II SA/Kr 1447/02

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 marca 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący : Sędzia NSA Andrzej Niecikowski /spr./ Sędziowie : WSA Krystyna Daniel AWSA Kazimierz Bandarzewski Protokolant : Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 marca 2006 r. sprawy ze skargi A.W. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] maja 2002r. Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na wznowienie robót budowlanych I. uchyla zaskarżoną decyzję jak i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji oraz decyzję nr [...] z dnia [...] lipca 2001r. II. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] na rzecz skarżącej A.P. kwotę 10 /dziesięć/ złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją nr [...] z dnia [...].12.2001r. znak: [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. - Powiat Grodzki, działając na podstawie art. 51 ust. l "a" ustawy z dnia 7.07.1994 r. Prawo Budowlane (obecnie tj. Dz.U. z 2003 r. nr 207 póz. 2016 - zwanej dalej Prawem Budowlanym z 1994 r.) udzielił Inwestorom E.G. i A.G. wspólnikom spółki cywilnej "S." z siedzibą przy ul. K. w K. "pozwolenia na kontynuowanie budowy obejmujących dokończenie budynku usługowo-mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr "1" obr. [...] przy ul. K. w K. zgodnie" z projektem pn. "Inwentaryzacja architektoniczna" opracowanym przez uprawnionego mgr inż. arch. K.G., oraz w oparciu o "Orzeczenie techniczne branży konstrukcyjnej " opracowane przez uprawnionego inż. M.M. Jak zaznaczono w decyzji "Powyższe opracowania stanowią integralną część niniejszej decyzji". Odwołanie A.P. nie zostało uwzględnione i Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, decyzją z dnia [...].05.2002r. znak: [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzje podnosząc w uzasadnieniu co następuje: 1/ postępowanie w sprawie zostało wszczęte na wniosek A.P. która twierdziła, że obiekty wykonywany jest z odstępstwem od pozwolenia na budowę. Organ I instancji dokonał oględzin w dniu 27.03.2001 r. i stwierdził, że budynek usługowo - mieszkalny wraz z budową przyłączy jest realizowany na podstawie decyzji Prezydenta Miasta K. o pozwoleniu na budowę nr [...] z dnia 21.12.1999r. znak: [...] oraz decyzji nr [...] tego samego Prezydenta z dnia [...].12.2000r. znak: [...] o przeniesieniu decyzji pozwolenia na budowę na rzecz E.G. i A.G., wspólników "S" spółki cywilnej. Stwierdzono odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego, polegające na zmianie podparcia stropów w poziomie parteru i I pietra, przesunięcia ściany zewnętrznej II piętra, zwiększenia otworów okiennych oraz podwyższenia budynku. 2/ następnie postanowieniem z dnia [...].05.2001r. znak: [...] na podstawie art. 50 ust. l pkt. l i 3 Prawa Budowlanego z 1994r., wstrzymano roboty budowlane w terminie natychmiastowym, a decyzją nr [...] z dnia [...].07.2001r. znak: [...] na podstawie art. 51 ust. 1 pkt. 2 Prawa Budowlanego z 1994r., nakazano Inwestorom E. i A. G. wspólnikom "S". s.c. przedłożenie w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego Powiat Grodzki następujących dokumentów: -Uzupełnienie przedłożonej inwentaryzacji architektoniczno-budowlanej o jednoznaczne określenie ile wynosi procent mieszkań na wyższych kondygnacjach z okresu przeznaczenia dopuszczalnego łącznie dla danego obszaru przeznaczenia UC i UP, opracowane przez uprawnioną osobę, -Uzasadnienie przez osobę uprawnioną - projektanta czy wykonane odstępstwa od projektu 3/ na