II SA/Kr 1513/04

WyrokWSA w Krakowie2005-05-31

Skład orzekający: Sędzia NSA Stanisław Biernat

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej może odmówić uchylenia lub zmiany własnej ostatecznej decyzji, jeśli nie zostały wykazane przesłanki interesu społecznego lub słusznego interesu strony, a przedstawione dowody (np. oświadczenia świadków) są lakoniczne i nie potwierdzają zasadności wniosku?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny oddalił skargę, uznając, że organ administracji prawidłowo odmówił uchylenia lub zmiany własnej ostatecznej decyzji. Nie stwierdzono, aby za uchyleniem lub zmianą decyzji przemawiał interes społeczny lub słuszny interes strony, a przedstawione przez skarżącego dowody, w tym oświadczenia świadków, były niewystarczające do wykazania zasadności wniosku.
Stan faktyczny
Skarżący H.G. domagał się uchylenia decyzji pozbawiającej go uprawnień kombatanckich, argumentując, że nie miał wpływu na miejsce i czas powołania do wojska oraz że organ pominął oświadczenia jego kolegów. Organ odmówił uchylenia decyzji, uznając, że brak jest przesłanek interesu społecznego lub słusznego interesu strony, a przedstawione dowody są niewystarczające. Skarżący wniósł skargę do WSA, wyrażając zgodę na rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym.
Rozstrzygnięcie
Skargę oddalono.

Pełny tekst orzeczenia

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 31 maja 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Biernat po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi H. G. na decyzję Kierownika Urzędu d/s Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. z dnia [...] 2004 r., Nr[...], w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji własnej o pozbawieniu uprawnień kombatanckich skargę oddala W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego H.G. stwierdził, że nie miał wpływu na to, kiedy i gdzie został powołany do wojska. Zarzucił organowi, że pominął oświadczenia jego kolegów. W odpowiedzi na skargę. Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie stwierdził, że brak jest przesłanek do zastosowania przepisu art. 154 k.p.a. Skarżący został skierowany do Oddziału WOP w K. odbywał służbę wojskową wyłącznie w S. Co prawda, z wykazu jednostek, które zwalczały ugrupowania zbrojnego podziemia wynika, że żołnierze [...] pp brali udział w GO "Wisła" w Bieszczadach, ale strona nie wskazuje w żadnym oświadczeniu, aby była wysłana w Bieszczady. Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wniósł o rozpoznanie sprawy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w postępowaniu uproszczonym. Skarżący w piśmie z 25.01.2005r. wyraził zgodę na rozpoznanie sprawy w tym trybie. Dodał, że walczył w Wehrwolf jeszcze przed złożeniem przysięgi wojskowej. Jest rozczarowany tym, że organ nie wziął pod uwagę oświadczeń jego starszych kolegów, z którymi służył w wojsku i którzy są kombatantami. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest to, czy Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych działał zgodnie z obowiązującym prawem odmawiając uchylenia lub zmiany swojej ostatecznej decyzji z dnia [...].02.2003r. Dla zastosowania normy zawartej w tym przepisie jest niezbędne, aby za uchyleniem lub zmianą decyzji przemawiał interes społeczny lub słuszny interes strony. Zdaniem Sądu decyzja organu jest zgodna z obowiązującym prawem. Skarżący nie wykazał, aby legitymował się tytułem do uprawnień kombatanckich. Oświadczenia świadków, dołączone w trakcie postępowania administracyjnego są lakoniczne i pochodzą od osób, które nie wykazały, że odbywały służbę wojskową wraz ze skarżącym i z tego tytułu posiadają uprawnienia kombatanckie. Nie można zatem uznać, aby za zmianą lub uchyleniem prawidłowej decyzji, przy wydawaniu której organ nie dysponuje uznaniem administracyjny, przemawiały względy, o których mowa w art. 154 § l k.p.a. Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 151 ustawy z 30.08.2002r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, (Dz.U., Nr 153, póz. 1270) skargę oddalił. Decyzją z dnia [...].02.2003r. nr [...], Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie, działając na podstawie art. 127 § 3 l i art. 138 § l pkt l k.p.a. i art. 25 ust. 2 pkt 2 ustawy z 24.01.1991r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (t. jedn. Dz.U. z 2002 r., Nr 42, ppz. 371) utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...].11.2000r. o pozbawieniu uprawnień kombatanckich H.G., ur. [...].06.1926r. W dniu 9.10.2003r. zostało zarejestrowane w Urzędzie do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie pismo H.G. zawierające prośbę o ponowną weryfikację. W piśmie tym strona opisała swoja służbę wojskową i walki z Wehrwolfem i stwierdziła, że czuje się pokrzywdzona jej pozbawieniem uprawnień kombatanckich. W dniu [...].05.2004r. Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie wydał decyzję nr [...], w której na podstawie art. 154 § 1 i art. 235 § 1 k.p.a. oraz art. 25 ust. 2 pkt 2 i art. 1 ust. 2 pkt 6 ustawy z 24.01.1991 r. o kombatantach... odmówił uchylenia własnej decyzji z [...].02.2003r. W uzasadnieniu organ podał, że traktuje pismo strony z dnia 9.10.2003r. jako wniosek o uchylenie lub zmianę decyzji z [...].02.2003r. w trybie art. 154 § l k.p.a. Organ stwierdził, że nie zachodzą przesłanki wymienione w tym przepisie przemawiające za zmianą lub uchyleniem decyzji, a mianowicie interes społeczny lub słuszny interes strony. Postępowanie zakończone decyzją z [...].02.2003r. nie zostało dotknięte wadą, brak jest ponadto w sprawie przesłanek z art. l ust. 2 pkt 6 ustawy o kombatantach.... Do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy H.G. dołączył oświadczenia dwóch świadków, a mianowicie R.J. i B.K., którzy podali, że służyli razem w wojsku z H.G. i walczyli z Wehrwolfem. W dniu 8.11.2004r. Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie wydał decyzję, nr [...], w której na podstawie art. 127 § 3 i art. 138 § l pkt l k.p.a. oraz art. 25 ust. 2 pkt 2 ustawy o kombatantach... utrzymał w mocy swoją wcześniejszą decyzję. Organ stwierdził w uzasadnieniu, że strona nie podała nowych faktów, które by wskazywały na to, że w czasie służby wojskowej brała udział w walkach z oddziałami, o których mowa w art. l ust. 2 pkt 6 ustawy o kombatantach....

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło