II SA/Kr 1444/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Nawara-Dubiel Sędziowie : Sędzia WSA Iwona Niżnik - Dobosz Sędzia WSA Waldemar Michaldo (spr.) Protokolant : Teresa Jamróz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 listopada 2014 r. wniosku Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej "P" M. sp.j z siedzibą w M. z dnia 17 marca 2014 r. w sprawie ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" w likwidacji z siedzibą w K. oraz Gminy [...] na decyzję Wojewody [...] z dnia 12 listopada 2013 r., znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: odmówić dopuszczenia Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej "P" M. sp. j. z siedzibą w M. do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym w charakterze uczestnika. Zgodnie z art. 33 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) –zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony. W myśl § 2 udział w charakterze uczestnika może zgłosić również osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego, a także organizacja społeczna, o której mowa w art. 25 § 4, w sprawach innych osób, jeżeli sprawa dotyczy zakresu jej statutowej działalności. Na postanowienie o odmowie dopuszczenia do udziału w sprawie przysługuje zażalenie. Z powyższego przepisu wynika zatem, że status uczestnika postępowania przysługuje podmiotowi, który posiada interes prawny w postępowaniu administracyjnym, będącym przedmiotem kontroli sądu. W orzecznictwie sądowym i piśmiennictwie utrwalony jest pogląd, że o tym, czy wnioskodawca ubiegający się o udział w postępowaniu sądowoadministracyjnym ma interes prawny w danej sprawie, decyduje norma prawa materialnego, na której oparto zaskarżony akt administracyjny, a nie interes faktyczny (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 kwietnia 1993 r., sygn. akt I SA 1719/92, OSP 1994, z. 10, poz. 199, z aprobującą glosą P. Kucharskiego, tamże). W postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 marca 2014 r. sygn. akt I FZ 53/14 wyrażony został ponadto pogląd, że nie można opierać interesu prawnego wyłącznie na sytuacji prawnej innego podmiotu, nawet jeżeli w konkretnej sprawie charakter związków tych podmiotów byłby nie tylko faktyczny, ale i prawny. W niniejszej sprawie pismem datowanym na dzień [...] marca 2014r. ( data wpływu [...] marca 2014 r.) Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej "P[...]"sp. jawna w M. zwrócił się o dopuszczenie go do udziału w przedmiotowym postępowaniu wskazując jako podstawę art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane. Przedmiotowa spółka podniosła, że jest zarządcą i prawnym użytkownikiem działek nr [...] i [...] bezpośrednio graniczących ze stanowiącą przedmiot skargi inwestycją oraz działką drogową nr [...]. Zgodnie z treścią art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane, stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Z przedłożonej do akt sprawy umowy spółki cywilnej (która później przekształciła się w spółkę jawną ) zawartej w dniu [...] marca 1999 r. pomiędzy A. M. i .S. M. wynika, że A. M. wniosła wkład w postaci nieodpłatnego przekazania do użytkowania przez Spółkę działek budowlanych o numerach [...],[...] i [...] o łącznej powierzchni 20,53 a położonych w M. i objętych księgą wieczystą [...] (§ 6 pkt 1b umowy). Wyjaśnić w tym miejscu trzeba, że zarówno w orzecznictwie jak i doktrynie wskazuje się, że w pojęciu zarządcy o jakim mowa w ww. przepisie mieści się także podmiot na rzecz którego ustanowiono prawo użytkowania nieruchomości (ograniczone prawo rzeczowe) na podstawie przepisów kodeksu cywilnego. Sąd rozpoznający przedmiotową sprawę pogląd ten podziela. Do ochrony bowiem praw rzeczowych ograniczonych, w tym również do użytkowania, zgodnie z art. 251 k.c. stosuje się odpowiednio przepisy o ochronie własności. Natomiast własność i inne prawa majątkowe, do których niewątpliwie zalicza się prawo użytkowania, stosownie do art. 64 ust. 2 Konstytucji RP, podlegają równej dla wszystkich ochronie prawnej (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 listopada 2007 r., II OSK 1510/06, LEX nr 347969). Nie ma żadnych racjonalnych podstaw aby pod pojęciem "zarządcy nieruchomości", użytym w art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane rozumieć wyłączenie jednostkę organizacyjną, na rzecz której oddano nieruchomość w trwały zarząd na podstawie przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami, bowiem w pojęciu "zarządcy nieruchomości" mieści się również podmiot, na rzecz którego ustanowiono prawo użytkowania nieruchomości (ograniczone prawo rzeczowe) na podstawie przepisów kodeksu cywilnego (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 7 kwietnia 2011 r. sygn. akt II SA/Po 123/11) Równocześnie wskazać należy, że zgodnie z art. 245 § 1 Kodeksu cywilnego z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do ustanowienia ograniczonego prawa rzeczowego stosuje się odpowiednio przepisy o przeniesieniu własności. W myśl § 2 powołanego przepisu forma aktu notarialnego jest potrzebna tylko dla oświadczenia właściciela, który prawo ustanawia. Przedłożona do akt niniejszej sprawy umowa spółki cywilnej (która później przekształciła się w obecną spółkę jawną) , na mocy której A. M. ustanawia prawo użytkowania na wskazanych w niej działkach została zawarta w zwykłej formie pisemnej. W związku z powyższym, z uwagi na niedochowanie formy aktu notarialnego stwierdzić należy, że w niniejszym przypadku nie doszło do skutecznego ustanowienia ograniczonego prawa rzeczowego (użytkowania). Tym samym spółka nie posiadając ustanowionego skutecznie na jej rzecz ograniczonego prawa rzeczowego w postaci użytkowania wskazanych działek nie posiada statusu zarządcy nieruchomości, o którym mowa w art.28 § 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane. Uzupełniająco należy podkreślić, iż wnioskodawca nie przedłożył innych dokumentów świadczących o dochowaniu formy aktu notarialnego przy ewentualnym ustanowieniu w późniejszym czasie przedmiotowego ograniczonego prawa rzeczowego na rzecz Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej "P". sp. jawna w M.. Jak wskazano na wstępie, podstawę procesowej legitymacji strony musi stanowić przepis prawa materialnego wskazujący na własne prawo (interes prawny) lub obowiązek, które podlegają skonkretyzowaniu w postępowaniu administracyjnym. W przedmiotowej sprawie można mówić jedynie o interesie faktycznym, a to nie uzasadnia dopuszczania Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej "P." sp. jawna w M. do udziału w niniejszym postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie w charakterze uczestnika . Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 33 § 2 p.p.s.a.