wniosek organu I instancji, Prezydent Miasta K. w dniu [...].10.2001r. wydał decyzje nr [...] znak: [...] którą uchylił decyzje o pozwoleniu na budowę nr [...] z dnia [...].12.00 nr [...] wydanej dla E.G. i A.G. ul. K. s.c. "S" dot. Budowy budynku usługowo - mieszkalnego wraz z budową przyłączy: gazowego, energetycznego wód kań. Oraz wewnętrznych restauracji: wod-kan. Elektrycznej i gazowej i c.o. przy ul. K. na działce "1" obr. [...] rej. [...] K. 4/ organ odwoławczy, po dokonaniu kontroli prawidłowości postępowania administracyjnego organu I instancji i wydanej decyzji dokonał powtórnego rozpatrzenia sprawy w granicach zakreślonych przez postępowanie pierwszoinstancyjne stwierdził, że organ ten uczynił zadość przepisom ustawy - Prawo budowlane poprzez zastosowanie prawidłowej podstawy prawnej skarżonej decyzji gdyż: - zapewnił gwarancje procesowe dla wszystkich stron postępowania, zgodnie z art. 10 Kpa przed wydaniem rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie mogły zapoznać się z aktami sprawy co umożliwiło im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, - Inwestor podczas budowy posiadał pozwolenie na budowę. Uchylenie decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia 18.12.2000r., nie może skutkować traktowaniem inwestora jako osoby dopuszczającej się samowoli budowlanej, a także jako osobę, która prowadziła roboty budowlane bez pozwolenia na budowę, - powyższe obliguje organ nadzoru budowlanego do badania przedmiotowej sprawy na podstawie art. 50 i 51 Prawa Budowlanego z 1994r. - zmiana podparcia stropów w poziomie parteru i l piętra spowodowała przesuniecie ścian zewnętrznych II piętra, zwiększenie otworów okiennych oraz podwyższenie kondygnacji budynku w wyniku czego Inwestor powiększył część mieszkalną poprzez zwiększenie metrażu mieszkań wykorzystując strych na cele mieszkalne jako drugi poziom, - organ I instancji wydał decyzję w dniu [...].07.2001r., nr [...] w której nakazał Inwestorom przedłożenie w dokumentów o których mowa była wyżej w pkt. 2, ..rozszerzony w ten sposób materiał dowodowy pozwolił organowi I instancji ocenić .stan faktyczny i stwierdzić że zaistniałe odstępstwa nie naruszają prawa". 5/ zatem, zdaniem organu II instancji, organ I instancji po wykonaniu przez inwestora nałożonego obowiązku decyzją z dnia [...].07.2001r., wydał prawidłowo decyzję o pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych. 6/ podniesiono także, że Wojewódzki Oddział Służby ochrony Zabytków w K. pozytywnie zaopiniował projekt architektoniczno-budowlany (zamienny powykonawczy) w dniu 19.06.2000r. (karta nr 37 i 38 akt organu I instancji) a pismo UMK z dnia 29.08.2001r. wyraża stanowisko w sprawie przedmiotowego budynku, że w obecnym kształcie i zwiększonej powierzchni mieszkalnej, zgodnie z miejscowym planem ogólnym zagospodarowania przestrzennego m. K. z dnia 16.11.1994r. ... dopuszcza się między innymi lokalizację mieszkań na wyższych kondygnacjach ... jeżeli powierzchnia parteru budynku w całości wykorzystana (użytkowana) jest zgodnie z podstawowym przeznaczeniem danego obszaru określonym przez Miejscowy Plan, natomiast powierzchnie mieszkalne zlokalizowane na kondygnacjach wyższych stanowią jedynie uzupełnienie funkcji obiektu budowlanego ... do obliczania bilansu terenu z zakresu użytkowania dopuszczalnego nie jest konieczne uwzględnienie powierzchni użytkowanej mieszkań umieszczonych na wyższych kondygnacjach"... wskazują na brak przesłanek do odmowy pozwolenia na wznowienie robót budowlanych. Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję złożyła A.P. i zarzucając jej naruszenie prawa budowlanego i konstytucji wniosła o nakazanie inwestorowi aby: "1) w nieruchomości przy ul. K. zamieszkał tylko on i jego najbliższa rodzina-tak jak to pierwotnie zostało ustalone, 2) doprowadził wysokość budynku do stanu zgodnego z pierwotnym projektem". W uzasadnieniu skarżąca wywiodła, że inwestorzy nie złożyli wniosku o wydanie pozwolenia na wybudowanie bloku mieszkalnego z mieszkaniami na sprzedaż, ponieważ dobrze wiedzieli, że warunki zabudowy i zagospodarowania terenu na to nie pozwalały a więc w celu obejścia prawa wystąpili o pozwolenie na budowę budynku usługowo-mieszkalnego, gdzie 75% powierzchni będzie zajęte pod działalność gospodarczą spółki cywilnej, której udziałowcem jest inwestor, a pozostałe 25% będzie stanowić powierzchnia z przeznaczeniem na mieszkanie tylko i wyłącznie dla inwestora i członków jego rodziny, bez zamieszkiwania tam osób trzecich i takie też oświadczenie inwestor złożył do akt Wydziału Architektury. Po zapoznaniu się z przeznaczeniem obiektu a w szczególności z faktem, ze w obiekcie mieszkać będzie tylko inwestor i jego rodzina, która ma świadomość uciążliwości jaką stwarza bliskość zakładu piekarskiego i na to się godzi - skarżąca nie wniosła zastrzeżeń do wniosku o pozwolenie na budowę. Jednakże inwestorzy od początku nie mieli zamiaru zastosować się do wydanego pozwolenia na budowę. W dniu 16.01.2001r., skarżąca złożyła do organu I instancji skargę na samowolę budowlaną, ale "organ ten z naruszeniem przepisów oględzin dokonał dopiero w dniu 27.03.2001r. a postanowienie o wstrzymaniu robót budowlanych wydane zostało dopiero w dniu [...].05.2001r., co spowodowało jedynie przyspieszenie prac a wszelkie interwencje skarżącej nie odnosiły żadnego skutku. Organ I instancji zamiast nakazać rozbiórkę wydał złożyć wniosek do Urzędu Miasta o uchylenie decyzji z dnia [...].12.2000r., o pozwoleniu na budowę budynku usługowo-mieszkalnego. A swoim zaniechaniem wspiera czynnie nielegalny proces budownictwa mieszkaniowego". W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu dodatkowo podnosząc, że [...].07.2001r., wydana została decyzja oparta o przepis art. 51 ust. l pkt. 2 Prawa Budowlanego z 1994r., nakładająca na inwestora szereg obowiązków, a skoro inwestor obowiązki te wykonał to obowiązkiem organu jest wydanie decyzji o pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych. Na taki zamiar ustawodawcy wskazuje wyraźnie treść art. 51 ust. l "a" w którym mówi się, że po wykonaniu obowiązku o którym mowa w ust. l pkt. 2 organ wydaje decyzję o pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga w sprawie niniejszej została złożona przed dniem 1.01.2004r. Zgodnie jednak z art. 97 § l ustawy z dnia 30.08.2002 r., Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz.1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 - w skrócie p.o.p.s.a.). Skarga jest uzasadniona bowiem dokonana w trybie art. 1 § 2 ustawy z dnia 25.07.2002 r., Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153 poz. 1269) kontrola sądowa stwierdziła, że zaskarżona decyzja jak i utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji naruszają prawo. Zauważyć należy także, że zgodnie z art. 134 p.o.p.s.a. Sąd nie jest związany granicami skargi i zobowiązany jest do wzięcia pod uwagę z urzędu wszelkich naruszeń prawa, a także przepisów, które powinny znaleźć zastosowanie w sprawie. Na wstępie należy poczynić kilka uwag ogólnych. Celem postępowania administracyjnego w sprawie indywidualnej jest rozstrzygnięcie o prawach i obowiązkach strony. Jednym z niezbędnych elementów każdej decyzji jest "rozstrzygnięcie". To rozstrzygnięcie, będące treścią decyzji, przesądza o istocie sprawy, określa prawa i obowiązki strony. Musi więc ono być tak sformułowane, aby wynikało z niego w sposób nie budzący wątpliwości, jakie uprawnienia zostały przyznane lub jakie obowiązki zostały na stronę nałożone. Obowiązek ten powinien być wyrażony precyzyjnie, bez niedomówień i możliwości różnej interpretacji. Jest to niezbędne ze względu na ewentualną potrzebę poddania takiej decyzji kontroli prawidłowości jej wykonania. Rozstrzygnięcia nie można ani domniemywać, ani wyprowadzać z treści uzasadnienia. Winno ono być wyrażone expressis verbis w osnowie decyzji. Zaskarżona decyzja utrzymuje w mocy decyzję w której udziela się "pozwolenia na kontynuowanie budowy obejmujących dokończenie budynku usługowo-mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr "1" obr.[...] przy ul. K. w K." zgodnie z projektem pn. "Inwentaryzacja architektoniczna" opracowanym przez uprawnionego mgr inż. arch. K.G., oraz w oparciu o ,,Orzeczenie techniczne branży konstrukcyjnej " opracowane przez uprawnionego inż. M.M., które to "opracowania stanowią integralną część mniejszej decyzji". I już w tym miejscu powstają poważne zastrzeżenia do treści rozstrzygnięcia. W aktach sprawy (które są nieuporządkowane) są cztery opracowania mgr inż. arch. K.G. - pierwsze pn.: "Projekt architektoniczno-budowlany (zamienny powykonawczy) w budynku usługowo-mieszkalnego wraz z infrastrukturą techniczną" z dnia 23.03.2001r.; drugie pn.: "Inwentaryzacja architektoniczna - budowlana (zmiany w relacji do projektu oryginalnego)" z daty 8.05.2001 r.; trzecie pn.: "inwentaryzacja architektoniczna" bez daty ale jest to jedyne opracowanie opieczętowane tylko pieczątką PINB bez żadnego podpisu oraz czwarte pn.: Orzeczenie techniczne branży konstrukcyjnej - opatrzone pieczęcią i adnotacją, że jest to załącznik do decyzji nr [...] z [...].12.01. Zasadą jest, że rozstrzygniecie musi wynikać z decyzji, może ono odnosić się do załącznika jeżeli chodzi o daleko idące szczegóły ale nie może budzić żadnych wątpliwości o jaki to załącznik chodzi. Z załączonych do akt sprawy opracowań wynika, że tylko "Orzeczenie techniczne branży konstrukcyjnej. Ocena wykonanych podciągów i słupów wybudowanym obiekcie" opracowane przez inż. M.M. opatrzone jest pieczęcią i adnotacją, że jest to załącznik do decyzji nr [...] z [...].12.01. Ani uzasadnienie organu I instancji, ani II instancji bliżej tych opracowań nie analizują ani nawet nie przybliżają. Art. 107 kpa zalicza do części składowych decyzji administracyjnej m.in. uzasadnienie faktyczne i prawne. Uzasadnienie stanowi zatem integralną część wyjaśnienia rozstrzygnięcia, stanowiącego dyspozytywną część decyzji. Pominięcie w uzasadnieniu decyzji okoliczności faktycznych, mogących mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, stwarza przesłankę do uznania naruszenia przez organ przepisów o postępowaniu administracyjnym w stopniu wywierającym istotny wpływ na wynik sprawy. Organ II instancji w odpowiedzi na skargę, podnosi, że w dniu [...].07.2001r., wydana została decyzja oparta o przepis art. 51 ust. l pkt. 2 Prawa Budowlanego z 1994 r., nakładająca na inwestora szereg obowiązków, a skoro inwestor obowiązki te wykonał to obowiązkiem organu jest wydanie decyzji o pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych. Na taki zamiar ustawodawcy