II SA/Kr 1521/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Brachel - Ziaja po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 marca 2011 r. sprawy ze skargi M.S.-P. i W.P. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 24 września 2010 r. znak [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącej M.S.-P. wniesiony w sprawie wpis w kwocie 100 (sto) zł. Stosownie do przepisu art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) przewodniczący wzywa stronę skarżącą do uiszczenia opłaty w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżący wnosząc skargę nie uiścili opłaty. W związku z tym zarządzeniem z dnia 22 grudnia 2010 r. zostali wezwani do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego w kwocie 100 zł należnego od skargi. Wpis ten winien zostać uiszczony w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia doręczono skarżącym w dniu 10 stycznia 2011 r. W zakreślonym przez sąd terminie zarządzenie to nie zostało wykonane. Z polecenia przelewu wynika natomiast, że skarżąca M.S.-P. dokonała uiszczenia wpisu w dniu 18 stycznia 2011 r., a więc dzień po upływie terminu do uiszczenia wpisu. Zgodnie z art. 85 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Z tego względu sąd odrzucił skargę działając na podstawie art. 220 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przepis ten stanowi bowiem, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W myśl art. 232 § 1 pkt 1 sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego. Na podstawie tego przepisu orzeczono jak pkt 2 postanowienia.