II SA/Kr 1478/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym wniosku J. F. o zwolnienie od kosztów sądowych po wniesieniu sprzeciwu od zarządzenia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 4 listopada 2011 r. w dniu 16 stycznia 2012 r. w sprawie ze skargi J. F. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 29 lipca 2011 r. znak: [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia odmówić zwolnienia od kosztów sądowych. P O S T A N O W I E N I E Dnia 16 stycznia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym wniosku J. F. o zwolnienie od kosztów sądowych po wniesieniu sprzeciwu od zarządzenia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 4 listopada 2011 r. w przedmiocie przedłużenia terminu do uzupełnienia braków wniosku o przyznanie prawa pomocy w dniu 16 stycznia 2012 r. w sprawie ze skargi J. F. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 29 lipca 2011 r. znak: [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia odrzucić sprzeciw. W niniejszej sprawie skarżący złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych na formularzu (k. 14-17). We wniosku wskazał jedynie, że prowadzi gospodarstwo domowe z żoną i dwoma synami. Stosownie do zarządzenia referendarza sądowego z dnia 17 października 2011r. skarżący został wezwany do uzupełnienia wniosku w terminie siedmiu dni poprzez oświadczenie, gdzie aktualnie mieszka i czyją własność stanowi zajmowana nieruchomość, z czego utrzymuje się skarżący oraz jego żona, potwierdzenie wysokości osiąganego przez skarżącego oraz jego żonę dochodu, potwierdzenie wydatków związanych z utrzymaniem, wykazanie nieruchomości, cennych ruchomości, samochodów itp., jakie posiada skarżący oraz osoby pozostające z nim we wspólnym gospodarstwie domowym. Wezwano także skarżącego o przesłanie wykazów i wyciągów z posiadanych kont bankowych z ostatnich trzech miesięcy. Skarżący nie wykonał wezwania, lecz złożył wniosek o przedłużenie terminu do wykonania wezwania. Wniosek ten został oddalony zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 4 listopada 2011r. Ponadto zarządzeniem z dnia 4 listopada 2011r. referendarz sądowy pozostawił wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych bez rozpoznania. Skarżący złożył w terminie sprzeciw, zarzucając, iż orzeczenie referendarza jest całkowicie niesłuszne. Sprzeciw nie zawiera uzasadnienia, nie dołączono do niego także żadnych dokumentów potwierdzających sytuację majątkową skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w skrócie "ppsa", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje: 1) w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania; 2) w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z treści przytoczonego przepisu jednoznacznie wynika, że to osoba ubiegająca się o zwolnienie od kosztów sądowych powinna "wykazać", iż jej sytuacja majątkowa i rodzinna uzasadnia całkowite lub częściowe zwolnienie od kosztów. W tym celu strona zobowiązana jest do przedstawienia wiarygodnych i kompletnych informacji w tym zakresie, sąd zaś dokonuje oceny przedstawionych przez stronę danych. Jeżeli strona ubiegająca się o zwolnienie od kosztów opisuje swoją sytuację majątkową w sposób niewiarygodny lub nie podaje wszystkich istotnych danych, jest to podstawa do odmowy zwolnienia jej od kosztów. W ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie skarżący nie podał praktycznie żadnych danych dotyczących swojej sytuacji materialnej. Nie uczynił tego ani w formularzu ani też na wezwanie referendarza. Co więcej także w sprzeciwie nie zawarł żadnych danych dotyczących swojej sytuacji materialnej. Zatem w okresie od 4 października 2011r. (data wysłania formularza) do 15 grudnia 2011r. (data wysłania sprzeciwu od orzeczenia referendarza) skarżący nie przedstawił żadnych, nawet najprostszych danych o swojej sytuacji materialnej. Dlatego należało uznać, że skarżący nie wykazał, iż w stosunku do niego zachodzą przesłanki do zwolnienia go od kosztów sądowych w całości ani w części. Dlatego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 260, 243 § 1, 244 § 1, 245, 246 § 1 ppsa. Uzasadnienie W niniejszej sprawie skarżący J. F. złożył sprzeciw od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 4 listopada 2011r. w przedmiocie przedłużenia terminu do uzupełnienia braków wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Sprzeciw podlega odrzuceniu jako niedopuszczalny. Stosownie do treści art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa"., od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Przepis ten jednoznacznie wskazuje, że sprzeciw można wnieść jedynie od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, a więc tych które dotyczą: – zarządzeń o pozostawieniu wniosków bez rozpoznania; – postanowień co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy; – postanowień o przyznaniu wynagrodzenia adwokatowi, radcy prawnemu, doradcy podatkowemu lub rzecznikowi patentowemu za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz o zwrocie niezbędnych udokumentowanych wydatków. Wobec tego sprzeciw nie przysługuje od zarządzenia referendarza sądowego, mocą którego oddalono wniosek o przedłużenie terminu do uzupełnienia braków wniosku o przyznanie prawa pomocy. Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 259 § 1 ppsa.