II SA/Kr 146/08

sygn. akt II SA/Kr 146/08 Kraków, dnia 17 października 2008 roku POSTANOWIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aldona Gąsecka- Duda po rozpoznaniu w dniu 17 października 2008 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. S. na decyzję Wojewody znak [...] z dnia [...] roku w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: zawiesić postępowanie sądowe. Postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie zostało wszczęte na skutek skargi T. S. na decyzję Wojewody znak [...] z dnia [...] roku w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. W wykonaniu zarządzenia z dnia [...] lipca 2008 roku skarżący został wezwany do wskazania, czy wnosi o ustanowienie kuratora dla nieznanych z miejsca pobytu B. P. i A. P., a w przypadku takiego wniosku- również do przedłożenia dokumentów, uprawdopodabniających, że miejsce pobytu uczestników nie jest znane, w terminie 1 miesiąca, pod rygorem zawieszenia postępowania. Wezwanie doręczono T. S. w dniu [...] sierpnia 2008 roku, a nałożony przez Sąd obowiązek dotychczas nie został zrealizowany. Artykuł 32 ustawy z dnia 30.08.2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., oznaczana dalej jako p.p.s.a.) stanowi iż w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi, natomiast art. 33 § 1 p.p.s.a. przewiduje, że osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony. Postępowanie sądowoadministracyjne, toczy się z udziałem wszystkich wyżej wskazanych podmiotów, przy czym brak prawidłowych lub aktualnych danych dotyczących stron lub uczestników stanowi przeszkodę w jego prowadzeniu. Usuwanie przeszkód w prowadzeniu postępowania sądowoadministracyjnego jest powinnością skarżącego jako podmiotu inicjującego zewnętrzną kontrolę nadzwyczajną, co wynika z art. 125 § 1 pkt 3 p.p.s.a., który przewiduje możliwość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego wówczas, gdy skarżący nie wykonał dyspozycji sądu, a powyższe skutkuje niemożnością nadania sprawie dalszego biegu. Nie istnieje podstawa prawne dla prowadzenia przez sąd orzekający z urzędu dochodzenia w kierunku ustalania adresów stron i uczestników. Obowiązki organu administracji publicznej związane z zakończoną sprawą przestają obciążać ten organ i ograniczają się w myśl przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do przekazania skargi i akt administracyjnych i złożenia odpowiedzi na skargę ( art. 54 § 2 p.p.s.a. ). Brak również podstawy prawnej do nakładania jakichkolwiek obowiązków procesowych na uczestników, którzy jednak -podobnie jak organ administracji publicznej, mogą niezależnie od skarżącego współdziałać w usuwaniu przeszkód tamujących bieg postępowania z własnej inicjatywy. W sytuacji zatem, gdy skarżący nie zrealizował zarządzenia Sądu, a bez jego wykonania nie można usunąć przeszkód w dalszym prowadzeniu sprawy, postępowanie sądowe należało zawiesić na podstawie art. 125 §1 pkt 3 p.p.s.a.