występuje zawsze na wniosek strony, a co za tym idzie - wykazanie, że istnieją pozytywne przesłanki od których ustawa uzależnia wstrzymanie decyzji przez sąd, spoczywa na stronie która taki wniosek składa. Strona winna jest wykazać (uprawdopodobnić), że istnieją przesłanki o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. tj., iż w razie wykonania tej decyzji zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd wniosek taki może uwzględnić jeżeli po analizie wniosku, wskazanych w nim faktów i okoliczności uprawdopodabniających te fakty ocenia, iż skutki takie mogą faktycznie zaistnieć tj., że w razie wykonania decyzji strona może ponieść znaczne szkody lub decyzja spowoduje nieodwracalne skutki, a jednocześnie w ocenie sądu zachodzi duże prawdopodobieństwo, że skarga strony może być przez sąd uwzględniona. W sprawie będącej przedmiotem rozpoznania sądu, skarżąca B.K. w skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Wojewody z dnia [...] lipca 2009 r. znak: [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji drogi złożył wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że w razie wykonania zaskarżonej decyzji jej nieruchomość nie będzie nadawała się do zabudowy, co stanowi realne niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Rozpatrując niniejszą sprawę wskazać należy na szczególny charakter ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. Nr 80, poz. 721 ze zm.) której celem jest stworzenie prawnych instrumentów zapewniających sprawny przebieg inwestycji drogowych. Mając zaś na uwadze specyfikę decyzji o ustaleniu lokalizacji drogi wskazać należy, że w oparciu o tę decyzję nie można rozpocząć robót budowlanych. Rozpatrując natomiast wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji sąd ocenia przede wszystkim czy na skutek wykonania takiej decyzji może nastąpić znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki. W postanowieniu z dnia 14 listopada 2009r. sygn. akt. II OZ 958/09 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że decyzja o ustaleniu lokalizacji drogi jako etap procesu inwestycyjnego daje inwestorowi jedynie uprawnienie do wystąpienia o wydanie decyzji w sprawie pozwolenia na budowę. Sama decyzja ustalająca warunki lokalizacji nie jest jeszcze aktem, który dawałby podstawę do rozpoczęcia robót i realizacji inwestycji. W konsekwencji decyzja będąca przedmiotem wniosku nie wywołuje skutku w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania nieodwracalnych skutków. Zważywszy, że w niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji odnosi się do decyzji o ustaleniu lokalizacji drogi, której ewentualne wykonanie nie prowadzi do niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, sąd na mocy art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.