II SA/Kr 1475/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Renata Czeluśniak Sędzia WSA Paweł Darmoń Protokolant: Katarzyna Paszko-Fajfer po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 marca 2014 r. sprawy ze skarg Prokuratora Rejonowego w N. i K.S. na decyzję Wojewody [....] z dnia 30 sierpnia 2013 r. znak: [....] w przedmiocie pozwolenia na budowę I. odrzuca skargę K.S. ; II. oddala skargę Prokuratora Rejonowego w N. Prezydent Miasta zaskarżoną decyzją Nr [...] z dnia 12 kwietnia 2013 r. znak: [...] udzielił M. R. i J. R. pozwolenia na budowę budynku usługowego (sklepy, gastronomia, salon fryzjerski) z częścią mieszkalną na działkach nr [...] i [...] w obr. [...] przy ul. W. w N., wraz z wewnętrzną instalacją wodno-kanalizacyjną, instalacją gazową, centralnego ogrzewania, wentylacją mechaniczną i elektryczną, oraz studnią z przyłączem wodociągowym na działce nr [...] obr. [...], szczelnym zbiornikiem na nieczystości płynne okresowo wybieralnym z przyłączem kanalizacji sanitarnej na działce nr [...] obr. [...], kanalizacją deszczową z przepompownią wód deszczowych na działkach nr [...] i [...] obr. [...] (do granicy pasa drogowego ulicy W.), dojściem, dojazdami i miejscami postojowymi, przy ulicy W. w N.. Od decyzji tej wniósł w terminie odwołanie K. S. i S. S.. którzy zarzucają brak opracowania dokumentacji operatu wodnoprawnego dla projektowanej studni, przepompownia wód deszczowych wraz z dołami chłonnymi, które nie posiadają szczelnego dna spowoduje w konsekwencji szkody na działce nr [...] znajdującej się poniżej terenu inwestycji. Wykres linijki słońca jest niekompletny, nie uwzględnia cienia rzucanego przez projektowany budynek w czasie do godziny 17.00. Ponadto odwołujący wnoszą o wnikliwe przeanalizowanie projektu budowlanego branży sanitarnej tj. odprowadzenia ścieków z wyliczeniem ich ilości oraz opisu technicznego do projektu budowlanego w części dotyczącej ściany oddzielenia pożarowego REI 60 i pozostawienia jej bez wskazanych wyższych parametrów o klasie odporności ogniowej o jeden stopień wyższej. Odwołujący informują jednocześnie o toczącym się przed Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego postępowaniem administracyjnym, dołączając pismo Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta [...] z dnia 19 marca 2013 r. zawierające informacje w sprawie prac przygotowawczych związanych z budową przedmiotowego budynku. Wojewoda [...] decyzją z dnia 30 sierpnia 2013 r. znak: [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Prezydenta Miasta Nr [...] z dnia 12 kwietnia 2013 r. znak: [...]. Organ odwoławczy podał, że w przedmiotowej sprawie Wojewoda orzekał już decyzją kasacyjną z dnia 20 lutego 2013 r. znak: [...] w której wskazał, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. Z akt wynika, że pełnomocnik inwestorów skorygował treść wniosku o pozwolenie na budowę, w związku z powyższym organ I instancji pismem z dnia 22 marca 2013 r. zawiadomił strony na podstawie art. 10 § 1 K.p.a. o możliwości zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym w terminie 7 dni od dnia doręczenia zawiadomienia. Zaskarżona decyzja wydana została po rozpatrzeniu skorygowanego wniosku o pozwolenie na budowę. W trakcie prowadzonego postępowania odwoławczego, uznano za konieczne przeprowadzenie dodatkowego postępowania w celu uzupełnienia dowodów w sprawie - zgodnie z art. 136 K.p.a. W związku z powyższym zlecono organowi I instancji przeprowadzenie dodatkowego postępowania, poprzez: 1) uzupełnienie projektu budowlanego na stronie tytułowej każdego tomu tego projektu o pieczęć: "zatwierdzam projekt budowlany" zawierającą określenie organu, datę i znak decyzji, którą projekt budowlany został zatwierdzony i podpisem upoważnionej osoby, oraz opieczętowania każdej karty projektu budowlanego pieczęcią właściwego organu; 2) wszystkie strony i arkusze stanowiące części projektu budowlanego oraz załączniki do projektu powinny być ponumerowane. Części projektu budowlanego odrębnie oprawione oraz załączniki powinny mieć numerację zgodną ze spisem zawartości tego projektu; 3) przedłożenie oryginałów lub uwierzytelnionych przez notariusza, adwokata, lub radcę prawnego, bądź organ który wydał dokument - kopii uzgodnień, pozwoleń i innych pism w jednym egzemplarzu projektu budowlanego, w pozostałych trzech za zgodność z oryginałem potwierdza