II SA/Kr 1525/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator Sędziowie: WSA Jacek Bursa WSA Renata Czeluśniak (spr.) Protokolant: st. sekr. sąd. Katarzyna Paszko-Fajfer po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 stycznia 2016 r. sprawy ze skargi D.P. i P.P. na decyzję Wojewody z dnia 12 listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala. W dniu 26 marca 2014 r. do Starostwa Powiatowego w K. wpłynął wniosek M.I. o wydanie pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego z instalacjami wewnętrznymi wod. – kan., elektryczną i c.o., budynku gospodarczego, terenu utwardzonego; drogi i dojścia, zbiornika na ścieki sanitarne, zjazdu indywidualny na drogę gminną na działkach nr [...] ,[...] ,[...] w miejscowości C. gmina J. –P. . Po uzupełnieniu braków wniosku 13 maja 2014 r. wszczęto postępowanie w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę ww. inwestycji. Jednocześnie postanowieniem z 13 maja 2014 r. Starosta K. nałożył na inwestora obowiązek uzupełnienia, w terminie do 20 czerwca 2014 r. zauważonych nieprawidłowości. W związku ze zmianą stanu własności działki nr [...] dnia 21 maja 2014 r. przesłano nowym współwłaścicielom tej działki zawiadomienie o toczącym się postępowaniu administracyjnym w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji. Ze względu na to, że dołączony projekt budowlany w znacznej mierze nie spełniał warunków wynikających określonych w art. 32, 33, 34 i 35 Prawa budowlanego, inwestor złożył wniosek o zawieszenie postępowania. 30 maja 2014 r. postępowanie zostało zawieszone. W dniu 23 grudnia 2014 r. inwestor uzupełnił braki wniosku i poszerzył jego zakres o budowę linii wlz. Postępowanie podjęte zostało 5 lutego 2015 r., o czym powiadomione zostały wszystkie strony postępowania, jak również wysłane zostało zawiadomienie z art. 10 § 1 kpa o możliwości zapoznania się z aktami sprawy i złożenia ewentualnych uwag w terminie 5 dni od daty odebrania powyższego zawiadomienia. D.P. korespondencję tą odebrał 20 lutego 2015 r. i tego samego dnia złożył pismo, w którym zakwestionował pięciodniowy termin na zapoznanie się z całym zebranym w sprawie materiałem dowodowym. W międzyczasie, postanowieniem z 18 lutego 2015 r., Starosta ponownie zawiesił postępowanie na wniosek inwestora, ale postanowienie organu I instancji zostało uchylone przez organ odwoławczy. Postępowanie w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę ww. zamierzenia inwestycyjnego podjęte zostało 18 marca 2015 r., przed rozstrzygnięciem Wojewody , i tego dnia wydana została przez Starostę K. decyzja nr [...], znak: [...] którą organ zatwierdził projekt budowlany i udzielił M.I. pozwolenia na budowę dla ww. inwestycji. W uzasadnieniu wskazano, że: 1. wnioskowana inwestycja jest zgodna z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy J. –P. w obszarze sołectwa C. zatwierdzonego uchwałą nr [...] Rady Gminy J. –P. z dnia 17 marca 2003 r.; 2. projekt zagospodarowania terenu dla zakresu objętego decyzją pozwolenia na budowę jest zgodny z przepisami, w tym techniczno – budowlanymi; 3. projekt budowlany został opracowany przez osoby posiadające uprawnienia do projektowania, posiada wymagane opinie i uzgodnienia, projektant załączył informację BIOZ oraz złożył oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej; 4. działki o nr [...] ,[...] , na których planowana jest przedmiotowa inwestycja, to grunty stanowiące użytek rolny oznaczony jako RIVb oraz RVI wytworzony z gleb pochodzenia mineralnego, zatem zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy z 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych, nie jest wymagana decyzja zezwalająca na wyłączenie tego gruntu z produkcji rolnej; 5. inwestor złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w zakresie objętym niniejszą decyzją; 6. zgodnie z oświadczeniem projektanta, budynki od granicy działki o nr [...] posiadają ścianę oddzielenia przeciwpożarowego o klasie odporności REI 60 spełniające wymogi przepisów ppoż. w zakresie § 232-235 ww. warunków technicznych, a projektowana inwestycja jest zgodna z przepisami, w tym techniczno – budowlanymi; 7. zdaniem Starosty budynki objęte decyzją zostały zaprojektowane z uwzględnieniem art. 5 Prawa budowlanego, tj. m.in. z poszanowaniem, występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich, w tym zapewnienia dostępu do drogi publicznej, natomiast zgodnie z art. 4 Prawa budowlanego "każdy ma prawo zabudowy nieruchomości gruntowej, jeżeli wykaże prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, pod warunkiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami". Starosta stwierdził, że strony brały czynny udział w prowadzonym postępowaniu i wielokrotnie zapoznawały się z materiałem dowodowym, co zostało odnotowane w aktach. P.P. zgłaszał również szereg uwag, które zostały szczegółowo wyjaśnione. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł D.P. , współwłaściciel nieruchomości nr [...] znajdującej się w obszarze oddziaływania inwestycji. Odwołujący się wniósł o uchylenie w całości decyzji starosty i wydanie decyzji o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. W uzasadnieniu odwołania zarzucił naruszenie ogólnych zasad postępowania administracyjnego wyrażonych w: – art. 7 i art. 8 kpa poprzez niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy oraz sposób prowadzenia postępowania budzący wątpliwość, co do bezstronności organu; – art. 9 kpa poprzez brak odpowiedzi na pismo z dnia 20 lutego 2015 r.; – art. 10 kpa poprzez niezapewnienie stronie udziału na każdym etapie postępowania; – art. 12 kpa, gdyż organ wszczął postępowanie dopiero 48 dni od daty otrzymania wniosku; – art. 77 § 1 w związku z art. 80 kpa poprzez niewywiązanie się z obowiązku zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego w sprawie; – art. 72 kpa poprzez kontakty organu z pełnomocnikiem inwestora nieodnotowane w aktach sprawy; – art. 73 i 74 kpa poprzez uniemożliwienie stronie wydania kopii akt, a odmowa ich wydania nie była wyrażona w formie postanowienia; – art. 97 kpa w związku z wystąpieniem przesłanek do zawieszenia postępowania z urzędu ze względu na konieczność dokonania rozgraniczenia pomiędzy działkami [...] i [...] o co wystąpiła jedna ze stron postępowania. Odwołujący zarzucił również: – brak ustalenia daty faktycznego wszczęcia postępowania; – naruszenie przepisów rozporządzenia z 25 kwietnia 2012 r. Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego poprzez nieczytelną technikę graficzną, zastosowanie nieodpowiedniej skali przy sporządzaniu projektu zagospodarowania terenu, brak wymiarów w rzucie więźby dachowej, brak rzędnych terenu inwestycji; – brak odniesienia się do lokalizacji dwóch budynków gospodarczych, posiadających okna od strony działki inwestycyjnej, mogących wpływać negatywnie na warunki sanitarno - higieniczne planowanej inwestycji; – wykonanie opinii Zespołu Uzgadniania Dokumentacji Projektowej na nieaktualnej mapie: – brak wskazania na projekcie zagospodarowania terenu odległości usytuowania przyłączy od granic z działkami sąsiednimi; – brak uzgodnienia studni chłonnej przez Zespół Uzgadniania Dokumentacji Projektowej; – niezgodność szerokości jezdni zjazdu z warunkami wydanymi przez gminę J. –P.; ; – niewłaściwe rozwiązanie odprowadzenia wód opadowych na teren własny inwestycji, wskazujące na możliwość ich kierowania na działkę skarżącego oraz możliwość zmiany stosunków wodnych; – brak przedstawienia charakterystycznych rzędnych i przekrojów w związku z rozplantowaniem ziemi z wykopów na terenie działki inwestycyjnej; – brak analizy zacieniania i przesłaniania dla budynku projektowanego oraz w odniesieniu do budynków sąsiednich; – brak oznaczenia odległości projektowanego tarasu od granicy z działką nr [...] i [...] oraz znajdujących się na tych działkach budynków; – brak w tytule zamierzenia budowlanego budowy miejsc parkingowych; – brak dokumentacji geotechnicznej oraz dokumentacji