II SA/Kr 1518/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Zimmermann Sędziowie WSA Mirosław Bator / spr. / Ewa Rynczak Protokolant Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 09 lipca 2010 r. sprawy ze skargi " A. " Sp. z o. o. w K. na decyzję Wojewody z dnia 30 lipca 2009 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji po wznowieniu postępowania oraz stwierdzenia, że decyzja została wydana z naruszeniem prawa postanawia zawiesić postępowanie sądowe Zgodnie z dyspozycją art. 124 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. sąd zawiesza postępowanie z urzędu w razie śmierci strony lub jej przedstawiciela ustawowego, utraty przez nich zdolności procesowej, utraty przez stronę zdolności sądowej lub utraty przez przedstawiciela ustawowego charakteru takiego przedstawiciela, z zastrzeżeniem § 3. Zawieszenie postępowania na podstawie wyżej wskazanego przepisu jest obligatoryjne, a zatem sąd ma obowiązek dokonania czynności procesowej, jaką jest zawieszenie postępowania w razie stwierdzenia, że doszło do jakiegokolwiek zdarzenia, o którym mowa w tym przepisie, w tym między innymi jeżeli zmarła strona postępowania. Zgodnie z przepisem art. 12 p.p.s.a. ilekroć w niniejszej ustawie jest mowa o stronie, rozumie się przez to również uczestnika postępowania. W niniejszym postępowaniu, na rozprawie w dniu 9 lipca 2010 r., sąd powziął informację, że uczestnicy postępowania F. P., B. I. i A. F. nie żyją. Informację powyższą sąd uzyskał z relacji Urzędu Pocztowego, który na każdym ze zwrotnych poświadczeń odbioru doręczenia zawiadomienia o rozprawie adresowanych do wyżej wymienionych uczestników umieścił adnotację, że adresat zmarł. Zważywszy na powyższe, postępowanie sądowe należało zawiesić do czasu zgłoszenia się lub wskazania następców prawnych zmarłych albo do dnia ustanowienia we właściwej drodze kuratora spadku (art. 128 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia, zgodnie z treścią art. 124 § 1 pkt 1 p.p.s.a.