II SA/Kr 1490/00

WyrokWSA w Krakowie2004-05-10

Skład orzekający: Elżbieta Kremer, Halina Jakubiec, Piotr Lechowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja o nałożeniu kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia może zostać utrzymana w mocy, jeśli w toku postępowania administracyjnego pojawił się nowy, istotny dowód w postaci umowy przenoszącej własność nieruchomości, który nie został uwzględniony przez organy?
Ratio decidendi
Sąd uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, stwierdzając naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Kluczowe znaczenie miał nowy dowód w postaci umowy przeniesienia własności nieruchomości, która istniała w momencie wydania decyzji, ale nie była znana organowi. Zbycie nieruchomości rodzi potrzebę ustalenia stron postępowania, gdyż w sytuację prawną dotychczasowego właściciela wstępuje nowy podmiot.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła kary pieniężnej nałożonej na J. T. za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia. Organ I instancji nałożył karę, a Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało ją w mocy. Skarżący zarzucał nieuwzględnienie jego wniosku z 1996 r. oraz brak reakcji na zmianę właściciela nieruchomości. Sąd uchylił obie decyzje, wskazując na nowy dowód w postaci umowy przenoszącej własność nieruchomości, który nie został uwzględniony przez organy.
Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. Orzeczono o wstrzymaniu wykonania decyzji do czasu uprawomocnienia się wyroku. Zasądzono zwrot kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kremer (spr.) Sędziowie: WSA Halina Jakubiec NSA Piotr Lechowski Protokolant: Agnieszka Słaboń po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 maja 2004 r sprawy ze skargi J. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 14 kwietnia 2000 r Nr [...] w przedmiocie zajęcia pasa drogowego 1. Uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. 2. Orzeka o wstrzymaniu wykonania decyzji opisanej w pkt.1, do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. 3. Zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] na rzecz skarżącego kwotę [...] zł tyt. zwrotu kosztów postępowania. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia 14 kwietnia 2000r. znak [...], utrzymało w mocy decyzję Miejskiego Zarządu Dróg w [...] z dnia [...] 2000r. nr [...], którą organ I instancji nałożył na J. T. karę w wysokości [...] zł za zajęcie bez zezwolenia odcinka pasa drogowego. Kara została ustalona za okres od dnia [...] 1996r. do dnia [...] 1998r. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że zgodnie z zaleceniami Samorządowego Kolegium Odwoławczego zawartymi w decyzji z dnia [...] 1999r. przeprowadzono postępowanie uzupełniające. W ramach tego postępowania w dniu [...] 1999r. dokonano oględzin i ustalono, że wykonane przez inwestora J. T. zejście do lokalu użytkowego w piwnicy budynku przy ul. [...], znajdujące się w pasie drogowym zajmuję powierzchnię 6,6 m2 . Wysokość kary pieniężnej została ustalona zgodnie z obowiązującą w okresie objętym decyzją Uchwałą Nr XX/103/86 Rady Narodowej Miasta [...] z dnia 28 maja 1986 w sprawie zaliczenia drogi do kategorii dróg gminnych oraz lokalnych miejskich, która zaliczała ulicę [...] do kategorii dróg lokalnych miejskich, w związku z czym dzienna opłata, zgodnie z parag.8 rozporz.RM z dnia 24 stycznia 1986r. za zajęcie 1m2 pasa drogowego wynosiła w momencie wydania decyzji 0,4518 zł. W odwołaniu od decyzji organu I instancji odwołujący się J. T. zarzucił: że organ nie uwzględnił i nie rozpoznał jego pisma z dnia [...] 1996r., złożonego [...] 1996r., w sprawie wyrażenia opinii i udzielenia zgody odnośnie wykonanych przez niego schodów znajdujących się w pasie drogowym. Odwołujący się podniósł również, że pismem z dnia [...] 1998r. zawiadomił organ o zmianie osoby właściciela nieruchomości, przedkładając stosowne dokumenty, natomiast organ nie ustosunkował się do tej okoliczności. Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie uwzględniło zarzutów podniesionych w odwołaniu i utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji Kolegium wskazało, że zasadne są zarzuty podniesione w odwołaniu, iż organ I instancji nie podjął żadnego rozstrzygnięcia w przedmiocie wniosku złożonego dnia [...] 1996r.. Równocześnie Kolegium wskazało, że czym innym jest postępowanie zakończone przedmiotową decyzją które dotyczy zajęcia pasa drogowego bez wymaganego zezwolenia, a nie braku reakcji organu I instancji na złożony wniosek. Zgodnie bowiem z art.40 ust.4 ustawy z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia pobiera się kary pieniężne. Podstawą do nałożenia kary jest sam fakt zajęcia pasa drogowego bez zezwolenia, niezależnie od tego czy zezwolenie nie zostało udzielone, czy też postępowanie to jest w toku. Natomiast co do zarzutu podnoszonego przez odwołującego się, że nie został uwzględniony fakt zmiany właściciela nieruchomości, Kolegium wskazało, że przedstawiony przez odwołującego się akt notarialny z dnia [...] 