II SA/Kr 1501/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Irla po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 27 lipca 2012 r. znak [...] w przedmiocie kary pieniężnej za usunięcie drzew postanawia oddalić wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżąca J.J. we wniosku o przyznanie prawa pomocy domagała się zwolnienia od kosztów sądowych (k.[...]). W oświadczeniu zawartym w złożonym wniosku podała, że uzyskuje miesięczny dochód z działalności gospodarczej w wysokości 3000-3500 zł. Na utrzymaniu skarżącej pozostaje niepracująca córka – J.J. . Podała, że jest właścicielem 4 działek: w K. –N. (7 ha), w K. przy ul. [...], w K. przy ul. [...] oraz w B. [...] . Skarżąca wskazała, że wszystkie nieruchomości są obciążone lub zajęte przez wierzycieli. Skarżąca podała, że jest także właścicielem samochodu osobowego Fiat Bravo, na którego zakup zaciągnęła kredyt w kwietniu 2012 r. W piśmie z dnia 21.01.2013 r. J.J. oświadczyła, że ponosi koszty utrzymania mieszkania, które stanowi własność córki, zaś koszty te wynoszą 836,79 zł miesięcznie. Przedłożyła także rachunki za prąd opiewające na kwotę 927,97 zł miesięcznie. Przedstawiona została także deklaracja zeznania podatkowego za 2011 r. z którego wynika, że prowadzona przez skarżącą działalność gospodarcza wygenerowała stratę w wysokości ponad 282 tyś. zł (przy 246 tyś. zł przychodu i 529 tyś. zł kosztów jego uzyskania). Z przedłożonej deklaracji dla podatku Vat za wrzesień 2012 r. wynika, że podstawa opodatkowania tym podatkiem wynosiła 16499 zł, zaś podatek do odliczenia wynosił 56 228 zł. Z deklaracji Vat za październik 2012 r. wynika, że podstawa opodatkowania tym podatkiem wynosiła 57 061 zł, zaś podatek do odliczenia wynosił ponad 63 tyś. zł. Z deklaracji Vat za listopad 2012 r. wynika, że podstawa opodatkowania wynosiła 31 108 zł, zaś podatek do odliczenia wynosił 74 532 zł. Nadto skarżąca przedstawiła kopię umowy leasingu operacyjnego maszyny płucznika mieczowo-ślimakowego Trio Coarse - na kwotę 240 tyś. zł netto oraz ciągnika Iveco Stralis na kwotę 68 tyś. zł netto. Przedłożona została także kopia umowy kredytu zawarta z [...] na kwotę ponad 146 tyś. zł, kopia umowy kredytu z [...] na kwotę 30 tyś zł, kopię umowy kredytu z [...] na kwotę 40 tyś. zł a także porozumienie o restrukturyzacji zadłużenia zawarte z [...] z miesięcznym zobowiązaniem w wysokości ponad 4,2 tyś. zł. Z wyciągu z konta firmowego prowadzonego w [...] wynika, że na rachunku tym zablokowane zostały - w związku z toczącą się egzekucją środki w wysokości 1355 zł. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Krakowie postanowieniem z dnia 8.03.2013 r. oddalił wniosek o zwolnienie skarżącej od kosztów sądowych. W sprzeciwienie od tego postanowienia skarżąca domagała się zwolnienia jej z wpisu sądowego należnego od wniesionej skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a", w przypadku wniesienia sprzeciwu - jeżeli tylko nie podlega on odrzuceniu -zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Oznacza to, że na skutek wniesienia sprzeciwu, Wojewódzki Sąd Administracyjny ma obowiązek ponownie rozpatrzyć wniosek skarżącego w sprawie przyznania mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Stosownie do art. 246 § l p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Podkreślenia wymaga, że obowiązek wykazania wszelkich okoliczności potwierdzających brak możliwości poniesienia kosztów sądowych, obciąża stronę wnioskującą o przyznanie prawa pomocy. Mając na uwadze oświadczenie skarżącej zawarte w formularzu urzędowym PPF oraz załączone do akt sprawy dokumenty sąd uznał, że żądanie dotyczące zwolnienia od kosztów sądowych nie jest zasadne. Pokreślenia wymaga, że J.J. prowadzi działalność gospodarczą polegającą na wydobywaniu, przeróbce oraz sprzedaży piasku i kamienia rzecznego oraz wapiennego dla przedsiębiorstw produkujących beton. Zajmuje się również transportem pozyskanego kruszywa (k. [...]