wskazuje wyraźnie treść art. 51 ust. l ..a" w którym mówi się, że po wykonaniu obowiązku o którym mowa w ust. l pkt. 2 organ wydaje decyzję o pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych. Organ odwoławczy na myśli ma decyzję nr [...] z dnia [...].07.2001r. znak: [...] którą na podstawie art. 51 ust. l pkt. 2 Prawa Budowlanego z 1994 r., nakazano Inwestorom E. i A.G. wspólnikom "S" s.c. przedłożenie w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego Powiat Grodzki następujących dokumentów: - Uzupełnienie przedłożonej inwentaryzacji architektoniczno-budowlanej o jednoznaczne określenie ile wynosi procent mieszkań na wyższych kondygnacjach z okresu przeznaczenia dopuszczalnego łącznie dla danego obszaru przeznaczenia UC i UP, opracowane przez uprawnioną osobę, - Uzasadnienie przez osobę uprawnioną - projektanta czy wykonane odstępstwa od projektu zatwierdzonego decyzją pozwolenia na budowę są istotne w terminie do 10.08.20001 r. W konsekwencji organ odwoławczy stwierdza, że rozszerzony (na mocy decyzji nr [...] z dnia [...].07.2001r.) materiał dowodowy "pozwolił organowi I instancji ocenić stan faktyczny i stwierdzić że zaistniałe odstępstwa nie naruszają prawa. Zatem organ po wykonaniu przez inwestora nałożonego obowiązku decyzją z dnia [...].07.2001 r. znak: [...] zgodnie z art. 51 ust. ł pkt. l a wydał prawidłowo decyzją o pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych". Otóż wyżej przedstawiony pogląd jest oczywiście bezzasadny. Zgodnie z brzmieniem art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa Budowlanego z 1994r., "nałożenie obowiązku wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia wykonywanych robót do stanu zgodnego z prawem" nie może oznaczać obowiązku dostarczenia dokumentów, ekspertyz i ocen, ponieważ poprzez nałożenie obowiązku dostarczenia dokumentów, ekspertyz i ocen nie można doprowadzić wykonywanych robót do stanu zgodnego z prawem. Dokumenty, ekspertyzy czy oceny stanowią element postępowania dowodowego i mogą stanowić, zależnie od ich treści, podstawę do podjęcia przez organ decyzji na podstawie art. 51 ust. l Prawa budowlanego. Jakżeż nałożony np. obowiązek przedłożenia uzasadnienia przez osobę uprawnioną - projektanta czy wykonane odstępstwa od projektu zatwierdzonego decyzją pozwolenia na budowę są istotne, może zadecydować o pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych. Nie wydaje się aby zaprezentowane stanowisko organu II instancji wymagało dalszego komentarza. Ale co dziwne, organ odwoławczy stwierdzając, że rozszerzony materiał dowodowy "pozwolił organowi I instancji ocenić stan faktyczny i stwierdzić że zaistniałe odstępstwa nie naruszają prawa" (czego konsekwencją jest wydanie prawidłowej decyzji o pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych), dalej ustala, że na wniosek organu I instancji, Prezydent Miasta K. w dniu [...].10.2001 r. wydał decyzje nr [...] znak: [...] którą uchylił decyzje o pozwoleniu na budowę nr [...] z dnia [...].12.00 nr [...] wydanej dla E.G. i A.G. ul. K. s.c. "S". dot. Budowy budynku usługowo -mieszkalnego wraz z budową przyłączy: gazowego, energetycznego wód kań., oraz wewnętrznych "restauracji" (zapewne chodzi o instalacje): wod-kan., elektrycznej i gazowej i c.o. przy ul. K. na działce "1" obr. [...] K. Przez takie postawienie sprawy organ odwoławczy przeczy sobie dwukrotnie. Po raz pierwszy w tym miejscu gdzie wcześniej ustala, że pozwolenie na budowę to decyzja nr [...] z dnia [...].12.1999r. znak: [...] natomiast decyzja