projektant, (art. 76a § 2 K.p.a.); 4) przedłożenie oryginału decyzji Prezydenta Miasta o warunkach zabudowy z dnia 16 maja 2012 r. Nr [...] wraz z załącznikami, oraz decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 27 lipca 2012 r. Akta nie zawierają nawet kserokopii tych decyzji; 5) wyjaśnienie kwestii zatwierdzenia projektu zjazdu publicznego, w sprawie którego organem właściwym jest Wojewoda, który decyzją Nr [...] z 19 lutego 2013 r. znak: [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił Państwu M. i J. R. pozwolenia na budowę zjazdu publicznego z ulicy W. - droga krajowa nr [...] relacji [...] - Granica Państwa (działka nr [...] ) do działki nr [...]. W związku z powyższym, w przedmiotowej sprawie do zatwierdzenia pozostaje projekt parkingu i komunikacji wewnętrznej, co należałoby uwzględnić w przedstawionym projekcie budowlanym branży drogowej; 6) przedłożenie kompletnego wykresu zwanego "linijką słońca" zgodnie z § 60 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, w szczególności wyznaczenie cienia rzucanego przez projektowany obiekt na otoczenie w godz. od 7.00 do 17.00 oraz wyjaśnieniem czy budynek mieszkalny na działce sąsiedniej nr 10 jest budynkiem jednorodzinnym z mieszkaniem wielopokojowym czy też jednorodzinnym z dwoma mieszkaniami. Należy przedłożoną analizę uzupełnić także o informację które okno przynależy do danego mieszkania, w przypadku istnienia w budynku dwóch mieszkań; 7) organ I instancji ustalił w zaskarżonej decyzji obszar oddziaływania obiektu jako mieszczący się w granicach działek objętych inwestycją tzn. nr [...] i nr [...], tymczasem obszar ten obejmuje także działkę sąsiednią nr [...], której właściciele są stronami przedmiotowego postępowania; - na wszystkich czterech egzemplarzach projektu budowlanego, zatwierdzonego zaskarżoną decyzją, z powiadomieniem stron o każdej czynności, zgodnie z realizacją zasady czynnego udziału stron w postępowaniu, oraz przesłaniem całego materiału dowodowego (w tym 4 egz. projektu budowlanego) organowi odwoławczemu do rozpatrzenia zgodnie z kompetencjami, w terminie do 1 lipca 2013 r. Organ l instancji przeprowadził w wyznaczonym terminie stosowne postępowanie uzupełniające i przekazał ponownie komplet dokumentów w przedmiotowej sprawie organowi odwoławczemu. Przedstawiona dokumentacja została uzupełniona, zgodnie ze wskazaniem organu odwoławczego. W projekcie budowlanym branży drogowej, na projekcie zagospodarowania działki umieszczono informację o decyzji Wojewody Nr [...] z 19 lutego 2013 r. znak: [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej Państwu M. i J. R. pozwolenia na budowę zjazdu publicznego z ulicy W. - droga krajowa nr [...]. Wojewoda stwierdził, że w przedmiotowym postępowaniu należy jedynie skorygować granice obszaru oddziaływania obiektu o działkę sąsiednią nr [...]. Z uwagi na fakt, że współwłaściciele tej działki zostali uznani za strony przez organ I instancji i są uwzględnieni w rozdzielniku zaskarżonej decyzji, tę usterkę można było naprawić w niniejszym postępowaniu. Wobec powyższego, organ odwoławczy, na podstawie art. 9 i art. 10 K.p.a. - zawiadomieniem z dnia 29 lipca 2013 r. poinformował wszystkie strony postępowania o możliwości wypowiedzenia się co do zgromadzonych dowodów i materiałów, w terminie 7 dni od dnia doręczenia zawiadomienia. Analizując ponownie w opisanych okolicznościach przedłożony przez inwestorów projekt budowlany uznano, że spełnia on kryteria określone w obowiązujących przepisach, w szczególności w art. 35 ust. 1 pkt 1, a także art. 34 ust. 1, 2, 3 Prawa budowlanego, a mianowicie zatwierdzony zaskarżoną decyzją projekt budowlany jest zgodny z ustaleniami decyzji Prezydenta Miasta Nr [...] z dnia 16 maja 2012 r. znak: [...] ustalającej warunki zabudowy dla przedmiotowej inwestycji, utrzymanej w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 27 lipca 2012 r. znak: [...]