II SA/Kr 1488/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Irla (spr.) Sędziowie: WSA Mariusz Kotulski WSA Agnieszka Nawara-Dubiel Protokolant: st. sekr. sąd. Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 października 2017 r. sprawy ze skargi "B." Sp. z o.o. w W. na decyzję Wojewody [...] z dnia 8 września 2016 r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa skargę oddala. Sygn. akt II SA/Kr [...] Uzasadnienie 1. Prezydent Miasta K. decyzją z dnia 1.07.2015 r. ([...]) wniósł sprzeciw wobec zgłoszenia dokonanego przez [...] sp. z o.o. sp. k w W. z dnia 23.03.2015 r., obejmującego zamiar wykonania robót budowlanych, określonych jako instalacja prześwitującej siatki winylowej z nadrukiem reklamowym wraz z podkonstrukcją i oświetleniem na budynku znajdującym się na działce nr [...] obr. [...] przy [...] [...] nr [...] w K.. Powodem wniesienia sprzeciwu było nieuzupełnienie w terminie braków zgłoszenia. Wskazana decyzja stała się ostateczna. 2. [...] Sp. z o.o. sp. k. w W. złożyła wniosek o wznowienie powyższego postępowania. W ocenie spółki w sprawie wystąpiła przesłanka określona art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Spółka wskazywała, że bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu zakończonym powołaną wyżej decyzją Prezydenta Miasta K. z dnia 1.07.2015 r. Uzasadniając wniosek podała, że postanowieniem z dnia 18.01.2016 r. Prezydent Miasta K. odmówił wydania zaświadczenia o braku wniesienia sprzeciwu do przedmiotowego zgłoszenia stwierdzając, że sprzeciw taki został wniesiony. Z dniem odebrania tego postanowienia spółka powzięła wiadomość o wydaniu tego rozstrzygnięcia. Akcentowała, że w sprawie organ administracji skierował decyzję o sprzeciwie do S. P. (z pominięciem spółki), który nie był umocowany do podejmowania innych czynności niż wniesienia zgłoszenia, złożenia oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane wraz z oświadczeniem o sposobie doręczeń korespondencji oraz adresie do doręczeń. Z treści pełnomocnictwa udzielonego w.w. osobie nie wynika jej umocowanie do dalszego reprezentowania mocodawcy w postępowaniu w przedmiocie dokonanego zgłoszenia. 3. Postanowieniem z dnia 16.03.2016 r. organ I instancji wznowił postępowanie, po wcześniejszym ustaleniu, że wnioskodawca dochował przewidzianego art. 148 par. 2 K.p.a. terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. 4. Prezydent Miasta K. decyzją z dnia 22.04.2016 r. ([...]) wydaną na podstawie art. 151 § 2 w związku z art. 146 § 2 k.p.a. stwierdził, że własna decyzja z dnia 1.07.2015 r. wydana została z naruszeniem prawa, tj. art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wyjaśnił, że nie uchylił decyzji z dnia 1.07.2015 r. o wniesieniu sprzeciwu, bowiem w sprawie zapadłaby decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej (art. 146 § 2 k.p.a.). Stwierdził bowiem, że zgłoszenie dotyczyło robót, które zostały wykonane jeszcze przed wniesieniem sprzeciwu z dnia 1.07.2015 r. Wniosek taki wynika z treści decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. (dalej PINB) z dnia 27.11.2015 r. (znak: [...]). Decyzja ta stanowi skierowany do właściciela budynku na działce nr [...] obr. [...] [...] w K. ([...] nakaz rozbiórki nośnika reklamowego tj. urządzenia reklamowego wraz z konstrukcją nośną i instalacją elektryczną, zamontowanych na elewacji wschodniej budynku biurowego, znajdującego się na wskazanej wyżej działce. Mimo nieostateczności tej decyzji, Prezydent Miasta K. podkreślił, że z punktu widzenia postępowania wznowieniowego istotne są okoliczności ustalone przez nadzór budowlany. W dniu 12.06.2014 r. PINB przeprowadził czynności kontrolne, które wykazały, że na elewacji wschodniej budynku przytwierdzone jest urządzenie reklamowe