II SA/Kr 1457/24

Dnia 17 grudnia 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Bursa Asesor WSA Anna Kopeć Sędzia WSA Monika Niedźwiedź (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 17 grudnia 2024 r. sprawy ze skargi A. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Nowym Sączu z dnia 29 sierpnia 2024 r. znak SKO-Z-4100-25/24 w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o zgodności budowy obiektu budowlanego z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego oddala skargę. Postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Nowym Sączu z dnia 29 sierpnia 2024 r. znak SKO-Z-4100-25/24 orzeczono o utrzymaniu w mocy postanowienia Wójta Gminy Kościelisko z dnia 2 lipca 2024 r. znak PP.6727.5.32024 odmawiającego wydania na rzecz A. B. zaświadczenia o zgodności budowy obiektu wykorzystywanego na potrzeby prowadzonej gospodarki leśnej zlokalizowanego na działce nr [...] w miejscowości D. z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wschodniej części obszaru wsi D. w Gminie K.. Postanowienie zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym. Wnioskodawca A. B. zwrócił się do Wójta Gminy Kościelisko o wydanie zaświadczenia o zgodności z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego budowy obiektu budowlanego wykorzystywanego na potrzeby prowadzonej gospodarki leśnej, usytuowanego na działce nr [...] w miejscowości D. w gminie K.. W uzasadnieniu wyjaśnił, że w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego w Zakopanem prowadzone jest aktualnie postępowanie w sprawie legalizacji budowy obiektu budowlanego wykorzystywanego na potrzeby prowadzonej gospodarki leśnej usytuowanego na działce nr [...] w miejscowości D. bez wymaganego pozwolenia na budowę. Postanowieniem z dnia 20.03.2024 roku ww. został wezwany do przedłożenia zaświadczenia o które wystąpił ww. wnioskiem. W załączeniu ww. przedłożył postanowienie nr 81/24 PINB w Zakopanem z dnia 20.02.2024 roku, w którym nałożono na A. B. obowiązek przedłożenia dla ww. obiektu budowlanego wykorzystywanego na potrzeby prowadzonej gospodarki leśnej usytuowanego na działce nr [...] w miejscowości D., zaświadczenia Wójta Gminy kościelisko o zgodności budowy z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego. Podstawę nałożenia ww. obowiązku stanowił art. 48b ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, który stanowi, że w przypadku budowy wymagającej decyzji o pozwoleniu na budowę lub w przypadku budowy, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1-3, do dokumentów legalizacyjnych należy m.in. zaświadczenie wójta, burmistrza albo prezydenta miasta o zgodności budowy z ustaleniami: obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego lub uchwał w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji mieszkaniowej lub towarzyszącej. Powołany przepis ustawy prawo budowlane wymaga urzędowego potwierdzenia określonego stanu prawnego, mianowicie potwierdzenia, że określony obiekt budowlany jest zgodny z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego. W celu potwierdzenia takiego stanu prawnego konieczne jest w pierwszej kolejności ustalenie okoliczności faktycznych, które będą podlegały ocenie pod kątem zgodności z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Tymi okolicznościami faktycznymi powinny być przede wszystkim istotne z uwagi na ustalenia obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu parametry i funkcja samowolnie wybudowanego obiektu budowlanego. Ustalenie funkcji i parametrów samowolnie wybudowanego obiektu budowlanego z reguły nie jest możliwe na podstawie prowadzonych przez wójta, burmistrza albo prezydenta miasta ewidencji i rejestrów. Zgodnie z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wschodniej części obszaru wsi D. w Gminie K. zatwierdzonego Uchwałą Nr XVI/111/2000 z dnia 17 lipca 2000 roku Rady Gminy Kościelisko z dnia 17 lipca 2000 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wschodniej części obszaru wsi Dzianisz w Gminie Kościelisko (Dzi. Urz. Woj. Małopolskiego z dnia 28 września 2000 r. Nr 76 poz. 707) działka ew. nr [...] położona w D. znajduje się w terenie oznaczonym symbolem REz - tereny otwarte, zieleni, o wysokim reżimie ochrony. Zgodnie z § 12 ust. 4 wskazanej uchlały Na terenach REz, o których mowa w ust.1 pkt 3, ustala się następujące zasady zabudowy, zagospodarowania i ochrony: ustala się zakaz zabudowy z następującymi wyjątkami; obiekty małej architektury, z zachowaniem zasad określonych w § 11 ust.2, obiekty budowlane związane z gospodarką leśną, wodną i infrastrukturą techniczną, mogą być urządzane turystyczne ścieżki piesze, rowerowe i konne oraz trasy narciarskie, tereny powinny być częściowo zakrzewione i zadrzewione, przede wszystkim w otoczeniu cieków i w ich partiach źródliskowych, przy zastosowaniu gatunków miejscowych. Ponadto w § 12 ust. 5 ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wskazano, iż na terenach, o których mowa w ust.1, ustala się: zakaz sytuowania tymczasowych obiektów budowlanych oraz reklam, zakaz likwidacji lub zmiany przebiegu koryt cieków oraz usuwania drzew i krzewów w otoczeniu tych cieków. W toku postępowania wszczętego wnioskiem organ I instancji wezwał stronę do złożenia wyjaśnień poprzez przedłożenie projektu budowlanego oraz wykazanie, że obiekt budowlany jest związany z gospodarką leśną. W dniu 27.05.2024 r. Pan A. B. złożył pismo, w którym stwierdził, że "obiekt budowlany znajdujących się na działce ew. [...] w D. pełni funkcję szałasu związanego z gospodarką leśną w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy o lasach, w szczególności przeznaczony jest na gospodarkę w ramach pozaprodukcyjnej funkcji lasu. W budynku tym nikt nie zamieszkuje ani czasowo ani na stałe. Wykorzystywany jest przez ww. w czasie doglądania lasu dzierżawionego przez wnioskodawcę i prywatnych posiadłości i prowadzenia tam prac w zakresie urządzania, ochrony, zagospodarowania lasu, utrzymywania i powiększania zasobów upraw leśnych oraz pozyskiwania drewna, żywicy, choinek, karpiny, kory, igliwia oraz płodów runa leśnego, a także sprzedaży tych produktów". W załączeniu do pisma inwestor przedłożył: kopię umowy dzierżawy lasu ż dnia 20.12.2020 r., kopię umowy dzierżawy z dnia 20.01.2023 r., kopie aktu notarialnego rep. A nr [...] z dnia 18.08.2023 r., oraz opracowanie stanowiące projekt budowlany pod nazwą "budowa budynku magazynowego przeznaczonego na gospodarkę leśną", w którym rysunki datowane są na maj 2024 roku. Organ dokonał następnie analizy przedłożonych przez inwestora dokumentów, informacji z rejestru gruntów, uproszczonego planu urządzenia lasu, ortofotomapy dostępnej na geoportalu, oraz własnych pism w konsekwencji zdecydowano o konieczności przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego. W piśmie z 5.06.2024 roku organ I instancji powołał się na podstawę z art. 218 § 2 k.p.a. wskazując na niekompletność dokumentów z uwagi na treść przedłożonych dokumentów, które nie są jednoznaczne ani wewnętrznie spójne. Wskazano na konieczność wyjaśnienia wymienionych w piśmie kwestii. Organ doszedł do wniosku, że wnioskodawca w żaden sposób nie uprawdopodobnił, że prowadzi prace w zakresie urządzenia, ochrony, zagospodarowania lasu, utrzymywania i powiększania zasobów upraw leśnych oraz pozyskania drewna, żywicy, choinek, karpiny, kory, igliwia oraz płodów runa leśnego a także sprzedaży tych produktów. W dniu 20.06.2024 r. do urzędu gminy wpłynęło opracowanie stanowiące projekt budowlany dla obiektu pod nazwą "budowa budynku magazynowego przeznaczonego na gospodarkę leśną" sporządzony przez mgr inż. arch. J. K. (upr. bud. [...]) podzielone na dwa tomy tj. projekt zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno-budowlany, w którym rysunki datowano na maj 2024 r. Przedłożone opracowanie w większości uwzględnia korekty wskazane w piśmie z dnia 05.06.2024 r. jednak na rysunku zatytułowanym jako "projekt zagospodarowania" inwestycja dalej jest określana jako "budynek gospodarczy" zarówno w legendzie jak i w opisie rysunku odnoszącym się do nazwy obiektu. Do przedmiotowej dokumentacji nie dołączono, żadnego pisma przewodniego. Natomiast w dniu 24.06.2024 r. do urzędu wpłynęło pismo A. B. z dnia 27.05.2024 r., w którym inwestor wskazuje, że w odpowiedzi na wezwanie przedkłada poprawione i uzupełnione opracowanie, przy czym do pisma nie dołączono, żadnych załączników (zatem organ odniósł je do projektu budowlanego złożonego na dzienniku podawczym urzędu dnia 20.06.2024 r.). Pismo zawierało także wyjaśnienia, w których inwestor ponownie wskazuje, że "obiekt budowlany znajdujący się na działce ew. [...] w D. pełni funkcje szałasu związanego z gospodarką leśną w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy o lasach, a w szczególności przeznaczony jest na gospodarkę w ramach pozaprodukcyjnej funkcji lasu. W budynku tym nikt nie zamieszkuje ani czasowo ani na stałe. W toku postępowania organ I instancji wyjaśnił walory przyrodnicze i krajobrazowe terenu na którym znajduje się przedmiotowa działka, wyjaśnił też, że naczelną zasadą obowiązującą na wszystkich terenach rolnych objętych planem miejscowym jest zakaz zabudowy, co ma przeciwdziałać rozproszeniu zabudowy i niszczeniu cennych terenów pod względem przyrodniczym i krajobrazowym wyjątki od tej zasady powinny dotyczyć sytuacji szczególnych, odpowiednio umotywowanych i niezbędnych. Organ scharakteryzował otoczenie działki nr [...] i wskazał na objecie terenu ochroną krajobrazową w formie Południowomałopolskiego Obszaru Chronionego Krajobrazu. W ocenie Kolegium ustalenia w tym zakresie są jednak zbędne i nie odnoszą się do przedmiotu sprawy, którą jest zgodność inwestycji z planem miejscowym, a nie z uchwałą Sejmiku Województwa Małopolskiego w sprawie Południowomałopolskiego Obszaru Chronionego Krajobrazu. Ustalenia w tym zakresie i wywody organu I instancji są w tym zakresie zatem bezprzedmiotowe. Istotne w sprawie są natomiast następujące ustalenia organu I instancji, że budowa rozpoczęta została w 2020 r. o czym pismem znak OŚ.606.1.2020 z dnia 04.05.2020 r. zawiadomiono Zespół Parków Krajobrazowych Województwa Małopolskiego z prośbą o zweryfikowanie robót ziemnych i ich zgodności z przepisami obowiązującymi dla Południowomałopolskiego Obszaru Chronionego Krajobrazu. W odpowiedzi otrzymano do wiadomości pismo ZPKWM znak OS/421 /06A/2020/TW z dnia 17.06.2020 r. kierowane do Komendanta Powiatowego Policji w Zakopanem w sprawie popełnionego wykroczenia i naruszenia zakazów obowiązujących w obszarze chronionego krajobrazu. Pismem znak PP.6740.3.3.2020 z dnia 04.05.2020 r. przekazano do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Zakopanem prośbę o kontrolę legalności robót ziemnych i budowlanych prowadzonych na działce ew. [...] w D. , dołączając do pisma dokumentację fotograficzną z dnia 02.05.2020 r. Po przeprowadzeniu w dniu 24.07.2020 r. czynności kontrolnych w trakcie, których stwierdzono, że "na działce [...] w D. wykonano obiekt budowlany składający się z fundamentu kolumnowego wykonanego w technologii murowanej (bloczki betonowe), zwieńczonego obwodowym wieńcem żelbetowym spiętym pomiędzy dwoma dłuższymi bokami belkami żelbetowymi" oraz że "ze względu na realizację w/w formy dokonano niwelacji terenu w zakresie robót budowlanych ziemnych będących częścią procesu inwestycyjnego". W dalszej części pisma stwierdzono, że skarga jest zasadna i wszczęte zostanie postępowanie w tym zakresie. W toku postępowania organu nadzoru Gmina Kościelisko nie została uznana za stronę i nie była zawiadamiana o kolejno podejmowanych czynnościach. Z dokumentów przedłożonych przez inwestora do wniosku z dnia 29.04.2024 r. wynika, że decyzją PINB w Zakopanem nr 226/20 z dnia 22.10.2020 r. znak NB.5160.3.26.2020.ABM nałożono na inwestora obowiązek rozbiórki obiektu budowlanego składającego się z fundamentu kolumnowego wykonanego w technologii murowanej (bloczki betonowe) zwieńczonego obwodowym wieńcem żelbetowym spiętym pomiędzy dwoma dłuższymi bokami żelbetowymi o długości ok. 12,60 x 5,0 m wykonanego na działce ew. [...] w D. . Decyzja ta nie została utrzymana w mocy przez organ odwoławczy, a sprawa została przekazana do ponownego rozpatrzenia. W toku postępowania PINB w Zakopanem w dniu 10.08.2021 r. przeprowadził oględziny w wyniku, których ustalono, że na działce ew. [...] w D. znajduje się obiekt budowlany o konstrukcji zrębowej, przykryty dachem dwuspadowym z przysztychami, pokryty deskami (dranicami), o krokwiono-jęłkowej konstrukcji więźby dachowej, posadowiony na fundamencie kolumnowym wykonanym w technologii murowanej (bloczki betonowe) zwieńczony obwodowym wieńcem żelbetowym, w stanie surowym zamkniętym. Decyzją Nr 181/22 z dnia 23.08.2022 r. PINB w Zakopanem wydał decyzję nakazującą rozbiórkę "budynku mieszkalnego o charakterze chaty góralskiej (...)", która 12.07.2023 r. została uchylona i przekazana do ponownego rozpatrzenia ze względu na nieprawidłową kwalifikację funkcji budynku (organ I instancji wskazywał, iż jest to budynek mieszkalny, a inwestor że jest to szałas związany z gospodarką leśną). Powyższy opis pozwala na określenie harmonogramu prac realizacji inwestycji na działce ew. [...] w D. , w oparciu o który stwierdzono, że: 1) dnia 02.05.2020 r. pracownicy urzędu gminy Kościelisko potwierdzili prowadzenie prac ziemnych, 2) dnia 24.07.2020 r. pracownicy PINB w Zakopanem potwierdzili wykonanie obiektu budowlanego składającego się z fundamentu kolumnowego wykonanego w technologii murowanej (bloczki betonowe), zwieńczonego obwodowym wieńcem żelbetowym spiętym pomiędzy dwoma dłuższymi bokami belkami żelbetowymi, 3) dnia 22.10.2020 r. nakazano rozbiórkę obiektu budowlanego (decyzja