II SA/Kr 150/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. P. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi W. P. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 28 listopada 2014 r. Nr: [...] w przedmiocie nieuwzględnienia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym p o s t a n a w i a zwolnić skarżącego od kosztów sądowych W zażaleniu na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 6 maja 2015 roku o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia opłaty sądowej skarżący W. P. zawarł wniosek o zwolnienie od wpisu od zażalenia. W związku z tym, że wniosek o przyznanie prawa pomocy został złożony bez zachowania przewidzianej prawem formy skarżącemu został przesłany urzędowy formularz wniosku "PPF" celem jego wypełnienia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W zakreślonym terminie skarżący uzupełnił brak. Z zakreślenia dokonanego w rubryce 4.1 formularza wynika, że skarżący rozszerzył zakres swojego żądania i domaga się zwolnienia od kosztów sądowych w całości. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że W. P. prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Źródłem jego utrzymania jest świadczenie emerytalne w wysokości 1.600 zł. W skład majątku wnioskodawcy wchodzi dom o powierzchni 80 m² o wartości ok. 90 tys. zł oraz nieruchomość rolna o areale ok. 37 arów (grunty VI klasy, nie nadające się do uprawy). Nie dysponuje on zasobami pieniężnymi, ani przedmiotami wartościowymi. Uzasadniając wniosek o przyznanie prawa pomocy W. P. podniósł, iż liczy 7... lat i choruje na cukrzycę. W ramach terapii często głoduje po kilka dni, aby spadł poziom cukru. Choroba powoduje osłabienie wzroku, zachwianie równowagi i ograniczoną percepcję. W wyniku chorobowych śpiączek skarżący nie może normalnie funkcjonować. Koszty utrzymania strony przedstawiają się następująco: gaz około 350 zł, prąd 200 zł, dojazdy do [...] 200 zł, drewno do ogrzania domu 100 zł, lekarstwa 100 zł, środki czystości i higieny 100 zł. Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje. Celem instytucji prawa pomocy jest zapewnienie osobie wnioskującej szeroko rozumianego prawa do sądu, a wiec możliwości skorzystania ze wszystkich przysługujących stronie uprawnień, jeżeli znajduje się ona w położeniu uniemożliwiającym poniesienie we własnym zakresie związanych z tym kosztów. Przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy - zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.) następuje w określonych przypadkach. W zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, w zakresie częściowym natomiast, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Skarżący W. P. złożył obecnie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie w całości od kosztów sądowych. Jednakże w związku z tym, że wnioskodawcy zostało uprzednio przyznane postanowieniem Referendarza sądowego WSA w Krakowie z dnia 3 lipca 2015 roku prawo pomocy obejmujące ustanowienie radcy prawnego z urzędu, tym samym zadośćuczynienie obecnemu wnioskowi o zwolnienie od kosztów sądowych oznaczałoby w praktyce, przyznanie stronie prawa pomocy w zakresie całkowitym, na które, w myśl art. 245 § 2 p.p.s.a. składają się obie analizowane instytucje procesowe, tj. zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika. To zaś skutkuje ocenę wniosku z zastosowaniem surowszych kryteriów, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Analizując sytuację finansową skarżącego orzekający doszedł do przekonania, iż w wystarczającym stopniu wykazał on, iż spełnia powyższe przesłanki. Jedynym źródłem utrzymania W. P. jest świadczenie emerytalne w wysokości 1.600 zł. Skarżący jest osobą schorowaną, cierpi na zaawansowana cukrzycę. Gospodaruje samotnie, sam ponosi koszty utrzymania domu, które w stosunku do uzyskiwanych dochodów są wysokie. Uzyskiwane w miesiącu dochody w całości przeznaczane są na pokrycie kosztów bieżącego utrzymania i leczenia. Skarżący nie posiada oszczędności, ani cennych przedmiotów, które mogłyby zostać spieniężone celem pokrycia kosztów sądowych. Biorąc pod uwagę wskazane okoliczności przychylono się do wniosku skarżącego i orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a.