. W ust. II pkt 1 załącznika Nr 1 do decyzji, zapisane zostały warunki i wymagania ochrony i kształtowania ładu przestrzennego w tym: rodzaj zabudowy: zabudowa usługowo-mieszkaniowa; obowiązująca linia zabudowy w odległości 15 metrów od zewnętrznej krawędzi jezdni ulicy W.: wskaźnik wielkości powierzchni nowej zabudowy do powierzchni działek nr [...] i nr [...] wyznaczono do 27 % w tym udział powierzchni biologicznie czynnej co najmniej 35 %: szerokość elewacji frontowej od ulicy W. w wymiarze do 29 metrów; wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej, jej gzymsu lub attyki wyznaczono w wymiarze do 7 metrów od średniego poziomu istniejącego chodnika przy ulicy W.; geometria dachu: dach piaski o kącie nachylenia od 0° do 10°, w tym wysokość głównej kalenicy budynku do 8 metrów od średniego poziomu istniejącego chodnika przy ulicy W.. Z projektu budowlanego wynika, że parametry i cechy planowanego przedsięwzięcia odpowiadaj warunkom określonym w decyzji o warunkach zabudowy, co do obowiązującej linii zabudowy wynoszącej 15 metrów pokazanej na załączniku graficznym do decyzji i na projekcie zagospodarowania działki; wskaźnika wielkości powierzchni zabudowy do powierzchni działki wynoszącego 24,72 % (wg danych na projekcie zagospodarowania działki), a więc nie przekraczającego 27% wskaźnika powierzchni biologicznie czynnej wynoszącego 38,99 %; szerokości elewacji frontowej o wymiarach 29 metrów. Z uwagi na brak określenia czy wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej, dotyczy kalenicy, jej gzymsu, czy attyki, należało dokonać analizy projektu budowlanego, która wykazała. że wysokość ta może dotyczyć attyki, jako górnej krawędzi elewacji frontowej, czyli elewacji od strony ulicy W.. Attyka w projektowanym budynku znajduje się na wysokości 7 metrów od średniego poziomu chodnika, zgodnie z rysunkami przekroi pionowych A-A i B-B, odpowiednio karty nr 23 i 24 projektu budowlanego. Dach przedmiotowego budynku z uwagi na jego geometrię, zaprojektowany jako piaski jednospadowy, nie posiada kalenicy. Zgodnie z ust. II pkt 4 lit. b załącznika Nr 1 do decyzji, dotyczący obsługi komunikacyjnej, ustalono obowiązek wyznaczenia miejsc postojowych według wskaźnika minimum 3 miejsca postojowe na 100 m2 powierzchni usługowej oraz minimum 1 miejsce postojowe na 1 lokal mieszkalny. W przedmiotowej sprawie, wielkość powierzchni usługowej, po odliczeniu powierzchni zaplecza i magazynów wynosi 185,43 m2 (6 miejsc postojowych) oraz 1 lokal mieszkalny o powierzchni 58,10 m2 (1 miejsce postojowe). Zaprojektowano 8 miejsc postojowych w tym dwa dla samochodów osób niepełnosprawnych. Jak z powyższego wynika przedmiotowa inwestycja jest zgodna z decyzją o warunkach zabudowy odnośnie zapewnienia odpowiedniej liczby miejsc postojowych. Inwestycja nie narusza przepisów o ochronie środowiska. Niniejsze postępowanie odwoławcze przeprowadzono z uwzględnieniem przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 r. Nr 75, poz. 690 z póżn. zm.), odnośnie poszanowania występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich — art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego, odnośnie prawa do dostępu do światła naturalnego - § 13, prawa do dostępu do światła słonecznego - § 60, także odpowiedniego usytuowania budynków względem granicy działki - § 12, odpowiedniego usytuowania budynków z uwagi na bezpieczeństwo pożarowe - § 271 do § 273 wymienionego wyżej rozporządzenia. Organ odwoławczy rozpoznając przedmiotową sprawę w zakresie spełnienia wymagań określonych w § 13 ust. 1, § 57 i § 60 wymienionego wyżej rozporządzenia, oparł się na dwóch analizach: "Analizie przesłaniania" przedstawionej w projekcie budowlanym - karta nr 30, opracowanej przez uprawnione osoby. Analiza ta pokazuje zgodność z przepisem § 13 cytowanego rozporządzenia, gdyż nie zachodzi sytuacja, w której między ramionami kąta 60 stopni wyznaczonego w płaszczyźnie poziomej, z wierzchołkiem usytuowanym w wewnętrznym licu ściany na osi okna pomieszczenia przesłanianego, znajduje się przesłaniająca część tego samego budynku lub inny obiekt przesłaniający w odległości mniejszej niż wysokość przesłaniania. Odległości między budynkami są większe niż wysokość przesłaniania. Druga to "Analiza nasłonecznienia" (karta nr 31 projektu budowlanego), skorygowana przez inwestorów w trakcie prowadzonego postępowania uzupełniającego zleconego organowi I instancji przez organ odwoławczy, pokazująca cień rzucany przez projektowany budynek na otoczenie, w godzinach od 7.00 do 17.00 w dniach równonocy (21 marca i 21 września), na rzucie w skali 1:500. Z analizy tej wynika, że w związku z obniżeniem projektowanego budynku w jego części południowej w stosunku do wersji poprzedniej, zapewniony zostanie co najmniej 3-godzinny czas nasłonecznienia dla wszystkich pomieszczeń istniejącego budynku drewnianego