o wymiarach 16 m x 70 cm. i powierzchni 1120 m2, zamocowane na wspornikach stalowych o wysięgu ok. 20-30 cm stanowiących elementy skrajne – napinające podkonstrukcję, na którą składają się także inne jeszcze elementy. Urządzenie to jest oświetlone 14-ma punktami świetlnymi na wysięgnikach stalowych. PINB ustalił, że roboty budowlane zostały wykonane pomimo wniesienia sprzeciwu przez organ administracji architektoniczno-budowlanej do zgłoszenia z dnia 5.02.2014 r. (utrzymane w mocy decyzją Wojewody [...]). Zgłoszenie to dotyczyło wykonania robót budowlanych określonych jako "instalacja reklamy na istniejącej zalegalizowanej konstrukcji z zachowaniem rozmiarów jej ekspozycji wraz z oświetleniem w oparciu o istniejącą instalację elektryczną". Mimo wezwania inwestora przez organ nadzoru budowlanego, nie zostały przedłożone żadne dokumenty dotyczące zgłoszenia "istniejącej zalegalizowanej konstrukcji". Podkreślił także Prezydent Miasta K., że od czerwca 2013 do sierpnia 2015 r. inwestor [...] sp. z o.o. sp. k. w W. występował ze zgłoszeniem robót dotyczących reklamy. Wszystkie zgłoszenia kończyły się wydaniem decyzji o sprzeciwie. Organ I instancji podał, że zgłoszenie z dnia 1.06.2015 r. dotyczyło robót budowlanych, które były już zrealizowane. Narusza to art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego. Po przeprowadzeniu postępowania co do istoty sprawy, organ administracji doszedł do wniosku, że mimo wystąpienia podstawy wznowieniowej i tak w sprawie zapadłaby decyzja, odpowiadająca decyzji dotychczasowej. 5. Odwołanie od decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia 22.04.2016 r. wniosła [...] Sp. z o.o. sp. k. w W. . Zarzuciła, że inna była przesłanka uzasadniająca wniesienie sprzeciwu, a inna okoliczność, która leżała u podstaw uznania przez organ I instancji, że w sprawie zapadłaby decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej. 6. Wojewoda [...] decyzją z dnia 8.09.2016 r. ([...]) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Prezydenta Miasta K.. W uzasadnieniu podał, że sprzeciw wobec zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych został wniesiony przez organ I instancji, w związku z nieuzupełnieniem zgłoszenia w zakresie wskazanym w postanowieniu z 10.06.2015 r. (znak: [...]). Postanowienie to zostało doręczone S. P., pełnomocnikowi [...] Sp. z o.o. Udzielone pełnomocnictwo obejmowało między innymi zgłaszanie robót niewymagających pozwolenia na budowę dla inwestycji przy [...] w K.. Ze względu na niekompletność zgłoszenia, słusznie skierowane zostało wezwanie o uzupełnienie braków, do wymienionej osoby. Jej umocowanie bowiem obejmowało złożenie zgłoszenia do organu I instancji. Organ odwoławczy podkreślił, że pełnomocnik winien był uzupełnić zgłoszenie we wskazanym w postanowieniu zakresie. Brak zaś podjęcia czynności przez zgłaszającego, obligował organ I instancji do wydania, w oparciu o art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego, decyzji o sprzeciwie. Skierowanie decyzji o sprzeciwie do pełnomocnika, którego zakres kompetencji nie obejmował możliwości odbioru decyzji w tej sprawie było nieprawidłowe. W tej sytuacji Wojewoda uznał, że decyzja z dnia 1.07.2015 r. o wniesieniu sprzeciwu, nie została doręczona w sposób prawem przewidziany. [...] Sp. z o.o. w terminie określonym w art. 148 § 2 kpa, złożyła wniosek o wznowienie postępowania. W ocenie organu odwoławczego, zasadne było wznowienie postępowanie przez organ I instancji w oparciu o przesłankę z art. 145 § 1 pkt 4 kpa. Przy rozstrzyganiu w przedmiotowej sprawie trzeba mieć jednak na względzie art. 146 § 2 kpa. Zgodnie z tym przepisem, nie uchyla się decyzji w przypadku jeżeli w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej. Jak wynika z materiału dowodowego sprawy, pomimo prawidłowo doręczonego postanowienia z dnia 10.06.2015 r. wzywającego wnioskodawcę o uzupełnienie braków zgłoszenia, braków tych nie uzupełniono ani w terminie wskazanym w postanowieniu, ani w terminie późniejszym. Wnioskodawca do dnia otrzymania postanowienia o odmowie wydania zaświadczenia o braku wniesienia sprzeciwu, nie wiedział, że postępowanie w sprawie zgłoszenia już zostało zakończone i wydano decyzję o sprzeciwie. W tej sytuacji, w związku z prawidłowym doręczeniem postanowienia o uzupełnienie zgłoszenia, w terminie do dnia doręczenia postanowienia o odmowie wydania zaświadczenia, mógł uzupełnić zgłoszenie, czego nie zrobił. W tej sytuacji, pomimo że w ocenie organu odwoławczego, potwierdzona została okoliczność braku udziału wnioskodawcy w postępowaniu, to zasadne jest uznanie, że w sprawie zapadłaby decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej. 5. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na opisaną wyżej decyzję Wojewody [...] z dnia 8.09.2016 r. wniosła [...] sp. z o.o. w W. . Decyzji tej zarzuciła naruszenie art. 28 K.p.a. poprzez skierowanie jej do podmiotu niebędącego stroną w sprawie, co w ocenie skarżącej spółki stanowi podstawę do stwierdzenia nieważności tejże decyzji na podstawie art. 156 par. 1 pkt 4 K.p.a. Skarżąca domagała się również zasądzenia kosztów postępowania sądowego. W uzasadnieniu skargi [...] sp. z o.o. w W. podała, że spółka ta nie była stroną postępowania, w którym wydana została decyzja Prezydenta Miasta K. z dnia 22.04.2016 r. Rozstrzygnięcie to zostało skierowane do spółki [...] Sp. z o.o. sp. K. w W. , zatem decyzja Wojewody [...] powinna wskazywać ten właśnie podmiot. W związku z powyższym, decyzja obarczona jest wadą i powinna być uchylona, a przy ponownym rozpoznaniu sprawy przez organ odwoławczy, rozstrzygnięcie powinno zostać skierowane do [...] Sp. z o.o. Sp. K. 6. W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie. Zwrócił uwagę, że postanowieniem z dnia 26.11.2016 r. (znak: [...]) Wojewoda [...] sprostował z urzędu oczywistą omyłkę pisarską we własnej decyzji z dnia 8.08.2016 r. Sprostowanie polegało na zastąpienie występujących w tej decyzji słów "[...] sp. z o.o." słowami: "[...] sp. z o.o. sp. K.". Postanowienie to zostało zaskarżone przez [...] sp. z o.o. w W. . 8. W związku z zainicjowaniem postępowania zażaleniowego w sprawie sprostowania zaskarżonej do sądu decyzji, WSA w Krakowie postanowieniem z dnia 16.01.2017 r. zawiesił postępowanie sądowe działając na podstawie art. 128 par. 1 pkt 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Postanowieniem z dnia 26.06.2017 r. postępowanie to zostało podjęte w związku z ustaniem przyczyny zawieszenia. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. postanowieniem z dnia 7.04.2017 r. (znak: [...]) utrzymał w mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia 24.11.2016 r. w przedmiocie sprostowania z urzędu oczywistej omyłki pisarskiej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga wniesiona przez [...] sp. z o.o. w W. podlega oddaleniu. W pierwszej kolejności rozważenia w sprawie wymagało, czy strona skarżąca - [...] sp. z o.o. w W. , ma legitymację skargową w postępowaniu zakończonym zaskarżoną decyzją Wojewody [...] z dnia 8.09.2016 r. Zauważyć bowiem należy, że postępowanie sądowoadministracyjne oparte jest na zasadzie skargowości. Warunkiem sine qua non zbadania przez sąd administracyjny legalności kwestionowanego aktu administracyjnego jest wniesienie skargi wszczynającej postępowanie przez legitymowany do tego podmiot (por. W. Chróścielewski; Legitymacja skargowa w postępowaniu sądowoadministracyjm; Zeszyty Naukowe Sądownictwa Administracyjnego 2010 Nr [...] str. 77). Legitymację skargową w postępowaniu sądowoadmimstracyjnym określa art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2017 r., poz. 1369; dalej ustawa powoływana jako - p.p.s.a.). Przepis ten przyznaje, co do zasady, uprawnienie do wniesienia skargi do sądu administracyjnego każdemu, kto ma w tym interes prawny. Strona skarżąca musi mieć zatem interes prawny w złożeniu skargi aby móc skuteczne zainicjować sądowoadministracyjną kontrolę. Pod pojęciem "interesu prawnego" w powyższym znaczeniu rozumieć należy istnienie związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków strony skarżącej, a zaskarżonym aktem lub czynnością. Interes prawny skarżącego może być oparty na przepisach prawa materialnego, procesowego lub ustrojowego. Wskazać także należy, że interes ten musi być własnym, indywidualnym interesem skarżącego (por. W. Chróścielewski; jw.). W związku z powyższym należy zauważyć, iż z treści złożonej w sprawie skargi, jako stronę skarżącą jednoznacznie wskazano "[...] sp. z o.o. w W. " (k. 2 akt sądowych). Do skargi załączony został odpis z Krajowego Rejestru Sądowego tej spółki z o.o. (k. 5 i nast. akt sądowych). W ocenie sądu, wskazany podmiot (spółka z o.o.) - nie ma w tej sprawie interesu prawnego w znaczeniu powyżej przedstawionym, a przez to nie dysponuje legitymacją skargową. Zwrócić bowiem należy uwagę, że obie zaskarżone w niniejszej sprawie decyzje skierowane zostały do spółki komandytowej tj. [...] sp. z o.o. sp. K. w W. W związku bowiem z faktem, że w obrocie prawnym funkcjonuje ostateczne postanowienie Wojewody M. z dnia 24.11.2016 r. o sprostowaniu z urzędu oczywistej omyłki pisarskiej w decyzji tego organu z dnia 8.09.2016 r. mocą którego, adresatem powyższego orzeczenia, a przez to także i stroną postępowania - jest wskazana powyżej spółka komandytowa. Oceniana zaś skarga, bez wątpienia nie została wniesiona przez tę właśnie spółkę, lecz przez inny (odrębny) podmiot prawa, który w tej sprawie nie posiada legitymacji skargowej. Z akt sprawy nie wynika bowiem aby to [...] sp. z o.o. w W. była adresatem, czy to decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia 1.07.2015 r. ([...] o wniesieniu sprzeciwu wobec zgłoszenia obejmującego zamiar wykonania robót budowlanych, czy też zaskarżonych rozstrzygnięć wydanych w ramach wznowionego postępowania administracyjnego. W każdym bowiem przypadku adresatem tychże rozstrzygnięć i stroną postępowań była [...] sp. z o.o. sp. k. w W. , która, co wyżej już podkreślono, jest odrębnym podmiotem (osobą prawną) od spółki z o.o. (komplementariusza). To, iż spółka z o.o. jest zarazem komplementariuszem w spółce komandytowej, nie oznacza, że komplementariusz zyskuje własną legitymację skargową w sprawie, w której rozstrzygnięcia skierowane zostały względem spółki, w której jest on tylko wspólnikiem. Legitymację skargową posiada bowiem wyłącznie podmiot będący adresatem decyzji administracyjnych zaskarżonych w sprawie. Ten zaś podmiot jest odrębną od komplemantariusza (wspólnika) osobą prawną, a przez to innym podmiotem prawa. Zaakcentowania wymaga okoliczność, że treść wniesionej w tej sprawie skargi nie podawała przy tym, że [...] sp. z o.o. w W. występuje (działa) jako komplementariusz spółki komandytowej [...] sp. z o.o. sp. k. w W. Brak było zatem jakichkolwiek podstaw do przyjmowania takiego właśnie statusu podmiotu, który w tej sprawie wniósł skargę. Stwierdzić zatem trzeba, że skarga wniesiona została przez nieuprawniony podmiot, tj. taki, który nie dysponuje w tej sprawie legitymacją skargową. To z kolei powoduje, iż skarga ta podlega oddaleniu (por. postanowienie NSA z dnia 6.10.2006 r., sygn. akt II FSK [...]). Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł jak w sentencji wyroku, na podstawie art. 151 p.p.s.a.