II SA/Kr 147/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Daniel (spr.) Sędziowie: WSA Paweł Darmoń WSA Magda Froncisz Protokolant: st. sekr. sąd. Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 sierpnia 2017 r. sprawy ze skargi H. M., S. M., J. M., A. M., J. M., A. M., B. F. i J. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 9 grudnia 2016 r., znak: [...] w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia postanawia: I. odrzucić skargę A. M.; II. odrzucić skargę J. M., A. M., J. M., B. F., i J. F.; III. zwrócić A. M. 200 (dwieście) złotych, J. M. 200 (dwieście) złotych oraz solidarnie B. F. i J. F. 200 (dwieście) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi. Sygn. akt II SA/Kr [...] Uzasadnienie Wójt [...] w L. decyzją z 25 kwietnia 2016 r., na podstawie art. 71, art. 75 ust. 1 pkt. 4, art. 77 ust. 1 pkt 1, 2, art. 82 ustawy z 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (tj. w Dz. U. 2016 r., poz. 353), § 3 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia Rady Ministrów z 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. 2010 r, Nr 213, poz. 1397), na wniosek S. G. z 28 lipca 2010 r. o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia określonego jako: "Zakład [...] w miejscowości K. - G. L., ustalił środowiskowe uwarunkowania dla tego przedsięwzięcia. Powyższą decyzję Wójta Gminy L. zakwestionowali wspólnym odwołaniem H. M. i S. M., J. M., J. F., B. F., J. M., A. M., A. M., S. F. i J. F.. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z 9 grudnia 2016 r., znak: [...], po rozpoznaniu odwołania H. M. i S. M. na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze zm.), art. 59 ust. 1 pkt 2, art. 63 ust. 1, art. 64 ust. 1, art. 66, art. 71 ust. 1 i 2 pkt 2, art. 73 ust. 1, art. 74 ust. 1, art. 75 ust. 1 pkt 4, art. 79 ust. 1, art. 80 ust. 1 i 2, art. 82 ust. 1, 2 i 3, art. 85 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko oraz § 3 ust. 1 pkt 14 i 70 rozporządzenia Rady Ministrów z 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko w zw. z § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, wydało decyzję reformatoryjną. W uzasadnieniu decyzji organ wyjaśnił między innymi, że zaskarżona decyzja Wójta Gminy L. z 25 kwietnia 2016 r. jest już kolejnym rozstrzygnięciem organu wydanym w przedmiotowej sprawie, przy czym jej wydanie poprzedziła decyzja kasatoryjna Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 3 kwietnia 2015 r. (znak: [...]) uchylająca wcześniej wydaną decyzję organu o odmowie określenia środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia, jak również wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 7 października 2015 r. sygn. akt II SA/Kr [...] oddalający skargę na ww. decyzję organu odwoławczego. W uzasadnieniu powołanego wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie podzielił stanowisko organu odwoławczego m.in. co do ustalonego obszaru oddziaływania inwestycji, a w konsekwencji co do ustalonego kręgu stron tego postępowania. W stosunku do pozostałych odwołujących Samorządowe Kolegium Odwoławcze osobnymi decyzjami z 22 września 2016 r. orzekło o umorzeniu postępowania odwoławczego, z uwagi na brak pod stronie tych osób legitymacji do występowania w sprawie w charakterze strony. H. M., S. M., J. M., A. M., J. M., A. M., B. F., J. F. wnieśli następnie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 9 grudnia 2017 r., domagając się uchylenia decyzji wydanej w obydwu instancjach oraz zasądzenia kosztów postępowania. Niezależnie od powyższego J. M., A. M., J. M., A. M., B. F. i J. F. wnieśli również do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargi na decyzje orzekające o umorzeniu postępowania odwoławczego, wywołanego złożonymi przez nich odwołaniami. Skargi te zostały oddalone bądź odrzucone (orzeczenia sądu zapadłe do spraw oznaczonych sygn. II SA/Kr [...], II SA/Kr [...], II SA/Kr [...], II SA/Kr [...], II SA/Kr [...]). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zasadnicze znaczenie dla ustalenia legitymacji do występowania w niniejszym postępowaniu w charakterze strony ma fakt, że w kontrolowanym postępowaniu administracyjnym dwukrotnie orzekał już Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie. Przedmiotem kontroli sądu były decyzje kasatoryjne Samorządowego Klegium Odwoławczego w N. S.. W pierwszym wyroku z 24 września 2014 r., sygn. akt II SA/Kr [...] sąd orzekł o uchyleniu decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 25 kwietnia 2014 r., natomiast wyrokiem z 7 października 2015 r. sygn. akt II SA/Kr [...] oddalił skargę na decyzję z 3 kwietnia 2015 r. Stosownie do treści art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. Wyjaśnić należy, że z treści cytowanego przepisu nie wynika to, że ta norma prawna ma zastosowanie wyłącznie w przypadku wyroków uchylających zaskarżoną decyzję. W związku z czym ocena prawna zawarta w wyroku oddalającym skargę na decyzję organu odwoławczego uchylającą decyzję organu I instancji i przekazująca sprawę do ponownego rozpatrzenia również będzie wiążąca dla organów ponownie prowadzących postępowanie oraz sądu administracyjnego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 marca 2017 r., I FSK [...]) W prawomocnym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 7 października 2015 r., sygn. akt II SA/Kr [...] kontroli sądu zostały poddane między innymi ustalenia Samorządowego Kolegium Odwoławczego zawarte w decyzji z 3 kwietnia 2015 r. odnośnie wyznaczonego zasięgu oddziaływania inwestycji. Sąd podzielił stanowisko kolegium, że brak jest podstaw do kwestionowania wskazanego w Raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko zasięgu oddziaływania inwestycji, który ogranicza się do terenu dawnej działki nr [...] (podzielonej na działki nr [...] i [...]). W świetle powyższego za strony postępowania uznano inwestora oraz współwłaścicieli działek nr [...] i [...], jak również właścicieli nieruchomości bezpośrednio sąsiadujących z terenem dawnej działki nr [...] tj. właścicieli (współwłaścicieli) działek nr: [...], [...], [...], [...], [...] i [...], których źródłem interesu prawnego w niniejszym postępowaniu są przepisy prawa cywilnego o własności (art. 140 i nast. K.c). Uzupełnienie postępowania wyjaśniającego nie skutkowało zmianą wyznaczonego uprzednio obszaru oddziaływania przedsięwzięcia. Na nowy materiał dowodowy złożyły się przede wszystkim dokumenty: "Aneks do raportu oddziaływania na środowisko", "Ocena oddziaływania na zdrowie ludzi dla przedsięwzięcia: Zakład naprawy pojazdów samochodowych, dz. ew. nr [...] w K. ", opinia sanitarna Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w L. (znak: [...]), postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska - Wydział Spraw Terenowych S. S. ([...]). Żaden z tych dokumentów nie wskazuje na potrzebę weryfikacji zasięgu oddziaływania przedmiotowej inwestycji. Tym samym należy uznać, że ocena dokonana w tym zakresie w wyroku II SA/Kr [...] jest wiążąca. J. M., A. M., J. M., A. M., B. F. i J. F. są właścicielami działek nr [...], [...], [...] i [...], [...], [...], [...] położnych w K. które to działki znajdują się poza granicami przewidywanego obszaru oddziaływania planowanej inwestycji. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że interes prawny jest kategorią prawa materialnego, a brak tego interesu uzasadnia oddalenie skargi. Jednak w przypadku, gdy brak interesu prawnego jest oczywisty istnieje podstawa do odrzucenia skargi jako niedopuszczalnej – art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) (por. postanowienie NSA z dnia 15 lutego 2017 r., sygn. II OSK [...]). Dodatkowo należy wskazać, że A. M., mimo doręczenia jej w dniu 27 kwietnia 2017 r. wezwania do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie [...]zł, z prawidłowym pouczeniem, w zakreślonym 7-dniowym terminie, nie uiściła wpisu, zatem na podstawie art. 220 § 3 ppsa jej skarga podlega oddaleniu również z tego powodu. O zwrocie uiszczonych przez ww. skarżących wpisów od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ppsa, który stanowi, że sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Mając powyższe na uwadze, na podstawie powołanych przepisów, należało orzec jak w sentencji postanowienia.