na sąsiedniej działce, w którym okna usytuowane są w ścianie wschodniej, południowej i zachodniej. W tej sytuacji, projektowany budynek nie narusza wymagań § 60 rozporządzenia, bez względu na to ile lokali mieszkalnych posiada istniejący budynek drewniany. Dalej Wojewoda podał, że o naruszeniu uzasadnionych interesów osób trzecich można mówić wyłącznie wówczas, gdy naruszone zostały konkretne przepisy, warunki techniczne lub normy obowiązujące w budownictwie. Dokonana analiza zatwierdzonego zaskarżoną decyzją projektu budowlanego wykazała zachowanie przepisów § 12, § 13, § 60, § 271 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Projektowany budynek od strony wschodniej znajduje się w linii zabudowy ustalonej w decyzji o warunkach zabudowy, tj. 15 metrów od krawędzi jezdni ulicy W.. Od strony zachodniej znajduje się w odległości 3,44 metra - 3,46 metra od granicy z działką nr 10, wobec czego ściany przedmiotowego budynku usytuowane w zbliżeniu do granicy zaprojektowano jako ściany oddzielenia przeciwpożarowego o klasie odporności ogniowej REI 120 z otworami zamykanymi drzwiami o klasie REl 60. Pozostałe ściany budynku znajdują się w odległości: 3 metrów (narożnik budynku w części północno-wschodniej w tym miejscu bez otworów okiennych ), 8,66 metra od strony granicy z działką nr [...] i w odległości 13,61 metrów w części południowej od strony działki nr [...], oddzielonej od działki inwestora drogą wewnętrzną. Takie usytuowanie projektowanego budynku nie narusza § 12 cytowanego wyżej rozporządzenia. Odległości między budynkiem projektowanym a istniejącymi na działkach sąsiednich wynoszą: 7,06 metra od znajdującego się na działce sąsiedniej nr [...] - budynku mieszkalnego o konstrukcji drewnianej, a więc obiektu rozprzestrzeniającego ogień, wobec czego ściana projektowanego budynku usługowego z częścią mieszkalną, powinna znajdować się w odległości 12 metrów od strony tego budynku drewnianego, co wynika z § 271 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. W przedstawionej sytuacji, zgodnie z § 271 ust. 10 ww. rozporządzenia - ściana projektowanego budynku od strony budynku drewnianego na działce nr [...] może znajdować się w odległości mniejszej niż 12 metrów, pod warunkiem zaprojektowania jej jako ściany oddzielenia przeciwpożarowego, spełniającej wymagania określone w § 232 ust. 4 i 5 dla ścian oddzielenia przeciwpożarowego obu budynków. Zwykle ściana taka powinna posiadać parametry o klasie odporności ogniowej o jeden stopień wyższej. Wg opisu technicznego zaprojektowana ściana oddzielenia pożarowego jako REI 120, a więc o klasie o jeden stopień wyższej niż REI 60, spełnia wymagania określone w § 232 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. Ściana oddzielenia przeciwpożarowego została opisana na projekcie zagospodarowania działki zgodnie z § 8 ust. 3 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego. Przedmiotowy projekt budowlany w tym projekt zagospodarowania działki został pozytywnie uzgodniony z rzeczoznawcą do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych. W części opisowej do projektu budowlanego, karty znajduje się szczegółowa analiza odnośnie warunków ochrony przeciwpożarowej. Pozwala to na stwierdzenie zgodności z § 271 rozporządzenia, dotyczącego wymaganych odległości między budynkami ze względu na przepisy przeciwpożarowe. Nie stwierdzono naruszenia przepisu § 16 ust. 1 rozporządzenia odnośnie zapewnienia dostępu osobom niepełnosprawnym, § 104 rozporządzenia. Nadto wskazano, że inwestorzy przedstawili stosowne oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane Projekt budowlany jest kompletny i został wykonany i sprawdzony przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane. Został wykonany zgodnie z rozporządzeniem Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego. Inwestor posiada stosowne uzgodnienia i opinie, oraz zapewnienia przyłączenia do sieci i zapewnienia dostaw energii elektrycznej, wody i odprowadzenia ścieków sanitarnych i deszczówki. Ponadto, zgodnie z art. 20 ust. 4 Prawa budowlanego projektant oraz sprawdzający do projektu budowlanego dołączyli oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami i zasadami wiedzy technicznej. W związku z zarzutami zawartymi w odwołaniu wyjaśniono, że pełnomocnik inwestorów w dniu 18 marca 2013 r. w odpowiedzi na postanowienie organu I instancji z dnia 27 lutego 2013 r. - skorygował treść wniosku o pozwolenie na budowę w ten sposób, że między innymi, zamiast odprowadzenia wód deszczowych na własny teren utwardzony do dołów chłonnych lub studni chłonnych, obecnie odprowadzenie wód deszczowych zaprojektowano kanalizacją deszczową z przepompownią wód deszczowych - do istniejącej kanalizacji deszczowej znajdującej się w ulicy W., zgodnie ze stanowiskiem Dyrektora Wydziału Gospodarki Komunalnej z dnia 5 kwietnia 2013 r. znak: [...]