1996r. rep.A nr [...] dotyczy umowy sprzedaży warunkowej i wywiera jedynie skutek zobowiązujący, natomiast do definitywnego przeniesienia własności niezbędne jest zawarcie drugiej umowy o charakterze rozporządzającym. W skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego skarżący wniósł o: uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji, o zasądzenie kosztów postępowania, a także o wstrzymanie wykonanej zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że obowiązkiem organu I instancji było rozpatrzenie wniosku skarżącego złożonego dnia [...] 1996r., nie rozpatrzenie tego wniosku to brak uzasadnienia do naliczenia kary za tak długi okres czasu, w którym skarżący oczekiwał na zajęcie stanowiska. Zdaniem skarżącego niezrozumiały jest dokonany w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji podział sprawy wszczętej na skutek wniosku skarżącego na dwa różne postępowania. Ponadto skarżący podnosi, że skoro organ I instancji wiedział o zajęciu pasa drogowego od osób trzecich, a także z notatki służbowej spisanej przez swoich pracowników w [...] 1996r. winien w terminie 30 dni wydać decyzję o wymierzeniu kary. Skarżący kwestionuje również fakt braku ustaleń co do zmiany osoby właściciela nieruchomości, twierdząc że przedłożony akt notarialny zawiera umowę przenoszącą własność udziałów w przedmiotowej nieruchomości na M. Z., zaś warunek dotyczył jedynie nieskorzystania z prawa pierwokupu przez współwłaścicielkę nieruchomości M.H.. Do skargi zostało dołączone ksero umowy przenoszącej własność z dnia [...] 1996r. rep. [...] zawartej pomiędzy H. T. reprezentowaną przez pełnomocnika J. T. a M. Z.. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało swoje wywody zawarte w uzasadnieniu decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art..97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r, Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U Nr 153, poz. 1271 zm. Nr 240, poz.2052/ sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarga jest zasadna Sąd uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, albowiem stwierdził naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Mianowicie z dołączonego dopiero do skargi ksero aktu notarialnego wynika, że w dniu [...] 1996r. została zawarta umowa przeniesienia własności nieruchomości pomiędzy H. T. reprezentowaną przez J. T. a M. Z.. Fakt ten był podnoszony w postępowaniu administracyjnym, jednak skarżący w trakcie postępowania administracyjnego nie przedstawił na tę okoliczność dowodów tj umowy przenoszącej własność nieruchomości. Przedstawiony w postępowaniu administracyjnym akt notarialny z dnia [...] 1996r dotyczył umowy sprzedaży warunkowej przedmiotowej nieruchomości, a zatem umowa ta nie wywoływała skutków rzeczowych, a tylko obligacyjne, jak słusznie przyjęło Samorządowe Kolegium Odwoławcze w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Umowa przeniesienia własności nieruchomości zawarta w dniu [...] 1996r. stanowi nowy istotny dowód w sprawie, dowód który istniał w momencie wydania decyzji, lecz nie był znany organowi, który wydał decyzję. Powyższa okoliczność stanowi przesłankę wznowienia postępowania administracyjnego, określoną w art.145 parag.1 pkt 5 kpa. Z faktem przeniesienia własności przedmiotowej nieruchomości łączy się nadto potrzeba ustalenia stron przedmiotowego postępowania administracyjnego. Zbycie nieruchomości spowodowało, że w sytuację prawną dotychczasowego właściciela wstępuje nowy podmiot, a dotychczasowy właściciel traci możliwość posiadania, rozporządzania i korzystania z rzeczy, w tym również przywrócenia pasa drogowego poprzez likwidacje schodów prowadzących do lokalu, którego własność została zbyta. W przedmiotowej sprawie schody do lokalu wykonał skarżący J. T., który nie był jednak właścicielem lokalu. Stąd też nie wyjaśnione pozostaje, czy wykonując przedmiotowe schody działał jako pełnomocnik właściciela lokalu, czy też będąc w posiadaniu lokalu wykonał je w imieniu własnym. Przeniesienie własności lokalu spowodowało, że w sytuację prawną dotychczasowego właściciela wstępuje nowy podmiot nabywca lokalu, a dotychczasowy właściciel traci możliwość rozporządzania, korzystania, posiadania rzeczy zarówno osobiście jak i poprzez swojego pełnomocnika. Mając na uwadze wskazane wyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny - zgodnie z art.145 §1 pkt 1b ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - uwzględnił skargę i uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ja decyzję organu I instancji, albowiem stwierdził naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Zgodnie z art.152 ustawy wskazanej wyżej, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji i poprzedzającej jej decyzji organu i instancji do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. O kosztach postępowania orzeczono zgodnie z art.200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło