II SA/Kr 1473/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Brachel-Ziaja (spr.) Sędziowie: WSA Krystyna Daniel WSA Ewa Rynczak Protokolant: Katarzyna Zbylut po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 stycznia 2012 r. sprawy ze skargi E.S. i Asocjacji [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 30 czerwca 2011 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczeń skargę oddala Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. postanowieniem z dnia [...] czerwca 2011 r. sygn. [...], wydanym wskutek rozpatrzenia zażalenia E.S. na postanowienie Prezydenta Miasta K. z dnia [...] kwietnia 2011 r. znak [...] o odmowie wydania zaświadczenia o żądanej treści - utrzymało zaskarżone postanowienie w mocy. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia wskazano na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 oraz art. 217 § 2 pkt 2, art. 219 k.p.a. W uzasadnieniu postanowienia Kolegium wskazało, że zaskarżonym postanowieniem organ l instancji orzekł o odmowie wydania E.S. zaświadczeń: a) o braku decyzji ustalającej warunki zmiany przeznaczenia i zabudowy strychu i pomieszczenia pomocniczego (gospodarczego) w piwnicach kamienicy przy ul. [...] w K, b) o braku decyzji pozwolenia na budowę i braku pozwolenia konserwatorskiego, c) stwierdzającego, że do decyzji ustalającej warunki zmiany przeznaczenia piwnic na pomieszczenia pomocnicze związane z mieszkaniem nr 1 (parter) nie należało wymagać pozwolenia konserwatorskiego (inwestor K.G. ), d) stwierdzającego, że do decyzji w kwestii łączenia lokali, pozwolenia na budowę nr 1 nie wymagany jest odbiór budowy i oddanie do użytkowania ewentualnie w przypadku gdyby nastąpiło oddanie do użytkowania - określającego projekty zastępcze i wskazującego daty oddania do użytkowania. W uzasadnieniu odmowy wydania zaświadczeń o treści żądanej przez E.S. - właścicielkę lokalu nr 2 organ I instancji wskazał, że wnioskodawczyni nie wykazała, że ma interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego, a ponadto żaden przepis prawa nie wymaga urzędowego potwierdzenia faktów lub stanu prawnego, określonych w jej wniosku. Zawarte we wniosku żądanie wydania zaświadczenia dotyczą spraw należących do właściwości Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. - Powiat Grodzki, o czym wnioskodawczyni została poinformowana przez organ l instancji pismem z dnia 14.04.2009 r. a ponadto doręczono E.S. w trybie informacji publicznej kserokopie decyzji Nr [...] z dnia [...] .09.2006 r. oraz nr [...] z dnia 27.06.2007 r. dotyczących nieruchomości przy ul [...] Również wydanie zaświadczenia stwierdzającego, że decyzja wydana przez organ administracji architektoniczno - budowlanej powinna być poprzedzona pozwoleniem konserwatorskim wykracza poza ramy postępowania w trybie wydawania zaświadczeń. Organem właściwym do wydawania pozwoleń konserwatorskich jest Wojewódzki Konserwator Zabytków w K. a tylko do niektórych spraw - Miejski Konserwator Zabytków, działający w imieniu Prezydenta Miasta K. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła E.S. podnosząc, iż posiada - jako właścicielka lokalu nr 2 - interes prawny w uzyskaniu zaświadczeń ze względu na niebezpieczeństwo utraty zdrowia, życia i mienia. Chodzi o bezwzględne zabezpieczenie się stron przed dalszym fałszowaniem postępowania administracyjnego i dokumentacji, z uwagi na toczące się postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. Organ odwoławczy wskazał, że w jego ocenie zaskarżone postanowienie jest prawidłowe, a odmowa wydania E.S. zaświadczenia o żądanej treści znajduje uzasadnienie w obowiązujących w tej mierze przepisach prawa. Z treści art. 217 § 1 k.p.a. wynika, że w uproszczonym postępowaniu, jakim jest postępowanie o wydanie zaświadczenia, stroną jest wyłącznie podmiot domagający się jego wydania. Zgodnie z treścią § 2 ww. przepisu zaświadczenie wydaje się, jeżeli: 1) urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa, 2) osoba ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego. Z kolei art. 218 § 1 k.p.a. stanowi, że w przypadkach, o których mowa w art. 217 § 2 pkt 2, organ administracji publicznej obowiązany jest wydać zaświadczenie, gdy chodzi o potwierdzenie faktów albo stanu prawnego, wynikających z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów bądź z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. Natomiast odmowa wydania zaświadczenia może mieć miejsce wówczas, gdy strona nie wykaże interesu prawnego lub gdy fakty albo stan prawny nie wynikają z prowadzonej przez organ ewidencji, rejestrów bądź innych danych. W niniejszej sprawie podmiotem ubiegającym się o wydanie zaświadczenia jest E.S. . Nie wykazała ona interesu prawnego w uzyskaniu