II SA/Kr 1500/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Darmoń po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 31 lipca 2014 r., znak [...] w przedmiocie stwierdzenia braku konieczności nałożenia obowiązku wykonania dodatkowych robót budowlanych w celu doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W piśmie z dnia 29 października 2014 r. skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. We wniosku skarżący podniósł, że w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji WINB stwierdził m.in., że: "Nie ulega wątpliwości, że każda ze spraw zarówno niniejsza jak i ta prowadzona w stosunku do budynku zlokalizowanego na działce nr [...] musi być rozpatrywana przy uwzględnieniu tej drugiej". Mając na względzie powyższe uprzejmie skarżący poinformował, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 7 października 2014 r., sygn. akt VII SA/WA 1431/14 wstrzymał wykonanie decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 15 maja 2014 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji WINB z dnia 6 czerwca 2013 r., [...] utrzymującej w mocy decyzję PINB z dnia 28 lutego 2013 r. nr [...] nakazującą skarżącemu A. S. rozbiórkę budynku garażu dwustanowiskowego wraz z wiatą na działce nr [...] w D., gmina C.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał, iż z zasady rozbiórka obiektu budowlanego, łączy się z trudnymi do odwrócenia skutkami, jak również znaczną szkodą. Nie bez znaczenia pozostaje również fakt, iż wykonanie nakazu rozbiórki obiektu jeszcze przed prawomocnym rozstrzygnięciem sprawy w postępowaniu sądowo-administracyjnym może spowodować wystąpienie skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Powyższy wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 poz. 270 ze zm. - oznaczanej dalej jako p.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie wykonania może jednak dotyczyć wyłącznie tych zaskarżonych do sądu aktów administracyjnych, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny nadaje się do tak rozumianego wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. W rzeczywistości więc problem wykonania aktu administracji dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki (por. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz, LexisNexis. W-wa 2005, str. 295). Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja stwierdzająca brak konieczności nałożenia obowiązku wykonania dodatkowych robót budowlanych w celu doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem. Decyzja ta nie nadaje się do wykonania, bowiem nie wymaga podjęcia jakichkolwiek czynności przez którąkolwiek ze stron postępowania. Skoro zaskarżona decyzja w ogóle nie podlega wykonaniu, również wstrzymanie jej wykonania nie jest możliwe i dlatego podstawie art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.