II SA/Kr 1482/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. I. i I. I. na decyzję Wojewody [...] z dnia 12 października 2010 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania postanawia: oddalić wniosek skarżących o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi Postanowieniem z dnia 6 czerwca 2011 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę K. I. i I. I. na decyzję Wojewody [...] z dnia 12 października 2010 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania. Podstawę odrzucenia skargi stanowiło nieuiszczenie przez skarżących wpisu od skargi w zakreślonym, w wezwaniu do uzupełnienia braku, terminie 7 dni. Pismem z dnia 1 lipca 2011 r. K. I. i I. I. wnieśli wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu, dokonując jednocześnie tej czynności. Wskazali, że nie ponoszą winy w uchybieniu terminowi, albowiem niezachowanie terminu wynikało z przyczyn od nich niezależnych. W dniach [...] kwietnia – [...] kwietnia 2011 r. do szpitala trafił w ciężkim stanie ojciec K. I. – E. F.. Skarżący wskazali, że mimo opieki personelu szpitala wymagał on całodziennej opieki rodziny, zwłaszcza ze względu na zaburzenia w zachowaniu, przejawiające się agresją wobec osób trzecich. Nadmienili, że najgorszy był drugi dzień w szpitalu – [...] kwietnia 2011 r., kiedy to E. F. szczególnie cierpiał i nie było możliwości pozostawienia go nawet na krótki czas samego. Podkreślili, że obawiali się, że w każdej chwili ojciec może umrzeć. W celu uprawdopodobnienia wskazanych we wniosku okoliczności przedłożyli dokumentację leczenia szpitalnego E. F., jak również kserokopię skróconego aktu zgonu wyżej wymienionego, z której wynika, że zmarł on w dniu [...] kwietnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanawia o przywróceniu terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie art. 87 § 2 i § 4 p.p.s.a. nakłada na stronę obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu oraz równoczesnego z wnioskiem dokonania czynności, której nie dokonała w terminie. Jak wskazuje się w orzecznictwie i literaturze, przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu. Przyjmuje się, że przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, iż wniosek skarżących nie zasługuje na uwzględnienie. Wskazane we wniosku okoliczności nie przemawiają za uznaniem braku winy skarżących w uiszczeniu wpisu sądowego od skargi w zakreślonym 7-dniowym terminie. Nie ulega wątpliwości, że ojciec K. I. – E. F. w dniach [...] kwietnia 2011 r. był hospitalizowany i w związku z jego stanem zdrowia uwaga skarżących, jak i ich działania w dużej mierze skupione były na opiece nad chorym. Jednakże w ocenie Sądu, fakt ten nie uniemożliwiał im wypełnienia obowiązku uiszczenia wpisu w terminie. Trzeba bowiem wskazać, że w istocie skarżący, jeszcze w czasie pobytu E. F. w szpitalu tj. w dniu [...] kwietnia 2011 r., uiścili wpis od skargi. Powyższe świadczy w sposób wyraźny, że pobyt ojca skarżącej w szpitalu nie wykluczał zdolności podejmowania przez nich działań, zwłaszcza, że czynność do której byli obowiązani nie wymagała ich osobistego stawienia się w sądzie, banku czy też na poczcie, ze względu na możliwość dokonania przelewu internetowego (co też uczynili). Ponadto podkreślić wypada, że skarżący zostali zobowiązani do uiszczenia wpisu solidarnie, zatem wystarczające było działanie jednego z nich, a nie uprawdopodobnili, że istniała potrzeba ich równoczesnej obecności przy chorym przez cały czas. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a.