objętych wnioskiem zaświadczeń. O istnieniu interesu prawnego nie przesądza toczące się postępowanie przed WSA. Świadczy raczej o interesie faktycznym E.S. Ponadto sprawy, co do których żąda wydania zaświadczeń nie należą do kompetencji organów administracji architektoniczno - budowlanej. Również wydanie zaświadczenia stwierdzającego, że decyzja wydana przez organ administracji architektoniczno - budowlanej powinna być poprzedzona pozwoleniem konserwatorskim, wykracza poza ramy postępowania w trybie wydawania zaświadczeń, a zatem wniosek E.S. nie kwalifikuje się do rozpatrzenia w formie zaświadczenia, co uzasadnia wydanie postanowienia o odmowie wydania zaświadczenia żądanej treści. Skargę na powyższe postanowienie wniosły E.S. oraz stowarzyszenie zwykłe [...]. W skardze zarzucono złamanie ogólnych zasad postępowania administracyjnego i świadome narażanie na niebezpieczeństwo utraty zdrowia, życia i mienia. Skarżące wskazały na naruszenie art. 217 § 1 i 3 oraz art. 218, art. 156 i art. 183 § 2 k.p.a. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o jej oddalenie i w całości podtrzymało stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, a zarzuty skargi nie mogą odnieść skutku. W pierwszej kolejności należy wskazać, że w niniejszej sprawie oddalono zarówno skargę E.S. jak i stowarzyszenia [...] jednakże przyczyny oddalenia skargi w odniesieniu do każdego ze skarżących są odmienne. Jak wynika z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, (...) oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Stowarzyszenie zwykłe stanowi organizację społeczną w rozumieniu tego przepisu, nie jest jednak spełniony warunek brania udziału w postępowaniu administracyjnym. Złożony przez stowarzyszenie wniosek o wydanie zaświadczenia został bowiem pozostawiony bez rozpoznania, a zażalenie stowarzyszenia na postanowienie Prezydenta Miasta K. z [...] kwietnia 2011 r. znak [...] okazało się niedopuszczalne (postanowienie SKO z dnia [...] lipca 2011 r., sygn.[...]. Skoro więc [...] nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym dotyczącym wydania zaskarżonego postanowienia, to nie ma również legitymacji do wniesienia skargi na to postanowienie. Jak wskazał naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 10 kwietnia 2008 r., sygn. II OSK 374/07 (LEX nr 468574) istnienie legitymacji skargowej podlega badaniu przez sąd administracyjny, a stwierdzenie jej braku u skarżącego powoduje oddalenie skargi w wyroku, nie zaś jej odrzucenie. Dlatego też skarga [...] podlegała oddaleniu ze względu na brak legitymacji po stronie skarżącej, na podstawie art. 151 ustawy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.). Skarga E.S. podlegała natomiast oddaleniu, ponieważ zaskarżone postanowienie jest prawidłowe. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w sposób wyczerpujący wyjaśniło, że E.S. nie ma interesu prawnego, a w konsekwencji nie może domagać się od Prezydenta Miasta K. zaświadczeń o treści określonej we wniosku. Ponadto słusznie wskazano, że kwestie objęte wnioskiem o wydanie zaświadczenia nie należą do właściwości organu administracji architektoniczno - budowlanej, którym jest Prezydent Miasta K. i nie mieszczą się w trybie określonym przepisami art. 217 i nst. k.p.a. tj. nie kwalifikują się do rozpatrzenia w formie zaświadczenia. Zarzuty naruszenia art. 217 § 1 i 3 oraz art. 218 k.p.a. nie zasługują więc na uwzględnienie. Pozostałe przepisy, których naruszenie zarzucono w skardze, nie mają w niniejszej sprawie zastosowania. Art. 156 k.p.a. przewiduje przesłanki stwierdzenia nieważności decyzji lub postanowień, natomiast art. 183 § 2 k.p.a. przewiduje, że organ administracji publicznej zawiadamia prokuratora o wszczęciu postępowania oraz o toczącym się postępowaniu w każdym przypadku, gdy uzna udział prokuratora w postępowaniu za potrzebny. Brzmienie tego przepisu jednoznacznie wskazuje, że to od uznania organu zależy, czy uzna udział prokuratora w postępowaniu za potrzebny, czy też nie. Nieskorzystanie z możliwości zawiadomienia prokuratora nie stanowi uchybienia, a w szczególności nie skutkuje wadliwością rozstrzygnięcia wydanego w takim postępowaniu. Pozostałe argumenty podnoszone w skardze dotyczące innych postępowań toczących się przed Wojewódzkim Sąd Administracyjnym oraz innym organami nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia. Niewątpliwie bowiem sprawy objęte wnioskiem E.S. nie podlegają załatwieniu w trybie zaświadczeń, a ponadto skarżąca nie wykazała interesu prawnego w uzyskaniu przedmiotowych zaświadczeń. Wobec powyższego zarówno skarga [...] mieszkań, jak i skarga E.S. podlegały oddaleniu na podstawie art. 151 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.