II SA/Kr 146/08

sygn. akt II SA/Kr 146/08 Kraków, dnia 19 stycznia 2012 r. POSTANOWIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aldona Gąsecka- Duda po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.S.; na decyzję Wojewody znak [...] z dnia 29 listopada 2007 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. Niniejsza sprawa została wszczęta wskutek skargi T.S. na decyzję Wojewody znak [...] z dnia 29 listopada 2007 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. W wykonaniu zarządzenia z dnia 25 lipca 2008 roku skarżący został wezwany do wskazania, czy wnosi o ustanowienie kuratora dla nieznanych z miejsca pobytu B.P. i A.P. , a w przypadku takiego wniosku- również do przedłożenia dokumentów uprawdopodabniających, że miejsce pobytu uczestników nie jest znane - w terminie 1 miesiąca, pod rygorem zawieszenia postępowania. Skarżący w wyznaczonym terminie nie zrealizował nałożonego obowiązku, wobec czego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 17 października 2008r. zawiesił postępowanie sądowe. Podstawą prawną do wydania postanowienia o zawieszeniu postępowania był art. 125 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153,poz. 1270 z późn. zm., oznaczana dalej jako p.p.s.a.), w myśl którego sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli na skutek braku lub wskazania złego adresu skarżącego lub niewykonania przez skarżącego innych zarządzeń nie można nadać sprawie dalszego biegu. Zgodnie z art. 130 § 1 p.p.s.a., sąd umarza postępowanie zawieszone na zgodny wniosek stron, jak również z przyczyn wskazanych w art. 125 § 1 pkt 3, jeżeli wniosek o podjęcie postępowania nie został zgłoszony w ciągu trzech lat od daty postanowienia o zawieszeniu. W okresie trzech lat od daty zawieszenia postępowania wniosek o jego podjęcie nie został zgłoszony przez żadną ze stron, jak również nie ustały przyczyny zawieszenia. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji postanowienia, biorąc za podstawę art. 130 § 1 p.p.s.a.