II SA/Kr 1437/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Nawara-Dubiel Sędziowie: NSA Anna Szkodzińska (spr.) WSA Waldemar Michaldo Protokolant: Maciej Żelazny po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 grudnia 2012 r. sprawy ze skargi L.R. i A.R. na decyzję Wojewody z dnia 14 sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania zażaleniowego postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. Postanowieniem z dnia 16 sierpnia 2011 r. ([...] na podstawie art. 98§1 kpa Starosta C. zawiesił na wniosek inwestora K.M. postępowanie w sprawie wydania pozwolenia na rozbudowę i przebudowę budynku mieszkalno-usługowego z instalacjami wewnętrznymi na działce nr [...] , przy ull [...] w C. Postanowieniem z dnia 5 lipca 2012 r. ([...] na podstawie art. 97§2 kpa Starosta C. podjął na żądanie inwestora zawieszone postępowanie w w/w sprawie. Postanowienie zawierało pouczenie o możliwości wniesienia zażalenia do Wojewody za pośrednictwem Starosty C. . Zażalenie na "postępowanie w sprawie wydania pozwolenia na rozbudowę i przebudowę budynku (...) na działce nr [...], przy ul. [...] w C. " złożyła L.R. , podnosząc zarzuty odnoszące się do zamierzonej inwestycji. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2012 r. ( [...] na podstawie art. 138 §1 pkt 3 kpa Wojewoda umorzył postępowanie zażaleniowe. Wskazał organ, że w postanowieniu z dnia 5 lipca 2012 r. Starosta C. błędnie pouczył o przysługującym stronom środku prawnym w postaci zażalenia, podczas gdy z art. 101 § 3 kpa wynika jedynie, że "na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowy podjęcia zawieszonego postępowania służy stronie zażalenie". Zażalenie nie przysługuje więc na postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania. W związku z powyższym, podał organ, że postępowanie zainicjowane zażaleniem, jest bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 105 §1 kpa i należało je umorzyć. Na powyższe rozstrzygnięcie L.R. i A.R. złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, wnosząc o uwzględnienie skargi i uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucili naruszenie przepisów postępowania mającego istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 101§3 kpa poprzez uznanie, że na "postanowienie o wszczęciu zawieszonego postępowania nie przysługuje zażalenie". Podnieśli skarżący, że z w/w przepisu nie wynika, że na postanowienie o podjęciu postępowania nie przysługuje zażalenie. Przepis ten nie wymienia bowiem enumeratywnie postanowień, które nie mogą być zaskarżone w drodze zażalenia, a zwłaszcza nie pozbawia strony prawa wniesienia zażalenia w przypadku podjęcia zawieszonego postępowania. Dodali, że twierdzenia organu II instancji odnoszące się do braku zaskarżalności zaskarżonego postanowienia, nie znajdują potwierdzenia w aktualnym orzecznictwie sądów administracyjnych i poglądach doktryny. W odpowiedzi na skargę Wojewoda podał, że w myśl art. 141 §1 kpa na wydane w toku postępowania postanowienia służy zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Z przepisu art. 101 §3 kpa nie wynika zaś, aby zażalenie przysługiwało na postanowienie o podjęciu postępowania. Wraz z odpowiedzią na skargę Wojewoda przedłożył akta postępowania administracyjnego, w których znajduje się wydana w dniu 31 sierpnia 2012 r. decyzja Starosty C. znak [...] którą zatwierdzono projekt budowlany i udzielono K.M. pozwolenia na rozbudowę i przebudowę budynku mieszkalno – usługowego na działce nr [...] w C. . Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył: W nawiązaniu do prezentowanych przez skarżących zarzutów stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie dotyczy kwestii o charakterze proceduralnym, a nie merytorycznym. Stanowisko organu w przedmiocie zawieszenia postępowania budowane jest więc na podstawie przepisów o postępowaniu, a nie przepisów materialnoprawnych regulujących przedmiot postępowania. Uczestnik postępowania, wyrażając sprzeciw wobec żądania wnioskodawczy, nie może zasadnie oczekiwać, ze swój cel osiągnie poprzez wstrzymanie wydania decyzji w ogóle na skutek zawieszenia postępowania. Postępowanie administracyjne może czy też musi pozostawać zawieszone wtedy tylko, kiedy spełnione są ku temu ustawowe przesłanki. Kwestia zawieszenia postępowania, jako kwestia proceduralna, może mieć znaczenie tylko dopóki postępowanie administracyjne pozostaje w toku. W momencie wydania decyzji załatwiającej sprawę kwestia ta upada. Od tego momentu bowiem nie toczy się już postępowanie, którego zawieszenie mogłoby dotyczyć. Ewentualne zaś wady postępowania poprzedzającego wydanie decyzji, w tym w zakresie zawieszenia, mogą być podnoszone tylko w odwołaniu od tej decyzji. W konsekwencji stwierdzić należy, że postępowanie sądowe wszczęte skargą na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania administracyjnego, z chwilą wydania przez organ decyzji, staje się bezprzedmiotowe. Jakiekolwiek bowiem rozstrzygnięcie sądowe w tej kwestii nie zmieni stanu sprawy administracyjnej, nie przywróci toku postępowania pierwszoinstancyjnego i nie będzie miało żadnego wpływu na treść podjętej już decyzji. Zaskarżone postanowienie, choć jego treścią jest "umorzenie postępowania zażaleniowego", to dotyczy właśnie kwestii zawieszenia postępowania administracyjnego. Skoro to postępowanie administracyjne zakończyło się decyzją z dnia 31 sierpnia 2012 r., to uznać należało, ze postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe. W takiej zaś sytuacji, zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postępowanie sądowe podlega umorzeniu.