. Projektowane studzienki rewizyjne są elementem systemu kanalizacji deszczowej i spełniają inną rolę niż doły czy studnie chłonne. Operat wodnoprawny nie jest dokumentem wymaganym do uzyskania pozwolenia na budowę, natomiast przedkłada się go do wniosku o wydanie pozwolenia wodnoprawnego. Na wykonanie urządzenia wodnego - studni kopanej do poboru wody podziemnej na działce nr [...] dla potrzeb socjalno - bytowych budynku usługowego z częścią mieszkalną zostało udzielone pozwolenie wodnoprawne - decyzją Prezydenta Miasta z dnia 18 czerwca 2013 r. znak: [...] (karta nr 19 projektu budowlanego branży sanitarnej dot. przyłącza wodociągowego i odprowadzenia kanalizacji sanitarnej). Odnośnie wniosku o wnikliwe przeanalizowanie projektu budowlanego branży sanitarnej tj. odprowadzenia ścieków z wyliczeniem ich ilości, informuję, że za projekt budowlany odpowiadają autorzy, którzy złożyli stosowne oświadczenia o jego sporządzeniu zgodnie z obowiązującymi przepisami i zasadami wiedzy technicznej. Przyjęte rozwiązania projektowe w zakresie zlokalizowania pokryw i wylotów wentylacji zbiornika wybieralnego zostały zaakceptowane przez Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego - opinia sanitarna z dnia 12 marca 2013 r. znak: [...]. Jak wynika z akt sprawy, odprowadzenie ścieków sanitarnych do projektowanego zbiornika wybieralnego jest rozwiązaniem tymczasowym, gdyż budynek zostanie w przyszłości podłączony do realizowanej w ulicy W. kanalizacji sanitarnej, co o wynika z pisma spółki "[...] Wodociągi" z dnia 30 stycznia 2013 r. znak: [...]. Kwestia projektowanej ściany oddzielenia pożarowego od strony budynku na działce nr [...] została wyżej szeroko omówiona. Wskazano, że zgodnie z art. 35 ust. 5 Prawa budowlanego - właściwy organ wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, jeżeli na terenie, którego dotyczy projekt zagospodarowania działki lub terenu, znajduje się obiekt budowlany, w stosunku do którego orzeczono nakaz rozbiórki. W przedmiotowej sprawie. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta nie orzekł o nakazie rozbiórki na podstawie art. 48 Prawa budowlanego w sprawie robót budowlanych - prac przygotowawczych związanych z budową przedmiotowego budynku na terenie działek nr [...] i [...] przy ulicy W., a jedynie nakazał inwestorom zaniechanie prowadzenia robót budowlanych - prac przygotowawczych - decyzją Nr [...] z dnia 6 lutego 2013 r. znak: [...]. Kwestia nielegalnego, zdaniem odwołującego, wykonania przyłącza wody, nie została do dnia sporządzenia niniejszej decyzji potwierdzona przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Wojewoda stwierdził, że w związku ze spełnieniem wymagań określonych w art. 35 ust. 1 pkt 1, oraz w art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego, brak jest podstaw prawnych do odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Wskazano, że pozostałe zarzuty w tym w części dotyczącej działań inwestorów na terenie działki objętej inwestycją nie należą do kompetencji organów administracji architektoniczno-budowlanej. W nawiązaniu do uzupełnienia skargi z dnia 17 lipca 2013 r. wyjaśniono, że zawiadomienie organu odwoławczego z 18 czerwca 2013 r. dotyczące możliwości zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym zostało wysłane stronom, które mogły być zainteresowane dokonanymi uzupełnieniami dokumentacji projektowej. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nie jest stroną w przedmiotowym postępowaniu, na podstawie art. 82b ust. 1 pkt 2 lit. a - Prawa budowlanego, jest jedynie informowany o wydanych decyzjach, z kolei Miejski Zarząd Dróg był stroną w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę zjazdu, natomiast nie jest właściwy w sprawach architektoniczno- budowlanych, a tym bardziej w postępowaniu uzupełniającym prowadzonym na podstawie art. 136 K.p.a. Wbrew twierdzeniu skarżącego, obowiązujące przepisy, w tym w szczególności przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie nie dają podstawy do stwierdzenia, że przedmiotowa inwestycja oddziałuje na nieruchomość skarżącego, powodując ograniczenia w zagospodarowaniu jego nieruchomości. Powyższą decyzję zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Prokurator Rejonowy w [...] oraz K. S.. Prokurator zakwestionowanej decyzji zarzucił naruszenie przepisu art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. w związku z art. 35 ust. 1 pkt 1 i 4 w związku z art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz.1623 z późń. zm.) i w związku z § 36 ust. 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji pomimo, iż decyzją tą organ I instancji zatwierdził projekt budowlany, w którym przewidziano lokalizację pokrywy i wylotów wentylacji ze zbiornika bezodpływowego na nieczystości ciekłe o pojemności 9,57 metrów sześciennych w odległości 7,35 metra od okien i drzwi pomieszczeń na pobyt ludzi oraz w odległości 4,58 metra od granicy ulicy W. co jest niezgodne z przepisami techniczno-budowlanymi oraz z decyzją Nr [...] wy daną przez Prezydenta Miasta w dniu 16 maja 2012 r. w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego: budowa budynku usługowego z częścią mieszkalną wraz ze zjazdem z ulicy W. i infrastrukturą techniczną na działkach nr [...] i [...] oraz części działki nr [...] w N. przy ulicy W. (znak: [...]). Prokurator wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie akt postępowania organowi II instancji do ponownego rozpatrzenia. Prokurator podniósł, że przepis § 36 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki stanowi, iż odległość pokryw i wylotów wentylacji ze zbiorników bezodpływowych na nieczystości ciekłe, dołów ustępów nieskanalizowanych o liczbie miejsc nie większej niż 4 i podobnych urządzeń sanitarno-gospodarczych o pojemności do 10 metrów sześciennych powinna wynosić co najmniej: 1) od okien i drzwi zewnętrznych do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi oraz do magazynów produktów spożywczych-15 metrów, 2) od granicy działki sąsiedniej, drogi (ulicy) lub ciągu pieszego -7,5 metra. Zgodnie z § 36 ust. 4 cyt. rozporządzenia właściwy organ w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w porozumieniu z państwowym wojewódzkim inspektorem sanitarnym, może ustalić dla działek budowlanych położonych przy zabudowanych działkach sąsiednich odległości mniejsze niż określone w ust. 1 i 2 § 36 cyt. rozporządzenia. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny wydając opinię z dnia 12 lutego 2013 r. znak: [...] powołał się na przepis § 36 ust. 4 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki pomimo, że opinia ta została wydana w innym postępowaniu już po uprawomocnieniu się decyzji Prezydenta Miasta z dnia 16 maja 2012 r. Znak: [...] o ustaleniu warunków zabudowy dla ww. inwestycji (decyzją z dnia 27 lipca 2012 r. Znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy decyzję organu I instancji z dnia 16 maja 2012 r. znak: [...]) i pomimo odmiennego wcześniej stanowiska oceniającego negatywnie oddziaływanie zbiornika na środowisko i zdrowie ludzi. Analiza decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia 16 maja 2012 r. o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji: budowa budynku usługowego z częścią mieszkalną wraz ze zjazdem z ulicy W. i infrastrukturą techniczną na działkach nr [...], [...] oraz na części działki nr [...] w N. pozwala na stwierdzenie, że decyzja ta nie zawiera w swej treści postanowień o ustaleniu dla działek [...] i [...] odległości mniejszych aniżeli zostały określone w § 36 ust. 1 i 2 cyt. rozporządzenia. K. S. w swojej skardze nie zgodził się ze stanowiskiem organu wyrażonym w uzasadnieniu zakwestionowanej decyzji. Podał, że inwestor nie przestrzega prawa budowlanego i rozpoczął już budowę. W piśmie z dnia 27 grudnia 2013 r. K. S. uzupełnił skargę podając, że budynek usytuowany na działce nr [...] jest budynkiem jednorodzinnym z dwoma odrębnymi mieszkaniami. Natomiast organ w zaskarżonej decyzji podał, że jest to budynek jednorodzinny z mieszkaniem wielopokojowym. Nadto podniesiono, że organ I instancji nie uzupełnił postępowania dowodowego zgodnie ze wszystkimi wskazaniami Wojewody [...]. W odpowiedzi na skargi Wojewoda [...] wniósł o ich oddalenie w pełni podtrzymując swoje stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga K. S. podlega odrzuceniu jako złożona po terminie. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej "P.p.s.a." - skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Natomiast w myśl art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. sąd skargę wniesioną po terminie odrzuca. Jak ustalono na podstawie zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach administracyjnych, decyzję Wojewody [...] z dnia 30 sierpnia 2013 r. znak: [...] utrzymującą w mocy zaskarżoną decyzję Prezydenta Miasta [...] Nr [...] z dnia 12 kwietnia 2013 r. znak: [...], otrzymał K. S. w dniu 5 września 2013 r. (akta administracyjne postępowania odwoławczego, karta nr 103). Nie ma więc racji skarżący zarzucając, że jego pełnomocnik został w ogóle pominięty w toku postępowania odwoławczego. Data odbioru w dniu 5 września 2013 r. nie budzi najmniejszych wątpliwości, tak jak i potwierdzenie osobistego odbioru tej decyzji przez tego skarżącego. Zatem termin do wniesienia skargi dla skarżącego K. S. na powyższą decyzję zaczął biec od dnia 6 września 2013 r. i zakończył się w dniu 7 października 2013 r. (poniedziałek). Dzień 5 października 2013 r. przypadał w sobotę a 6 października 2013 r. w niedzielę. Skargę zaś skarżący wniósł dopiero w dniu 11 października 2013 r. i to osobiście, a więc 4 dni po terminie (akta sadowe, karta nr 3). Skarżący K. S. nie złożył również wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Z tego powodu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., skarga skarżącego K. S. podlega odrzuceniu. Odrzucenie skargi oznacza, że Sąd nie może ustosunkować się do zarzutów tej skargi. Skarga zaś Prokuratora podlega oddaleniu. Zgodnie z art. 35 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 z późn. zm.), właściwy organ administracji architektoniczno-budowlanej nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, jeżeli inwestor spełni wymagane prawem przesłanki. Przepisy Prawa budowlanego wyliczają katalog takich przesłanek, do których w tej sprawie należy zaliczyć złożenie przez inwestora: 1) wniosku o wydanie pozwolenia na budowę i zatwierdzenie projektu budowlanego w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu; 2) oświadczenia, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane; 3) projektu budowlanego zgodnego z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, zawierającego projekt zagospodarowania działki lub terenu zgodny w szczególności z przepisami techniczno-budowlanymi; 4) kompletnego projektu budowlanego, który ma posiadać wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia oraz informacje dotyczące bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b Prawa budowlanego oraz zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7 Prawa budowlanego. Na podstawie akt sprawy należy przyjąć, że ww. przesłanki zostały spełnione przez inwestorów M. R. i J.R.. O ile decyzja organu I instancji z dnia 12 kwietnia 2013 r. udzielająca pozwolenia na budowę rzeczywiście została wydana bez wyjaśnienia pewnych nieścisłości i niejasności, to Wojewoda prowadząc postępowanie odwoławcze te niejasności wyjaśnił i prawidłowo ustalił stan faktyczny sprawy oraz prawidłowo zastosował obowiązujące przepisy. Tym samym decyzja Wojewody z dnia 30 sierpnia 2013 r. znak: [...] utrzymująca w mocy zaskarżoną decyzję Prezydenta Miasta Nr [...] z dnia 12 kwietnia 2013 r. znak: [...] nie jest obarczona takimi wadami, które uzasadniałyby jej wyeliminowanie z obrotu prawnego. Istota sporu między stroną skarżącą a organem administracji sprowadza się do bezpodstawnego – w rozumieniu strony skarżącej - zastosowania § 36 ust. 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 202 r. Nr 75, poz. 680 z późn. zm.), zwanego dalej w skrócie "rozporządzeniem". Prokurator podnosi bowiem, że zatwierdzony projekt budowlany przewiduje lokalizację pokrywy i wylotów wentylacji ze zbiornika bezodpływowego na nieczystości ciekłe o pojemności 9,57 m3 w odległości 7,35 metra od okien i drzwi pomieszczeń na pobyt ludzi oraz w odległości 4,58 metra od granicy ulicy W.. Jest to niezgodne z § 36 ust. 1 rozporządzenia, który stanowi, że odległość pokryw i wylotów wentylacji ze zbiorników bezodpływowych na nieczystości ciekłe, dołów ustępów nieskanalizowanych o liczbie miejsc nie większej niż 4 i podobnych urządzeń