II SA/Kr 1494/02

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 21 września 2005r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia NSA Izabela Dobosz Sędziowie : WSA Renata Czeluśniak (spr) AWSA Mariusz Kotulski Protokolant : Grażyna Grzesiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 września 2005r. sprawy ze skargi W. R. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [... ] 2002r ., Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego skargę oddala Postanowieniem z dnia [...] 02.2002 r., znak: [...] Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] zobowiązał G.D., jako inwestora robót wykonanych w mieszkaniu nr "1" w budynku przy ul. M. w K., polegających na wyburzeniu części ścianek działowych bez wymaganego zgłoszenia, do przedłożenia do dnia 12 marca 2002 r., w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego w K. Powiat [...], sporządzonego przez osobę uprawnioną, orzeczenia technicznego określającego wpływ rozbiórki części ścianek działowych w mieszkaniu nr "1" na stan techniczny stropu pomiędzy IV i V kondygnacją budynku M. w obrębie mieszkań nr "1" i "2-, oraz w razie stwierdzenia uszkodzeń stropu skutkiem rozbiórki, jednoznacznie określającego sposób doprowadzenia tej przegrody do prawidłowego stanu technicznego. Postanowieniem z dnia [...] maja 2002 r. znak [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 i art. 105 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity z 2000 r., Dz. U., nr 98, poz. 1071) po rozpatrzeniu zażaleń W.R. oraz G.D. uchylił powyższe postanowienie i umorzył postępowanie w sprawie wykonanych robót budowlanych w lokalu nr "1" budynku przy ul. M. w K. jako bezprzedmiotowe. W sprawie wykonanych robót budowlanych uznano, iż tego typu prace rozbiórkowe nie wymagały wcześniejszego uzyskania pozwolenia. Art. 31 prawa budowlanego w sposób taksatywny wylicza obiekty budowlane, których rozbiórka powinna być prowadzona w oparciu o decyzję lub zgłoszenie. Roboty polegające na częściowej rozbiórce ścian działowych nie wymagały pozwolenia czy zgłoszenia. Stwierdzono, iż organ rozstrzygający sprawę nie może nakładać na inwestora obowiązków, które nie zostały wyraźnie określone w przepisach prawa budowlanego. Mając na uwadze, iż w świetle obowiązujących przepisów prawa roboty budowlane polegające na częściowej rozbiórce ścianek działowych nie podlegają przepisom ustawy Prawo budowlane, organ II instancji uznał za zasadne uchylenie postanowienia organu l instancji i umorzenie postępowania. Równocześnie organ odwoławczy przypomniał, iż roboty polegające na częściowej rozbiórce ścianek działowych w lokalu nr "1" przy ul. M., zostały wykonane w części obiektu stanowiącej tzw. nieruchomość budynkową. W ramach postępowania stwierdzono, iż roboty te nie podlegają przepisom ustawy - Prawo budowlane, zatem ich ewentualny wpływ na nieruchomość budynkową właściciela innego lokalu winien zostać przesądzony w orzeczeniu sądu powszechnego. Stwierdzono, iż odrębną kwestią jest fakt wszczęcia z urzędu w dniu 17 11.1999 r, postępowania administracyjnego w sprawie" stanu technicznego przegrody budowlanej pomiędzy IV a V kondygnacją (w obrębie lokali nr "1" i "2") budynku nr [...] przy ul. M. w K. " Postępowanie to nie zostało zakończone przed organem l instancji. PINB w K. - Powiat [...] winien podjąć działania przewidziane prawem celem zbadania stanu technicznego przegrody budowlanej pomiędzy IV, a V kondygnacja w budynku nr [...], przy ul. M. w K. oraz wydać decyzję zgodnie z przepisami prawa. Organ odwoławczy przypomniał też, iż przedmiotowa przegroda stanowi współwłasność wszystkich współwłaścicieli nieruchomości na której posadowiono budynek, którego lokale stanowią odrębny przedmiot własności, służący wszystkim współwłaścicielom, zatem wszelkie nakazy winny być kierowane na wspólnotę reprezentującą współwłaścicieli co do części obiektu stanowiącą ich współwłasność, bądź też na zarządcę reprezentującego wspólnotę mieszkaniową. W dniu 4 czerwca 2002 r. W.R. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego -Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...].05.2002 r. znak: [...]. Skarżący domaga się uchylenia zaskarżonego postanowienia. Skarżący zarzucił przedwczesne umorzenie postępowania zanim złożył odwołanie od decyzji l instancji - P.l.N.B. Nr [...] otrzymanej w dniu 28.05.2002 r., na co ma termin 14 dniowy. W piśmie z dnia 21 września 2005 r. wniósł o "nakaz wiernego odbudowania samowolnych wyburzeń w lokalu "1" i zniszczeń (...), które postępują i zagrają życiu", a na rozprawie skarżący podniósł, iż wykonane prace są nielegalne, a w sprawie stropu pomiędzy IV, a V kondygnacją nie zapadła żadna decyzja. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz.1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Właściwym do rozpoznania skargi jest więc Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie. Sąd Administracyjny bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego, nie będąc w sprawowaniu tej kontroli związany granicami skargi (art. 3 § 1 i art. 134 § 1 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania. Ze względu na powyższe, konieczne jest podkreślenie, że przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie było wyłącznie zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] uchylające postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego o nałożeniu obowiązku przedłożenia orzeczenia technicznego i umarzające postępowanie w sprawie wykonanych robót budowlanych w lokalu nr "1" budynku przy ul. M. w K. Poza tak określonym przedmiotem kontroli Sądu pozostają zatem podniesione przez skarżącego zarzuty dotyczące stanu technicznego stropu pomiędzy IV, a V kondygnacją budynku. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż skarga nie jest uzasadniona, gdyż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa, a tylko w takim zakresie Sąd w ramach swojej właściwości sprawuje kontrolę orzeczeń administracyjnych (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2002 r., nr 153, poz. 1269)). Do obowiązków organów nadzoru budowlanego należy m. in. nadzór i kontrola nad przestrzeganiem przepisów prawa budowlanego, a w szczególności warunków bezpieczeństwa ludzi i mienia w rozwiązaniach przyjętych w projektach budowlanych, przy wykonywaniu robót budowlanych oraz utrzymywaniu obiektów budowlanych oraz zgodności rozwiązań architektoniczno-budowlanych z przepisami techniczno-budowlanymi, obowiązującymi Polskimi Normami oraz zasadami wiedzy technicznej (art. 81 ust. 1 pkt 1 b-c Prawa budowlanego). Kompetencje organów nadzoru budowlanego pozwalające realizować powyższe zadania są uregulowane w wielu przepisach Prawa budowlanego. Stanowi o nich również art. 81 c ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo Budowlane (Dz.U. z 2000 r. Nr 106 poz. 1126). Zgodnie z tym przepisem organy administracji architektoniczno-budowlanej i nadzoru budowlanego, w razie powstania uzasadnionych wątpliwości m.in. co do jakości robót budowlanych, a także stanu technicznego obiektu budowlanego, mogą nałożyć, w drodze postanowienia, na uczestników procesu budowlanego, właściciela lub zarządcy obiektu budowlanego obiektu obowiązek dostarczenia w określonym terminie odpowiednich ocen technicznych lub ekspertyz. Oceniane przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, w kontekście powyższej regulacji, postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. nie było zgodne z prawem. Organ l instancji uznał, iż usunięcie fragmentów ścianek przed uzyskaniem akceptacji organu administracji architektoniczno-budowlanej stanowi samowolę budowlaną. Nie uzasadnił jednak w żaden sposób swojego stanowiska, ani nie wskazał jego podstawy prawnej. Nie przytoczył przepisu prawa, z którego wynikałoby, iż na wyburzenie ścianek działowych potrzebna jest jakakolwiek "akceptacja" organu administracyjnego. Nie uzasadnił też czy i na jakiej podstawie powstały "uzasadnione wątpliwości co do jakości robót budowlanych", niezbędne do zastosowania ww. przepisu . Organ II instancji prawidłowo uznał, iż wykonane prace rozbiórkowe polegające na częściowej rozbiórce ścian działowych nie wymagały wcześniejszego uzyskania pozwolenia lub zgłoszenia, a zatem organ rozstrzygający sprawę nie mógł nałożyć, na wykonawcę tych prac, obowiązków, które nie zostały wyraźnie określone w przepisach prawa budowlanego. W świetle obowiązujących przepisów ustawy Prawo budowlane roboty polegające na częściowej rozbiórce ścianek działowych nie podlegają tym przepisom (art. 28-30, 31 w zw. z art. 1 i 3 pkt. 6 i 7 Prawa budowlanego). Uchylenie postanowienia organu l instancji i umorzenie postępowania przez organ II instancji uznać należy zatem za zasadne. Odnosząc się do zarzutów skargi podnieść należy, że są niezasadne. Skarżący zarzucił przedwczesne umorzenie postępowania zanim złożył odwołanie od decyzji l instancji Nr [...] otrzymanej w dniu 28.05.2002 r. Stwierdzić należy, iż decyzja z dnia [...] maja 2002 r. Nr [...] wydana została w innym postępowaniu administracyjnym i Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] nie miał żadnych podstaw aby wstrzymać się z rozpoznaniem złożonych odwołań (w tym odwołania W. R.) od postanowienia z [...].02.2002 r. Co do żądania wydania nakazu odbudowania wyburzeń w lokalu nr "1" i naprawienia szkód w mieszkaniu skarżącego podnieść jeszcze raz należy, iż do kognicji Sądu Administracyjnego należy badanie legalności zaskarżonego aktu tj. sprawdzenie czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania. W wyniku uwzględnienia skargi Sąd uchyla zaskarżony akt administracyjny, stwierdza jego nieważność lub stwierdza wydanie aktu z naruszeniem prawa (art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), nie wydaje natomiast żadnych decyzji merytorycznych np. w postaci nakazu wykonania określonych prac. W przedmiocie ewentualnych szkód w mieszkaniu skarżącego uprawniony do orzekania jest sąd powszechny . Sprawa stanu technicznego stropu pomiędzy IV, a V kondygnacją nie jest - jak już wyżej podniesiono - przedmiotem zaskarżonej decyzji, nie mogła być więc przedmiotem rozpoznania Sądu w niniejszej sprawie. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r. Nr 153 poz.1271 z późn. zmianami).