II SA/Kr 1478/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Wiesław Kisiel Sędziowie : WSA Bożenna Blitek WSA Halina Jakubiec sprawozdawca Protokolant Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 października 2005 r sprawy ze skargi M. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia 6 maja 2003 r Nr :[...] w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych skargę oddala Wojewoda [...] decyzją z dnia 6 maja 2003 r ([...] ) utrzymał w mocy wydaną po wznowieniu postępowania (objętego postanowieniem z dnia [...] .01.2003 r [...] ) decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] .02.2003 r ([...]): I - uchylającą swoją decyzję z dnia [...] .03.2000 r ([...] ) w sprawie uznania M. P. za osobę bezrobotną od dnia [...] .03 2000 r oraz przyznającą od dnia [...] .03.2000 r prawo do zasiłku II-orzekającą o odmowie uznania M. P. za bezrobotnego od dnia [...] .03.2000 r odmowie przyznania zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...] .03.2002 r. W uzasadnieniu decyzji organ powołał się na przedłożoną przez M. P. w dniu [...] .12.2002 r przy okazji kolejnej rejestracji, decyzję Wójta Gminy [...] z dnia [...] .12.2002 r (znak: [...] ) o wykreśleniu z ewidencji działalności gospodarczej. Z decyzji tej wynika, że M. P. uzyskał wpis do działalności gospodarczej od dnia [...] .12.1999 r. Wyrejestrował tę działalność z dniem [...].12.2002 r. Nadto jak wynika z zaświadczenia Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w [...] z dnia [...] .01.2003 r dokonał zgłoszenia do ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej (w okresie [...] .12.1999 r - [...] .02.2000 r, [...]. 10.2000 r - [...].01.2001 r i [...]. 11.2001 r - [...].01.2002 r. Okoliczności te stały się podstawą wznowienia przez organ pierwszej instancji postępowania - w trybie art. 145 § 1 pkt 5 kpa. Wskutek wznowienia postępowania ustalono, iż M. P. podjął działalność gospodarczą, co potwierdza fakt złożenia zeznania podatkowego PIT - 28 za 2000 rok, gdzie wykazał przychody podatnika objęte ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych. Tymczasem w dniu rejestracji tj. [...].03.2000 r w Powiatowym Urzędzie Pracy w [...], na karcie rejestracyjnej złożył podpis pod oświadczeniem, którego pkt 7 brzmi, "nie prowadzę pozarolniczej działalności gospodarczej". Zgodnie z pismem art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. "f" ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (tekst jedn. Dz. U. z 1997 r Nr 25 poz. 128 - zpóźn. zm.) w brzmieniu obowiązującym w dacie 2.03.2000 r), "bezrobotną jest osoba nie zatrudniona i nie wykonująca innej pracy zarobkowej jeżeli między innymi : f nie podjęła pozarolniczej działalności od dnia wskazanego w zgłoszeniu do ewidencji do dnia wyrejestrowana tej działalności (...) ". Zdaniem organu odwoławczego decyzja organu pierwszej instancji (opisana na wstępie) jest prawidłowa, a podniesiony w odwołaniu fakt zawieszenia działalności i nie osiąganie żadnych dochodów w tym czasie, nie wpływa na ocenę prawną zaistniałej sytuacji. Potoczne rozumienie określeń w niektórych przypadkach jest odmienne od ich ustawowej definicji. Taka sytuacja ma miejsce w związku z definicją określającą osobę bezrobotną w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit "f". Z punktu widzenia tego przepisu istotne są wg organu tylko dwa terminy: początkowy dzień - wskazany w zgłoszeniu do ewidencji i końcowy - dzień wyrejestrowania działalności. W przypadku M. P. wyrejestrowanie działalności miało miejsce dopiero dnia [...].12.2002 r, zatem już w dniu rejestracji w PUP tj. [...].03.2000 r nie spełniał warunków do uznania go za osobę bezrobotną i przyznania zasiłku. Podjęcie działalności gospodarczej, chociażby na bardzo krótki okres, a następnie jej zawieszenie skutkuje utratą statusu bezrobotnego. Zawieszenie działalności gospodarczej nie jest tożsame z likwidacją tejże działalności. Nie mają też znaczenia twierdzenia o tym, że działalność gospodarcza nie przyniosła zysków, gdyż działalność gospodarcza prowadzona jest na własne ryzyko osoby podejmującej tę działalność. Ponadto organ odwoławczy za nieuzasadniony uznał zarzut braku właściwej pomocy prawnej, gdyż skarżący w ogóle nie poinformował organu pierwszej instancji o podjętej działalności gospodarczej, co spowodowało, że nie znając wszystkich okoliczności faktycznych sprawy organ uznał, iż otrzymana i podpisana przez M. P. "informacja dla osób rejestrujących się w powiatowym urzędzie pracy" jest wystarczająca dla prawidłowego rozpatrzenia uprawnień skarżącego na gruncie ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. W skardze wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego M. P. wniósł o uchylenie decyzji Wojewody [...] jak i poprzedzającej j ą decyzji organu pierwszej instancji. Argumenty zawarte w skardze, w której zarzucił głównie brak należytej informacji, ze strony PUP, w którym dokonał rejestracji, co do rozróżnienia skutków zawieszenia działalności od skutków jej zaprzestania. Zdaniem skarżącego sam fakt, że działalność zawiesił i nie osiągał dochodów uprawniał go, w jego mniemaniu, do uzyskania statusu osoby bezrobotnej i związanego z tym zasiłku. Według skarżącego organy dokonały niewłaściwych ustaleń faktycznych zrównując skutki zawieszenia działalności z jej zaprzestaniem. Nie wzięto też pod uwagę dotkliwych skutków decyzji w sferze materialnej, gdyż skarżący nie posiada majątku z którego mógłby dokonać zwrotu pobranego świadczenia. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymując stanowisko zajęte w sprawie wniósł o jej oddalenie. Powołał się także na utrwalone orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego, które wskazuje na to, iż istotną okolicznością dla oceny, czy zachodzi sytuacja określona w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit "f" ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu, jest fakt podjęcia pozarolniczej działalności. Skarżący taką działalność podjął o czym świadczy PIT - 28 za rok 2000, a przed zarejestrowaniem się jako osoba bezrobotna nie wyrejestrował tej działalności, a jedynie zawiesił. Nie poinformował też organu przy rejestracji, o zgłoszeniu do ewidencji działalności gospodarczej. W związku z wejściem w życie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego i postępowanie nie zostało zakończone do dnia 1.01.2004 r podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne, na podstawie tej ustawy (a dalej zwanej p.p.s.a.), z mocy art. 97§ 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1271 z późn. zm.). Rozpatrując skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na jej uwzględnienie. Organ pierwszej instancji prawidłowo przyjął, iż ujawnienie faktu zgłoszenia przez skarżącego do ewidencji działalności gospodarczej stanowiło nową istotną okoliczność faktyczną nie znaną organowi, który wydał decyzję w sprawie przyznania M. P. statusu osoby bezrobotnej oraz prawa do zasiłku (od [...] .03.2000 r). Odpowiada to dyspozycji art. 145§ 1 pkt 5 kpa, który to przepis stał się podstawą wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Prezydenta Miasta [...] z dnia [...].03.2000 r o uznaniu M. P. za bezrobotnego i przyznania mu zasiłku. Drugą kwestią podlegającą ocenie sądu jest kwestia wpływu jaki miała ujawniona nowa okoliczność na wynik wznowionego postępowania. Zdaniem Sądu organy dokonały prawidłowej interpretacji art. 2 ust. 1 pkt 2 lit "f" ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. Skarżący podjął działalność gospodarczą po dniu wskazanym w zgłoszeniu do ewidencji. Okoliczność ta nie jest sporna. Działalności tej przed rejestracją w PUP i uzyskaniem statusu bezrobotnego nie wyrejestrował, a tym samym zaistniały przesłanki do uchylenia ostatecznej decyzji objętej postępowaniem wznowieniowym. Słusznie organ podniósł, że ustawowe określenie pojęcia prowadzenia działalności gospodarczej wynikające z art. 2 ust. 1 pkt 2 lit "f" ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu jest odmienne od potocznego rozumienia. Powołany przepis ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu jest przepisem bezwzględnie obowiązującym, podobnie jak pozostałe przepisy ustawy i nie może być przedmiotem uznaniowego traktowania przez organy lub sąd do czego jak się wydaje, zmierzają wyjaśnienia skarżącego. Argumentacja zawarta w skardze, a dotycząca braku dostatecznej informacji o przepisach ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu może posiadać istotne znaczenie dla oceny decyzji o uznaniu pobranego świadczenia za nienależne i orzeczeniu obowiązku jego zwrotu (art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu w/w). Decyzja taka nie jest zależna od wyników postępowania wznowieniowego, gdyż przepis art. 28 ust 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu stanowił samodzielna podstawę prawną decyzji stwierdzającej obowiązek zwrotu nienależnie pobranego świadczenia (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 5 października 2000 r, Nr III KN 20/00 OSNAP 2001/12/403). Reasumując należy stwierdzić, że zarówno postanowienie o wznowieniu postępowania jak wydania w wyniku tego wznowienia decyzja są zgodne z prawem, przytoczona wyżej interpretacja przepisu art. 2 ust. 1 pkt 2 lit "f" ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu prawidłowo określa zakres zastosowania tego przepisu. Organy nie naruszyły także, w ocenie Sądu przepisów dotyczących postępowania w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik prowadzonego postępowania. Z tych względów i na podstawie wyżej powołanych przepisów oraz art. 151 p.p.s.a. skargę oddalono.