nr [...] z dnia [...].12.00 nr [...] - to przeniesienie pozwolenia na budowę na E.G. i A.G. wspólników "S". Jeżeli tak jest rzeczywiście, to stąd wynika prosty wniosek, że decyzja o pozwoleniu na budowę istnieje nadal a z akt sprawy nie można wyprowadzić wniosku, że rzeczywiście została wyeliminowana z obrotu. A po raz drugi w tym miejscu, gdzie podziela stanowisko organu I instancji, że "zaistniałe odstępstwa nie naruszają prawa". Jeżeli odstępstwa nie naruszają prawa - tzn., że nie są istotne, a jak nie są istotne to w sprawie nie można mówić o potrzebie stosowania art. 36 "a" Prawa Budowlanego z 1994 r. Sprzecznie z materiałem dowodowym organ II instancji, twierdzi, że pismo UMK z dnia 29.08.2001r. wyraża stanowisko w sprawie przedmiotowego budynku, iż w obecnym kształcie i zwiększonej powierzchni mieszkalnej, zgodnie z miejscowym planem ogólnym zagospodarowania przestrzennego m. K. z dnia [...].11.1994 r. ... dopuszcza się między innymi lokalizację mieszkań na wyższych kondygnacjach ... jeżeli powierzchnia parteru budynku w całości wykorzystana (użytkowana) jest zgodnie z podstawowym przeznaczeniem danego obszaru określonym przez Miejscowy Plan, natomiast powierzchnie mieszkalne zlokalizowane na kondygnacjach wyższych stanowią jedynie uzupełnienie funkcji obiektu budowlanego ... do obliczania bilansu terenu z zakresu użytkowania dopuszczalnego nie jest konieczne uwzględnienie powierzchni użytkowanej mieszkań umieszczonych na wyższych kondygnacjach". W aktach sprawy znajduję się pismo z dnia 29.08.2001r., ale nie wyraża ono stanowiska w sprawie przedmiotowego budynku, a jest odpowiedzią na pismo inwestorów, i stanowi analizę planu w zakończeniu stwierdzając, że jeżeli "powierzchnia parteru budynku w całości wykorzystywana /użytkowana/ jest zgodnie z podstawowym przeznaczeniem danego obszaru określonym przez Miejscowy Plan, natomiast powierzchnie mieszkalne zlokalizowane na kondygnacjach wyższych stanowią jedynie uzupełnienie funkcji obiektu budowlanego, to nie mają one bezpośredniego wpływu na sposób zagospodarowania danego obszaru"). Ponownie rozpoznając sprawę orzekające organy muszą ustalić w sposób nie budzący wątpliwości, czy dokonane odstępstwa są odstępstwami istotnymi w rozumieniu art. 36 "a" Prawa Budowlanego z 1994 r. w stosunku do udzielonego pozwolenia na budowę. Jeżeli tak, to muszą doprowadzić do uchylenie decyzji o pozwoleniu na budowę (o ile już decyzji o uchyleniu nie wydano). Dalej muszą prowadzić postępowanie w oparciu o przepis art. 51 Prawa Budowlanego z 1994 r., mając na uwadze poczynione w niniejszym uzasadnieniu uwagi (dotyczy to przede wszystkim nałożenia obowiązków wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia wykonywanych robót do stanu zgodnego z prawem). Nie może ulegać wątpliwości, że obowiązkiem organów będzie ustalenie, czy dokonane zmiany doprowadziły do powstania obiektu niezgodnego z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego ówcześnie obowiązującego i czy możliwe jest przez nałożenie obowiązków o których mowa w art. 51 ust. 1 pkt. 2 Prawa Budowlanego z 1994r. (w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania zaskarżonej decyzji) doprowadzenie obiektu do stanu zgodnego z prawem. Skoro więc, kontrola sądowa wykazała, że zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji, a także decyzja nr [...] z dnia [...].07.2001r., naruszają prawo na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. "c" oraz art. 135 oraz art. 200 p.o.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.