badań podłoża gruntowego, sporządzonej przez osobę uprawnioną (odwołujący się zakwestionował prawidłowość dokonanej kwalifikacji kategorii geotechnicznej); – brak opracowania sposobu zabezpieczenia terenów sąsiednich w związku z wykonywaniem głębokich na ok. 2,65 m wykopów. D.P. zarzucił również organowi I instancji błędy proceduralne w związku z zawieszeniem postępowania na wniosek inwestora oraz brak przeprowadzenia postępowania dowodowego w sprawie celem dokonania zmiany lokalizacji projektowanego budynku mieszkalnego i gospodarczego, która stanowiłaby korzystniejsze rozwiązanie, zarówno dla inwestora jak i dla odwołującego się. Ponadto zarzucił naruszenie przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie w kwestii wzajemnego względem siebie usytuowania budynku mieszkalnego i gospodarczego. Wojewoda decyzją z dnia 12 listopada 2015 r. znak: [...] , wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i art. 104 kpa oraz art. 80 ust. 1 i art. 81 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, utrzymał w mocy decyzję Starosty K. Odnosząc się do zarzutów odwołania organ wyjaśnił, że pełną odpowiedzialność za projekt budowlany ponosi projektant, który posiada uprawnienia budowlane uprawniające do jego wykonania. Natomiast, zgodnie z przyjętym w orzecznictwie stanowiskiem, organ architektoniczno - budowlany nie jest uprawniony do badania zgodności projektu architektoniczno - budowlanego z przepisami techniczno - budowlanymi lub z innymi przepisami prawa, poza przepisami określającymi wymogi ochrony środowiska. Wynika to wprost z treści art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego. Ponadto organ wyjaśnił, że zgodnie z art. 28b ust. 2 Prawa geodezyjnego i kartograficznego inwestor nie miał obowiązku uzgadniania przez Zespół Koordynujący Uzgadnianie Dokumentacji Projektowej lokalizacji sieci uzbrojenia terenu, gdyż całe uzbrojenie znajduje się w granicach działki inwestycyjnej. Wojewoda wskazał, że działka inwestycyjna posiada bezpośrednie połączenie z drogą publiczną, jaką jest droga gminna [...] . Inwestor do akt sprawy dołączył warunki połączenia z drogą publiczną wydane 3 listopada 2014 r. przez Urząd Gminy J. –P. , z których wynika, że działka oznaczona nr ew. [...] obręb [...] posiada możliwość połączenia komunikacyjnego z drogą gminną (działka oznaczona nr ew. [...] obręb [...] ) oraz że działka oznaczona nr ew. [...] obręb [...] posiada możliwość połączenia komunikacyjnego z tą drogą poprzez działkę oznaczoną nr ew. [...] obręb [...] , stanowiącą własność wnioskodawcy. Ponadto decyzją z dnia 6 listopada 2013 r. Wójt Gminy J. –P. zezwolił na lokalizację zjazdu z dogi gminnej publicznej [...] do działek ewidencyjnych nr ew [...] i [...] w C. , przy zachowaniu określonych warunków. Postanowieniem z 13 grudnia 2013 r. Wójt Gminy J. –P. uzgodnił projekt budowlany zjazdu, a uzgodnienie to zostało potwierdzone w piśmie z 17 czerwca 2015 r. Odnośnie braku zgody na lokalizację budynków w granicy z działką odwołującego się, organ wyjaśnił, że przepisy prawa zezwalają na usytuowanie projektowanego budynku mieszkalnego jednorodzinnego w granicy z działką sąsiednią, jeżeli wymiary działki nie pozwalają na zachowanie odległości wynikających z przepisów szczególnych. Zgodnie bowiem z § 12 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, dopuszcza się sytuowanie budynku w odległości 1,5 m od granicy lub bezpośrednio przy tej granicy, jeżeli wynika to z ustaleń planu miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Ponadto, w zabudowie jednorodzinnej dopuszcza się sytuowanie budynku ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych bezpośrednio przy granicy z sąsiednią działką budowlaną lub w odległości nie mniejszej niż 1,5 m, na działce budowlanej w przypadku, gdy szerokość tej działki jest mniejsza niż 16 m, przy uwzględnieniu przepisów odrębnych oraz zawartych w § 13, 60 i 271-273 tego rozporządzenia. Wojewoda stwierdził, że na całej długości działka nr [...] jest wąska (ok. 14 m) i jej szerokość nie przekracza 16 m, zatem istniała możliwość usytuowania przedmiotowego budynku mieszkalnego zgodnie z powołanymi przepisami, w odległości 1,5 m lub bezpośrednio przy tej granicy. Wojewoda zaznaczył, że takie usytuowanie budynków było również zgodne z warunkami określonymi w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Organ odwoławczy uznał, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy potwierdzał, że podjęte zostały wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, przy jednoczesnym zapewnieniu stronom postępowania czynnego udziału. Wojewoda stwierdził, że inwestor przedłożył wymagane prawem dokumenty, w tym oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz sporządzony przez uprawnioną osobę projekt budowlany. Projekt budowlany jest kompletny i zawiera wymagane prawem uzgodnienia oraz informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, a także odpisy uprawnień projektantów i ich zaświadczenia z właściwej izby samorządu zawodowego. Dodał również, iż projektowana inwestycja pozostaje w zgodzie z wiążącymi ustaleniami miejscowego planu. Wojewoda [...] , pismem z dnia 2 czerwca 2015 r. zobowiązał organ I instancji do przeprowadzenia dodatkowego postępowania wyjaśniającego, m in. poprzez uzupełnienie projektu zagospodarowania terenu o naniesienie charakterystycznych rzędnych terenu oraz wykazanie zmian w stosunku do stanu istniejącego, dokładne wskazanie sposobu odprowadzenia wód opadowych z połaci dachowej i z terenu inwestycji, przy uwzględnieniu ewentualnego wpływu projektowanej inwestycji na działki sąsiednie pod kątem nienaruszalności stosunków wodnych, a w szczególności sposób rozprowadzenia wód opadowych z rury spustowej usytuowanej w części wschodniej obiektu, w odległości 2,10 m od granicy z działką nr [...] . Inwestor uzupełnił projekt budowlany o wskazane dane, a ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym zapoznały się strony postępowania. Po zwrocie akt przez organ I instancji, organ odwoławczy stwierdził, że zlecone uzupełnienie materiału dowodowego wykonane zostało w wystarczającym stopniu, by uznać, że przyjęte rozwiązania projektowe odpowiadają prawu. W trakcie prowadzonego przed organem II instancji postępowania odwoławczego liczne uwagi wniósł pisemnie lub za pomocą środków komunikacji elektronicznej P.P. - współwłaściciel działki nr [...] sąsiadującej z terenem inwestycji. W dniu 25 maja 2015 r. wpłynęło pismo wyrażające sprzeciw wobec budowy budynku mieszkalnego i gospodarczego w granicy z jego działką w związku z nieustalonym przebiegiem tej granicy. Ponadto wskazał, że mapa do celów projektowych jest nieaktualna, gdyż nie uwzględnia wszystkich elementów zagospodarowania terenu, które w odniesieniu do warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie mają fundamentalne znaczenie przy ocenie spełnienia tychże warunków (brak naniesienia rzędnych wysokościowych terenu; ogrodzenie działki nr [...] na projekcie zagospodarowania terenu jest niewidoczne; w projekcie budowlanym brak jest informacji o zmianach w ukształtowaniu terenu, w związku z planowanym rozplantowaniem gruntu z wykopów po terenie działki inwestycyjnej). W odniesieniu do powyższych uwag organ wyjaśnił, że zgodnie z art. 34 ust. 3 pkt 1 Prawa budowlanego projekt budowlany winien zawierać m.in.: "projekt zagospodarowania działki lub terenu, sporządzony na aktualnej mapie, obejmujący: określenie granic działki lub terenu". W przedmiotowej sprawie do projektu budowlanego dołączona została kopia mapy zasadniczej przyjętej do zasobu powiatowego w dniu 12 sierpnia 2013 r. i zaewidencjonowanej pod nr [...] . Granice działek nr [...] ,[...] stanowiących teren inwestycji zostały ustalone operatami [...] [...] oraz [...] . Dnia 26 listopada 2014 r. została dokonana korekta mapy na podstawie operatu technicznego P. [...] . Wojewoda stwierdził, że organ administracji wydający pozwolenie na budowę nie ma podstaw prawnych, by