sanitarno-gospodarczych o pojemności do 10 metrów sześciennych powinna wynosić co najmniej: 1) od okien i drzwi zewnętrznych do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi oraz do magazynów produktów spożywczych-15 metrów, 2) od granicy działki sąsiedniej, drogi (ulicy) lub ciągu pieszego - 7,5 metra. Istotnie rację ma Prokurator podnosząc, że odstępstwo od ww. parametrów dotyczących odległości usytuowania pokryw i wylotów wentylacji ze zbiorników bezodpływowych na nieczystości ciekłe mogły być udzielone w decyzji ustalającej warunki zabudowy w porozumieniu z państwowym wojewódzkim inspektorem sanitarnym. Taka możliwość wynika z § 36 ust. 4 rozporządzenia. Nie ulega też wątpliwości, że w tej sprawie Prezydent Miasta w decyzji z dnia 16 maja 2012 r. nr [...] ustalającej warunki zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego pod nazwą: budowa budynku usługowego z częścią mieszkalną wraz ze zjazdem z ulicy W. i infrastrukturą techniczną na działkach nr [...] i [...] oraz części działki nr [...] w N. przy ulicy W., nie zamieścił odstępstw od § 36 ust. 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia. Nie oznacza to jednak, że ta wada uzasadnia uchylenie w te sprawie decyzji udzielającej pozwolenie na budowę i zatwierdzającej projekt budowlany. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c P.p.s.a., Sąd uwzględniając skargę na decyzję uchyla ją, jeżeli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd administracyjny stwierdza nieważność decyzji w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach (art. 145 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). W tej sprawie nie zaistniała żadna z ww. przesłanek, które uzasadniałyby wyeliminowanie zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego. W aktach sprawy znajduje się pozytywna opinia sanitarna Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 12 marca 2013 r. znak: [...], w której organ ten wyraził zgodę na usytuowanie pokrywy i wylotów wentylacji ze zbiornika bezodpływowego na nieczystości ciekłe o pojemności 9,57 m3 w odległości 7,35 metra od okien i drzwi pomieszczeń na pobyt ludzi oraz w odległości 4,58 metra od granicy ulicy W.. Okoliczność zaś, że taka zgoda nie stała się częścią decyzji ustalającej warunki zabudowy, ale została wyrażona w odrębnej opinii sanitarnej, nie stanowi istotnego naruszenia przepisów prawa w tej sprawie. Istotne bowiem jest to, że właściwy organ (państwowy wojewódzki inspektor sanitarny) wyraził zgodę na odstąpienie w tej sprawie od warunków wynikających z § 36 ust. 1 rozporządzenia i zaakceptował zaproponowane umiejscowienie tego zbiornika na nieczystości ciekłe na warunkach określonych w projekcie budowlanym. Miejsce natomiast wyrażenia zgody na to odstępstwo (zamiast decyzji ustalającej warunki zabudowy odrębna zgoda), nie stanowi istotnego naruszenia prawa. Ponadto jak wynika z akt sprawy, odprowadzenie ścieków sanitarnych do projektowanego zbiornika wybieralnego zatwierdzonego projektem budowlanym ma w zakresie tej inwestycji charakter rozwiązania tymczasowego, ponieważ przedmiotowy budynek ma zostać w przyszłości podłączony do realizowanej w ulicy W. kanalizacji sanitarnej. Wynika to wprost z pisma Spółki "[...] Wodociągi" z dnia 30 stycznia 2013 r. znak: [...]. Obecny na rozprawie inwestor przedłożył pismo Spółki "[...] Wodociągi" z dnia 7 marca 2014 r. z którego wynika, że projektowany bezodpływowy zbiornik wybieralny na nieczystości ciekłe w ogóle nie będzie użytkowany, ponieważ sama inwestycja może zostać podłączona do miejskiej kanalizacji sanitarnej przebiegającej w ulicy W. w N.. Ponadto uczestnik J. R. przedłożył pismo z dnia 10 marca 2014 r. dotyczące uzgodnienia wykonania przyłącza kanalizacji sanitarnej do budowanego budynku na działkach nr [...] i [...] (akta sądowe, karta nr 150). Mając powyższe na uwadze w ocenie Sądu w tej sprawie Wojewoda jako organ administracji architektoniczno-budowlanej prawidłowo uznał, że przedłożony projekt budowlany, uzupełniony i poprawiony w toku postępowania odwoławczego, nie narusza w istotnym zakresie przepisów prawa i utrzymał w mocy decyzję udzielająca pozwolenia na budowę wraz z zatwierdzonym projektem budowlanym. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał skargę Prokuratora z nieuzasadnioną i orzekł jak w pkt II sentencji wyroku o jej oddaleniu na podstawie art.151 P.p.s.a.