uchylona), 4) dnia 10.08.2021 r. PINB w Zakopanem, przeprowadził oględziny w wyniku, których ustalono, że na działce ew. [...] w D. znajduje się obiekt budowlany o konstrukcji zrębowej, przykryty dachem dwuspadowym z przysztychami w stanie surowym zamkniętym, 5) dnia 23.08.2022 r. nakazano rozbiórkę budynku mieszkalnego o charakterze chaty góralskiej (decyzja uchylona). Dopiero w dniu 12.12.2023 r. inwestor Pan A. B. w postępowaniu PINB w Zakopanem oświadczył, że powstały "obiekt budowlany pełni funkcję szałasu związanego z gospodarką leśną". W świetle powyższego uzasadnione wątpliwości organu I instancji budzi oświadczenie inwestora i kwalifikacja przedmiotowego budynku. Przede wszystkim już od dnia 17.09.2020 r. oczywiste było, że inwestor realizuje inwestycję bez wymaganego pozwolenia na budowę (datowanie wszczęcia postępowania w PINB) pomimo tego budowę kontynuował, nawet po otrzymaniu decyzji o rozbiórce (w 2020 r. i 2022 r.). Chociaż decyzje te nie zostały utrzymane w mocy nic nie uprawniało inwestora do kontynuowania prac. Dopiero w grudniu 2023 r. inwestor stwierdził, że "obiekt budowlany będzie pełnił funkcje szałasu związanego z gospodarka leśna", co jednoznacznie wskazuje, że sama budowa rozpoczęta w maju 2020 r. i ukończona w sierpniu 2021 r. nie miała związku z gospodarka leśną, a konieczność posiadania budynku do prowadzenia gospodarki leśnej (wskazana w grudniu 2023 r.). jak obiektywnie można ocenić służy tylko i wyłącznie możliwości zalegalizowania budynku, a nie faktycznie prowadzonej gospodarce leśnej. Odnosząc powyższe ustalenia do zapisu §12 ust. 4 pkt 1 lit. a obowiązującego miejscowego planu, który stanowi, iż w terenach REz - otwartych, zieleni, o wysokim reżimie ochrony ustala się zakaz zabudowy za wyjątkiem obiektów budowlanych związanych z gospodarką leśną, wodną i infrastrukturą techniczną w ocenie organu wprowadzenia zabudowy na działce ew. [...] w D. nie można uznać za wyjątek od zasady zakazu zabudowy. Za stwierdzeniem tym, przemawia nie tylko historia realizacji obiektu lecz także sposób w jaki inwestor opisuje jego funkcję. W toku prowadzonego postępowania inwestor A. B. trzykrotnie określa funkcję budynku, i tak: 1) we wniosku z dnia 29.04.2024 r. opisuje inwestycję jako budowę obiektu budowlanego wykorzystywanego na potrzeby prowadzonej gospodarki leśnej, w uzasadnieniu wniosku stwierdzając, że "skoro zatem miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego przewiduje budowę obiektów budowlanych związanych z gospodarką leśną na terenie wyżej opisanej nieruchomości to niniejszy wniosek jest uzasadniony a stosowne zaświadczenie konieczne", 2) w wyjaśnieniach z dnia 27.05.2024 r. stwierdza, że "obiekt budowlany znajdujący się na działce ew. [...] obr. D. pełni funkcję szałasu związanego z gospodarką leśną w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy o lasach, w szczególności przeznaczony jest na gospodarkę w ramach pozaprodukcyjnej funkcji lasu. W budynku tym nikt nie zamieszkuje ani czasowo ani na stałe. Wykorzystywany jest przeze mnie w czasie doglądania lasu dzierżawionego i prywatnych posiadłości i prowadzenia tam prac w zakresie urządzania, ochrony, zagospodarowania lasu, utrzymania i powiększania zasobów upraw leśnych oraz pozyskiwania drewna, żywicy, choinek, karpiny, kory, igliwia oraz płodów runa leśnego a także sprzedaży tych produktów, przy czym w dołączonej dokumentacji w stosunku do budynku używane są różne określenia np. budynek magazynowy, budynek mieszkalny jednorodzinny, budynek gospodarczy, 3) w wyjaśnieniach z dnia 27.05.2024 r. (data wpływu 24.06.2024 r.) ponownie stwierdza, że "obiekt budowlany znajdujący się na działce ew. [...] obr. D. pełni funkcję szałasu związanego z gospodarką leśną w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy o lasach, w szczególności przeznaczony jest na gospodarkę w ramach pozaprodukcyjnej funkcji lasu", a w dołączonej dokumentacji określono inwestycję jako budowę budynku magazynowego przeznaczonego na gospodarkę leśną. Pomimo dwukrotnego wezwania (pismem z dnia 08.05.2024 r. oraz z dnia 05.06.2024 r.) w ocenie organu inwestor nie wykazał, w sposób spójny i wiarygodny, że powstały obiekt budowlany jest związany z gospodarką leśną. Inwestor w wyjaśnieniach odwołuje się do szerokiej i ogólnej definicji zawartej w ustawie jak również pozaprodukcyjnej funkcji lasu i nie wskazuje jednoznacznie dlaczego budynek jest konieczny do wykonywania przez inwestora gospodarki leśnej. Ogólnych stwierdzeń inwestora nie można uznać za wystarczające do zastosowania wyjątku od zasady zakazu zabudowy. Jednak przy ocenie tej kwestii organ odniósł się do szerszego kontekstu. W aktualnie prowadzonym postępowaniu PINB w Zakopanem w odniesieniu do tego samego obiektu, kwalifikuje przedmiotową inwestycję jako budowę obiektu budowlanego wykorzystywanego na potrzeby prowadzonej gospodarki leśnej, co wyrażono w postanowieniu nr 81/24 PINB w Zakopanem z dnia 20.02.2024 r. znak NB.5160.3.26.2020.ML. Podkreślenia wymaga, że obiekt pozostaje ten sam i taki sam, lecz obecnie w przedmiocie postępowania nie określa się jego rodzaju. W dokumentach składanych przez inwestora w urzędzie gminy nazewnictwo w odniesieniu do obiektu jest również niekonsekwentne: budynek gospodarczy, szałas związany z gospodarką leśną, budynek magazynowy. W odniesieniu do tych kwestii stwierdzić jednoznacznie i bez wątpliwości należy, że istniejący budynek przedstawiony w projekcie budowlanym posiada klasyczna formę architektoniczną dwuizbowej chałupy góralskiej z sienią. Chałupy budowano dla celów mieszkalnych, stanowiły zabudowę stałą. Natomiast szałasy (pasterskie) były to budynki gospodarskie związane z wypasem owiec i bydła, stawiane na polanach oddalonych od zabudowy wiejskiej. W szałasach przetwarzano mleko, wytwarzano sery. Szałasy mają inna formę architektoniczna niż chałupa, budowano je w typie wysokozrębowym i niskozrębowym. Charakteryzuje je wynikająca z charakteru użytkowania, zdecydowanie mniejsza trwałość i mniejsza solidność. Na Podhalu nie budowano szałasów związanych z gospodarka leśną. W ocenie organu I instancji duży budynek o powierzchni ok. 60 m˛ złożony z dwóch izb i sieni, dostępny za pomocą kilku stopni, nie jest konieczny do prowadzenia gospodarki leśnej na obszarze 1,16 ha - działka ew. [...] w K. , w obowiązującym miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego zachodniej części wsi K. oznaczonej symbolem LI - tereny otwarte, leśne, w większych kompleksach, objętej uproszczonym planem urządzenia lasu, będącej w dzierżawie na 15 lat. W budynku nie ma możliwości przechowywania maszyn związanych z obróbką drewna: np. traktora, przyczepy leśnej, rębaka spalinowego czy kombajnu do drewna opałowego (nie ma możliwości wjazdu do budynku ani wrót). Ponadto zakup takich urządzeń byłby ekonomicznie nieuzasadniony przy ww. powierzchni leśnej. Natomiast narzędzia stosowane przy pracach leśnych nie wymagają tak dużej powierzchni. Pasze słomiaste można dostarczać w okresie kiedy konieczne jest dokarmianie zwierzyny, nie wydaje się także konieczne organizowanie zaplecza socjalnego na czas robót leśnych. Wątpliwości budzi możliwość transportowania pasz - jedynie ręczne, dość wąską sienią, stromymi schodami. Obiekt w formie klasycznej chałupy góralskiej wybudowany dla celów magazynowych związanych z produkcją leśną ocenić należy jako co najmniej niefunkcjonalny i nieekonomiczny. Organ nie znalazł żadnych argumentów uprawniających do uznania, iż wyjaśnienia inwestora są wiarygodne i że taki obiekt jest związany z gospodarką leśną. Wskazano także, że prace leśne na areale będącym w posiadaniu inwestora nie generują konieczności stałej obecności ludzi, zapewnienia im pomieszczeń socjalnych ani też zgromadzenia dużej ilości narzędzi. Inwestor nie poinformował, iż zatrudnia na stałe pracowników leśnych. Prace leśne charakteryzuje sezonowość związana z porami roku i prowadzoną gospodarką. Zimą ilość prac jest znikoma i ogranicza się do ewentualnego pilnowania lasu przed kradzieżą choinek, jednak do tego budynek położony poza lasem nie jest potrzebny. Pomimo tego, że P. M. jest śródleśną polaną, połączoną jedynie gruntową drogą leśną z ul. K. w K. to jednak nie jest to miejsce dalekie, odosobnione ani trudno dostępne. Organ wskazał, że inwestor powołał się na definicję gospodarki leśnej zawartą w ustawie o lasach, zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy o lasach gospodarka leśna oznacza działalność leśną w zakresie urządzania, ochrony i zagospodarowania lasu, utrzymania i powiększania zasobów i upraw leśnych, gospodarowania zwierzyną, pozyskiwania - z wyjątkiem skupu - drewna, żywicy, choinek, karpiny, kory, igliwia, zwierzyny oraz płodów runa leśnego, a także sprzedaż tych produktów oraz realizację pozaprodukcyjnych funkcji lasu. Jednak w żadnym z pism inwestor nie wyjaśnił, w jaki sposób urządza dzierżawiony las, jakie zabiegi ochronne stosuje i jaka jest ich częstotliwość, w jaki sposób zagospodarowuje, utrzymuje i powiększa zasoby i uprawny leśne, ani jaki jest charakter tych zasobów bądź upraw, nie wskazał czy, ani w jaki sposób gospodaruje zwierzyną lub w jakiej ilości czy okresie pozyskał drewno, żywicę, choinki, karpiny, korę, igliwie, zwierzynę, czy płody runa leśnego, czy uzyskane zasoby podlegały sprzedaży. Z umowy dzierżawy wynika, że działka ew. [...] w K. jest dzierżawiona przez A. B. od 2020 r. wobec tego możliwe powinno być wskazanie konkretnych czynności dotyczących gospodarki leśnej wykonanych od tego okresu do czasu złożenia wniosku o wydanie zaświadczenia (4 lata), a nawet wskazanie planowanych czynności, jakie będą wykonywane z uwagi na to, że umowa dzierżawy obejmuje okres 15 lat tj. do dnia 20.12.2035 r. i udowodnienie dlaczego do prowadzenia gospodarki leśnej na działce ew. [...] w K. niezbędny jest budynek na działce ew. [...] w D. . Poza ogólnym przywołaniem definicji terminu "gospodarki leśnej" inwestor stwierdza również, że budynek jest wykorzystywany w czasie "doglądania lasu dzierżawionego" i "prywatnych posiadłości" oraz prowadzenia tam prac związanych z gospodarką leśną, a także, że budynek pełni funkcję szałasu związanego z gospodarką leśną ,w szczególności przeznaczony jest na gospodarkę w ramach pozaprodukcyjnej funkcji lasu". Odnosząc się do tych stwierdzeń zauważyć należy, że doglądanie nieruchomości" tak własnych jak i dzierżawionych nie wymaga realizacji zabudowy i może być wykonywane doraźnie w czasie systematycznych wizyt na działce, a obecnie dzięki nowoczesnej technologii także poprzez system monitoringu. Co do kwestii prowadzenia prac, to jak wskazano w akapicie powyżej, inwestor nie przedstawił konkretnych zadań czy czynności jakie są wykowywane w ramach gospodarki leśnej i nie udowodnił, że do ich wykonania konieczny jest budynek o takiej powierzchni i takiej formie architektonicznej. Co do stwierdzenia, że budynek pełni funkcję szałasu to, jak trafnie wskazano w przedłożonej dokumentacji budowlanej w części odnoszącej się do opisu układu przestrzennego i formy architektonicznej cyt.: "powstała typowa, dwuizbowa chałupa podhalańska, przykryta półszczytowym dachem z dranic" oraz "budynek łączy w sobie cechy tradycyjnej chałupy podhalańskiej jednotraktowej z sienią na osi". Wobec tego twierdzenie inwestora, że budynek to szałas nie jest zasadne. Szałasy czy szerzej ujmując budynki gospodarcze cechują się dużo prostszą architekturą, zwykle są jednoprzestrzenne, ich układ nie jest rozbudowany, nie są też realizowane na podmurówce. Zatem nie znajduje się argumentów za przyjęciem wyjaśnień inwestora w tym zakresie. Wskazano, że w dostępnych opracowaniach poza funkcją produkcyjną czy gospodarczą lasu wymienia się także funkcje ekologiczne nazywane także ochronnymi jak: kształtowanie klimatu, wpływ na skład atmosfery, regulacja obiegu wody w przyrodzie, przeciwdziałanie powodziom, lawinom i osuwiskom, ochrona gleby przed erozją i krajobrazu przed stepowieniem; oraz funkcje społeczne jak: kształtowanie korzystnych warunków zdrowotnych i rekreacyjnych dla społeczeństwa, wzmocnienie obronności kraju czy rozwój edukacji ekologicznej społeczeństwa. Inne klasyfikacje wskazują poza funkcją produkcyjną na funkcje: 1) środowiskotwórcze w szczególności klimatyczne, uzdrowiskowe, rekreacyjne i turystyczne; retencyjne, stymulacji produkcyjności, krajobrazotwórcze, rekultywacji terenu, 2) ochronne w szczególności w stosunku do różnorodności biologicznej i bogactwa genetycznego, procesów i zjawisk cechujących systemy leśne, naturalnych warunków życia człowieka, krajobrazu naturalnego, wody przed zanieczyszczeniem, gleby przed erozją, gleby przed osuwiskami, środowiska przed hałasem oraz promieniowaniem, środowiska przed wiatrem, środowiska przed zapyleniem, przed przemieszczaniem się zanieczyszczeń, przed powodziami, przed lawinami, dziedzictwa historycznego i kulturowego, suwerenności terytorialnej kraju, biocenozy leśnej na terenach ekstremalnych z punktu widzenia biotopu leśnego, 3) dochodotwórcze funkcje lasu, lokacyjne oraz majątkowotwórcze. W świetle powyższego stwierdzenie inwestora, że budynek "w szczególności przeznaczony jest na gospodarkę w ramach pozaprodukcyjnej funkcji lasu" tym bardziej wydaje się zbyt ogólnikowe, a funkcja przypisywana budynkowi nieadekwatna. W ocenie organu wyjaśnienia nie mogą być uznane za zasadne i wystarczające do zastosowania wyjątku od reguły zakazu za-budowy w terenach otwartych. W przeprowadzonym postępowaniu wyjaśniającym, organ nie stwierdził zasadności wydania zaświadczenia o zgodności budowy z obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego. W ocenie organu budynek nie jest związany z gospodarką leśną, nie przemawia za tym ani forma