II SA/Kr 1445/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym wniosku pełnomocnika Rady Gminy Jordanów o uzupełnienie postanowienia z dnia 21 listopada 2013 r. w dniu 9 grudnia 2013 r. w sprawie ze skargi Z. N. i M. Z. na uchwałę Rady Gminy Jordanów z dnia 26 czerwca 2013 r. nr XXIV/1943/2013 w związku z uchwałą z dnia 29 sierpnia 2013 r. nr XXV/203/2013 w sprawie działalności Wójta Gminy Jordanów postanawia odmówić uzupełnienia postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 21 listopada 2013 r. odrzucił skargę Z. N. i M. Z. na uchwałę Rady Gminy Jordanów z dnia 26 czerwca 2013 r. nr XXIV/1943/2013 w związku z uchwałą z dnia 29 sierpnia 2013 r. nr XXV/203/2013 w sprawie działalności Wójta Gminy Jordanów. W dniu 29 listopada 2013 r. pełnomocnik Rady Gminy Jordanów złożył wniosek o uzupełnienie postanowienia z 21 listopada 2013 r. i zasądzenie od strony skarżącej na rzecz Gminy Jordanów kosztów zastępstwa procesowego. Pełnomocnik Rady Gminy Jordanów wskazał, że wniosek o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego został złożony w odpowiedzi na skargę z dnia 31 października 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa" stanowi, że strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Stosownie zaś do art. 166 ppsa do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Przedmiotowy wniosek o uzupełnienie postanowienia z dnia 21 listopada 2013 r. został złożony w terminie, lecz nie jest zasadny. Kwestia zwrotu kosztów postępowania między stronami została uregulowana w rozdziale 1 działu V ppsa. Pierwszy przepis tego rozdziału (art. 199 ppsa) stanowi, że strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba, że przepis szczególny stanowi inaczej. Zatem odstępstwo od zasady ponoszenia kosztów postępowania związanych ze swym udziałem w sprawie wymaga istnienia wyraźnej podstawy prawnej. Oznacza to, że konkretny przepis prawa musi dopuszczać zasądzenie kosztów postępowania od jednej ze stron na rzecz drugiej. Takim przepisem jest niewątpliwie art. 200 ppsa, zgodnie z którym w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Natomiast w postępowaniu przed sądem administracyjnym I instancji nie jest możliwe zasądzenie zwrotu kosztów postępowania na rzecz organu, niezależnie od wyniku sprawy, albowiem brak ku temu podstawy prawnej. W związku z powyższym Sąd nie mógł w postanowieniu z dnia 21 listopada 2013 r. zamieścić orzeczenia o zasądzeniu od skarżących na rzecz Rady Gminy Jordanów kosztów zastępstwa procesowego. Dlatego na podstawie art. 157 i art. 199 w związku z art. 166 ppsa orzeczono jak w sentencji.