II SA/Kr 1437/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Łoboz po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2025r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. sp. z o.o. w K. na czynność Prezydenta Miasta Krakowa w przedmiocie włączenia karty adresowej zabytku do gminnej ewidencji zabytków postanawia: 1. odrzucić skargę 2. zwrócić skarżącej kwotę 200 (dwieście) zł uiszczoną tytułem wpisu od skargi 7 października 2025 r. w przesyłce nr [...] reprezentowana przez radcę prawnego spółka wniosła opłaconą skargę (k. 9 i k. 78). Spółka wskazała, że przedmiotem skargi jest czynność w oparciu o zarządzenia Prezydenta Miasta Krakowa (nr 874/2011 z 10 maja 2011 r.; nr 1713/2011 z 2 sierpnia 2011 r.; nr 2184/2013 z 23 lipca 2013 r.). W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta Krakowa wniósł m.in. o odrzucenie skargi z uwagi na to, że skarga nie została poprzedzona wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa (k. 23). 28 listopada 2025 r. w przesyłce nr [...] spółka odebrała wezwanie do usunięcia braku formalnego wniesionej skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia przez przedłożenie dowodu, że przed wniesieniem skargi wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa (k. 79). W wyznaczonym terminie, bo 3 grudnia 2025 r., spółka nadesłała "wezwanie do usunięcia naruszenia prawa" z 24 listopada 2025 r. (k. 91). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne (art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: "ppsa"). Przepisy art. 52 i art. 53 ustawy zmienianej w art. 9, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz przepisy ustaw zmienianych w art. 2, art. 6, art. 7 i art. 11, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy (art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw, Dz. U. z 2017 r. poz. 935, dalej: "nowelizacja"). Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Sąd, po wniesieniu skargi, może uznać, że uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę (art. 52 § 3 ppsa w brzmieniu sprzed nowelizacji). W przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Termin, o którym mowa w § 3, nie ma zastosowania (art. 52 § 4 ppsa w brzmieniu sprzed nowelizacji). Dla ustalenia, czy zachowano wszelkie wymogi formalne, które powinny poprzedzać wniesienie skargi do sądu administracyjnego, w przypadkach określonych w art. 52 § 3 i 4 ppsa, niezbędne jest załączenie przez stronę skarżącą kopii wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Odwrócenie sekwencji czynności, tj. wezwanie do usunięcia naruszenia prawa po wniesieniu skargi do sądu, nie czyni zadość wymaganiom art. 52 ppsa i sprawia, że skarga jest niedopuszczalna, a Sąd nie może rozpoznać jej merytorycznie. Z taką właśnie sytuacją mamy do czynienia na gruncie rozpoznawanej sprawy, skoro wniesienie skargi nastąpiło 7 października 2025 r., a wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nastąpiło 24 listopada 2025 r. W tym stanie rzeczy Sąd w pkt 1 odrzucił skargę jako "niedopuszczalną z innych przyczyn" (art. 58 § 1 pkt 6 ppsa) oraz w pkt 2 zwrócił skarżącej uiszczony wpis od skargi w kwocie 200 zł (art. 232 § 1 pkt 1 ppsa).