II SA/Kr 1449/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Daniel Sędziowie: WSA Mirosław Bator (spr.) WSA Jacek Bursa po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi A. K. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 28 września 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia w sprawie nałożenia obowiązku określonego w tytule wykonawczym oddala skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. – powiat grodzki postanowieniem z dnia 10 czerwca 2016 r. nr [...] działając na podstawie art. 80 ust. 2 pkt 1 i art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane w związku z art. 20 § 1 pkt 4, art. 119, art. 120, art. 121 § 2, art. 122 i z art. 64 a § 1 pkt 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji nałożył na zobowiązanego A.K. grzywnę w wysokości 6000,00 zł w celu przymuszenia zobowiązanego do wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym nr [...] z dnia 20 stycznia 2016 r. Jednocześnie organ wezwał zobowiązanego do uiszczenia nałożonej grzywny wraz z opłatą za wydanie niniejszego postanowienia tj. łącznej kwoty 6068,00 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia przedmiotowego postanowienia. W uzasadnieniu organ wskazał, że w związku z niewykonaniem przez zobowiązanego A.K. obowiązku określonego w tytule wykonawczym nr [...] z dnia 20 stycznia 2016 r. nałożonego ostateczna decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 17 marca 2015 r. nr [...] organ egzekucyjny na podstawie art. 122 § 1, art. 119 i art. 120 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji nałożył niniejszym postępowaniem grzywnę w celu przymuszenia w wysokości 6000,00 zł. Grzywna w celu przymuszenia stanowi przewidziany w art. 1 a pkt 12 lit. b ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji środek egzekucyjny w postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym obowiązku o charakterze niepieniężnym. Ustalając wysokość grzywny w celu przymuszenia organ kierował się przepisami art. 121 § 2 i § 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Odpis powyższego postanowienia został doręczony A.K. w dniu 20 czerwca 2016 r. W dniu 17 sierpnia 2016 r. do PINB w K. wpłynęło podanie A.K. z dnia 7 sierpnia 2016 r. w którym stwierdził, że postanowienie z dnia 10 czerwca 2016 r. nr [...] jest niezasadne. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. postanowieniem z dnia 28 września 2016 r. nr [...] działając na podstawie art. 134 w związku z art. 144 K.p.a. w związku z art. 18 i art. 23 § 1 i 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji stwierdził, że zażalenie A.K. z dnia 7 sierpnia 2016 r. zostało wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego dla jego wniesienia w art. 17 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. W uzasadnieniu organ wskazał, że warunkiem skuteczności czynności procesowej polegającej na wniesieniu zażalenia jest zachowanie ustawowego terminu do jej dokonania. Uchybienie ustawowemu terminowi powoduje bezskuteczność zażalenia. Organ odwoławczy obowiązany jest zatem w postępowaniu wstępnym zbadać, czy zażalenie zostało wniesione w przewidzianym przepisami terminie. Art. 17 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji stanowi, że o ile przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej, rozstrzygnięcie i zajmowane przez organ egzekucyjny lub wierzyciela stanowisko w sprawach dotyczących postępowania egzekucyjnego następuje w formie postanowienia. Na postanowienie to służy zażalenie, jeżeli niniejsza ustawa lub Kodeks postępowania administracyjnego tak stanowi. Zażalenie wnosi się do organu odwoławczego za pośrednictwem organu egzekucyjnego w terminie 7 dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia postanowienia. O terminie, w jakim przysługuje prawo złożenia zażalenia A.K. został powiadomiony w treści postanowienia PINB w K. z dnia 10 czerwca 2016 r. Postanowienie to zostało doręczone stronie w dniu 20 czerwca 2016 r. Zgodnie z przepisami 7-dniowy termin do złożenia przez zobowiązanego A.K. , zażalenia na postanowienie PINB w K. - Powiat Grodzki nr [...] z dnia 10 czerwca 2016 r., upływał z dniem 27 czerwca 2016 r. Natomiast podanie A.K. z dnia 7 sierpnia 2016 r. nadane zostało w polskiej placówce pocztowej w dniu 10 sierpnia 2016 r. Powyższe oznacza, że zażalenie A.K. z dnia 7 sierpnia 2016 r. złożone zostało już po upływie 7-dniowego terminu, który to termin wynika z art. 17 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Na to postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniósł A.K. podając, że nie jest właścicielem mieszkania przy ul. [...] w K. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Na wstępie należy wskazać, że złożona w niniejszej sprawie skarga została rozpoznana przez Sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym stosownie do obowiązującego, od dnia 15 sierpnia 2015r., nowego brzmienia przepisu art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - dalej "P.p.s.a." Zgodnie z tym przepisem sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy stronie zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 P.p.s.a. sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Z kolei przepis art. 3 § 2 pkt 3 P.p.s.a. stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. W wyniku takiej kontroli postanowienie może zostać uchylone w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), b) i c) P.p.s.a. Z przepisu art. 134 § 1 P.p.s.a. wynika z kolei, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oceniając zaskarżone postanowienie organu odwoławczego z punktu widzenia wskazanych powyżej kryteriów stwierdzić należy, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie przedmiotem rozpoznania jest skarga na postanowienie nr [...] [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 28 września 2016 r., w którym stwierdzono uchybienie terminu przewidzianego do wniesienia zażalenia. Zgodnie z przepisem art. 17 § 1 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2014 r., poz. 1619 ze zm., zwanej dalej w skrócie u.p.e.a. ) o ile przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej, rozstrzygnięcie i zajmowane przez organ egzekucyjny lub wierzyciela stanowisko w sprawach dotyczących postępowania egzekucyjnego następuje w formie postanowienia. Na postanowienie to służy zażalenie, jeżeli niniejsza ustawa lub Kodeks postępowania administracyjnego tak stanowi. Zażalenie wnosi się do organu odwoławczego za pośrednictwem organu egzekucyjnego w terminie 7 dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia postanowienia. Zgodnie z art. 18 cyt. ustawy jeżeli przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej, w postępowaniu egzekucyjnym mają odpowiednie zastosowanie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Stosownie do art. 122 § 3 u.p.e.a. zobowiązanemu służy prawo zgłoszenia zarzutów i wniesienia zażalenia w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego (art. 33 i 34) oraz prawo do wniesienia zażalenia na postanowienie o nałożeniu grzywny. A zatem, na postanowienie PINB w K. z dnia 10 czerwca 2016 r. przysługiwało zażalenie. Zgodnie z dokumentami przedłożonymi do akt administracyjnych sprawy postanowienie PINB w K. z dnia 10 czerwca 2016 r. zostało doręczone skarżącemu w dniu 20 czerwca 2016 r. Fakt ten jest niewątpliwy, gdyż w aktach administracyjnych sprawy znajduje się potwierdzenie dowodu doręczenia przedmiotowego postanowienia do rąk skarżącego, o czym świadczy jego podpis. Nadto trzeba wskazać, że w postanowieniu organu I instancji z 10 czerwca 2016 r. zawarto pouczenie o prawie wniesienia zażalenia za pośrednictwem organu I instancji w terminie 7 dni od dnia doręczenia przedmiotowego postanowienia. W piśmie z dnia 10 sierpnia 2016 r. (data stempla pocztowego) A.K. oświadczył, że nie zgadza się z postanowieniem organu I instancji. Zgodnie z art. 57 § 1 K.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a. jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie nastąpiło. Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu. Należy zatem wskazać, że termin do wniesienia zażalenia od postanowienia z 10 czerwca 2016 r. upływał z dniem 27 czerwca 2016 r., natomiast A.K. wniósł zażalenie dopiero w dniu 10 sierpnia 2016 r., a zatem uchybił terminowi wskazanemu w art. 17 §1 u.p.e.a. W tej sytuacji, w ocenie Sądu trzeba uznać, że organ odwoławczy prawidłowo w oparciu o art. 134 K.p.a w związku z art. 144 K.p.a. i w związku z art. 18 u.p.e.a. stwierdził uchybienie terminu do wniesienia zażalenia od postanowienia PINB z 10 czerwca 2016 r. wskazując nadto, iż rozpatrzenie zażalenia wniesionego z uchybieniem terminu, który nie został przywrócony, stanowiłoby rażące naruszenie prawa. Konkludując należy wskazać, że przeprowadzona w niniejszej sprawie kontrola zaskarżonego postanowienia wykazała, że jest ono zgodne z prawem. W ocenie Sądu, organ odwoławczy dokonał prawidłowych ustaleń faktycznych oraz prawidłowo zastosował przepisy prawa. W trakcie prowadzonego postępowania nie doszło do naruszenia obowiązujących zasad i przepisów postępowania. W związku z powyższym Wojewódzki Sad Administracyjny w Krakowie działając na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.