II SA/Kr 1508/01

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 26 kwietnia 2005r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Tuszyńska (spr) Sędziowie AWSA Mariusz Kotulski WSA Renata Detka del Protokolant Grażyna Grzesiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 kwietnia 2005r. sprawy ze skargi J. M. i G. M. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] 2001r. Nr [...] w przedmiocie wyjaśnienia wątpliwości co do treści decyzji I. uchyla zaskarżone postanowienie jak i poprzedzające je postanowienie organu I instancji, II. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. na rzecz skarżących J. i G. M. kwotę 10 zł (dziesięć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. II SA/Kr 1508/01 UZASADNIENIE Ostateczną decyzją z dnia [...].03.1999r Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. nakazał E.W. dokonanie niezbędnych przeróbek do doprowadzenia kuchni letniej zlokalizowanej na działce nr ew. [...] w T. do stanu zgodnego z przepisami techniczno-budowlanymi, polegających na przedłużeniu wysokości istniejącego komina do wysokości okapu istniejącego budynku mieszkalnego na sąsiedniej działce poprzez wymurowanie go z pustaków ceramicznych do przewodów dymowych typu P obłożonych cegłą ceramiczną. Przeróbki należy wykonać w sposób określony w opinii technicznej opracowanej przez L.N. załączonej do niniejszej decyzji. W opinii tej zalecono przedłużyć wysokość istniejącego komina do wysokości okapu istniejącego budynku mieszkalnego na sąsiedniej działce. W rysunku technicznym będącym składnikiem tej opinii, w przekroju 1:1 zaprojektowano komin do wysokości rzędnej 4,92. W rysunku elewacji określono rzędną górnej krawędzi okna budynku sąsiedniego na wysokość 4,60. W rysunkach tych wysokość komina po wykonaniu przeróbek określono na 2,90 m. W notatce służbowej z dnia 21.10.2001 r., dotyczącej sprawdzenia wykonania powyższego obowiązku, stwierdzono, że wysokość przedłużonego komina wynosi 2,69 m, a odległość od stropodachu kuchni letniej do okapu budynku sąsiedniego wynosi 3,45m. W dniu 2.11.1999r autor opinii technicznej L.N. złożył wyjaśnienie, iż w zaleceniach tej opinii nastąpił błąd maszynowy: w miejsce słowa "okapu" należało wpisać "powyżej górnej krawędzi okna (30 cm)". Postanowieniem z dnia [...].12.1999r Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K., na podstawie art. 113 § 1 kpa, sprostował z urzędu w decyzji własnej z dnia [...].03.1999r błąd pisarski w ten sposób, że w miejsce słów "do wysokości okapu" w sentencji decyzji i jej uzasadnieniu, wpisał słowa "do wysokości powyżej górnej krawędzi okna". W zażaleniu na to postanowienie J. i G.M. zarzucili, że zważywszy, że odległość między górną krawędzią okna ich domu a okapem wynosi 1.1 m, nie zgadzają się, by tak istotną różnicę w merytorycznym rozstrzygnięciu można było potraktować jako błąd pisarski. Organ II instancji postanowieniem z dnia [...].01.2001 r. uchylił zaskarżone postanowienie w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W uzasadnieniu postanowienia wyraził przy tym pogląd, że wadliwość zapisu "do wysokości okapu" nie jest błędem pisarskim i zapisu tego nie można prostować w trybie art. 113 § 1 kpa. Stwierdził, że kwestia ta wymaga szerszego wyjaśnienia przez projektanta oraz wyjaśnienia w drodze postanowienia w trybie art. 113 § 2 kpa. Postanowieniem z dnia [...].03.2001 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K., na podstawie art. 113 § 2 kpa, na żądanie strony wyjaśnił wątpliwości co do treści decyzji własnej z dnia [...].03.1999r. Po przedstawieniu historii dotychczasowego postępowania organ stwierdził, że dla rozstrzygnięcia wątpliwości czy przedłużona, w wyniku realizacji decyzji z dnia [...].03.1999r., wysokość komina jest wystarczająca (nie sięgając okapu sąsiedniego budynku mieszkalnego), uzyskał dodatkową opinię techniczną osoby posiadającej wymagane uprawnienia budowlane, a która nie uczestniczyła w dotychczasowym postępowaniu. Z treści tej opinii wynika, że komin spełnia obowiązujące wymogi. Uznał, że cel decyzji z dnia [...].03.1999r - doprowadzenie obiektu do stanu zgodnego z przepisami - został osiągnięty. W zażaleniu na to postanowienie J. i G.M. zarzucili, że podwyższenie komina o 30 cm ponad górną krawędź okna ich domu, jest nie wystarczające. Postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2001 r. znak: [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa w związku z art. 144 kpa, utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie, podzielając argumentację organu I instancji. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższe postanowienie J. i G.M. wnieśli o zajęcie stanowiska przez Sąd na sposób załatwienia niniejszej sprawy. Zarzucili, że organ nie ustosunkował się do ich zarzutów, iż przebudowywany komin winien mieć wysokość przynajmniej taką, jaka wynikała z decyzji z dnia [...].03.1999r. Nie zgadzają się z wyjaśnieniami, że cel decyzji z dnia [...].03.1999r został osiągnięty i z twierdzeniem, że aktualny stan przebudowanego komina jest zgodny z prawem. W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz.1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dlatego też właściwym do rozpoznania skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie. Zgodnie z treścią art. 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi /art. 134 ustawy/. Stosownie do przepisu art. 113 § 2 kpa organ, który wydał decyzję, wyjaśnia w drodze postanowienia na żądanie organu egzekucyjnego lub strony wątpliwości co do treści decyzji. W pierwszej kolejności należy zadać pytanie, czy strony postępowania złożyły wniosek o wyjaśnienie treści decyzji. Na pytanie to należy odpowiedzieć przecząco. Skarżący, jak wynika z treści pisma z dnia 16.09.1999r, nie mieli żadnych wątpliwości, że decyzją z dnia [...].03.1999r nakazano inwestorowi dokonanie przeróbek komina kuchni letniej - przez podwyższenie go do wysokości okapu budynku mieszkalnego skarżących. Kwestionowali jedynie, że komin nie został podwyższony do tej wysokości. Tak więc w niniejszej sprawie ani organ egzekucyjny, ani strona nie złożyła wniosku o wyjaśnienie treści decyzji. Już z tego powodu zaskarżone postanowienie z dnia 27.04.2001 r. jak i poprzedzające je postanowienie organu I instancji są wadliwe. Nadto, zauważyć należy, że przepis art. 113 § 2 kpa, będący podstawą wydanego w sprawie postanowienia, wprowadza instytucję wykładni decyzji. Konieczność wyjaśnienia wątpliwości co do treści decyzji będzie zachodzić w przypadku niejednoznaczności decyzji. Wykładnia decyzji nie może w żadnym razie prowadzić do nowego rozstrzygnięcia, ani do uzupełnienia poprzedniego rozstrzygnięcia. Oczywistym jest, że wykładnia nie może być oparta na nowych dowodach, gdyż przeprowadzenie ich po wydaniu orzeczenia jest niedopuszczalne. Organ, wydając postanowienie na podstawie art. 113 § 2 kpa , uprawniony jest wyłącznie wyjaśnić jak rozumiał własną decyzję, a nie po przeprowadzeniu dodatkowego postępowania wyjaśniającego oceniać, czy ostateczna decyzja wydana została prawidłowo i czy jej cel został osiągnięty. Celem wykładni decyzji jest usunięcie niejasności co do treści decyzji, w szczególności wtedy, gdy jest ona niejednoznaczna lub dotknięta zawiłością utrudniającą ustalenie sensu rozstrzygnięcia sprawy. A contrario zatem wyjaśnienie wątpliwości nie może prowadzić ani do nowej oceny stanu faktycznego lub prawnego, ani powodować zmiany merytorycznej rozstrzygnięcia. Nie może też, co wydaje się oczywiste, pozostawać w sprzeczności z treścią decyzji. Wyjaśnienia treści decyzji o jakiej mowa w art. 113 § 2 kpa nie mogą służyć korygowaniu błędów popełnionych przez organy administracji, które wynikają z analizy treści decyzji. W niniejszej sprawie organ w ogóle nie wyjaśnił treści decyzji z dnia [...].03.1999r. W istocie, po przeprowadzeniu nowych dowodów ocenił - według kryterium osiągnięcia celu - ostateczną decyzję o nakazaniu przeróbek. Wobec powyższego uznać należy, że przy wydaniu zaskarżonej decyzji naruszony został przepisy art. 113 § 2 kpa. Stosownie do treści art. 145 § 1 pkt c ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd uwzględniając skargę uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Dlatego też, na podstawie powołanego wcześniej przepisu i art. 135 ustawy orzeczono jak w punkcie I wyroku . O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 ustawy.