II SA/Kr 1436/10
PostanowienieWSA w Krakowie2011-03-25
Skład orzekający: Sędzia WSA Jacek Bursa
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do przywrócenia terminu do uzupełnienia braków skargi, jeśli wezwanie zostało doręczone domownikowi, który nie przekazał go skarżącemu?Ratio decidendi
Sąd uznał, że istnieją podstawy do przywrócenia terminu do uzupełnienia braków skargi, ponieważ wezwanie do uzupełnienia braków skargi nie zostało odebrane osobiście przez skarżącego, lecz przez jego ojca. Skoro wezwanie zostało doręczone w trybie art. 72 § 1 p.p.s.a., a skarżący uprawdopodobnił brak swojej winy w uchybieniu terminu, wniosek o przywrócenie terminu zasługuje na uwzględnienie.Stan faktyczny
Skarżący P.B. został wezwany do uzupełnienia braków skargi poprzez nadesłanie odpisu skargi i uiszczenie wpisu w kwocie 500 zł w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone w trybie art. 72 § 1 p.p.s.a. w dniu 10 grudnia 2010 r., a termin upływał 17 grudnia 2010 r. Braki zostały uzupełnione w dniu 18 stycznia 2011 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu, podając jako przyczynę uchybienia fakt, że wezwanie odebrała schorowana matka, która zapomniała przekazać przesyłkę, a wezwanie odnaleziono przypadkowo.Rozstrzygnięcie
Przywrócono skarżącemu termin do uzupełnienia braków skargi.Pełny tekst orzeczenia
Kraków dnia 25 marca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.B. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 7 września 2010 r. znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: przywrócić skarżącemu termin do uzupełnienia braków skargi
Zgodnie z dyspozycją art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. W myśl art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
W przedmiotowym wypadku, zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału z dnia 2 i 3 grudnia 2010 roku, skarżący został zobowiazany do uzupełnienia braków skargi poprzez nadesłanie 1 odpisu skargi i uiszczenie wpisu w kwocie 500 zł. w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do uzupełnienia w/w braków zostało skarżącemu doręczone w trybie art. 72 § 1 p.p.s.a. w dniu 10 grudnia 2010 roku, a zatem termin do uzupełnienia braków skargi upływał 17 grudnia 2010 roku. W terminie tym braki nie zostały uzupełnione. Zostały one natomiast uzupełnione w dniu 18 stycznia 2011 roku. Uzupełniając braki skargi, skarżący jednocześnie złożył wniosek o przywrócenie terminu do ich uzupełnienia podając, że wezwanie najprawdopodobniej odebrała jego matka, która jest osobą schorowaną i zapomniała przekazać mu przesyłki. Wezwanie zostało odnalezione przez skarżącego przez przypadek wśród kartek świątecznych, podczas robienia porządków w dniu 17 stycznia 2011 roku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Jak wynika z akt sprawy, wezwanie do uzupełnienia braków skargi poprzez nadesłanie 1 odpisu skargi i uiszczenie wpisu w kwocie 500 złotych nie zostało odebrane przez skarżącego osobiście, lecz przez dorosłego domownika, tj. jego ojca. Uwzględniając, że zgodnie z art. 87 § 2 p.p.s.a., we wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej należy uprawdopodobnić, a nie udowodnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, w ocenie sądu zachodzą przesłanki do uwzględnienia wniosku skarżącego, albowiem z akt sprawy niewątpliwie wynika, że wezwania nie odebrał osobiście, a doszło do niego w trybie art. 72 § 1 p.p.s.a.
Mając zatem na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 86 § 1 i 87 § 1-4 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło