II SA/Kr 1500/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Niecikowski Sędziowie: WSA Mirosław Bator WSA Krystyna Daniel (spr.) Protokolant: Małgorzata Piwowar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 maja 2012 r. sprawy ze skargi Zjednoczonej Spółdzielni Budowlano-Mieszkaniowej "[...]" w K. na decyzję Wojewody z dnia 22 lipca 2011 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: umorzyć postępowanie sądowe Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Wojewody z [...] lipca 2011 r. znak [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę złożyła w 26 sierpnia 2011 r. Zjednoczona Spółdzielnia Budowlano-Mieszkaniowa "[...] z siedzibą K Pismem złożonym osobiście w dniu 26 kwietnia 2012 r. strona skarżąca cofnęła skargę na powyższą decyzję. Pismem z 8 maja 2012 r. uczestniczka A.W.-S. reprezentowana przez pełnomocnika radcę prawnego D.K. wniosła o uznanie wniosku o cofnięcie skargi za niedopuszczalny, ponieważ zmierza do obejścia prawa i spowodowałby utrzymanie w mocy decyzji dotkniętej wadą nieważności. Na rozprawie w dniu 9 maja 2012 r. złożono pismo zawierające "protest mieszkańców" budynku przy ul. [...] w K. na wycofanie skargi przez stronę skarżącą. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, póz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważnością. W ocenie Sądu w rozpoznawanej sprawie taka sytuacja nie występuje, ponieważ nie zachodzą przesłanki niedopuszczalności cofnięcia skargi. Należy przy tym mieć na uwadze, że konstrukcja normy z art. 156 kpa przesądza o tym jakie pozytywne przesłanki uzasadniają stwierdzenie nieważności decyzji. Stosownie do treści art. 156 § 1 kpa organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji, która wydana został z naruszeniem przepisów o właściwości (1), bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa (2), dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inna decyzją ostateczną (3), została skierowana do osoby nie będącej stroną w sprawie (4), była niewykonalna w dniu jej wydania i jej niewykonalność ma charakter trwały (5), w razie wykonania wywołałaby czyn zagrożony karą (6), zawiera wadę powodująca jej nieważność z mocy prawa (7). W ocenie Sądu w niniejszej sprawie takie przesłanki nie zachodzą, co wynika z przeprowadzonej przez Sąd analizy akt administracyjnych przedmiotowej sprawy. Nie zachodzi również okoliczność wskazująca, że cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa. A zatem skarga została skutecznie cofnięta i postępowanie sądowe należało umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe należało orzec jak w sentencji postanowienia.