kwestionować treść mapy do celów projektowych, za którą odpowiedzialne są osoby uprawnione. Zatem ustalenie prawidłowego przebiegu granic pomiędzy działkami o nr [...] i [...] a działkami [...] i [...] nie może stanowić podstawy do odmowy udzielenia pozwolenia na budowę, natomiast może stanowić podstawę do przeprowadzenia postępowania w tej kwestii, na drodze cywilnoprawnej. Wojewoda wskazał, że w części ww. zleconego uzupełnienia, naniesione zostały przez projektanta rzędne terenu oraz wskazany został sposób odprowadzenia wód opadowych. W projekcie budowlanym dopuszczono odprowadzenie wód opadowych z połaci dachowych po terenie inwestycji, w związku z brakiem możliwości włączenia do sieci kanalizacji deszczowej. Jak wynika z projektu zagospodarowania terenu w kwestii tej przyjęto rozwiązanie poprzez ukształtowanie terenu oraz wprowadzenie odwodnienia liniowego (korytka betonowe) z odprowadzeniem wody do studni chłonnej. W piśmie z dnia 7 lipca 2015 r. P.P; wniósł o sporządzanie wydruków wszystkich pism kierowanych do organu elektronicznie i dołączanie ich do akt sprawy prowadzonej papierowo. Organ dołączył do akt sprawy wydrukowaną korespondencję. W piśmie z dnia 9 lipca 2015 r. P.P. wniósł o wyjaśnienie, na jakiej podstawie organ odwoławczy przedłużył termin zwrotu akt sprawy do 30 lipca 2015 r., gdy organ I instancji wniósł o przedłużenie do 24 lipca 2015 r. Organ poinformował, że nie ma przeszkód prawnych, by wyznaczony przez organ termin został przez ten organ skrócony lub wydłużony, gdyż nie jest on terminem "zawitym". Pismem z dnia 14 lipca 2015 r., skierowanym do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. P.P. wniósł o "(...) przeprowadzenie kontroli i zbadanie, czy dopuszczalne jest uzupełnienie materiału dowodowego przez WIMUW w w/w sprawie w zakresie określonym w piśmie z dnia 02.06.2015 r. (Załącznik 1)". Pismo, to przekazane zostało 30 lipca 2015 r. przez Główny Urząd Nadzoru Budowlanego do Wojewody [...] , jako organu właściwego w sprawie. Odnośnie powyższego, organ wyjaśnił, że artykuł 136 kpa przewiduje możliwość przeprowadzenia przez organ odwoławczy uzupełniającego postępowania dowodowego lub zalecenie jego przeprowadzenia organowi I instancji. Postępowanie to może mieć jedynie charakter uzupełniający, co oznacza, że niedopuszczalne jest prowadzenie tego postępowania w całości lub znacznej części, gdyż naruszałoby to właśnie zasadę dwuinstancyjności. W nin. sprawie, po przeprowadzonej analizie akt sprawy organ odwoławczy uznał, że materiał dowodowy wymaga uzupełnienia w niewielkim zakresie, wskazanym w piśmie z 2 czerwca 2015 r. Zatem, zgodnie z art. 136 kpa, zobowiązał organ I instancji do przeprowadzenia dodatkowego postępowania. Pismem z dnia 3 sierpnia 2015 r. skierowanym do Starostwa Powiatowego w K. po uzupełnieniu materiału dowodowego oraz zwrocie akt przez organ I instancji, P.P. wniósł uwagi, co do których organ odwoławczy zajął wcześniej stanowisko. Odnośnie numeracji stron dokumentacji projektowej, organ wyjaśnił, że w związku z uzupełnieniami dokonano nowej numeracji. Niewątpliwie poprzednia numeracja winna być skreślona, jednakże powyższe uchybienie nie stanowi podstawy do uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę. W dniu 6 sierpnia 2015 r. P.P. wniósł o zawieszenie postępowania odwoławczego na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa, wskazując, że przed Wojewodą [...] toczy się postępowanie administracyjne w sprawie stwierdzenia nabycia przez gminę J.-P. prawa własności do nieruchomości: działki nr [...] w C. , zajętej pod drogę gminną nr [...] relacji "[...] , obecnie nr [...] " (znak sprawy: [...] ), będącej własnością inwestora M.I. . W tej kwestii organ odwoławczy zajął stanowisko w postanowieniu z dnia 7 września 2015 r. odmawiając zawieszenia postępowania odwoławczego. W kolejnym piśmie z dnia 11 sierpnia 2015 r. P.P. złożył uwagi dotyczące niespełnienia wymagań zawartych w przepisach ww. rozporządzenia w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego, m.in.: brak podpisu projektanta zjazdu na stronie tytułowej projektu budowlanego. Wskazał również, że na stronie tytułowej tomu II projektu budowlanego brak jest informacji o jednostce ewidencyjnej oraz brak nazwy i adresu jednostki projektowej. Ponadto zwrócił uwagę na brak zaktualizowania dat po wprowadzonych zmianach w projekcie budowlanym oraz brak aktualizacji metryk w projekcie budowlanym. Zdaniem P.P. projekt zagospodarowania działki został sporządzony w nieczytelnej grafice i nie został dostosowany do rodzaju i wielości obiektów budowlanych. Ponadto zwymiarowanie obiektów było niezgodne z Polskimi Normami PN-B-01029/2000. W części opisowej projektu zagospodarowania działki nie określono także kolejności realizacji obiektów, nie oznaczono przebiegu dróg pożarowych oraz dojść łączących wyjścia z obiektów budowlanych z drogą pożarową, nie wskazano również urządzeń przeciwpożarowego zaopatrzenia wodnego, usytuowania stanowisk czerpania wody, a także dojazdu do nich dla samochodów straży pożarnej. Ponadto, jego zdaniem, na projekcie zagospodarowania terenu nie zostało określone ukształtowanie terenu z oznaczeniem zmian w stosunku do stanu istniejącego. Ustosunkowując się do tych zarzutów, Wojewoda nie dopatrzył się naruszeń prawa. W piśmie z dnia 17 sierpnia 2015 r. P.P. zwrócił uwagę, że w projekcie zagospodarowania terenu nie zaznaczono opaski z płyt chodnikowych oraz nie uwzględniono jej w obliczeniach powierzchni biologicznie czynnej, jak również nie uwzględniono powierzchni zajmowanej przez wprowadzone korytka odwadniające. Wskazał, że z warunków miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy J. –P. w obszarze sołectwa C. wynika, że łączna powierzchnia zabudowy nie może przekroczyć 30% powierzchni terenu inwestycji, natomiast teren biologicznie czynny winien wynosić nie mniej niż 40% powierzchni terenu inwestycji. P.P. zaznaczył, że projekt budowlany zawiera zestawienie powierzchni zagospodarowania działki (str. 8 projektu), z której wynika, że łączna powierzchnia utwardzona wraz z powierzchnią zabudowy wynosi: 265,70 m + 229,67 m = 495,37 m , co stanowi 51% powierzchni terenu inwestycji. Zatem wskaźnik powierzchni biologicznie czynnej wynosi 49%. W powyższym zestawieniu, powierzchnia utwardzona nie została rozbita na poszczególne elementy, zatem nie można jednoznacznie stwierdzić, że któryś z elementów zagospodarowania terenu został pominięty. Wojewoda podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko, a w kwestii braku nienaniesienia opaski z płyt chodnikowych, wyjaśnił, że opaska chodnikowa o szer. 50 cm jest zbyt małym elementem, by uwzględniać ją na projekcie zagospodarowania terenu. W piśmie z dnia 17 sierpnia 2015 r. P.P,. zarzucił, że na terenie inwestycji znajdują się i są realizowane miejsca postojowe w odległości 3,0 m od granicy z jego działką oraz zbiornik na nieczystości ciekłe w odległości 2,0 m, które nie zostały uwzględnione w postępowaniu oraz nie zostały naniesione w projekcie zagospodarowania terenu. Wojewoda uznał, że obiekty te zrealizowane zostały po spełnieniu wymaganych przepisami formalności. Na projekcie zagospodarowania terenu ww. obiekty są naniesione i oznaczone nr 6 - dwa miejsca postojowe, nr 4 - zbiornik na nieczystości sanitarne. Obiekty te usytuowane zostały w odległościach od granicy z działką nr [...] , zgodnych ze wskazanymi w rozporządzeniu w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (§ 19 ust. 2 pkt 1 oraz § 36 ust. 2 pkt 2). W piśmie z dnia 19 sierpnia 2015 r. P.P. złożył uwagi, że na działce inwestora istnieje zieleń w postaci drzew i krzewów, natomiast w aktach sprawy brak jest informacji na temat ewentualnej kolizji z tym związanej. Ponadto, na mapie do celów projektowych nie naniesiono istniejącej na działkach sąsiednich zieleni średniej i wysokiej, zatem, jego zdaniem, nie jest możliwe stwierdzenie zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami prawa. Do pisma dołączony został załącznik, stanowiący zdjęcie terenu inwestycji. Co do tego zarzutu, Wojewoda stwierdził, że skoro wskazane przez stronę postępowania drzewa i krzewy nie zostały naniesione na mapę do celów projektowych, za którą odpowiada uprawniony geodeta (mając na uwadze m.in. przepisy ustawy o ochronie przyrody), to projektant nie miał obowiązku wyjaśniać o ewentualnych kolizjach inwestycji z zielenią. Wskazał jednak, że w związku z lokalizacją inwestycji w pobliżu obszarów Natura 2000, w projekcie (str. 9-11) znajduje się informacja o przewidywanych zagrożeniach dla środowiska, w której zawarto zapis, iż inwestycja nie uszczupla zadrzewień śródpolnych. Ze zdjęcia nie wynika, aby drzewa i krzewy spełniały warunki kwalifikujące je do naniesienia na mapę do celów projektowych, tym bardziej, że nie spełniają wymogu uzyskania zezwolenia na ich wycięcie. W piśmie z dnia 24 sierpnia 2015 r. P.P. zwrócił uwagę, że w aktach sprawy znajdują się nieaktualne opinie/uzgodnienia projektowanych sieci uzbrojenia terenu. Dotyczy to uzgodnień ZUDP nr [...] oraz [...] , jak również brak jest uzgodnienia dla studzienki chłonnej i skrzynki odparowującej. W powyższej kwestii organ zajął stanowisko, wskazując, że na mocy przepisu art. 28b ust. 1 Prawa geodezyjnego i kartograficznego, inwestor nie miał obowiązku uzgadniania przez Zespół Koordynujący Uzgadnianie Dokumentacji Projektowej lokalizacji sieci uzbrojenia terenu, gdyż całe uzbrojenie znajduje się w granicach działki inwestycyjnej. W piśmie z dnia 26 sierpnia 2015 r. P.P. wniósł o ustalenie czy projekt budowlany jest zgodny z ustaleniami § 8 ust. 4 pkt 2 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy J. –P. w obszarze sołectwa C. Organ wyjaśnił, że jest zgodny. W pismach wniesionych elektronicznie 31 sierpnia 2015 r. oraz 10 września 2015 r. poruszone zostały kwestie, co do których organ odwoławczy odniósł się w uzasadnieniu decyzji. W piśmie z dnia 14 września 2015 r. D.P. wniósł o podjęcie działań i wyjaśnienie w oparciu art. 97 § 1 pkt 4 kpa, czyją własność stanowi działka nr [...] w C. Wojewoda wskazał, że w kwestii tej zajął stanowisko w postanowieniu z dnia 7 września 2015 r. Wskazał też, że zgodnie z zapisem księgi wieczystej [...] ustanowionej dla działek [...] i [...] w C. , właścicielem nieruchomości jest M.I. W piśmie z dnia 15 września 2015 r. P.P. zakwestionował wyliczoną przez projektanta powierzchnię działki nr [...] znajdującą się na terenie oznaczonym symbolem "M" miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy J. w obszarze sołectwa C . Jak wskazał w powyższym piśmie, dołączając załączniki graficzne, że powierzchnia działki w terenie "M" została powiększona o część działki nr [...] znajdującej się w terenie "KL". W związku z powyższym wnoszący wyraził wątpliwość w kwestii prawidłowości obliczenia powierzchni biologicznie czynnej. W odpowiedzi na powyższy zarzut Wojewoda poinformował, że zgodnie z przepisem § 5 ust. 4 obowiązującego planu miejscowego, przebieg linii rozgraniczających orientacyjnych może być uściślony na etapie realizacji inwestycji w ramach projektu zagospodarowania działki, z tolerancją do 10 metrów w stosunku do jej przebiegu określonego na rysunku planu. Tolerancja ta nie dotyczy terenów dróg lub ich fragmentów wydzielonych orientacyjnymi liniami rozgraniczającymi. Zatem podana w projekcie budowlanym (str. 8) powierzchnia działki nr [...] , z uwzględnieniem ww. tolerancji jest prawidłowa. Organ zwrócił uwagę, że nawet przyjmując powierzchnię wskazaną przez wnoszącego, czyli 868,6 m2 działki w terenie "M", powierzchnia biologicznie czynna będzie większa od wymaganej w planie miejscowym i wynosi więcej niż 40% powierzchni terenu inwestycji. Powierzchnia zabudowy również nie przekracza 30% powierzchni terenu. W dniu 21 września 2015 r. P.P. poinformował organ, że 19 września 2015 r. inwestor rozpoczął roboty budowlane, objęte decyzją o pozwoleniu na budowę, o czym powiadomił PINB w K. Wojewoda zwrócił się do PINB o podjęcie czynności zgodnie z kompetencjami wynikającymi z przepisów ww. ustawy oraz udzielenie informacji w kwestii rozpoczęcia robót budowlanych bez wymaganej decyzji o pozwoleniu na budowę. W trakcie oczekiwania na odpowiedź z PINB, pismem z 5 października 2015 r. P.P. , dołączając kserokopie zgłoszeń budowy niewymagającej pozwolenia na budowę poinformował, że wystąpił do Starostwa Powiatowego w K. ze zgłoszeniem zamiaru budowy od 1 do 3 miejsc postojowych dla samochodów osobowych oraz zbiornika bezodpływowego na nieczystości ciekłe o pojemności do 10 m3 na działce nr [...] w C . Powyższa informacja stanowiła uzupełnienie do pisma z 17 sierpnia 2015 r. W odpowiedzi na powyższe, organ wyjaśnił, że zgodnie z art. 82 ust. 2 Prawa budowlanego, organem administracji architektoniczno - budowlanej pierwszej instancji jest starosta. Zatem wnioski o zamiarze wykonywania robót budowlanych niewymagających uzyskania pozwolenia na budowę, złożone zostały w organie właściwym, w Starostwie Powiatowym w K. , natomiast żaden przepis Prawa budowlanego nie wskazuje, że o tym fakcie należy powiadamiać organ II instancji. W piśmie z dnia 12 października 2015 r. P.P. przedstawił stanowisko Głównego Geodety Kraju w kwestii dokonywania zmian oraz aktualizacji na mapie do celów projektowych. Odnośnie powyższego, organ wyjaśnił, że zajął co do tej kwestii stanowisko w decyzji i wyjaśnił, że pismo Głównego Geodety Kraju stanowi odpowiedź na poruszone przez wnioskującego kwestie i nie jest wiążące dla organów administracji rozstrzygających w sprawach indywidualnych. W piśmie z dnia 23 października 2015 r. P.P. zawarł informację, że w związku z doniesieniem o rozpoczęciu robót budowlanych na działce nr[...] w C. , PINB powiadomił o wszczęciu postępowania na jego wniosek. W piśmie z dnia 29 października 2015 r. P.P. poinformował, że w wyniku przedwcześnie rozpoczętych prac budowlanych na działce nr [...] w C. , zmianie uległo ukształtowanie terenu, a zatem, mapa na podstawie której, wykonano projekt zagospodarowania terenu nie przedstawia obecnego terenu ukształtowania działki. W piśmie z dnia 9 listopada 2015 r. P.P. poinformował, że na działce [...] i [...] w miejscowości C. , w ostatnim czasie powstały kolejne zmiany, które powodują, iż mapa do celów projektowych wykonana dla działki [...] traci aktualność, tj. wykonano przyłącze energetyczne od słupa linii energetycznej, znajdującego się na działce [...] , do skrzynki elektrycznej zewnętrznej znajdującej się na działce nr [...] . W odpowiedzi na powyższe, organ ponownie poinformował, że brak jest podstaw prawnych do kwestionowania treści mapy przyjętej do zasobu geodezyjnego. Wykonanie przyłącza energetycznego ze słupa na działce [...] , do skrzynki elektrycznej zewnętrznej znajdującej się na działce [...] , nie koliduje z przyjętymi rozwiązaniami zagospodarowania terenu inwestycji, zatwierdzonymi decyzją starosty. Zatem nie ma to żadnego znaczenia dla niniejszej sprawy, biorąc pod uwagę, że słup, z którego wykonano przyłącze zlokalizowany jest w narożniku działki nr [...] . Ponadto Wojewoda wyjaśnił, że odwołanie wniesione zostało przez inną stronę postępowania, natomiast szereg uwag i zastrzeżeń wpłynęło do organu nie od strony odwołującej się, lecz od innej osoby. Organ odwoławczy uznał, że mimo to, należało odnieść się do tych uwag, jako pochodzących od strony postępowania. Wojewoda stwierdził, że odwołanie od decyzji zawierało zarzuty (również wnoszone przez stronę postępowania) określające istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania, bez wskazania istotnych dowodów uzasadniających to żądanie, nie opartych na konkretnych przepisach prawa materialnego. Zdaniem Wojewody podnoszone w odwołaniu argumenty sprowadzały się w gruncie rzeczy do nieakceptowania planowanej inwestycji. Pismem z dnia 2 listopada 2015 r. PINB w K. poinformował, że przeprowadzone zostało postępowanie kontrolne, w wyniku którego ustalono, iż nie zostały rozpoczęte roboty budowlane objęte decyzją pozwolenia na budowę znak: [...] z dnia 18 marca 2015 r., wydaną przez Starostę K Wojewoda, wobec spełnienia wymagań nałożonych w art. 34 Prawa budowlanego oraz niepotwierdzenia się zarzutów odwołującego się, jak również strony postępowania, nie znalazł podstaw do uchylenia decyzji Starosty K. z 18 marca 2015 r. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę inwestycji pn: "Budowa budynku mieszkalnego jednorodzinnego z instalacjami wewnętrznymi wod. - kan., elektryczną i c.o., linią wlz, budynek gospodarczy, tereny utwardzone; drogi i dojścia, zbiornik na ścieki sanitarne, zjazd indywidualny na drogę gminną na działkach nr [...] ,[...] ,[...] w miejscowości C. gmina J. –P. ". Skargę na decyzję Wojewody [...] wnieśli D.P. i P.P. , domagając się uchylenia decyzji organów obu instancji oraz zasądzenia kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie: 1) art. 9 ust. 3 Prawa budowlanego przez błędną wykładnię i zastosowanie wobec skarżących, podczas gdy wniosek o odstępstwo nie przedstawił wszystkich danych koniecznych do rozstrzygnięcia, a decyzja, której wniosek dotyczył, nie była wydana przez Ministra Infrastruktury; 2) art. 35 ust. 1 pkt 1, 2, 3 w związku z art. 34 ust. 3 pkt 1 Prawa budowlanego, wskazujące wprost, że to obowiązkiem organu jest sprawdzenie projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno – budowlanymi; 3) § 14 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie; 4) § 235 ust. 2 ww. rozporządzenia Ministra Infrastruktury; 5) art. 107 § 3 kpa ze względu na wadliwość uzasadnienia decyzji; 6) art. 97 § 1 pkt 4 kpa poprzez niezawieszenie postępowania z uwagi na wystąpienie obligatoryjnych przesłanek do jego zawieszenia; 7) art. 7 i art. 8 kpa przez niepodjęcie dostatecznych kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy; 8) art. 9 kpa poprzez nieudzielenie stronie informacji/odpowiedzi na pismo skierowane do organu dnia 20 lutego 2015 r. oraz brak odpowiedzi na zarzut, że mapa do celów projektowych jest nieaktualna; 9) art. 10 kpa przez niezapewnienie stronie udziału w postępowaniu; 10) art.11kpa przez niewyczerpujące wyjaśnienie zasadności przesłanek rozstrzygnięcia; 11) art. 12 kpa, gdyż organ nie działał w przedmiotowej sprawie wnikliwie i szybko; 12) art. 77 § 1 w związku z art. 80 kpa poprzez niewywiązanie się z obowiązku zebrania i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego; 13) art. 72 kpa, gdyż inwestor uzupełniał dokumentację formalną, jednak brak jest na ten temat jakichkolwiek informacji/notatek na jakiej podstawie tego dokonał; 14) art. 73 kpa przez organ I instancji, tj. uniemożliwienie stronie wykonania kopii akt - metryki, w związku z przeglądaniem materiału dowodowego dnia 19 lutego 2015 r. 15) art. 74 kpa przez brak wydania postanowienia przez organ I instancji o odmowie sporządzenia kopii akt sprawy - metryki przy przeglądaniu akt przez stronę dnia 19 lutego 2015 r. 16) art. 123 § 1 kpa poprzez wydanie pisma z dnia 2 czerwca 2015 r. w niewłaściwej formie, tj. nie wydano postanowienia dotyczącego uzupełnienia materiału dowodowego w sprawie; 17) art. 7, art. 11, art. 77 kpa poprzez niewyczerpujące zebranie i zbadanie materiału dowodowego w sprawie oraz niewyczerpujące wyjaśnienie stronom zasadności przesłanek przyjętego rozstrzygnięcia; 18) art. 136 kpa poprzez zlecenie organowi I instancji "uzupełnienia" w zbyt szerokim zakresie, co wykracza poza granice wyznaczone tym przepisem; 19) art. 7 kpa poprzez uwzględnienie w sprawie jedynie interesu inwestora; 20) art. 6 kpa poprzez brak uzasadnienia lokalizacji budynku gospodarczego i budynku mieszkalnego w granicy, co uniemożliwia poznanie toku rozumowania organu 21) art. 8 i 9 kpa w związku z art. 107 kpa poprzez brak wskazania, dlaczego nie jest możliwe ulokowanie budynku gospodarczego oraz budynku mieszkalnego w odległości 3 m od granicy z działką sąsiednią oraz brak rozważenia dlaczego projektowany budynek gospodarczy oraz budynek mieszkalny nie może być umiejscowiony w odległości 1,5 m od granicy z działką sąsiednią; 22) art. 15 kpa; tj. zasadę dwuinstancyjności postępowania. W dniu 26 stycznia 2016 r. skarżący D.P. i P.P. uzupełnili skargę, zarzucając: 1) naruszenie art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego, gdyż pełnomocnik inwestora w związku z nałożonym na niego obowiązkiem nie wypożyczył wszystkich czterech egzemplarzy projektu budowlanego, a usunięcie nieprawidłowości powinno nastąpić w stosunku do wszystkich czterech egzemplarzy projektu budowlanego; 2) naruszenie art. 138 § 2 kpa poprzez brak zawiadomienia stron postępowania po ponownym uzupełnieniu ostatecznie uzupełnionego materiału dowodowego; 3) naruszenie § 12 ust. 5 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, zgodnie z którym, odległość od granicy z sąsiednią działką budowlaną nie może być mniejsza niż 1,5 m do okapu, gzymsu, balkonu lub daszku nad wejściem, a także do takich części budynku jak galeria, taras, schody zewnętrzne, pochylnia lub rampa – skarżący podnieśli, że okap oddalony jest od granicy z sąsiednią działką budowlaną o 1,35 m; 4) naruszenie § 226 w związku z § 232 ust. 4, § 235 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, ponieważ w projekcie zastosowano ścianę oddzielenia przeciwpożarowego przykrytą okapem, co jest niezgodne z § 226 rozporządzenia, ponieważ okapy nie są wymienione w przepisach, jako elementy oddzielenia przeciwpożarowego; 5) że zaprojektowany budynek mieszkalny jest częściowo podpiwniczony, co będzie wiązało się z przeprowadzeniem głębokich wykopów, jednakże zatwierdzony projekt budowlany nie zawiera opisu i informacji dotyczących wykonania niezbędnych zabezpieczeń wykopów, polegających na wykonaniu prawidłowych i skutecznych zabezpieczeń ścian wykopu przed osuwaniem się oraz naporem gruntu z działki [...] ; 6) naruszenie art. 15 kpa, gdyż organ odwoławczy nie rozpatrzył wszystkich żądań stron postępowania; 7) naruszenie § 7 ust. 9 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy J. –P. w obszarze sołectwa C ; 8) że pełnomocnik inwestora w piśmie z dnia 22 grudnia 2014 r. wniósł o zmianę treści wniosku, a zmiana ta nie została uwzględniona przez organy obu instancji, co w konsekwencji doprowadziło do wydania rozstrzygnięcia niezgodnego z wnioskiem inwestora jak i z tytułem projektu budowlanego stanowiącego załącznik tegoż wniosku; 9) że inwestor przystąpił do wykonywania robót ziemnych objętych pozwoleniem przed dniem, w którym zaskarżona decyzja stała się ostateczna; 10) nieprawidłowe rozstrzygnięcie kwestii zawieszenia postępowania; 11) naruszenie § 266 pkt 4 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie; 12) naruszenie art. 24 § 1 ust. 5 kpa z uwagi na to, że pracownik biorący udział w wydaniu zaskarżonej decyzji brał również udział w postępowaniu, którego celem była ocena prawidłowości tej decyzji, a dokładnie w uzupełnieniu materiału dowodowego na podstawie art. 136 kpa i jego późniejszym sprawdzeniu; 13) nieprawidłowe rozstrzygnięcie kwestii dotyczącej zaopatrzenia planowanej inwestycji w wodę; 14) naruszenie § 8 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia w sprawie szczegółowego zakresu formy projektu budowlanego, gdyż badany projekt budowlany nie zawiera wyszczególnionych powierzchni poszczególnych części zagospodarowania działki; 15) naruszenie art. 7 kpa poprzez niewykonanie przez organ odwoławczy żadnych czynności w związku z przedstawionymi przez stronę postępowania dowodami i kwestionowaną aktualnością mapy do celów projektowych; 16) naruszenie § 204 ust. 5 i § 206 ust. 1 w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie poprzez brak ekspertyzy technicznej uwzględniającej oddziaływanie wzniesienia nowego budynku na budynki istniejące; W dniu 27 stycznia 2016 r. P.P. wniósł o dołączenie do akt sprawy mapy do celów projektowych, wpisanej do ewidencji materiałów zasobu Wydziału Geodezji, Kartografii i Katastru Starostwa Powiatowego w K. dnia 27 sierpnia 2015 r. pod nr [...] , obejmującej swym zasięgiem działki nr [...] ,[...] ,[...] i uzgodnione sieci uzbrojenia terenu. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Na rozprawie uczestnik M.I. wniósł o oddalenie skargi i wyjaśnił, że postępowanie rozgraniczające było prowadzone 11 lat temu i dotyczyło granicy z nieruchomością M.Z. , natomiast ustalenie granicy z działka skarżących nastąpiło w 2014 roku. Uczestnik podkreślił, że nieruchomość skarżącego składa się z dwóch działek i jest znacznie większa od jego nieruchomości. Skarżący P.P. oświadczył, że działka bezpośrednio sąsiadująca z inwestycją o nr ewid. [...] należy do niego i brata D.P. , natomiast druga działka nr [...] należy wyłącznie do niego, a w przyszłości działka nr [...] będzie należała do D.P. Uczestniczka M.Z. stwierdziła, że nie zajmuje w sprawie stanowiska i pozostawia rozstrzygnięcie do uznania Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1647) sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa". Orzekanie - w myśl art. 135 ppsa - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Sąd, uwzględniając skargę na decyzję, uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co wynika z art. 145 § 1 pkt 1 ppsa. W świetle powyższych zasad skarga D.P. i P.P. podlegała oddaleniu. Na wstępie trzeba podkreślić, że rozpoczęcie robót budowlanych jest wprawdzie w większości przypadków obwarowane spełnieniem odpowiednich wymogów określonych w przepisach prawa, lecz nie zmienia to tego, iż istniejące w polskim systemie prawnym prawo zabudowy ma charakter wolnościowy. Oznacza to, że zasadą jest, iż jednostka ma prawo zabudowania nieruchomości, którą dysponuje, zaś ograniczenia tego prawa powinny jasno wynikać z przepisów ustawowych oraz wydanych na ich podstawie przepisów o niższej randze. Znajduje to potwierdzenie w art. 4 Prawa budowlanego, który stanowi, że każdy ma prawo zabudowy nieruchomości gruntowej, jeżeli wykaże prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, pod warunkiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami. Zatem ograniczenie prawa zabudowy stanowi wyjątek i jako taki nie może być interpretowany w sposób rozszerzający. W kontrolowanym postępowaniu inwestor wnioskował o wydanie pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego z instalacjami wewnętrznymi wod. – kan., elektryczną i c.o., budynku gospodarczego, terenu utwardzonego; drogi i dojścia, zbiornika na ścieki sanitarne, zjazdu indywidualny na drogę gminną na działkach nr [...] ,[...] ,[...] w miejscowości C. gmina J. –P. . Ponieważ tego rodzaju zamierzenie inwestycyjne nie zostało wymienione w art. 29-31 Prawa budowlanego, to stosownie do art. 28 ust. 1 tej ustawy rozpoczęcie robót budowlanych przy tej inwestycji może nastąpić jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Prawo budowlane w art. 32 ust. 4 oraz art. 35 ust. 1 określa wymogi, które inwestor powinien spełnić, by uzyskać pozwolenie na budowę, a z treści art. 35 ust. 4 wynika, że spełnienie tych wymogów obliguje organy administracji architektoniczno – budowlanej do wydania inwestorowi decyzji o pozwoleniu na budowę. Przepis ten podkreśla wolnościowy charakter prawa zabudowy, gdyż wskazuje, że organy nie mogą żądać od inwestora spełnienia innych wymogów niż wyraźnie wskazane w przepisach prawa. Stosownie do art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego, przepis nakłada na właściwy w sprawie organ obowiązek sprawdzenia: 1) zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko; 2) zgodności projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno - budowlanymi; 3) kompletności projektu budowlanego i posiadania wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7; 4) wykonania - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobą posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7. Ponieważ w toku kontrolowanego postępowania administracyjnego, a także w skardze i jej uzupełnieniach skarżący wielokrotnie zarzucali, że organy nie podjęły wszystkich niezbędnych kroków i tym samym nie zebrały wystarczającego materiału dowodowego, ponownie podkreślić trzeba, że zakres postępowania wyjaśniającego prowadzonego w ramach rozpatrywania wniosku o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę wynika z regulacji zawartych w Prawie budowlanym. Ten zakres wynika przede wszystkim z art. 32 ust. 4 oraz art. 35 ust. 1 (przepisy określające wymogi, które inwestor powinien spełnić, by uzyskać pozwolenie na budowę), art. 34 (określenie zakresu projektu budowlanego) oraz art. 35 ust. 4 (obowiązek organów administracji architektoniczno – budowlanej do wydania inwestorowi decyzji o pozwoleniu na budowę w przypadku spełnienia ustawowych wymogów). Zatem dla oceny prawidłowości zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji należy przede wszystkim skontrolować, czy organy właściwie zbadały spełnienie przez inwestora wszystkich niezbędnych wymogów warunkujących zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę. Planowana inwestycja zlokalizowana jest na obszarze, który w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego gminy J. –P. (obszar sołectwa C. ) został określony symbolem "M" oznaczającym tereny mieszkalnictwa zagrodowego i jednorodzinnego. Podstawowym przeznaczeniem tego terenu jest zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna oraz zabudowa zagrodowa dla rolników (§ 8 ust. 1 miejscowego planu). Nie ulega więc wątpliwości, że planowana inwestycja mieści się w przeznaczeniu przewidzianym dla swojego usytuowania przez miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Zgodzić się należy też z organami obu instancji, że spełnione zostały wytyczne miejscowego planu w zakresie kształtowania zabudowy poza terenami [...] Parku Krajobrazowego w zakresie kształtu bryły, wysokości budynku (planowana wysokość budynku to 8,80 m, a garażu 5,75 m, podczas gdy miejscowy plan dopuszcza budynki o maksymalnej wysokości 12 m), kształtu i formy dachu (dach wielospadowy o nachyleniu połaci 40 stopni w budynku i 30 stopni w garażu, a miejscowy plan dopuszcza nachylenie w przedziale 30-40 stopni), pokrycia dachu (dopuszczona przez miejscowy plan blacho dachówka) oraz kolorystyki, zachowania wymaganej planem powierzchni zabudowy (dla planowanej inwestycji powierzchnia zabudowy wynosi 24%, a miejscowy plan ustanawia maksymalny limit 30%) oraz powierzchni biologicznie czynnej (dla planowanej inwestycji powierzchnia zabudowy wynosi 49%, a miejscowy plan ustanawia minimalny limit 40%). W toku kontrolowanego postępowania prawidłowo ustalono też, że nie zostały naruszone wymogi dotyczące ochrony środowiska. Zatem, w ocenie Sądu, spełnione zostały wymogi określone w art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego. Przechodząc do oceny przesłanek z art. 35 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego (zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno – budowlanymi), zwrócić należy uwagę, że kwestia lokalizacji spornego budynku mieszkalnego w granicy była wielokrotnie podnoszona przez skarżących, a organy prowadzące kontrolowane postępowanie odnosiły się do tych zarzutów. Zdaniem Sądu organy dokonały prawidłowej oceny planowanej inwestycji pod kątem tego przepisu. Powołany wyżej miejscowy plan w § 7 ust. 9 stanowi bowiem, że w przypadku działek, których szerokość nie przekracza 18 m, dopuszcza się lokalizowanie obiektów, zarówno w granicach działki, jak i w odległości 1,5 m od granic działek. Oczywistym jest, co zaznaczył też organ odwoławczy, iż inwestowanie na wąskich działkach, przeznaczonych pod budownictwo jednorodzinne, może stwarzać pewne niedogodności w optymalnym usytuowaniu budynków. Zgodzić się należy z organem, że w takich warunkach dopuszczalne jest sytuowanie budynków w granicach działek, na przemian (zabudowa bliźniacza). W rozpatrywanym przypadku budynek mieszkalny na działce sąsiedniej nr [...] usytuowany został w granicy z działką nr [...], zatem wskazanym