II SA/Kr 1538/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2012r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej od postanowienia WSA w Krakowie z dnia 19 października 2011r. w sprawie ze skargi M. L. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 11 lipca 2011r., znak: [...] w przedmiocie nakazu odłączenia okapu i zakazu użytkowania postanawia: odrzucić skargę kasacyjną postanowienia z dnia 12 stycznia 2011r. M. L. pismem z dnia 24sierpnia 2011r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 11 lipca 2011r., znak: [...] w przedmiocie nakazu odłączenia okapu i zakazu użytkowania. WSA w Krakowie postanowieniem z dnia 19 października 2011r. odrzucił w/w skargę M. L.. W uzasadnieniu wskazano, że zgodnie z dyspozycją art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przepis art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. stanowi natomiast, iż Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W przedmiotowej sprawie, zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu w 18 lipca 2011 roku. Termin do jej zaskarżenia upływał zatem 17 sierpnia 2011 roku. Skarga została natomiast wniesiona w dniu 24 sierpnia 2011 roku, a zatem 7 dni po terminie. Wobec powyższego, podlegała ona odrzuceniu. Skarżący w dniu 22 grudnia 2011r. złożył osobiście sporządzoną skargę kasacyjną od w/w postanowienia. Zgodnie z brzmieniem art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. W niniejszej sprawie skarga kasacyjna została sporządzona przez skarżącego osobiście, który nie jest profesjonalnym pełnomocnikiem. Tymczasem własne sporządzenie skargi kasacyjnej, wbrew przymusowi radcowsko-adwokackiemu jest brakiem formalnym tego środka, który nie podlega uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 p.p.s.a. i uzasadnia jej odrzucenie. Wobec powyższego, Sąd działając na podstawie art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 175 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.