. Z załączonych do wniosku o zwolnienie od kosztów dokumentów wynika, że przedsiębiorstwo skarżącej przyniosło w 2011 r. stratę w wysokości ponad 282 tyś. zł. Przedsiębiorstwo to poniosło stratę także w 2010 r. - w wysokości ponad 224 tyś. zł (informacja z akt II SA/Kr 393/10), a także w 2012 r. - w wysokości ponad 136 tyś. zł (informacja z akt II SA/Kr 1500/12). Podkreślenia wymaga, że mimo wykazania straty w okresie ostatnich 3 lat w łącznej wysokości ponad 662 tyś. zł - skarżąca dalej prowadzi przedmiotową działalność gospodarczą. Z faktu tego pływnie zatem wniosek, że działalność ta, w dalszym ciągu nie jest dla skarżącej nieopłacalna, skoro przedsiębiorstwo, mimo znacznych strat, nie uległo dotychczas likwidacji. Ponadto należy wskazać, że fakt wykazania straty w deklaracji kierowanej do Urzędu Skarbowego nie może mieć przesądzającego znaczenia przy ocenie przesłanek dotyczących zwolnienia skarżącej od kosztów sądowych w tej sprawie. Wykazana strata jest bowiem wyłącznie wynikiem bilansowym. Z dokumentów natomiast przedłożonych przez skarżącą nie można ustalić, czy deklarowana strata była rezultatem nierentowności prowadzonej przez nią działalności gospodarczej, czy też jest ona wynikiem znacznych wydatków (odpisów), pomniejszającym przychód. Nadto, skoro z akt sprawy wynika, że J.J. zaciągnęła szereg kredytów i umów leasingowych, w tym na zakup specjalistycznej maszyny (listopad 2011 r.) i samochodów (w styczniu 2010 r. oraz kwietniu 2012 r.), na łączną kwotę prawie 500 tyś zł -to uznać należy, że sytuacja finansowa przedsiębiorstwa skarżącej jest na tyle dobra, że finansujące skarżącą instytucje finansowe, zdecydowały się udzielić jej kredytów. To zaś dodatkowo przemawia za tym, iż zwolnienie skarżącej od kosztów sądowych nie zasługuje na uwzględnienie. Wskazania także wymaga, że z treści umowy kredytowej zawartej przez J.J. z [...] w dniu 6.03.2012 r. (k. [...] ) wynika, iż skarżąca zobowiązana jest do zapewnienia na rachunku bieżącym prowadzonym przez wymieniony bank, średniomiesięcznych wpływów w wysokości minimum 17500 zł, co stanowi 50 % średniomiesięcznych przychodów uzyskiwanych z prowadzonej przez nią działalności gospodarczej. Uznać zatem należy, że średniomiesięczne pełne przychody skarżącej, zweryfikowane szczegółowo przez bank w trakcie procedury udzielania kredytu - wynoszą co najmniej 35 tyś. zł. Zatem, o możliwości poniesienia przez skarżącą kosztów sądowych w tej sprawie, świadczy zdaniem sądu także skala prowadzonej przez nią działalności gospodarczej i związane z nią znaczne przychody finansowe. Znajdują one dodatkowe potwierdzenie w złożonych deklaracjach podatku Vat, których treść świadczy o tym, że w okresie wrzesień -listopad 2011 r. opodatkowany Vatem przychód skarżącej wynosił ponad 104 tyś. zł., zaś podatek Vat do odliczenia w listopadzie 2011 r. wynosił prawie 75 tyś. zł. Przedstawione fakty świadczą o tym, iż w przypadku przedsiębiorstwa skarżącej, w żadnej mierze nie może być mowy o utracie płynności finansowej lub też niewypłacalności, co, zdaniem sądu pozwala J.J. uiścić należny w tej sprawie wpis sądowy. Nie mogą być przy tym miarodajne twierdzenia skarżącej, zawarte w piśmie z dnia 14.11.2011 r. (k. [...] .), iż faktycznie osiągany przez nią dochód z działalności gospodarczej jest inny niż wynikający z przedłożonych dokumentów, bowiem nie uwzględnia niezapłaconych przez kontrahentów należności. Twierdzenie to nie zostało poparte żadnym dowodem świadczącym o tym, iż jakikolwiek podmiot zalega skarżącej z zapłatą należności. Nie zostało też wykazane, że skarżąca podejmowała próby sądowego odzyskania tych należności. Z przedstawionych względów sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art 246 § l pkt 2 oraz art. 260 p.p.s.a.