było, by zabudowa na działce inwestycyjnej usytuowana została właśnie przy granicy z działką nr [...], Zdaniem Sądu, organ odwoławczy prawidłowo podniósł, że takie usytuowanie budynków nie ograniczy przyszłej planowanej zabudowy tej działki, gdyż może ona powstać w granicy z działką inwestycyjną nr [...] , zwłaszcza, że takie usytuowanie przyszłej zabudowy będzie posiadało pełną ekspozycję od strony południowo - zachodniej. Należy również dodać, że w obszarze otaczającym planowaną inwestycję wszystkie działki są wąskie, a więc każdy z właścicieli, w przypadku planowanej budowy obiektów na tych działkach (działkach budowlanych), będzie zmuszony do pewnych odstępstw, by uniknąć problemów i konfliktów w stosunkach sąsiedzkich. Zgodnie bowiem z orzecznictwem sądowym dotyczącym tej materii, udzielenie pozwolenia na budowę w wielu wypadkach musi uwzględniać sprzeczne interesy, z jednej strony inwestora, a z drugiej strony osób, których prawa lub interesy mogą być przez to pozwolenie zagrożone lub naruszone. Granice tych praw i interesów określają przepisy Prawa budowlanego oraz innych aktów prawnych związanych z procesem inwestycyjnym. Zatem, jeżeli decyzja o pozwoleniu na budowę nie wykazuje żadnej sprzeczności z powyższymi wymogami, to spowodowane realizacją inwestycji dolegliwości dla otoczenia, nie mogą zostać zakwalifikowane jako naruszające uzasadnione interesy osób trzecich. Dlatego też Sąd uznał, że w stosunku do spornej inwestycji spełnione została przesłanka z art. 35 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego. Kolejne warunki zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę wynikają z art. 35 ust. 1 pkt 3 i 4 Prawa budowlanego. Przepisy te nakazują organom prowadzącym postępowanie skontrolowanie kompletności projektu budowlanego, zbadanie, czy w sprawie wydane zostały stosowne opinie, uzgodnienia i pozwolenia, czy miały miejsce odpowiednie sprawdzenia przez uprawione do tego osoby oraz czy sporządzono informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. Z akt administracyjnych wynika, że w rozpatrywanym przypadku projekt budowlany został sporządzony przez uprawnioną osobę. W ocenie Sądu projekt ten jest kompletny i zawiera wymagane prawem uzgodnienia oraz informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, a także odpisy uprawnień projektantów i ich zaświadczenia z właściwej izby samorządu zawodowego. Ponieważ w toku postępowania administracyjnego oraz w skardze wielokrotnie kwestionowano szczegółowe rozwiązania projektowe, wyjaśnić i podkreślić należy, że ani organy prowadzące postępowanie w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę ani też sąd administracyjny nie są uprawione do oceny konkretnych rozwiązań projektowych w zakresie ich zgodności z wymaganiami wiedzy fachowej. Ustawodawca tak ukształtował bowiem przebieg tego rodzaju postępowania administracyjnego, że odpowiedzialność za szczegółowe rozwiązania zawarte w projekcie budowlanym spoczywa na autorze projektu oraz osobach dokonujących odpowiednich sprawdzeń i uzgodnień. Dlatego też osoby te muszą legitymować się stosownymi uprawnieniami w swoich dziedzinach. Natomiast rola organów architektoniczno – budowlanych w tym zakresie jest ściśle określona w przepisach Prawa budowlanego i to projektant ma obowiązek opracować projekt zgodnie z prawem i zasadami wiedzy technicznej, zapewnić w jego opracowaniu udział osób posiadających uprawnienia do projektowania w odpowiedniej specjalności oraz zapewnić sprawdzenie projektu pod względem zgodności z przepisami przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane do projektowania bez ograniczeń. Jak wskazano wyżej, na podstawie art. 35 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego organy badają zgodność z przepisami, w tym techniczno - budowlanymi, projektu zagospodarowania działki lub terenu (a nie projektu budowlanego). Rozważania odnośnie tej przesłanki zostały przedstawione powyżej. Ponadto Prawo budowlane daje organom podstawę do badania kompletności projektu budowlanego (art. 35 ust. 1 pkt 3 i 4), a co należy przez to rozumieć, precyzuje przepis art. 34 Prawa budowlanego oraz wydane na jego podstawie rozporządzenie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego. Sąd orzekający w niniejszej sprawie podzielił stanowisko organu odwoławczego, że przedstawiony przez inwestora projekt budowlany był kompletny w rozumieniu art. 34 oraz art. 35 ust. 1 pkt 3 i 4 Prawa budowlanego. Niezasadnie zarzucono sporządzenie projektu zagospodarowania działki na nieaktualnej mapie. Trafnie bowiem wskazały organy, "że do projektu budowlanego dołączona została kopia mapy zasadniczej przyjętej do zasobu powiatowego w dniu 12 sierpnia 2013 r. i zaewidencjonowanej pod nr [...]. Granice działek nr [...],[...] stanowiących teren inwestycji zostały ustalone operatami [...], [...], a 26 listopada 2014 r. została dokonana korekta mapy na podstawie operatu technicznego [...]." Zgodzić się należy z Wojewodą, że organ administracji wydający pozwolenie na budowę nie ma podstaw prawnych, by kwestionować treść mapy do celów projektowych przyjętej do zasobu geodezyjnego i kartograficznego (tak np. NSA w wyroku z dnia 19 listopada 2015 r. sygn. akt II OSK 2167/15). Wyjaśnić trzeba też, że z dniem 28 czerwca 2015 r. wprowadzone zostały zmiany do Prawa budowlanego, które zmodyfikowały m. in. treść art. 34 ust. 3 pkt 3 tej ustawy. Po nowelizacji ograniczone zostały obowiązkowe elementy projektu budowlanego i zlikwidowany został obowiązek dołączenia do tego dokumentu: oświadczeń właściwych jednostek organizacyjnych o zapewnieniu dostaw energii, wody, ciepła i gazu, odbioru ścieków oraz o warunkach przyłączenia obiektu do sieci wodociągowych, kanalizacyjnych, cieplnych, gazowych, elektroenergetycznych, telekomunikacyjnych oraz dróg lądowych, a także oświadczenia właściwego zarządcy drogi o możliwości połączenia działki z drogą publiczną zgodnie z przepisami o drogach publicznych, z wyjątkiem dróg wojewódzkich i krajowych. Jednakże w kontrolowanym postępowaniu, ze względu na treść art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 443), mają zastosowanie przepisy dotychczasowe. Dlatego podnieść należy, że przepisy Prawa budowlanego przewidują trzy różne możliwości budowy przyłączy elektroenergetycznych, wodociągowych, kanalizacyjnych, gazowych, cieplnych i telekomunikacyjnych: – na podstawie pozwolenia na budowę, – na podstawie zgłoszenia w oparciu o art. 30 ust. 1 pkt 1a Prawa budowlanego w związku z art. 29 ust. 1 pkt 20 tej ustawy, – na podstawie art. 29a ust. 1 Prawa budowlanego. Zauważyć należy też, że sady administracyjne, np. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 18 lutego 2013 r. sygn. akt II OSK 896/12, orzekały, że przyłącza nie muszą być objęte decyzją o pozwoleniu na budowę zasadniczego obiektu. W kontrolowanym postępowaniu wniosek o zatwierdzenie pozwolenia na budowę nie obejmował budowy przyłącza wody (projektant wskazał art. 29a Prawa budowlanego), w związku z tym nie zostało ono objęte kwestionowanym pozwoleniem. Co do projektu zjazdu, to jak podniósł organ II instancji, decyzją z dnia 6 listopada 2013 r. Wójt Gminy J. –P., zezwolił na lokalizację zjazdu z drogi gminnej do działek ewidencyjnych nr ew. [...] i [...] w C. , a postanowieniem z dnia13 grudnia 2013 r. uzgodnił projekt budowlany zjazdu, a uzgodnienie to potwierdził w piśmie z 17 czerwca 2015 r. Dlatego za niezasadny Sąd uznał zarzut naruszenia § 14 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Również zarzuty dotyczące zakresu udzielonego pozwolenia na budowę nie były zasadne. Decyzja zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę zawiera jednoznaczne określenie nazwy inwestycji, a dokonana modyfikacja pierwotnego zakresu inwestycji wynika z modyfikacji wniosku inwestora (karta [...] akt adm. I instancji). Wprawdzie w nazwie inwestycji zawartej w zaskarżonej decyzji pominięto budowę miejsc postojowych, ale z treści decyzji i