architektoniczna budynku ani jego układ funkcjonalny, ani też możliwości jego wykorzystywania na takie cele. Konstrukcja ścian budynku została wykonana niezwykle starannie (płazy, mszenie) i jest typowa dla budynków mieszkalnych a nie gospodarczych (tzw. trzeciaki, deski), podobnie otwory okienne i drzwi rozmieszczone są w sposób charakterystyczny dla cha-łupy (po dwa w izbie, w kształcie niewielkich prostokątów stojących, drzwi wejściowe na osi). Zrealizowany został budynek trwale związany z gruntem, na fundamentach typowych dla za-budowy osiedleńczej, a nie budynek związany z celami gospodarczymi (tj. gospodarką leśną), o konstrukcji i układzie świadczącymi o innym niż mieszkalne przeznaczeniu. Ewidentny jest brak spójności między zrealizowanym obiektem, a opisem jego funkcji i przeznaczenia. Plan zagospodarowania na zasadzie wyjątku dopuszcza zabudowę, której charakter (konstrukcja, wielkość, forma architektoniczna) i przeznaczenie ściśle związane są z określoną funkcją (rolniczą lub leśną). Inwestor nie był w stanie w sposób konkretny i logiczny udowodnić prowadzenia przez siebie gospodarki leśnej, ani w zakresie produkcyjnej funkcji lasu ani pozaprodukcyjnej, która niezbicie (logicznie i ekonomicznie) świadczyłaby o konieczności wprowadzenia zabudowy o przedmiotowej konstrukcji w obrębie działki ew. [...] w D. Ustalenia organu są spójne i wyczerpujące, w konsekwencji pozwalają na konkluzję, że przedmiotowy obiekt budowlany nie jest zgodny z cytowanymi na wstępie postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Podkreślenia wymaga, że stosownie do art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy o lasach gospodarka leśna to działalność leśną w zakresie urządzania, ochrony i zagospodarowania lasu, utrzymania i powiększania zasobów i upraw leśnych, gospodarowania zwierzyną, pozyskiwania - z wyjątkiem skupu - drewna, żywicy, choinek, karpiny, kory, igliwia, zwierzyny oraz płodów runa leśnego, a także sprzedaż tych produktów oraz realizację pozaprodukcyjnych funkcji lasu. Wnioskodawca powołuje się w swoich wyjaśnieniach kilkukrotnie, że obiekt jest przeznaczony do realizacji pozaprodukcyjnych funkcji lasu. Istotne jest jednak to, że same pozaprodukcyjne funkcje lasu nie są synonimem gospodarki leśnej., zauważyć należy, że ustawodawca zastosował w cyt. przepisie spójnik oraz, który w logice rozumiany jest jako koniunkcja w której oba zdania "p" i "q" są prawdziwe. Zatem gospodarka leśna polega na prowadzeniu określonej działalności wymienionej w cyt. przepisie oraz realizacji pozaprodukcyjnych funkcji lasu. Powyższe oznacza, że wszystkie określenia zastosowane przez ustawodawcę definiują pojęcie gospodarki leśnej. W konsekwencji realizacja pozaprodukcyjnych funkcji lasu w oderwaniu od pozostałej działalności nie może być rozumiana jako gospodarka leśna, albowiem jest ona w rozumieniu ustawy immanentnie związana z działalnością produkcyjną. Powyższy tok rozumowania potwierdza orzecznictwo (wyrok WSA w Poznaniu z 2.10.2019 r., II SA/Po 521/19, LEX nr 2729981) w którym podkreśla się, że pojęcie gospodarka leśna jest pojęciem tożsamym z pojęciem produkcji leśnej, o którym mowa w art. 3 pkt 1 lit. a cytowanej ustawy. Wynika to z końcowej części cytowanej definicji, która stanowi również o realizacji pozaprodukcyjnych funkcji lasu. Przyjąć należy, że wymienione w początkowej części definicji funkcje stanowią opis funkcji produkcji leśnej. Ponadto (Wyrok NSA w Lublinie z 4.02.2000 r., I SA/Lu 1518/98, LEX nr 61020), wskazuje się, że do istotnych cech działalności gospodarczej należy zaliczyć jej zawodowy (stały) charakter, powtarzalność podejmowanych działań, przyporządkowanie zasadzie racjonalnego gospodarowania i uczestnictwo w obrocie gospodarczym. Warto także wskazać na wyrok NSA z 30.03.2022 r., II OSK 850/19, LEX nr 3396392 w którym Sąd wyjaśnił, że przez budynki służące "gospodarce leśnej" należy rozumieć budynki mieszkalne dla osób, których obowiązki wymagają stałej obecności w miejscu wykonywania ich zadań służbowych związanych z gospodarką leśną. Dotyczy to jednak tylko mieszkań funkcyjnych wraz z budynkami gospodarczymi położonych w miejscu wykonywania pracy przez uprawnione osoby zatrudnione w konkretnym nadleśnictwie. Zabudowa mieszkaniowa nie spełnia powyższych wymogów i nie pozostaje w związku z celami określonymi w art. 7, art. 8 i art. 9 ustawy z 1991 r. o lasach. W niniejszej sprawie A. B. nie wykazał w żadnym razie, że prowadzi działalność polegającą na produkcji leśnej w rozumieniu przywołanym w definicji gospodarki leśnej. Nie wykazał, że prowadzi zabiegi z zakresu urządzenia lasu, ochrony lasu, zagospodarowania, utrzymania i powiększania zasobów i upraw leśnych (hodowli lasu), gospodarowania zwierzyną, pozyskiwania drewna, żywicy, choinek, karpiny, kory, igliwia, zwierzyny oraz płodów runa leśnego (użytkowania lasu), a także sprzedaży tych produktów. Działalności tej nie mógł wykazać, albowiem nie prowadzi jej w lesie o powierzchni zaledwie 1,16ha, który dzierżawi od końca 2020 roku, a więc po okresie, w którym rozpoczął realizację obiektu budowlanego w ramach samowoli budowlanej. Powyższe dowodzi także, że obiekt nie został zrealizowany na potrzeby prowadzenia gospodarki leśnej, lecz las został wydzierżawiony w celu uzasadnienia samowolnej realizacji obiektu i wykonania drogi dojazdowej. A. B. wskazał w jednym z wyjaśnień, że obiekt służy mu w czasie kiedy dogląda nieruchomości leśnej oraz swoich prywatnych działek. Doglądanie lasu tymczasem oczywiście samo w sobie nie stanowi prowadzenia gospodarki leśnej, trudno także byłoby, aby oceniać "doglądanie" jako działanie w ramach funkcji pozaprodukcyjnych lasu. Istotne są także ustalenia organu I instancji w zakresie charakterystyki obiektu, który organ opisał jako chałupę góralską o powierzchni ok. 60m˛ złożoną z dwóch izb i sieni, dostępną za pomocą kilku stopni. Nie sposób zatem przyjąć, aby chałupa z tradycyjnymi dwoma izbami o określonej konstrukcji, posadowieniu, formie architektonicznej, elewacji i materiale z którego ją wykonano mogła pełnić funkcję szałasu na potrzeby gospodarki leśnej, ze względu na brak jakiejkolwiek funkcjonalności w tym względzie. Podkreślenia wymaga, że o funkcjonalności obiektu decydują jego cechy, nie zaś nazwa jaką posługuje się inwestor, a która ma służyć wyłącznie w celu uzyskania pozytywnego dla siebie zaświadczenia, w sytuacji kiedy ustalenia faktyczne wskazują na odmienne wnioski aniżeli narzucone przez inwestora. W końcu wskazać trzeba, że przedstawiony przez organ ciąg zdarzeń, w tym wyjaśnień A. B., prowadzi do wniosku, że wyjaśnienia te miały na celu jedynie dostosowanie nomenklatury inwestycji do ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Mając na uwadze powyższe względy Kolegium doszło do przekonania, że ustalenia organu I instancji są wyczerpujące i spójne, a podjęte rozstrzygniecie o odmowie wydania zaświadczenia o żądanej treści jest prawidłowe. Na powyższe postanowienie organu II instancji skargę złożył Pan A. B.. W skardze zarzucił on: I. art. 217 § 1 k.p.a. poprzez odmowę wydania w sprawie zaświadczenia, którego wydanie pozostaje obowiązkiem Organu; Il. art. 6 k.p.a. w zw. z art. 138 § 2 k.p.a. w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 126 k.p.a. poprzez podanie jako podstawy prawnej rozstrzygnięcia art. 138 § 2 k.p.a., zgodnie z którym: "Organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Przekazując sprawę, organ ten powinien wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy." podczas gdy Organ II Instancji utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy, a więc zastosował art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a.: III. art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez jego zastosowanie, jak i art. 138 § 2 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie w niniejszej sprawie, podczas gdy Organ lI Instancji winien uchylić zaskarżone postanowienie w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I Instancji; IV. art. 218 § 2 k.p.a. poprzez wykroczenie przez Organ poza granicę postępowania wyjaśniającego i dokonywanie w nim nowych ustaleń faktycznych i prawnych; V. art. 6 k.p.a., art. 8 k.p.a., art. 9 k.p.a., art. 218 § 2 k.p.a. w zw. z art. 220 § 1 i 2 k.p.a. poprzez: a. nieuprawnione, gdyż wykraczające poza art. 218 § 2 k.p.a. domaganie się od A. B. "złożenia wyjaśnień poprzez przedłożenie projektu budowlanego oraz wykazanie, że obiekt budowlany Jest związany z gospodarką leśną bez jednoczesnego doprecyzowania poprzez jakie dokumenty/czynności/czy inne dowody A. B. ma "wykazać' Ze obiekt budowlany jest związany z gospodarką leśną; b. domaganie się przez Organ od A. B. w istocie "oświadczenia", wbrew dyspozycji art. 220 § 2, gdyż Organ nie wskazał na przepis prawa wymagający urzędowego potwierdzenia faktów lub stanu prawnego w drodze oświadczenia; c. domaganie się dookreślania przez A. B. pojęcia gospodarki leśnej, czy tez pozaprodukcyjnej funkcji lasu, podczas gdy nawet ustawodawca nie dokonuje takiego dookreślenia; VI. art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy o lasach w zw. z § 12 ust. 4 pkt 1 lit. b MPZP (Uchwała Nr XVI/lll/2000 Rady Gminy K. z dnia 17 lipca 2000 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wschodniej części obszaru wsi D. w Gminie K.) poprzez ich błędną wykładnię i przyjęcie, Ze stan faktyczny dotyczący obiektu budowlanego musi wypełniać definicję gospodarki leśnej, podczas gdy zgodnie z § 12 ust. 4 pkt 1 lit. b MPZP obiekt budowlany musi być jedynie "związany" z gospodarką leśną; art. 10 § 1 k.p.a. w zw. z art. 218 § 2 k.p.a. poprzez brak poinformowania A. B. o tym, iż wskazane okoliczności będą miały negatywny wpływ na rozstrzygnięcie, podczas gdy Organ winien powiadomić o tym fakcie A. B. umożliwiając mu sanacje przedłożonych dokumentów i wyjaśnień - skoro zdaniem Organu przekazane mu informacje w dalszym ciągu pozostają niewystarczające; VIII. art. 218 § 2 k.p.a., art. 6 k.p.a., art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., art. 1 prawa budowlanego w zw. z art. 80 ust. 1 i 2 prawa budowlanego poprzez wykroczenie przez Organ II Instancji poza jego kompetencje w przedmiotowej sprawie i dokonywanie ustaleń właściwych dla kompetencji organów nadzoru budowlanego, tj. domagania się od A. B. projektu budowlanego oraz czynienie ustaleń w jego zakresie, czy też określania przez Organ funkcji budynku; IX. art. 6 k.p.a. w zw. z art. 218 § 2 k.p.a. oraz § 12 ust. 4 pkt 1 lit. b MPZP poprzez: a. zarzucanie inwestorowi, iż "nie wskazuje jednoznacznie dlaczego budynek jest konieczny do wykonywania przez inwestora gospodarki leśnej podczas gdy § 12 ust. 4 pkt 1 lit. b MPZP odwołuje się jedynie do obiektów budowlanych "związanych" z gospodarką leśną, a nie budynków "koniecznych" do wykonywania gospodarki leśnej, co stanowi nieuprawnioną i zawężającą interpretację zapisów MPZP dokonaną przez Organ; b. niemające znaczenia dla rozstrzygnięcia twierdzenia Organu co do nazewnictwa obiektu, jego formy architektonicznej, konstrukcji, posadowienia, formy, elewacji czy materiału, jak i "Podkreśla się, że dla oceny zgodności z planem zagospodarowania istotna jest zarówno funkcja obiektu, jak i jego forma architektoniczna (str. 7 uzasadnienia zaskarżonego postanowienia), podczas gdy wszystkie te elementy pozostają irrelewantne z uwagi na treść § 12 ust. 4 pkt 1 lit. b MPZP wskazującego jedynie na "obiekt budowlany, który ma pozostawać jedynie "związany" z gospodarką leśną, bez dookreślanie jego funkcji czy formy architektonicznej; X. art. 218 § 2 k.p.a. w zw. z art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a. poprzez: a. błędne i nieuzasadnione twierdzenie, iż: "Dopiero wgrudniu2023r. inwestor stwierdził, że "obiekt budowlany będzie pełnił funkcję szałasu związanego z gospodarką leśną", co jednoznacznie wskazuje, że sama budowa rozpoczęta w maju 2020 r. ukończona w sierpniu 2021 r. nie miała związku z gospodarką leśną a konieczność posiadania budynku doprowadzenia gospodarki leśnej (wskazana w grudniu 2023 r.)jak obiektywnie można ocenić służy tylko i wyłącznie możliwości zalegalizowania budynku, a nie faktycznie prowadzonej gospodarce leśnej." (str. 6 uzasadnienia zaskarżonej decyzji) podczas gdy twierdzenie to pozostaje sprzeczne zarówno z ostateczną i prawomocną Decyzją Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie nr 271/2023 z dnia 12.07.2023 r., znak: W0B.7721.37.2023.MWINB, jak i z zawiadomieniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Zakopanem z dnia 20.02.2024 r. znak: NB.5160.3.26.2020.ML, zgodnie z którymi inwestycja realizowana przez mojego Mandanta stanowi szałas związany z gospodarką leśną, co ustalone zostało przez organy właściwe do określenia funkcji budynku, jakimi jest Powiatowy i Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego. Podkreślono, że skarżący nie miał ani obowiązku, ani konieczności wskazywania przed grudniem 2023 r. pełnionej przez budynek ten funkcji, a wskazał ją w związku i na skutek toczącego się przed organami nadzoru budowlanego postępowania. Wskazano, że we władaniu A. B. znajduje się nieruchomość leśna, co uzasadnia jago wniosek o wydanie zaświadczenia. Zaakcentowano, że brak jest normy prawnej, która wskazywałaby w/w elementy jako konieczne czy niezbędne dla prowadzenia gospodarki leśnej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) stanowi, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżony akt administracyjny według kryterium zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie jego wydania. Zgodnie z przepisem art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 roku, poz. 935 ze zm. - dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanymi granicami skargi (art. 134 ustawy). Z art. 145 § 1 p.p.s.a. wynika natomiast, że w przypadku, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Wskazać również należy, że zgodnie z przepisem art. 133 § 1 p.p.s.a. Sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy. Orzekanie "na podstawie akt sprawy" oznacza, że sąd przy ocenie legalności decyzji lub postanowienia bierze pod uwagą okoliczności, które z akt tych wynikają i które legły u podstaw zaskarżonego aktu. Podstawą orzekania przez sąd administracyjny jest zatem materiał dowodowy zgromadzony przez organ administracji publicznej w toku postępowania, na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia (wyrok NSA W-wa z dnia 9 lipca 2008 r., sygn. II OSK 795/07). Sprawa została rozpoznana w postępowaniu uproszczonym, bowiem zgodnie z art. 119 pkt 3 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325) - dalej określanej, jako "p.p.s.a." - sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie. Do tej właśnie kategorii należy zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie, a zatem sprawę rozpoznano na posiedzeniu niejawnym, bez wyznaczania rozprawy. Stosownie do art. 48b ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2024, poz. 725) w przypadku budowy wymagającej decyzji o pozwoleniu na budowę lub w przypadku budowy, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1-3, do dokumentów legalizacyjnych należą zaświadczenie wójta, burmistrza albo prezydenta miasta o zgodności budowy z ustaleniami: obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego lub uchwał w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji mieszkaniowej lub towarzyszącej. Postępowanie wszczęte wnioskiem o wydanie zaświadczenia cechuje się szczególną, uproszczoną procedurą. Ten szczególny charakter ujawnia się zwłaszcza w tym, że w ramach tego postępowania obowiązkiem organu, do którego skierowano wniosek inicjujący postępowanie, jest dokonanie w pierwszej kolejności porównania treści żądania strony ze stanem wynikającym z prowadzonych przez niego ewidencji, rejestrów lub innych danych znajdujących się w jego posiadaniu i poświadczenie faktów lub stanów prawnych wynikających z dokumentów będących w jego dyspozycji lub wydanie postanowienia o odmowie np. z powodu niepotwierdzenia się w toku postępowania wyjaśniającego istnienia stanu faktycznego lub prawnego, którego potwierdzenia żądała osoba ubiegająca się o zaświadczenie. Po złożeniu wniosku o wydanie zaświadczenia strona powinna uzyskać zaświadczenie o żądanej treści albo postanowienie odmawiające wydania zaświadczenia bądź postanowienie o odmowie wydania zaświadczenia o żądanej treści (wyrok WSA w Szczecinie z dnia 10 października 2024 r. sygn. II SA/Sz 616/24). Istotą sporu w przedmiotowej sprawie jest zgodność zamierzenia inwestycyjnego skarżącego z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonego uchwałą nr XVI/111/2000 Rady Gminy Kościelisko w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wschodniej części obszaru wsi Dzianisz w Gminie Kościelisko (Dz.Urz. Woj. Małop. z 2000, nr 76 poz. 707, dalej jako m.p.z.p.). Zgodnie z wypisem z m.p.z.p. teren inwestycji t.j. działka o nr ewid. [...] położona w D. znajduje się w terenie oznaczonym symbolem REz – tereny otwarte, zieleni o wysokim reżimie ochrony (k. 3-5 administracyjnych akt sprawy). Zgodnie z § 12 ust. 4 m.p.z.p. na terenach REz, o których mowa w ust. 1 pkt 3, ustala się następujące zasady zabudowy, zagospodarowania i ochrony: 1) ustala się zakaz zabudowy z następującymi wyjątkami: a) obiekty małej architektury, z zachowaniem zasad określonych w § 11 ust. 2, b) obiekty budowlane związane z gospodarką leśną, wodną i infrastrukturą techniczną, 2) mogą być urządzane turystyczne ścieżki piesze, rowerowe i konne oraz trasy narciarskie, 3) tereny powinny być częściowo zakrzewione i zadrzewione, przede wszystkim w otoczeniu cieków i w ich partiach źródliskowych, przy zastosowaniu gatunków miejscowych. Przepisy m.p.z.p. są jasne i nie budzą wątpliwości interpretacyjnych. Pozostaje ustalić, czy zamierzenie inwestycyjne skarżącego, które zamierza on zalegalizować t.j. budynek magazynowy przeznaczony na gospodarkę leśną mieści się w pojęciu, o którym mowa w § 12 ust. 4 pkt 1 lit. b, t.j. czy może być zakwalifikowany jako obiekt budowlany związany z gospodarka leśną. Przy wykładni treści planu co do przeznaczenia terenu konieczne jest sięgnięcie do dyrektyw wykładni, zgodnie z którymi znaczenie przepisu zależy nie tylko od jego językowego sformułowania, ale również od treści innych przepisów (kontekst systemowy) oraz całego szeregu wyznaczników pozajęzykowych, takich jak funkcja ocenianej regulacji prawnej (por. wyrok NSA z 11.07.2018 r., II OSK 2011/16). Taki kontekst systemowy w przedmiotowej sprawie stanowią przepisy ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach. Gospodarka leśna została zdefiniowana w art. 6 ust. 1 pkt 1 ustawy o lasach jako "działalność leśna w zakresie urządzania, ochrony i zagospodarowania lasu, utrzymania i powiększania zasobów i upraw leśnych, gospodarowania zwierzyną, pozyskiwania – z wyjątkiem skupu – drewna, żywicy, choinek, karpiny, kory, igliwia, zwierzyny oraz płodów runa leśnego, a także sprzedaż tych produktów oraz realizację pozaprodukcyjnych funkcji lasu". Gospodarkę leśną prowadzą przede wszystkim Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe oraz podmioty działające w jego imieniu. W orzecznictwie NSA wskazuje się, że przez budynki służące "gospodarce leśnej" należy rozumieć budynki mieszkalne dla osób, których obowiązki wymagają stałej obecności w miejscu wykonywania ich zadań służbowych związanych z gospodarką leśną. Dotyczy to jednak tylko mieszkań funkcyjnych wraz z budynkami gospodarczymi położonych w miejscu wykonywania pracy przez uprawnione osoby zatrudnione w konkretnym nadleśnictwie. Zabudowa mieszkaniowa nie spełnia powyższych wymogów i nie pozostaje w związku z celami określonymi w art. 7, art. 8 i art. 9 ustawy z 1991 r. o lasach (zob. wyrok NSA z dnia 30 marca 2022 r. sygn. akt II OSK 850/19). Podkreślić przy tym należy, ze dokonując oceny zgodności zamierzenia inwestycyjnego z m.p.z.p. należy wziąć pod uwagę nie tylko deklarowaną funkcję obiektu, ale także jego formę architektoniczną i wszystkie istotne dla sprawy okoliczności. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, co następuje. Nie budzą wątpliwości w świetle akt sprawy ustalenia organu, a to, że z rejestru gruntów wynika, że A. B. jest właścicielem kilkunastu działek na terenie gminy K., w miejscowościach D. i W., żadna z tych działek nie ma użytku leśnego. W odpowiedzi na to zastrzeżenie, inwestor przedłożył kopie umowy sprzedaży oraz umów dzierżawy, z których tylko jedna dotyczyła działki ew. w części oznaczonej użytkiem leśnym tj. działka ew[...] w K. Umowa dzierżawy została zawarta 20.12.2020 r. czyli w czasie kiedy na działce ew. [...] w D. istniał przynajmniej fundament kolumnowy wykonany w technologii murowanej (bloczki betonowe), zwieńczonego obwodowym wieńcem żelbetowym spiętym pomiędzy dwoma dłuższymi bokami belkami żelbetowymi. Z tego wynika, że najpierw inwestor rozpoczął budowę (maj 2020 r.), a dzierżawcą lasu stał się dopiero pod koniec roku (grudzień 2020 r.). Sąd przychyla się do stanowiska organu, że duży budynek o powierzchni ok. 60m˛ złożony z dwóch izb i sieni, dostępny za pomocą kilku stopni, nie jest obiektem budowlanym związanym z gospodarka leśną. Budynek nosi cechy tradycyjnej chałupy podhalańskiej jednotraktowej z sienią na osi (k. 127 administracyjnych akt sprawy). Nadmienić należy, że uprzednio decyzją nr 181/22 z dnia 23 sierpnia 2022 r. PINB w Zakopanem wydał decyzję nakazującą rozbiórki w tym miejscu budynku mieszkalnego o charakterze chaty góralskiej. W ocenie Sądu wpływ na wynik sprawy mają także okoliczności wskazane przez organy i udokumentowane w aktach sprawy, a to, że od dnia 17.09.2020 r. oczywiste było, że inwestor realizuje inwestycję bez wymaganego pozwolenia na budowę (datowanie wszczęcia postępowania w PINB) pomimo tego budowę kontynuował, nawet po otrzymaniu decyzji o rozbiórce (w 2020 r. i 2022 r.). Chociaż decyzje te nie zostały utrzymane w mocy nic nie uprawniało inwestora do kontynuowania prac. Dopiero w grudniu 2023 r. inwestor stwierdził, że "obiekt budowlany będzie pełnił funkcje szałasu związanego z gospodarka leśna", co wskazuje, że sama budowa rozpoczęta w maju 2020 r. i ukończona w sierpniu 2021 r. nie miała związku z gospodarka leśną, a konieczność posiadania budynku do prowadzenia gospodarki leśnej (wskazana w grudniu 2023 r.). jak obiektywnie można ocenić służy możliwości zalegalizowania budynku, a nie faktycznie prowadzonej gospodarce leśnej. Dokonując kontroli zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia nie można także tracić z pola widzenia okoliczności, że chodzi o wydanie zaświadczenia. Jeżeli kwestia objęta żądaniem zaświadczenia budzi wątpliwości (jest sporna), organ powinien odmówić wydania zaświadczenia. W sprawie o wydanie zaświadczenia nie ma miejsca na spór o ocenę dowodów, albowiem w ramach tego postępowania, co do zasady, nie przeprowadza się postępowania dowodowego (nie przeprowadza się pełnego postępowania jurysdykcyjnego). W art. 218 k.p.a. nie ma mowy o zbieraniu dowodów na zasadach postępowania ogólnoadministracyjnego. Stosownie do treści art. 218 § 2 k.p.a. organ administracji publicznej, przed wydaniem zaświadczenia, może wprawdzie przeprowadzić w koniecznym zakresie postępowanie wyjaśniające. Analiza zacytowanego przepisu wskazuje jednak, że postępowanie to ma ograniczony zakres w stosunku do postępowania wyjaśniającego prowadzonego w ramach administracyjnego postępowania ogólnego (zob. wyrok NSA z dnia 12 lipca 2024 r. sygn. III OSK 222/23). Odnosząc się do zarzutów skargi wskazać należy, iż są one niezasadne. W ocenie Sądu zarzuty opisane w pkt I-III skargi nie mają istotnego wpływu na wynik sprawy. Rzeczywiście w treści zaskarżonego postanowienia omyłkowo wskazano art. 138 § 2 k.p.a. , jednak z treści postanowienia, w tym jego wyrzeczenia i uzasadnienia, nie budzi wątpliwości, ze organ II instancji utrzymał w mocy (podzielił stanowisko) organu I instancji. Trudno też przyznać, by wydanie zaświadczenia żądanej treści było obowiązkiem organu. W ramach tego postępowania obowiązkiem organu, do którego skierowano wniosek inicjujący postępowanie, jest dokonanie w pierwszej kolejności porównania treści żądania strony ze stanem wynikającym z prowadzonych przez niego ewidencji, rejestrów lub innych danych znajdujących się w jego posiadaniu i poświadczenie faktów lub stanów prawnych wynikających z dokumentów będących w jego dyspozycji lub wydanie postanowienia o odmowie np. z powodu niepotwierdzenia się w toku postępowania wyjaśniającego istnienia stanu faktycznego lub prawnego, którego potwierdzenia żądała osoba ubiegająca się o zaświadczenie. Z tych samych powodów uznać należy za niezasadny zarzut opisany w pkt VII skargi. Odnosząc się do zarzutów opisanych w pkt IV-V oraz pkt VIII wskazać należy, że w ocenie Sądu rację ma skarżący o tyle, że wydanie zaświadczenia powinno nastąpić w – jak wskazano powyżej – zasadniczo w oparciu o dokumentu już będące w posiadaniu organu. Istotą bowiem zaświadczenia nie jest tworzenie nowego stanu faktycznego lub prawnego, lecz jego potwierdzenie. Dlatego zdaniem Sądu zakrojone na szeroką skalę postepowanie nie było konieczne. Jednocześnie w ocenie Sądu jeśli w ramach uzupełnienia w koniecznym zakresie postępowania wyjaśniającego nadal istnieją wątpliwości odnośnie do stanu faktycznego, organ w takiej sytuacji jest uprawniony do odmowy wydania zaświadczenia, skro nie ma podstaw ku temu aby określony stan faktyczny lub prawny potwierdzić. Jeśli chodzi o zarzut opisany w pkt VI i IX także należy uznać go za nieuzasadniony. Jak wskazano powyżej przy wykładni treści planu co do przeznaczenia terenu konieczne jest sięgnięcie do dyrektyw wykładni, zgodnie z którymi znaczenie przepisu zależy nie tylko od jego językowego sformułowania, ale również od treści innych przepisów (kontekst systemowy) oraz całego szeregu wyznaczników pozajęzykowych, takich jak funkcja ocenianej regulacji prawnej (por. wyrok NSA z 11.07.2018 r., II OSK 2011/16). Taki kontekst systemowy w przedmiotowej sprawie stanowią przepisy ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach. Zatem, aby można było mówić o związaniu budynku z gospodarką leśną, warunkiem koniecznym jest ustalenie prowadzenia takiej gospodarki. Nie można przy tym zgodzić się ze skarżącym, że forma architektoniczna pozostaje bez znaczenia dla oceny obiektu budowlanego, który ma powstać. Gabaryty (długość, szerokość, wysokość, układ pomieszczeń) także wskazują bowiem na funkcję, jaką ten obiekt budowlany ma pełnić. Natomiast w pkt X skargi zawarto w istocie polemikę z twierdzeniami organu. Podsumowując, kontrola zaskarżonego postanowienia wykazała, że odpowiada ono prawu to jest nie zawiera naruszeń prawa materialnego mających wpływ na wynik sprawy, jak również takiego naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W świetle przedłożonych, posiadanych i zgromadzonych dokumentów organ nie było możliwe jednoznaczne potwierdzenie zgodności zamierzenia inwestycyjnego z m.p.z.p., przede wszystkim z uwagi na rozbieżność deklarowanej funkcji z formą architektoniczną. Jeżeli kwestia objęta żądaniem zaświadczenia budzi wątpliwości (jest sporna), organ powinien odmówić wydania zaświadczenia. W sprawie o wydanie zaświadczenia nie ma miejsca na spór o ocenę dowodów, albowiem w ramach tego postępowania, co do zasady, nie przeprowadza się postępowania dowodowego. Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a orzekł o oddaleniu skargi.