zatwierdzonego nią projektu jednoznacznie wynika zakres udzielonego pozwolenia na budowę. W świetle przedstawionej powyżej analizy ustawowych wymogów warunkujących zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę Sąd uznał za prawidłowe stanowisko organów obu instancji, że w kontrolowanym postępowaniu administracyjnym inwestor spełnił wymogi zawarte w art. 35 ust. 1 oraz art. 34 Prawa budowlanego. Ponadto z akt administracyjnych wynika, że wniosek inwestora o pozwolenie na budowę zawierał elementy określone w art. 33 ust. 2 Prawa budowlanego. Skoro więc w rozpatrywanym przypadku nie ulegało wątpliwości, że inwestor posiadał prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (zostało złożone stosowne oświadczenie, o którym mowa w art. 33 ust. 2 pkt 2 Prawa budowlanego), a zostały spełnione pozostałe przesłanki ustawowe, to przy uwzględnieniu art. 35 ust. 4 i wolnościowego charakteru prawa zabudowy, organy architektoniczno – budowlane zasadnie zatwierdziły przedmiotowy projekt budowlany i udzieliły inwestorowi pozwolenia na budowę. Za nietrafny Sąd uznał zarzut naruszenia art. 9 ust. 3 Prawa budowlanego, ponieważ przepis ten nie znajduje zastosowania w razie dopuszczenia możliwości sytuowania budynku w odległości 1,5 m od granicy albo bezpośrednio przy granicy z nieruchomością sąsiednią. Do takiej sytuacji odnosi się § 12 ust. 2 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, który to przepis dopuszcza możliwość sytuowania budynku zwróconego ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych w odległości 1,5 m od granicy lub bezpośrednio przy granicy z nieruchomością sąsiednią, jeżeli wynika to z ustaleń planu miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Z taką właśnie sytuacją mamy do czynienia w kontrolowanym postępowaniu. Skarżący podnieśli bardzo liczne zarzuty wskazujące na naruszenie przepisów postępowania. Jak już wskazano wyżej, w przypadku naruszenia przepisów postępowania administracyjnego podstawą uchylenia zaskarżonego aktu przez sąd administracyjny jest stwierdzenie, że naruszenie przepisów postępowania mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" ppsa). Dla uchylenia zaskarżonego aktu nie wystarczy zatem, by w toku kontrolowanego postępowania nastąpiło jakiekolwiek uchybienie proceduralne, lecz konieczna jest ocena tego uchybienia pod kątem jego wpływu na ostateczny wynik danej sprawy. Odnosząc tę zasadę do zaskarżonej decyzji, Sąd uznał, że w postępowaniu poprzedzającym wydanie tej decyzji nie dopuszczono się tego rodzaju uchybień, które miałyby wpływ na wynik sprawy (np. dotyczące numeracji stron dokumentacji projektowej). Przeprowadzona powyżej analiza ustaleń dokonanych przez organy obu instancji wskazuje na to, że organy architektoniczno – budowlane wyjaśniły wszystkie okoliczności mające znaczenie dla stwierdzenia tego, czy w rozpatrywanym przypadku spełnione zostały ustawowe przesłanki do zatwierdzenia projektu budowlanego oraz udzielenia pozwolenia na budowę. Sąd nie podzielił również zarzutów wskazujących na pozbawienie czy też ograniczenie prawa skarżących do czynnego udziału w postępowaniu. Powyżej szczegółowo zrelacjonowano przebieg postępowania poprzedzającego wydanie zaskarżonej decyzji i z relacji tej wynika, że skarżący wnosili bardzo liczne pisma procesowe zawierające ich stanowiska odnośnie zgodności z prawem planowanej inwestycji. Natomiast organy prowadzące postępowanie ustosunkowywały się do podnoszonych przez skarżących zarzutów. Nie można im zatem zasadnie postawić zarzutu ignorowania argumentów stron postępowania. Przede wszystkim jednak podkreślić należy, że nawet gdyby wskazać konkretne pismo skarżących, które nie spotkało się z odpowiedzią organów, to tego rodzaju uchybienie mogłoby skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji tylko w przypadku, gdyby brak takiej odpowiedzi miał potencjalny wpływ na wynik sprawy. W ocenie Sądu w kontrolowanym postępowaniu skarżący mieli zapewniony czynny udział, który przejawiał się w możliwości zapoznawania się z aktami sprawy, wnoszeniu pism procesowych oraz środków odwoławczych, a także doręczaniu skarżącym pism procesowych. Dlatego Sąd nie dopatrzył się takiego naruszenia przepisów postępowania, które należałoby zakwalifikować jako mające wpływ na wynik sprawy. Niezasadnie zarzucono też organowi odwoławczemu brak powtórnego merytorycznego rozpatrzenia sprawy. Wojewoda przeanalizował materiał dowodowy zgromadzony przez organ I instancji, podjął kroki zmierzające do jego uzupełnienia, nie naruszając art. 136 kpa, zrelacjonował zarzuty podniesione w odwołaniu oraz w innych pismach procesowych skarżących, a następnie na podstawie całokształtu akt sprawy wydał merytoryczne rozstrzygnięcie. Organ wyjaśnił także zakres badania wniosku o pozwolenie na budowę, trafnie wskazując, że nie obejmuje on merytorycznej zawartości projektu budowlanego. Oznacza to, że organ nie mógł podważać oświadczenia projektantów o wykonaniu projektu zgodnie z prawem, m.in. w zakresie zaprojektowanej ściany oddzielenia przeciwpożarowego (zarzut naruszenia § 226 w związku z § 232 ust. 4, § 235 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie). Nietrafnie więc zarzucono Wojewodzie naruszenie zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego, zaś treść uzasadnienia zaskarżonej decyzji odpowiada wymogom z art. 107 § 3 kpa, ponieważ pozwala na zapoznanie się z ustaleniami dokonanymi przez organ oraz motywami podjętego rozstrzygnięcia. Wyjaśnić trzeba, że naruszenie art. 107 § 3 kpa nie polega na tym, że strona nie zgadza się z treścią uzasadnienia, lecz na braku elementów uzasadnienia wymaganych przez ten przepis. Tego rodzaju uchybień Sąd nie dopatrzył się w zaskarżonej decyzji. W konsekwencji Sąd nie dopatrzył się również naruszenia art. 138 § 2 kpa, ponieważ organ odwoławczy dokonał prawidłowej oceny zgromadzonego materiału dowodowego, zasadnie uznał, że może on stanowić podstawę do wydania merytorycznego rozstrzygnięcia, a następnie prawidłowo przyjął, że nie zachodziły podstawy do uchylenia decyzji wydanej w I instancji. Ponadto zauważyć należy, że organ odwoławczy rozpoznał złożony w toku postępowania wniosek o jego zawieszenie. Wbrew zarzutom skargi zgodzić się należy z organem, że w sprawie nie istniały przesłanki do zawieszenia postępowania. Podkreślić trzeba, że organ ma obowiązek uwzględnienia stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydania decyzji i opierając się na tym stanie faktycznym i prawnym wydać rozstrzygnięcie w sprawie. Zasada ta dotyczy także przebiegu granic, czy własności działki nr [...]. Dlatego prawidłowo organ odwoławczy uznał, że nie zachodziły podstawy do zawieszenia kontrolowanego postępowania ze względu na zgłaszane wątpliwości co do przebiegu granic działki inwestora czy własności działki nr [...] . Zatem zarzut naruszenia art. 97 § 1 pkt 4 kpa nie był zasadny. Z kolei podniesiony przez skarżących zarzut naruszenia art. 24 § 1 ust. 5 kpa wskazuje na całkowite niezrozumienie tego przepisu przez skarżących ponieważ dotyczy on sytuacji, gdy pracownik organu odwoławczego brał udział w wydaniu decyzji objętej odwołaniem (np. pracował w organie I instancji, a następnie stał się pracownikiem organu II instancji i po wniesieniu odwołania brałby udział w rozpatrzeniu tego odwołania). Natomiast powołany przepis nie wymaga wyłączenia pracownika organu odwoławczego z tego powodu, że podejmował on czynności związane w uzupełnianiem zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. Mając na uwadze powyższe okoliczności, należało uznać, że zaskarżona decyzja nie narusza przepisów postępowania ani też prawa materialnego. Skoro w kontrolowanym postępowaniu spełnione zostały wszystkie przesłanki do wydania pozwolenia na budowę, art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego obligował organy architektoniczno – budowlane do wydania decyzji zgodnie z wnioskiem inwestora. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 151 ppsa.